De eerlijke rasbeschrijving

[lucie]

interessant topic dit

[wolvster]

Dit staat op de site van de RV:

Eigenschappen
De Airedale heeft een groot aantal gunstige eigenschappen, een prettig karakter en past zich gemakkelijk aan omstandigheden en omgeving aan. Hoewel hij terriër is, kwiek en vurig en een tegenstander zelden uit de weg gaat, is hij toch de meest beheerste van alle terriërs.

De Airedale is van nature vrolijk, altijd in voor een spelletje, gezellig en aanhankelijk. Een Airedale is veel aan te leren. De goede Airedale is scherp van uitdrukking, snel van beweging en in gespannen verwachting bij elke beweging. Hij heeft een rustig gedrag in huiselijke kring en hij kan het goed vinden met kinderen.

Dit klopt allemaal. Toch zou ik er als kanttekening bij willen zetten dat er ook schrikachtig gedrag in kan zitten. Volgens mijn trimmer (voormalig Airedale fokker) komt dat er steeds meer in en helaas zie ik het bij Murdock, ondanks goede en uitgebreide socialisatie, ook terug.

Hij herstelt zich snel en gaat er dan op af, maar harde geluiden met name daar schrikt hij meer van dan dat je zou verwachten van een toch wel 'moedig' ras.

[Tineke]

In iedere rasbeschrijving van de Fila vind ik toch wel terug dat ze wantrouwend zijn naar vreemde en waaks.
Wellicht zou er wat meer aandacht mogen zijn dat het onderbrengen op een ander adres ook tijdelijk gewoonweg echt moeilijk is met deze honden , ze trekken dat heel slecht. Dus met vakanties moet je daar echt wel rekening mee houden. Meenemen is dan wel weer makkelijk waar de baas zijn hoofd neerlegt is die Fila ook thuis. Ze hebben echt niets van andere omgevingen als de baas er maar bij is.
Oh en ze hebben best wat beweging nodig , mensen denken nog weleens dat grote zware honden daar minder behoefte aan hebben maar de Fila valt daar niet onder. Ze zijn zeker rustig in huis maar gaan wel graag op pad zijn dol op met hun neus werken.

Rasbeschrijving.

Karakter

Het Karakter van de Fila is niet éénvoudig maar eens je weet hoe een Fila in elkaar zit, wil je niets anders meer.

Voor zijn eigen mensen is de Fila Brasileiro een zeer aanhankelijke, zachtaardige en gehoorzame hond. Een van de kenmerken van de fila is de "ojeriza" grote wantrouwen tegenover vreemden. Hij geeft een rustige gedrag weer, vertrouwen en zekerheid worden niet verstoord door vreemde geluiden of door een nieuwe omgeving. Hij hecht zich erg sterk aan zijn eigenaar en het gezin en heeft er veel moeite mee als hij op latere leeftijd herplaatst wordt. Hij is zelfverzekerd, moedig en behoorlijk hard voor zichzelf. De Fila is zeer waaks en heeft een aangeboren verdedigingsdrang. Hij heeft een goed territoriumgevoel en bewaakt en verdedigt het huis en de tuin, inclusief allen die hem lief zijn zeer overtuigend. Dienen er zich ongenode gasten aan of heeft de hond, waar dan ook, de indruk dat zijn baas wordt bedreigd dan bedenkt hij zich geen minuut. In huis zijn ze doorgaans heel rustig. Deze honden hebben een uitzonderlijk goede neus en enig jachtinstinct mag hun ook niet ontzegd worden.

[korthaar]

Uiterst tevreden over de ras beschrijving van de DSK.
Heb het allemaal geprobeerd: apporteren, veldwerk, zweetwerk.
Splendid!
Omgang met kinderen ook prima.

