Herplaatser met wat problemen

[rose]

Verder iedereen harstikke bedankt weer voor de antwoorden, in het bijzonder Marc met dat hele lange stuk

Zij zal dit zeker lezen en iets met de gegeven tips gaan doen.
Heb ik nieuws over hem tzt zal ik dat ook plaatsen, ik vind het altijd wel fijn om te weten hoe het verder gaat met een hond.

[rose]

Dat jammer voor hem is wat verkeerd neergezet denk ik, want ik heb juist niet de indruk bij de nieuwe baasjes dat ze de hoop hebben opgegeven. Zij was ook heel enthousiast over dit topic omdat ze er mee zit, het is altijd fijn als mensen met je meedenken.

Gelukkig! Ik vind het juist heel mooi dat ze een wat oudere hond een tweede kans geven

Vind ik ook, met een grote hond van 10 kun je wel het ea verwachten aan medische toestanden (het risico is een stuk groter zeg maar), dus petje af dat zij dit doen

[Marco88]

mischien dat wat sinterklaas liedjes kunnen helpen..

En anders naar de DA voor een check up , kijken of het iets lichamelijks is

[tekkel]

Ik kreeg mijn hond ooit ook als herplaatser, ze was toen 5. Ze had helemaal geen problemen of 'rugzak', maar het heeft toch zeker een maand of drie geduurd voordat ze helemaal zichzelf was. Merkte ik achteraf.
Gewoon je eigen gang gaan, veel wandelen, nah, wat allemaal hiervoor al geschreven is dus
Het komt goed!

[rose]

@ Hanneke 2 Ik heb ook zitten denken aan kvv (overtuigd versvoerder hier), maar de hond stinkt zelf al hevig en mocht je dan gaan overstappen naar vers is de kans groot dat dat een poosje nog veel erger wordt. Die tip wil ik haar wel meegeven maar dan voor in de toekomst als alles wat op de rit is. Van de overgang naar brok is hij een paar dagen ziek geweest, dat gaat nu goed gelukkig

[rose]

mischien dat wat sinterklaas liedjes kunnen helpen..

En anders naar de DA voor een check up , kijken of het iets lichamelijks is

Sinterklaasliedjes?

[Marco88]

mischien dat wat sinterklaas liedjes kunnen helpen..

En anders naar de DA voor een check up , kijken of het iets lichamelijks is

Sinterklaasliedjes?

piet

[Miranda]

@ Hanneke 2 Ik heb ook zitten denken aan kvv (overtuigd versvoerder hier), maar de hond stinkt zelf al hevig en mocht je dan gaan overstappen naar vers is de kans groot dat dat een poosje nog veel erger wordt.

Klopt, Cayuga heb ik ook overgezet, en de eerste maanden ging je gewoon een beetje dood als je hem rook
Inmiddels ruikt hij véél frisser, en zijn gebit is ook veel mooier, oa door het beginners BARF werk dat hij krijgt. Kippekarkasjes en hele zachte lamsribben (buigzame).

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is dat ze de hond niet alleen laten. Ook 's nachts niet. Wat mij betrof mocht 'ie zelfs mee als ik naar het toilet ging. Ik lees telkens over 'beginnen met opbouwen' in dit topic, maar dat moet je nú absoluut nog niet doen. Eerst moet er wat meer rust in de hond zijn. Op gegeven moment zullen ze merken dat de hond blijft liggen als ze opstaan om naar het toilet te gaan en dát is het moment vanaf waar je kunt gaan opbouwen. Eerder niet.
En ja, dat kan met een oude hond maanden tot een half jaar duren.

[Zeeuwse labjes]

Ik zou toch ook even langs de DA gaan. Saar hier schuurde ook wel eens met haar kop over de grond. Ineens was haar neus helemaal opgezwollen. Bleek dat er een kies was afgebroken en dat was gaan ontsteken. Na een AB kuur was de ontsteking weg en hebben we de kies eruit laten halen. Saar was gelijk weer veel vrolijker dan in de weken ervoor. Kennelijk had ze toch al veel last van die kies gehad, maar dat liet ze verder niet merken.

Kortom, wacht niet te lang met die kies, zeker niet als hij al uit de bek stinkt. Kies eruit en de rest van het gebit gelijk laten schoonmaken (was bij Saar gelukkig niet nodig), dan heb je kans dat hij gelijk al wat opknapt. Continu pijn aan je kop maakt ook niet gelukkig....

