Moderator: moderatorteam
(schrijf ik dat zo goed?)
Coda wil niet geaaid worden door volkomen vreemden. Tenminste, niet zo out of the blue hand uitsteken en knuffelen. Voorbijgangers doen dat nogal eens waardoor ze dus wegspringt. Dan krijg je standaard verbaasde blikken dus dan zeg ik "tja, ze is niet zo'n allemansvriend." Meestal snappen ze het dan nog niet hoor, maar toch 
Zo kun je overal wel een probleem van maken. En er zijn al problemen zat. Dus ga ik er geen extra maken waar er geen zijndagmar88 schreef:PaulineP schreef:Waarom zou ik dat doen? Mensen mogen het van mij altijd proberen, en mijn hondjes mogen ervoor kiezen niet geaaid te willen worden. Ze worden niet gedwongen en laten ze merken dat ze er geen zin in hebben, prima, dan lopen we verder. Hebben ze er wel zin in, dan zijn ze weer een positieve ervaring rijker.dagmar88 schreef:Waarom grijp je dan niet eerder in?PaulineP schreef: Ik zeg vooral heel veel; "Sorry, ze zijn wat eenkennig." Mensen buigen zich vaak over mijn dames om ze met de beste bedoelingen te aaien, met als resultaat dat mijn hondjes daar negen van de tien keer onwijs van schrikken en wegduiken. Je ziet de beteuterde blik dan in de ogen van mensen, en aan mij leggen ze uit dat ze het goed bedoelden. Tja, IK weet dat. ZIJ niet.PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..Is dat een serieuze vraag?
Ik heb er twee die niet bepoteld willen worden door vreemden. Ik ga echt niet wachten tot ze dat zelf aangeven en maak meteen duidelijk dat er van ze afgebleven moet worden.
Niet ingrijpen schaadt het vertrouwen. Voor goede ervaringen zorg ik zelf wel met bekenden.
Zoiets.Maeve schreef:Mwah, excuseren..ik informeer soms wel
PaulineP schreef: Jammer dat hier altijd zo serieus gereageerd wordt.
dagmar88 schreef:PaulineP schreef: Jammer dat hier altijd zo serieus gereageerd wordt.
Daar staat het hf om bekend.
nou ik zal dan vast wel te serieus zijn maar no way dat ik bewust mijn half blinde hond standaard zou laten schrikken door iedereen maar toe te staan haar te bepotelen.PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..
Dit snap ik ook niet hoor!renee-uk schreef:nou ik zal dan vast wel te serieus zijn maar no way dat ik bewust mijn half blinde hond standaard zou laten schrikken door iedereen maar toe te staan haar te bepotelen.PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..
wat wil je daar in hemelsnaam mee bereiken?
Sorry, maar ik ga niet tegen iedereen waar mijn hond aan snuffelt zeggen; "Oh, ze snuffelt aan je, niet je hand naar haar toe bewegen hoor! Ze ziet niet zo goed!", terwijl ik niet eens weet of die mensen dat überhaupt van plan zijn.renee-uk schreef:nou ik zal dan vast wel te serieus zijn maar no way dat ik bewust mijn half blinde hond standaard zou laten schrikken door iedereen maar toe te staan haar te bepotelen.PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..
wat wil je daar in hemelsnaam mee bereiken?
kooi schreef:Volgens mij maak je het zelf ongezellig door zo licht geraakt te reageren. Er staan meer gezellige reacties dan 'serieuze'.
En ieder moet toch zelf weten wat ie wel of niet toelaat bij zijn hond?
Zou mijn hond half blind zijn of iets anders mankeren dat haar kwetsbaar maakt, dan zou ik haar ook in bescherming nemen
tegen ongevraagd contact.
Jion schreef: Gewoon de mensen die snel oordelen/hun energie halen uit conflict negeren, dan is het echt een leuk forum.
Binnen een paar dagen beslissen hoe een forum in elkaar steekt, geen enkele moeite doen om mensen een beetje te leren kennen voor je allerlei aannames doet en vooral constant lopen wijzen wat er allemaal mis is hier.renee-uk schreef:jezus wat een gezanik zeg
ik stel een vraag omdat ik niet begrijp waarom iemand zijn hond moedwillig steeds laat schrikken.
als ik wil hakken doe ik dat echt wel anders.