[ellen en de birmanen]

Nou.. Ik eerst weleens op fb teckelgroepen en als je daar die verhalen leest.... Maar het lijkt ook wel alsof de meeste wonen bij baasjes die niet aan opvoeden doen

Nee, want teckels zijn toch wel heerlijk eigenwijs

Overigens zie je dat bij wetters ook: niet opvoeden en dan zeggen dat ze niet luisteren en dat dat bij het ras hoort.

die heb ik toevallig van de week nog gehoord van een man. zijn wetter was erg opdringerig naar mijn honden. ondanks herhaaldelijk afsnauwen bleef hij doorgaan. waarop zijn eigenaar zei; dat is een wetter, die zijn niet op te voeden. ik ben maar niet in discussie gegaan.
ellen

[Anne&Taar]

Ik vind de golden retriever vereniging wel een te rooskleurig beeld schetsen. Ik vind dat veel goldens, met name teefjes, vrij onzeker kunnen zijn en dit kan zich soms uiten in bezitsagressie of voernijd. Ik ken ook teveel goldens die totaal geen werklust hebben, jammer, als je je laat leiden door de rasvereniging en hiervoor juist voor een ras denkt te zijn gevallen. Ook vind ik goldens eerder flegmatiek dan tolerant. En dat is imo iets totaal anders. Overigens vind ik zelf de werklijn, mits de eigenaar een actief leven leidt, absoluut niet moeilijker te houden dan de showlijn. En dat is ook iets wat de rasvereniging naar mijn mening onterecht bestrijd.

[Brindlecardi]

Dit zegt de RV over de Welsh Corgi:

"Als huishond kenmerken ze zich door trouw en waakzaamheid. Ze zijn leergierig, attent, bereid voor de baas te werken en doen dit met veel plezier, het is een uitgesproken kindervriend. Ze hebben een pittig karakter, dat een consequent en rechtvaardige hand van de Baas nodig.

Het verdient aanbeveling met een Corgi te gaan werken, bijvoorbeeld een cursus gedrag en gehoorzaamheid, eventueel behendigheid of fly-ball; ze hebben een hekel aan een saai bestaan. Ze willen overal bij zijn en hebben de aanleg zich ook overal mee te bemoeien. Men moet het karakter van een Cardigan niet onderschatten.

Op de leeftijd van ongeveer 6 tot 14 maanden (pubertijd ) zal de Cardigan proberen de leiding van de roedel, het gezin op zich te nemen. Bij een juiste en consequente aanpak, erkent de Cardigan zijn baas verder gedurende zijn leven als de ‘roedelleider’. U hebt dan een hond die iets speciaals heeft. Mensen die een Cardigan bezitten of hebben bezeten, weten dat hij ‘iets’ heeft, dat hem van andere honden onderscheidt. Cardigans zijn ‘kwajongensachtig’ en mogen graag de clown uithangen"

Ik denk dat daar in ieder geval niks aan gelogen is. Ze zijn trouw, attent, kindervrienden (over het algemeen, uitzonderingen daar gelaten) maar onder dat grappige clowneske zit wel een hondje met pit, die je consequent moet behandelen.
Geef je ze een vinger, dan nemen ze de hele hand. Als je dat onderschat, heb je voor je het weet een bijzonder vervelend hondje in huis denk ik.
Ondanks de kleine verschillen die er toch wel zullen zijn, denk ik dat er een eerlijk beeld wordt geschetst.
Ik hoor wel vaak over bepaalde rassen dat rasbeschrijvingen meer gezien worden als een streven en dat in de praktijk honden er vaak niet aan 'voldoen'.

[80564M]

Jaren geleden hebben we daar een forum-onderdeel van gemaakt, "Rasstandaards". Daar staan dus geen promotie-stukjes in gekopieerd van rasverenigingen, maar verschillende leden hebben daar hun "standaard" geschreven.