[rose]

@ Hanneke 2 Ik heb ook zitten denken aan kvv (overtuigd versvoerder hier), maar de hond stinkt zelf al hevig en mocht je dan gaan overstappen naar vers is de kans groot dat dat een poosje nog veel erger wordt.

Klopt, Cayuga heb ik ook overgezet, en de eerste maanden ging je gewoon een beetje dood als je hem rook
Inmiddels ruikt hij véél frisser, en zijn gebit is ook veel mooier, oa door het beginners BARF werk dat hij krijgt. Kippekarkasjes en hele zachte lamsribben (buigzame).

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is dat ze de hond niet alleen laten. Ook 's nachts niet. Wat mij betrof mocht 'ie zelfs mee als ik naar het toilet ging. Ik lees telkens over 'beginnen met opbouwen' in dit topic, maar dat moet je nú absoluut nog niet doen. Eerst moet er wat meer rust in de hond zijn. Op gegeven moment zullen ze merken dat de hond blijft liggen als ze opstaan om naar het toilet te gaan en dát is het moment vanaf waar je kunt gaan opbouwen. Eerder niet.
En ja, dat kan met een oude hond maanden tot een half jaar duren.

Zo gauw als ik iets van haar hoor, zal ik het hier ook neerzetten. Ze zal wel even wat tijd nodig hebben om alle info te verwerken denk ik
Toch een hele happening hoor voor zo'n oude man om te worden herplaatst

[h a n s]

overigens klinkt het me niet heel problematisch in de oren hoor, ik vind het vrij normaal herplaatser-op-oudere-leeftijd gedrag.

Dit dacht ik dus ook, en zeg nou zelf: wat is 10 dagen in vergelijking met 10 jaar?

[rose]

Ik zou toch ook even langs de DA gaan. Saar hier schuurde ook wel eens met haar kop over de grond. Ineens was haar neus helemaal opgezwollen. Bleek dat er een kies was afgebroken en dat was gaan ontsteken. Na een AB kuur was de ontsteking weg en hebben we de kies eruit laten halen. Saar was gelijk weer veel vrolijker dan in de weken ervoor. Kennelijk had ze toch al veel last van die kies gehad, maar dat liet ze verder niet merken.

Kortom, wacht niet te lang met die kies, zeker niet als hij al uit de bek stinkt. Kies eruit en de rest van het gebit gelijk laten schoonmaken (was bij Saar gelukkig niet nodig), dan heb je kans dat hij gelijk al wat opknapt. Continu pijn aan je kop maakt ook niet gelukkig....

He jakkes dat kan natuurlijk ook nog . Dank voor jouw berichtje, ik heb verder geen invloed op hoe of wat, dat zullen zij zelf moeten beslissen. Mijn keuze zou het denk ik niet zijn om hem nu dmv een da bezoek nog meer stress te geven, maar als dit het geval is is het onontkoombaar denk ik.

[Zeeuwse labjes]

Ik zou toch ook even langs de DA gaan. Saar hier schuurde ook wel eens met haar kop over de grond. Ineens was haar neus helemaal opgezwollen. Bleek dat er een kies was afgebroken en dat was gaan ontsteken. Na een AB kuur was de ontsteking weg en hebben we de kies eruit laten halen. Saar was gelijk weer veel vrolijker dan in de weken ervoor. Kennelijk had ze toch al veel last van die kies gehad, maar dat liet ze verder niet merken.

Kortom, wacht niet te lang met die kies, zeker niet als hij al uit de bek stinkt. Kies eruit en de rest van het gebit gelijk laten schoonmaken (was bij Saar gelukkig niet nodig), dan heb je kans dat hij gelijk al wat opknapt. Continu pijn aan je kop maakt ook niet gelukkig....

He jakkes dat kan natuurlijk ook nog . Dank voor jouw berichtje, ik heb verder geen invloed op hoe of wat, dat zullen zij zelf moeten beslissen. Mijn keuze zou het denk ik niet zijn om hem nu dmv een da bezoek nog meer stress te geven, maar als dit het geval is is het onontkoombaar denk ik.