Dat die arme hond zich iedere keer het apezuur schrikt, iets anders niet lijkt mijrenee-uk schreef:nou ik zal dan vast wel te serieus zijn maar no way dat ik bewust mijn half blinde hond standaard zou laten schrikken door iedereen maar toe te staan haar te bepotelen.PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..
wat wil je daar in hemelsnaam mee bereiken?
groot gelijk, zo deed ik het met luna ook. eerst dook ze weg, en vertelde ik dat we haar nog niet lang hadden en ze veel had meegemaakt. nu laat ze zich meestal wel aaien. ik moedigde mensen juist aan om het een keer te proberen. hoe meer positieve ervaringen, hoe beter.PaulineP schreef:Waarom zou ik dat doen? Mensen mogen het van mij altijd proberen, en mijn hondjes mogen ervoor kiezen niet geaaid te willen worden. Ze worden niet gedwongen en laten ze merken dat ze er geen zin in hebben, prima, dan lopen we verder. Hebben ze er wel zin in, dan zijn ze weer een positieve ervaring rijker.dagmar88 schreef:Waarom grijp je dan niet eerder in?PaulineP schreef: Ik zeg vooral heel veel; "Sorry, ze zijn wat eenkennig." Mensen buigen zich vaak over mijn dames om ze met de beste bedoelingen te aaien, met als resultaat dat mijn hondjes daar negen van de tien keer onwijs van schrikken en wegduiken. Je ziet de beteuterde blik dan in de ogen van mensen, en aan mij leggen ze uit dat ze het goed bedoelden. Tja, IK weet dat. ZIJ niet.
ik kan me daar echt helemaal niks bij voorstellen, dit staat zo ver van mijn manier van met honden omgaan af dat iklunaquinty schreef:groot gelijk, zo deed ik het met luna ook. eerst dook ze weg, en vertelde ik dat we haar nog niet lang hadden en ze veel had meegemaakt. nu laat ze zich meestal wel aaien. ik moedigde mensen juist aan om het een keer te proberen. hoe meer positieve ervaringen, hoe beter.PaulineP schreef:Waarom zou ik dat doen? Mensen mogen het van mij altijd proberen, en mijn hondjes mogen ervoor kiezen niet geaaid te willen worden. Ze worden niet gedwongen en laten ze merken dat ze er geen zin in hebben, prima, dan lopen we verder. Hebben ze er wel zin in, dan zijn ze weer een positieve ervaring rijker.dagmar88 schreef:Waarom grijp je dan niet eerder in?PaulineP schreef: Ik zeg vooral heel veel; "Sorry, ze zijn wat eenkennig." Mensen buigen zich vaak over mijn dames om ze met de beste bedoelingen te aaien, met als resultaat dat mijn hondjes daar negen van de tien keer onwijs van schrikken en wegduiken. Je ziet de beteuterde blik dan in de ogen van mensen, en aan mij leggen ze uit dat ze het goed bedoelden. Tja, IK weet dat. ZIJ niet.
wat tommy betreft: als hij uitvalt naar mensen of honden, leg ik uit dat we hem pas hebben en eraan werken. ik zou niet willen dat mensen denken dat zijn gedrag door ons geaccepteerd wordt.
zit te lezen. ik weet niet wat voor soort hond jij doorgaans in huis neemt, denk ook niet dat jij weet wat voor soort hond ik doorgaans in huis neem, dus misschien is die conclusie wel een beetje te snel getrokkenlunaquinty schreef:@renee-uk: de reden dat je je dat niet voor kunt stellen, is waarschijnlijk dat je nooit zo'n soort hond hebt gehad die ik doorgaans in huis neem.
ten eerst word zij nergens toe gedwongen, ze heeft altijd de kans om weg te lopen. het is niet zo alsof ze in een hoekje wordt gedrongen om geaaid te worden. zij ging snuffelen aan iemands hand terwijl we staan te praten, en als die persoon dan zijn hand uitstak, sprong zij gewoon weg, niets aan de hand.
ten tweede zit er totaal geen agressie in luna. voor ik haar bij mijn kinderen kon laten, is zij uitgebreid getest door een deskundige, om haar reacties te peilen als zij schrikt of in paniek raakt.