Hier mijn stukje over de Golden. En dat eerste gedeelte over hoogtes en hoe ze hun staart horen dragen e.d. heb ik niet verzonnen, maar dat stuk over het karakter wel. Sta ik nog steeds achter, en vind ik ook niet rooskleurig.

http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtopic.php?t=57964

[under the red sky]

Ik ken helaas ook tollers die zeer onhandelbaar zijn bij jachttraining, en waar inderdaad nauwelijks mee te werken is door zn neurotische gedrag en gegil. Ik denk dat nervositeit bij de toller los staat van dat er niets mee wordt ondernomen.
De tollers die ik ken wordt veel mee gedaan maar ze zijn 'rondtollende' draakjes tijdens de trainingen. Bij de toller lijkt het er op dat er teveel mee gefokt wordt om aan de grote vraag te voldoen, en dat mede door de selectie op uiterlijk soms het karakter wat wordt vergeten. Al kan ik het mis hebben ben ik me zeker van bewust.

Volledig mee eens! Wij fokken ze sinds 1992 en zijn ruim 30 nesten verder en je ziet inderdaad dat er veel te weinig wordt gelet op het karakter. Sterker nog, er lopen nogal neurotische tollers rond waarvan de eigenaar dat goedpraat door te beweren dat het gaat om een 'jachtlijn'.

[Paisley]

Sterker nog, er lopen nogal neurotische tollers rond waarvan de eigenaar dat goedpraat door te beweren dat het gaat om een 'jachtlijn'.

Buiten de tollers wordt er heel wat hysterisch gedrag afgeschoven op werkdrift. Terwijl een goede werkhond ook focus heeft, en koel in de kop moet zijn. Dat is niet persé een drukke hond (juist niet, zou ik denken. Drukke honden verspillen hun energie aan de verkeerde dingen)

[Maeve]

Sterker nog, er lopen nogal neurotische tollers rond waarvan de eigenaar dat goedpraat door te beweren dat het gaat om een 'jachtlijn'.

Buiten de tollers wordt er heel wat hysterisch gedrag afgeschoven op werkdrift. Terwijl een goede werkhond ook focus heeft, en koel in de kop moet zijn. Dat is niet persé een drukke hond (juist niet, zou ik denken. Drukke honden verspillen hun energie aan de verkeerde dingen)

Ik zal wel iets missen, ik heb uberhaupt nog nooit iemand horen spreken over jachtlijnen bij Tollers Dat er variatie zit in temperament is wel waar, maar inderdaad zal zo'n werkhond, als we dat al zo noemen, toch stabiel moeten kunnen werken. Maar over het algemeen wordt je bij ons zo'n beetje ter plekke afgeschoten als je spreekt over een jacht/werklijn versus showlijn.

[Paisley]

Ik sprak niet over werklijn! Please, niet schieten!

Al verbaast het me dat t niet bestaat. Het zijn dus vooral showhonden tegenwoordig?

[Maeve]

Ik sprak niet over werklijn! Please, niet schieten!

Al verbaast het me dat t niet bestaat. Het zijn dus vooral showhonden tegenwoordig?

Nee ik had het ook niet tegen iemand specifiek, meer algemeen
Maar nee, geen showhonden. De Toller wordt geacht beide te kunnen. Een praktijkhond moet ook leuk kunnen scoren op show en een showhond moet ook kunnen werken. Een hond zal vrijwel altijd wel meer naar het één of het ander neigen, maar in de basis moeten ze voor beide geschikt zijn.

[Paisley]

Beide prioriteit geven kan haast niet, t is t een of t ander of een compromis. Het zal afhankelijk zijn van de fokker welke kant t op gaat.
Dat is de reden dat de working kelpie en de australian kelpie twee aparte rassen zijn geworden. Kiwi dr onooglijke vleermuisoren zijn het bewijs

[lieke]

Als je op de site van diverse rasverenigingen de karakterbeschrijvingen leest, dan komt het bijna allemaal op hetzelfde neer: Geweldig, Lief, Baasgericht, Intelligent, Gehoorzaam, Makkelijk Trainbaar, Goed met Kinderen... kennelijk zijn zowat alle rassen onderling uitwisselbaar.