Ik snap zeker dat ze vanwege het toch al hoge stressniveau een bezoekje aan de DA willen vermijden. Maar pijn kan de stress natuurlijk ook versterken. En niet elke hond vind de DA een groot probleem. Ik zou dan liever gelijk door de zure appel bijten.

En verder zou ik hem, net als de anderen al aangeven, gewoon zoveel mogelijk met rust laten, zo min mogelijk van hem vragen en even niet alleen laten.

[DeDiana]

Ik zou toch ook even langs de DA gaan. Saar hier schuurde ook wel eens met haar kop over de grond. Ineens was haar neus helemaal opgezwollen. Bleek dat er een kies was afgebroken en dat was gaan ontsteken. Na een AB kuur was de ontsteking weg en hebben we de kies eruit laten halen. Saar was gelijk weer veel vrolijker dan in de weken ervoor. Kennelijk had ze toch al veel last van die kies gehad, maar dat liet ze verder niet merken.

Kortom, wacht niet te lang met die kies, zeker niet als hij al uit de bek stinkt. Kies eruit en de rest van het gebit gelijk laten schoonmaken (was bij Saar gelukkig niet nodig), dan heb je kans dat hij gelijk al wat opknapt. Continu pijn aan je kop maakt ook niet gelukkig....

He jakkes dat kan natuurlijk ook nog . Dank voor jouw berichtje, ik heb verder geen invloed op hoe of wat, dat zullen zij zelf moeten beslissen. Mijn keuze zou het denk ik niet zijn om hem nu dmv een da bezoek nog meer stress te geven, maar als dit het geval is is het onontkoombaar denk ik.

Ik zou wel naar de DA gaan. Misschien ervaart hij dat helemaal niet als ontzettend stressvol (en gestrest is hij toch al) en dan kan er in ieder geval even naar die kies gekeken worden. Want misschien heeft hij wel constant pijn en dat lijkt me ook niet bevorderlijk voor zijn gedrag.
Ik zou echt niet te veel op eieren gaan lopen vanwege het nerveuze gedrag.

[lets have fun]

@ Hanneke 2 Ik heb ook zitten denken aan kvv (overtuigd versvoerder hier), maar de hond stinkt zelf al hevig en mocht je dan gaan overstappen naar vers is de kans groot dat dat een poosje nog veel erger wordt.

Klopt, Cayuga heb ik ook overgezet, en de eerste maanden ging je gewoon een beetje dood als je hem rook
Inmiddels ruikt hij véél frisser, en zijn gebit is ook veel mooier, oa door het beginners BARF werk dat hij krijgt. Kippekarkasjes en hele zachte lamsribben (buigzame).

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is dat ze de hond niet alleen laten. Ook 's nachts niet. Wat mij betrof mocht 'ie zelfs mee als ik naar het toilet ging. Ik lees telkens over 'beginnen met opbouwen' in dit topic, maar dat moet je nú absoluut nog niet doen. Eerst moet er wat meer rust in de hond zijn. Op gegeven moment zullen ze merken dat de hond blijft liggen als ze opstaan om naar het toilet te gaan en dát is het moment vanaf waar je kunt gaan opbouwen. Eerder niet.
En ja, dat kan met een oude hond maanden tot een half jaar duren.

Ben ik het mee eens. Alleen zijn opbouwen kan later nog wel. Hij kon het in zijn vorige huis dus gaat ie het hier ook kunnen. Alleen nu nog niet. De bodem is onder zijn poten vandaan gerukt, die moet hij eerst even terug vinden en dan komt het wel weer goed.

Vind het ook wel een beetje iets voor een golden retriever om zo gevoelig te reageren. Belangrijk is om daar vooral niet in mee te gaan. Vrolijk tegen hem blijven doen en tijd gunnen. Veel tijd.

[rose]

@ Hanneke 2 Ik heb ook zitten denken aan kvv (overtuigd versvoerder hier), maar de hond stinkt zelf al hevig en mocht je dan gaan overstappen naar vers is de kans groot dat dat een poosje nog veel erger wordt.

Klopt, Cayuga heb ik ook overgezet, en de eerste maanden ging je gewoon een beetje dood als je hem rook
Inmiddels ruikt hij véél frisser, en zijn gebit is ook veel mooier, oa door het beginners BARF werk dat hij krijgt. Kippekarkasjes en hele zachte lamsribben (buigzame).

