PipperdePip schreef:Superbedankt voor alle fijne reacties en de vele tips. Ik snap dat sommige mensen het mss raar vinden dat ik gezegd heb geen last te hebben van haar gepiep. Ik dacht eigenlijk zelf dat ik beter bij hun kon hameren op het welzijn van hun pupje, dan als een zeurkous door hun gezien worden (ach daar komt de buuv klagen over wat geluidjes). Vandaar mijn keuze om het op die manier te brengen. Maar jullie hebben wel gelijk dat ik er last van heb en me er nu bijzonder vervelend door voel, niet omdat ik wat hoor maar omdat ik er echt een heel verdrietig gevoel van krijg.
Ik was nog vergeten te zeggen dat ze me gisteren gevraagd had om over een week nog eens te komen melden hoe het ging....toen dacht ik ook....een WEEK ???....dit wordt dus totaal niet serieus genomen...
Ik ga ook zeker niet een week wachten, ik hoop voor het meiske dat ze in het weekend thuis zijn maar als het maandag weer begint ga ik inderdaad zeggen dat het echt zo niet meer kan. Dat ik best wil meedenken over een oplossing, maar los daarvan vind ik de situatie gewoon echt beroerd. Wie wil nu perse een hondje als je weet dat het eigenlijk totaal niet in je leven past. Ik kom er met mijn verstand niet bij.
Verschrikkelijk voor dat pupje, ik kan me goed voorstellen dat je daar heel naar van wordt.
Je hebt het hier over een hondenkind wat meteen maar aan zichzelf overgelaten wordt.
Dit zijn dan straks de hondjes die verlatingsangst hebben, en waar een evt. volgende baas zijn handen meer als vol aan gaat krijgen dat er nog uit te krijgen (als dat al nog lukt, arm dier)
Als ik jou was zou ik ook proberen in gesprek te blijven met de buren (zolang als je kan in ieder geval)
144 bellen ga je niks mee bereiken, ze krijgt eten en drinken, en dan hebben die ook geen poot om op te staan. Nog los van het feit dat dan de relatie met de buren meteen al verslechterd.
Ik heb een aantal jaren meegedraaid als vrijwillig inspecteur bij BLID (in België).
(En het was soms met geen pen te beschrijven, de meldingen waar je op af ging

)
Maar met name die "meldingen" waar eten en drinken aanwezig was kon je helemaal niks mee.
Of zwaar verwaarloosde paarden, maar waar dan op het moment dat je via de FOD een controle geregeld had, het net iets beter ging, eten/drinken aanwezig was, of waar de toestand van de dieren net iets verbeterd was doordat buren een deel zorg op zich genomen hadden.
Op korte termijn gedacht goed voor de dieren, maar dan sta je echt met de rug tegen de muur, en kreeg je zeker geen inbeslagname voor elkaar...helaas.
Waarmee de ellende voor de bewuste dieren dan nog langer duurde
TS: voor deze pup kun je eigenlijk alleen maar hopen dat ze het zelf snel beu worden en haar afgeven!