Het zou veel eerlijker zijn als fokkers/rv's duidelijker zouden zijn in de négatieve kanten van een ras. Iemand die graag en intensief met honden zou willen gaan trainen moet geen (langhaar) collie van het engelse type nemen (uitzonderingen daargelaten). En iemand die een gezellige huishond voor de kinderen wil nemen die moet volstaan met dagelijks 3 of 4x een rondje om het blok moet geen mechelaar uit de werklijnen nemen.
Wat mijn ras betreft wijs ik mensen er altijd op dat collies kunnen ook nogal 'vocaal' zijn, zoals dit zo eufemistisch wordt uitgedrukt. In de praktijk betekent dit dat de meesten krijs-tokken zijn die zodra ze opgewonden zijn met een allerakeligste schelle kef te keer kunnen gaan. Moet je wel serieus op trainen als je geen ruzie met de buren wilt. En er zit nogal wat instabiliteit en zenuwachtigheid in veel collielijnen tegenwoordig wat zich kan uiten in 'happerigheid'. Iets wat stelselmatig wordt ontkend/verzwegen bij veel fokkers die nog steeds met de aloude rasbeschrijving lopen te zwaaien waarin staat dat 'een collie geen spoor van nervositeit of agressie mag vertonen'.
Terwijl ik in de praktijk behoorlijk wat zenuwelijerige uitvallers tegen kom. En wat al eerder genoemd is: de geluidsóvergevoeligheid van collies wat zich uit in vaak extreme angst voor onweer en vuurwerk. Niet te onderschatten want je hebt dan een hond die volslagen in paniek is en totaal onbereikbaar rond oud en nieuw en bij onweer.
En verder kunnen ze behoorlijk over de rooie gaan als er in hun bijzijn wordt geruzied of zelfs bij een onschuldig stoeipartijtje. Moet je wel tegen kunnen als je zo'n collie als gezellige huishond neemt en je hebt kinderen die door de kamer sjezen of stoeien en je hond staat daar hysterisch te gillen.

[Johnny Jones]

Wij hadden twee cattle dogs en de grote gemene deler tussen de twee was de baasgerichtheid en de fixatie op onze paarden. Verder waren er vooral verschillen tussen beide honden. Foxy angstig voor onweer en vuurwerk, hard voor zichzelf, reactief naar andere honden, heel gevoelig voor correctie, nooit blaffen. En dan Luca, voor de duvel niet bang maar wel kleinzerig, had totaal geen boodschap aan vreemde honden, was behoorlijk hardleers en vocaal aanwezig.
In rasbeschrijvingen lees je vaak dat je als baas over uitzonderlijke kwaliteiten moet beschikken om een ACD te kunnen houden, en dat vind ik echt zwaar overdreven.

[dagmar88]

In rasbeschrijvingen lees je vaak dat je als baas over uitzonderlijke kwaliteiten moet beschikken om een ACD te kunnen houden, en dat vind ik echt zwaar overdreven.

Je hebt houden en houden en er worden er volgens mij aardig wat herplaatst.

[Marjoleine]

die heb ik toevallig van de week nog gehoord van een man. zijn wetter was erg opdringerig naar mijn honden. ondanks herhaaldelijk afsnauwen bleef hij doorgaan. waarop zijn eigenaar zei; dat is een wetter, die zijn niet op te voeden. ik ben maar niet in discussie gegaan.
ellen

Ik kan er zó pissig van worden

Mijn honden zijn wat lomp en vocaal maar nee is nee en dan stoppen ze dus gewoon. Het zijn watjes naar mij, domweg omdat ik de moeite heb genomen een band op te bouwen. En ik doe er echt niet veel mee qua training.
Je verkloot de naam van een ras met die flauwekul en ze zijn er vaak nog trots op ook

[*Skye*]

Andersom hoor ik niet anders dat 'border collies luisterend geboren worden', uhhh nee, een border collie is over het algemeen goed te trainen en leert snel. Maar ze leren niet uit zichzelf. Ook een border collie moet opgevoed worden. Hij heeft niet uit zichzelf bedacht dat hij stopt met trekken aan de riem, of dat hij netjes in de berm gaat liggen als er een fiets aan komt enz enz.