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is dat ze de hond niet alleen laten. Ook 's nachts niet. Wat mij betrof mocht 'ie zelfs mee als ik naar het toilet ging. Ik lees telkens over 'beginnen met opbouwen' in dit topic, maar dat moet je nú absoluut nog niet doen. Eerst moet er wat meer rust in de hond zijn. Op gegeven moment zullen ze merken dat de hond blijft liggen als ze opstaan om naar het toilet te gaan en dát is het moment vanaf waar je kunt gaan opbouwen. Eerder niet.
En ja, dat kan met een oude hond maanden tot een half jaar duren.

Ben ik het mee eens. Alleen zijn opbouwen kan later nog wel. Hij kon het in zijn vorige huis dus gaat ie het hier ook kunnen. Alleen nu nog niet. De bodem is onder zijn poten vandaan gerukt, die moet hij eerst even terug vinden en dan komt het wel weer goed.

Vind het ook wel een beetje iets voor een golden retriever om zo gevoelig te reageren. Belangrijk is om daar vooral niet in mee te gaan. Vrolijk tegen hem blijven doen en tijd gunnen. Veel tijd.

Alleen zijn kon hij niet in zijn vorige huis, dan blaft hij de hele boel bij elkaar

[rose]

overigens klinkt het me niet heel problematisch in de oren hoor, ik vind het vrij normaal herplaatser-op-oudere-leeftijd gedrag.

ik zie ook niks wat op een 'rugzak' wijst - waarom zoeken mensen bij herplaatsers toch altijd getormenteerde toestanden achter normaal gedrag?

ze verwachten veel te veel zo kort na zo'n ingrijpende verandering - laat ze beginnen met zelf te ontspannen, misschien komt het dan met de hond ook nog wel goed.

Misschien omdat ze er geen verstand van/veel ervaring mee hebben? Daarom mijn vraag hier

[lets have fun]

Oke.Maar dan nog ga je het hem nu niet leren terwijl alles om hem heen nog zo onveilig voelt. Is meer iets voor later.

[JBK]

Hier een Golden herplaatser (wel veel jonger) die veel dezelfde kenmerken vertoonde, maar dit verbloemde (althans poging deed tot) door druk/clownesk gedrag.
Laat de hond, is het enige advies wat ik kan geven. Wil hij meelopen, loopt ie mee en doet hij het niet is dat ook best. Alleen thuislaten is dus geen optie, dus dan nu niet.
Haal zo veel mogelijk druk bij hem weg en dan komt de ontspanning vanzelf. Niet vandaag, niet morgen, maar stapsgewijs zie je verbetering.
Ik zou overigens wel een DA naar zijn gebit en gehoor laten kijken, maar dan komt de DA maar thuis om geen extra druk te creëren. Een afgebroken kies lijkt me bijzonder vervelend.

Ook hier is rust, reinheid en regelmaat het devies.

[Miranda N.]

overigens klinkt het me niet heel problematisch in de oren hoor, ik vind het vrij normaal herplaatser-op-oudere-leeftijd gedrag.

Ik ook !

[Veni]

Ik vind 'jammer voor hem' en 'ik had ernstige twijfels of het wel goed zou komen met piet' niet klinken alsof de hond heel positief benaderd wordt.

Nou, de eerste tijd brak mijn hart ook telkens een beetje door het gedrag van Cayuga. Maar daar heeft die hónd niks van gemerkt, hoor

Ik bedoelde meer dat het zo gelaten klinkt, jammer voor hem, alsof de hoop is opgegeven. Hij blaft veel, nou ja, dan nemen we hem maar niet meer mee...

Dat jammer voor hem is wat verkeerd neergezet denk ik, want ik heb juist niet de indruk bij de nieuwe baasjes dat ze de hoop hebben opgegeven. Zij was ook heel enthousiast over dit topic omdat ze er mee zit, het is altijd fijn als mensen met je meedenken. Jij of ik kennen de situatie ook niet irl, dus een oordeel neerzetten vind ik niet terecht. Je kunt eenmaal niet alles weten toch?

Is altijd lastig om de intonatie goed te begrijpen als je er geen gezichten bij ziet en inderdaad we kennen de irl situatie niet. Het was niet bedoeld als oordeel, ik was meer een beetje bang dat ze het al op hadden gegeven. Ben blij om te horen dat dat niet zo is!