ten derde: als je een hond neemt die 3 jaar in schuren geleefd heeft, 4 eigenaars gehad heeft, en letterlijk overal bang voor is, zoals bv. tv's, lichten die aan of uit gaan, fietsen, auto's mensen, enz. zal je haar moeten socialiseren wil je haar een hondwaardig leven geven. als ik had gewacht op haar initiatief was ze al gestorven van ouderdom voor ze ooit 1 stap verder zou zijn gekomen. op het moment dat ik haar bij dingen weg ga houden waar ze bang voor is, bevestig ik haar angst, en laat ik haar merken dat ze terecht bang is. juist als ik laat blijken dat er niets engs aan is, komt zij het snelste over haar angst heen.
dat blijkt ook wel, want tegenwoordig loopt ze zelf naar mensen toe om geaaid te worden.
iets eng vinden is trouwens heel iets anders dan iets verschrikkelijk vinden.
je spreekt jezelf een beetje tegen (in mijn ogen). je zegt dat jij dingen voor ze oplost, maar tegelijk zeg je dat je ze geen enge dingen laat ondergaan. als je niet in enge situaties terecht komt, hoe wil je ze dan laten zien dat jij het oplost? dat bedoel ik echt niet verkeerd.renee-uk schreef:ik weet niet wat voor soort hond jij doorgaans in huis neemt, denk ook niet dat jij weet wat voor soort hond ik doorgaans in huis neem, dus misschien is die conclusie wel een beetje te snel getrokkenlunaquinty schreef:@renee-uk: de reden dat je je dat niet voor kunt stellen, is waarschijnlijk dat je nooit zo'n soort hond hebt gehad die ik doorgaans in huis neem.
ten eerst word zij nergens toe gedwongen, ze heeft altijd de kans om weg te lopen. het is niet zo alsof ze in een hoekje wordt gedrongen om geaaid te worden. zij ging snuffelen aan iemands hand terwijl we staan te praten, en als die persoon dan zijn hand uitstak, sprong zij gewoon weg, niets aan de hand.
ten tweede zit er totaal geen agressie in luna. voor ik haar bij mijn kinderen kon laten, is zij uitgebreid getest door een deskundige, om haar reacties te peilen als zij schrikt of in paniek raakt.
ten derde: als je een hond neemt die 3 jaar in schuren geleefd heeft, 4 eigenaars gehad heeft, en letterlijk overal bang voor is, zoals bv. tv's, lichten die aan of uit gaan, fietsen, auto's mensen, enz. zal je haar moeten socialiseren wil je haar een hondwaardig leven geven. als ik had gewacht op haar initiatief was ze al gestorven van ouderdom voor ze ooit 1 stap verder zou zijn gekomen. op het moment dat ik haar bij dingen weg ga houden waar ze bang voor is, bevestig ik haar angst, en laat ik haar merken dat ze terecht bang is. juist als ik laat blijken dat er niets engs aan is, komt zij het snelste over haar angst heen.
dat blijkt ook wel, want tegenwoordig loopt ze zelf naar mensen toe om geaaid te worden.
iets eng vinden is trouwens heel iets anders dan iets verschrikkelijk vinden.
tussen 'wegspringen' en 'onwijs schrikken en wegduiken' zit in mijn idee een wereld van verschil.
jij reageert op pauline die dat onwijs schrikken en wegduiken noemt en geeft aan dat jij dat net zo doet en dan vraag ik me af waar dat in hemelsnaam goed voor is.
lijkt me een redelijke vraag eigenlijk.
maar ik denk eerder dat het verschil in aanpak en mijn onbegrip zit in het feit dat ik andere dingen belangrijk vind dan jij.
ik wil voor alles dat mijn hond vertrouwen in mij heeft en dat bereik ik niet door hem/haar allerlei griezelige dingen te laten ondergaan en zelf zijn/haar weg daarin te laten vinden.
mijn ervaring is dat een onzekere hond eerder zeker wordt als ie weet dat ie juist niet dingen zelf hoeft op te lossen en dat ik dat wel voor hem doe.
dat vertrouwen geeft rust en vanuit die rust komt er vanzelf meer zekerheid.
ik geef wel vanaf het begin grenzen aan.
binnen die grenzen mag en kan de hond zichzelf zijn, erbuiten is mijn wil wet.
uitvallen bijvoorbeeld sta ik niet toe; of de hond nou onzeker is of niet, ik wil dat gewoon niet hebben en ook hier leert mijn ervaring weer dat honden dat best snel oppakken.
ik ben voor duidelijkheid, consquentie, eerlijkheid en wederzijds respect en tot nu toe heeft dat voor mij en mijn honden nog nooit verkeerd uitgepakt, uit welke situatie ze dan ook kwamen.