[dagmar88]

Andersom hoor ik niet anders dat 'border collies luisterend geboren worden', uhhh nee, een border collie is over het algemeen goed te trainen en leert snel. Maar ze leren niet uit zichzelf. Ook een border collie moet opgevoed worden. Hij heeft niet uit zichzelf bedacht dat hij stopt met trekken aan de riem, of dat hij netjes in de berm gaat liggen als er een fiets aan komt enz enz.

Ik ken dan ook best wat lijertjes waarbij het volgens de baas kennelijk vanzelf had moeten gaan.
Hij doet het niet, stuk!

[*Skye*]

Andersom hoor ik niet anders dat 'border collies luisterend geboren worden', uhhh nee, een border collie is over het algemeen goed te trainen en leert snel. Maar ze leren niet uit zichzelf. Ook een border collie moet opgevoed worden. Hij heeft niet uit zichzelf bedacht dat hij stopt met trekken aan de riem, of dat hij netjes in de berm gaat liggen als er een fiets aan komt enz enz.

Ik ken dan ook best wat lijertjes waarbij het volgens de baas kennelijk vanzelf had moeten gaan.
Hij doet het niet, stuk!

Haha ja precies dat krijg je dan.

[under the red sky]

Ik zal wel iets missen, ik heb uberhaupt nog nooit iemand horen spreken over jachtlijnen bij Tollers Dat er variatie zit in temperament is wel waar, maar inderdaad zal zo'n werkhond, als we dat al zo noemen, toch stabiel moeten kunnen werken. Maar over het algemeen wordt je bij ons zo'n beetje ter plekke afgeschoten als je spreekt over een jacht/werklijn versus showlijn.

Dan spreek je andere mensen dan ik. Meerdere keren mensen getroffen met een hieperdepiep toller die het gedrag verklaren omdat hun hond 'uit een werklijn' komt. Of iemand hier in de buurt die heel trots is op zijn Toller uit Zweedse werklijnen, via een Nederlandse fokker geïmporteerd. En dan zitten er twee van onze reuen in de stamboom [SMILING FACE WITH OPEN MOUTH AND SMILING EYES] Ik heb geen idee wie ze dat aanpraat, want het bestaat inderdaad niet.
En dat werk moet je ook niet al te serieus nemen. Het aantal mensen dat daadwerkelijk jaagt met een toller is op 1 hand te tellen en hetzelfde geldt voor het aantal dat A-niveau haalt. De meeste, inclusief mijzelf, blijven doorgaans hangen op C-niveau. Wie hoog wil scoren op jachtproeve, adviseren wij een ander ras.

[Miranda]

In de standaard voor de Zwitserse witte herder staat:
Familie- en gebruikshond met uitgesproken liefde voor kinderen, een oplettende waker, een opgewekte en gemakkelijk lerende werkhond. Temperamentvol zonder nervositeit, opmerkzaam en waakzaam, soms enigszins gereserveerd tegenover vreemden, echter nooit angstig of agressief.

Wat ik mis is dat bij sommige honden de terughoudendheid gewoon angst is, dat ze uiterst gevoelig zijn en dat ze extreem - echt héél extreem - vocaal zijn. En dat er een hevige jachtlust in kan zitten (dat kwam voor mij als een volslagen onverwachte, niet zo lollige verrassing). En dat je je drie jaar lang het schompes werkt omdat het zulke clowns zijn die de baas graag voor lul zetten op de club

[ranetje]

Als je op de site van diverse rasverenigingen de karakterbeschrijvingen leest, dan komt het bijna allemaal op hetzelfde neer: Geweldig, Lief, Baasgericht, Intelligent, Gehoorzaam, Makkelijk Trainbaar, Goed met Kinderen... kennelijk zijn zowat alle rassen onderling uitwisselbaar.