[Fin]

En even langs de da? Voor een check up?

Daar zou ik even mee wachten. Hij heeft niks levensbedreigends, en naar de DA is nog meer stress. Eerst lekker thuis veilig laten voelen, en dan pas spannende uitstapjes met heel veel koekies en lieve dierenartsen.

Als hij heel erg uit zijn bek stinkt kan hij pijn hebben en ik zou hem wel degelijk naar de DA toenemen.

[Fin]

En even laner kgs de da? Voor een check up?

Daar zou ik even mee wachten. Hij heeft niks levensbedreigends, en naar de DA is nog meer stress. Eerst lekker thuis veilig laten voelen, en dan pas spannende uitstapjes met heel veel koekies en lieve dierenartsen.

Ik zou niet willen dat hij ergens pijn heeft en dat toch als 1e uit willen sluiten.
Een afgebroken kies en stinken uit zijn bek...ik zou daar echt niet mee wachten. En hij schuurt met zijn kop langs de grond, las ik ook nog ( oren). Ik zou direct een afspraak maken. Stress of geen stress, maar dan vind ik zo'n check up toch wel belangrijker.

Het is ook moeilijker tot rust komen als je pijn hebt.

[ranetje]

Ik vind 'jammer voor hem' en 'ik had ernstige twijfels of het wel goed zou komen met piet' niet klinken alsof de hond heel positief benaderd wordt.

Nou, de eerste tijd brak mijn hart ook telkens een beetje door het gedrag van Cayuga. Maar daar heeft die hónd niks van gemerkt, hoor

Ik bedoelde meer dat het zo gelaten klinkt, jammer voor hem, alsof de hoop is opgegeven. Hij blaft veel, nou ja, dan nemen we hem maar niet meer mee...

Dat jammer voor hem is wat verkeerd neergezet denk ik, want ik heb juist niet de indruk bij de nieuwe baasjes dat ze de hoop hebben opgegeven. Zij was ook heel enthousiast over dit topic omdat ze er mee zit, het is altijd fijn als mensen met je meedenken. Jij of ik kennen de situatie ook niet irl, dus een oordeel neerzetten vind ik niet terecht. Je kunt eenmaal niet alles weten toch?

Het is vrijwel dezelfde tekst die ik hoorde van iemand anders met ook een heel gestresste herplaatser.
En zij had alles voor de hond over om hem zich meer op zijn gemak te laten voelen.

"Jammer voor de hond" betekent gewoon iets als: "ik vind het sneu want ik gun hem zo dat hij zich prettig voelt.
Hoe kan ik dan bereiken?"

Klinkt voor mij niet zo "gelaten" eigenlijk

Ga mee met de al gegeven adviezen over zorgen dat hij niet alleen is.

[Hanneke2]

Ben ik het mee eens. Alleen zijn opbouwen kan later nog wel. Hij kon het in zijn vorige huis dus gaat ie het hier ook kunnen. Alleen nu nog niet. De bodem is onder zijn poten vandaan gerukt, die moet hij eerst even terug vinden en dan komt het wel weer goed.

Vind het ook wel een beetje iets voor een golden retriever om zo gevoelig te reageren. Belangrijk is om daar vooral niet in mee te gaan. Vrolijk tegen hem blijven doen en tijd gunnen. Veel tijd.

Alleen zijn kon hij niet in zijn vorige huis, dan blaft hij de hele boel bij elkaar

dan is het natuurlijk heel normaal dat hij dat nu ook doet - vooral nu zou ik zelfs zeggen.

eerlijk gezegd heb ik erg mijn twijfels of dit gedrag er op die leeftijd nog uit te trainen is.

Ja hoor, dat kan je er volgens mij best uit krijgen. Het zal misschien effe duren, maar als je er de tijd voor neemt (en dus nooit alleen laat in het begin!), en een vaste routine opbouwt met periodes waarin jij weliswaar fysiek aanwezig bent maar de hond straal negeert, en er voor zorgt dat die hond zich helemaal veilig gaat voelen, dan is extreme verlatingsangst volgens mij te verhelpen.