Het zou veel eerlijker zijn als fokkers/rv's duidelijker zouden zijn in de négatieve kanten van een ras. Iemand die graag en intensief met honden zou willen gaan trainen moet geen (langhaar) collie van het engelse type nemen (uitzonderingen daargelaten). En iemand die een gezellige huishond voor de kinderen wil nemen die moet volstaan met dagelijks 3 of 4x een rondje om het blok moet geen mechelaar uit de werklijnen nemen.
Wat mijn ras betreft wijs ik mensen er altijd op dat collies kunnen ook nogal 'vocaal' zijn, zoals dit zo eufemistisch wordt uitgedrukt. In de praktijk betekent dit dat de meesten krijs-tokken zijn die zodra ze opgewonden zijn met een allerakeligste schelle kef te keer kunnen gaan. Moet je wel serieus op trainen als je geen ruzie met de buren wilt. En er zit nogal wat instabiliteit en zenuwachtigheid in veel collielijnen tegenwoordig wat zich kan uiten in 'happerigheid'. Iets wat stelselmatig wordt ontkend/verzwegen bij veel fokkers die nog steeds met de aloude rasbeschrijving lopen te zwaaien waarin staat dat 'een collie geen spoor van nervositeit of agressie mag vertonen'.
Terwijl ik in de praktijk behoorlijk wat zenuwelijerige uitvallers tegen kom. En wat al eerder genoemd is: de geluidsóvergevoeligheid van collies wat zich uit in vaak extreme angst voor onweer en vuurwerk. Niet te onderschatten want je hebt dan een hond die volslagen in paniek is en totaal onbereikbaar rond oud en nieuw en bij onweer.
En verder kunnen ze behoorlijk over de rooie gaan als er in hun bijzijn wordt geruzied of zelfs bij een onschuldig stoeipartijtje. Moet je wel tegen kunnen als je zo'n collie als gezellige huishond neemt en je hebt kinderen die door de kamer sjezen of stoeien en je hond staat daar hysterisch te gillen.

Wat betreft de rasbeschrijvingen maken verenigingen mogelijk ook de fout de honden te omschrijven als "zijn" in plaats van hoe ze "behoren te zijn"?
Wat meer "nadelen" beschrijven zou niet misstaan.

[dagmar88]

Misschien ook lastig om te beschrijven want wat de één past als een handschoen kan de ander er totáál niet mee overweg.
Ik vind bijvoorbeeld Pembroke Corgis allemaal uitgesproken chagrijnige kuthondjes maar een volgende kan er wellicht mee lezen en schrijven.
Misschien veel handiger om te vermelden welk type mens het best bij het ras past.

Precies. Waar de meesten charlie een "probleemhond" zouden vinden, is ze voor mij echt ideaal. Een superhondje.
Ik kan me dan weer niet voorstellen dat je zo'n stokkepoterig stuk chagrijn van een appenzeller zou willen hebben

[lucie]

In de standaard voor de Zwitserse witte herder staat:
Familie- en gebruikshond met uitgesproken liefde voor kinderen, een oplettende waker, een opgewekte en gemakkelijk lerende werkhond. Temperamentvol zonder nervositeit, opmerkzaam en waakzaam, soms enigszins gereserveerd tegenover vreemden, echter nooit angstig of agressief.

Wat ik mis is dat bij sommige honden de terughoudendheid gewoon angst is, dat ze uiterst gevoelig zijn en dat ze extreem - echt héél extreem - vocaal zijn. En dat er een hevige jachtlust in kan zitten (dat kwam voor mij als een volslagen onverwachte, niet zo lollige verrassing). En dat je je drie jaar lang het schompes werkt omdat het zulke clowns zijn die de baas graag voor lul zetten op de club

gelukkig, ik ben dus niet de enige naiveling die ervan uitging dat je voor jachtdrang bij herders niet zo bang hoefde te zijn

daarentegen heb ik hier een witte herder in de opvang gehad, maar die was zeker niet angstig, niet byzonder gevoelig en al helemaal niet vocaal

[alm@]

In de standaard voor de Zwitserse witte herder staat:
Familie- en gebruikshond met uitgesproken liefde voor kinderen, een oplettende waker, een opgewekte en gemakkelijk lerende werkhond. Temperamentvol zonder nervositeit, opmerkzaam en waakzaam, soms enigszins gereserveerd tegenover vreemden, echter nooit angstig of agressief.