[Hanneke2]

Ik zou overigens wel een DA naar zijn gebit en gehoor laten kijken, maar dan komt de DA maar thuis om geen extra druk te creëren. Een afgebroken kies lijkt me bijzonder vervelend.

ik denk niet dat je er per definitie moet van uitgaan dat een da thuis minder stress geeft - dat het een da is en ze 'moeten' onderzocht worden merken ze toch en dan zijn ze er ook nog eens de overtuiging mee kwijt dat ze thuis veilig waren voor dat soort dingen.

Eens. Als het dan mot, dan maar mee naar die DA. Niet dat beetje veiligheid van thuis gaan verkloten door enge onderzoeken.

[Dee]

En even langs de da? Voor een check up?

Daar zou ik even mee wachten. Hij heeft niks levensbedreigends, en naar de DA is nog meer stress. Eerst lekker thuis veilig laten voelen, en dan pas spannende uitstapjes met heel veel koekies en lieve dierenartsen.

Ik zou overigens wel een DA naar zijn gebit en gehoor laten kijken, maar dan komt de DA maar thuis om geen extra druk te creëren. Een afgebroken kies lijkt me bijzonder vervelend.

ik denk niet dat je er per definitie moet van uitgaan dat een da thuis minder stress geeft - dat het een da is en ze 'moeten' onderzocht worden merken ze toch en dan zijn ze er ook nog eens de overtuiging mee kwijt dat ze thuis veilig waren voor dat soort dingen.

Eens. Als het dan mot, dan maar mee naar die DA. Niet dat beetje veiligheid van thuis gaan verkloten door enge onderzoeken.

[Dee]

@ Hanneke, sorry las verkeerd.

[gyanty]

Verschillende herplaatser gehad en ook menig oude herplaatser. Winnie kwam bij ons met 9 jaar en het eerste jaar lag ze vooral in het gedeelte van de woonkamer waar wij dan niet zaten. Was een hond die een goed en slecht verleden had gehad en in de laatste situatie in beslag was genomen na zware verwaarlozing.

Norah komt uit een normale omgeving, maar ook wel wat problemen (Echtscheiding). Ook bij haar liepen de problemen de eerste maanden(!!!!) flink op. En Norah is dus een stuk jonger(die was nog maar 2 jaar). Ook Norah kon bij ons de eerste weken niet alleen blijven, kon (en kan) niet alleen in de auto blijven (nu wel met bench), terwijl dit bij vorige eigenaar geen probleem was. Ze kon na een paar weken wel weer alleen zijn bij ons hoor. Maar ook bij Norah heeft het tot bijna een jaar geduurd voor ze zich echt voor ons open stelde. Ze leert nu ook dingen, die gewoonweg het eerste jaar niet leken door te dringen bij haar.

Ik vind het dus heel normaal dat een hond een behoorlijke periode nodig heeft om te wennen. Zowel van honden die een goed plekje hebben gehad als honden die het minder gehad hebben. Het kan best wel eens een jaar duren. De vraag is of de hond het misschien juist wel heel goed heeft gehad. In de situatie van Norah denk ik namelijk dat zij sterk aan haar vorige eigenaar heeft gehangen en behoorlijk in de war is geraakt dat ze uit haar vertrouwde omgeving is gehaald en het niet een hond is die snel een tweede nieuwe eigenaar zou kiezen.

Met deze gegevens zou ik zeker naar de dierenarts gaan. Ik wil sowieso weten hoe de gesteldheid van mijn nieuwe huisgenoten er voor staat en bij deze lijkt dat niet goed, al hoeft niet eten geen oorzaak bij pijn te hebben, maar kan het ook puur op de verhuizing zitten of wennen aan het nieuwe-eten (ritme) Norah is een schrokkop, maar had bij haar vorige eigenaar 24 uur per dag brokken staan. Eerste weken ging het eten hier dus wat moeizaam, want ze wilde ze wel uitmaken wanneer ze ging eten (maar kon hier niet, want baknijd en meerdere dieren is niet handig). Een nieuw huis is wennen, maar dat wil je wel op basis van gezondheid kunnen doen. Een hond kan wel even wat hebben hoor en dan heb je dat ook maar weer gehad.

[Hanneke2]

@ Hanneke, sorry las verkeerd.

Ik lees het terug en ik was ook denk ik niet heel duidelijk.

Ik ben wel heel benieuwd of er al iets van verbetering is?