Wat ik mis is dat bij sommige honden de terughoudendheid gewoon angst is, dat ze uiterst gevoelig zijn en dat ze extreem - echt héél extreem - vocaal zijn. En dat er een hevige jachtlust in kan zitten (dat kwam voor mij als een volslagen onverwachte, niet zo lollige verrassing). En dat je je drie jaar lang het schompes werkt omdat het zulke clowns zijn die de baas graag voor lul zetten op de club

gelukkig, ik ben dus niet de enige naiveling die ervan uitging dat je voor jachtdrang bij herders niet zo bang hoefde te zijn

Biko is mijn 3e herder en alle drie hadden en hebben ze een fikse portie jachtinstinct. En dan heb ik het over een mh/dh een duitser en een laekense.

[lucie]

In de standaard voor de Zwitserse witte herder staat:
Familie- en gebruikshond met uitgesproken liefde voor kinderen, een oplettende waker, een opgewekte en gemakkelijk lerende werkhond. Temperamentvol zonder nervositeit, opmerkzaam en waakzaam, soms enigszins gereserveerd tegenover vreemden, echter nooit angstig of agressief.

Wat ik mis is dat bij sommige honden de terughoudendheid gewoon angst is, dat ze uiterst gevoelig zijn en dat ze extreem - echt héél extreem - vocaal zijn. En dat er een hevige jachtlust in kan zitten (dat kwam voor mij als een volslagen onverwachte, niet zo lollige verrassing). En dat je je drie jaar lang het schompes werkt omdat het zulke clowns zijn die de baas graag voor lul zetten op de club

gelukkig, ik ben dus niet de enige naiveling die ervan uitging dat je voor jachtdrang bij herders niet zo bang hoefde te zijn

Biko is mijn 3e herder en alle drie hadden en hebben ze een fikse portie jachtinstinct. En dan heb ik het over een mh/dh een duitser en een laekense.

reden te meer: dat moét in de rasomschrijving

[dagmar88]

gelukkig, ik ben dus niet de enige naiveling die ervan uitging dat je voor jachtdrang bij herders niet zo bang hoefde te zijn

Geloof dat veel mensen dat bij staffords ook niet verwachten. En het is niet gewoon jagen, het is compleet rücksichtslos verdelgen en maar doorgaan. Totaal onbereikbaar.
Charlie zou je zo in zo'n rattenpit kunnen gooien, zou er m'n laatste geld op in durven zetten
Op zich niet zo gek voor terriers natuurlijk, maar ook daar komt bij de rasverenigingen niets van terug.
Er wordt bij de sbtcn zelfs gesteld dat ze geschikt zijn als jachthond. Dank je de koekoek.

Sommige Staffords zijn uitstekende jachthonden gebleken onder het geweer, maar vreemd genoeg is een groot gedeelte bang voor het schot, hoewel vaak niet van begin af aan. Mijn eigen teef bijvoorbeeld ging in haar eerste seizoen graag mee op jacht. Langzamerhand kreeg zij een hekel aan het geweer en het leek wel of het niet het schot was, waar ze bezwaren tegen had, maar dat ze door had, dat er iets gedood werd als het schot viel en dat mijn schutterskunst niet zo fantastisch was.

Ze huilde er vast bij, met dikke biggeltranen. Hondje hondje help mij toch, straks schiet mij de jager nog

[Miranda]

daarentegen heb ik hier een witte herder in de opvang gehad, maar die was zeker niet angstig, niet byzonder gevoelig en al helemaal niet vocaal

Skadi is ook niet angstig, die zou ik eerder als overmoedig bestempelen, maar angst IS een probleem binnen het ras. Dat zou beter duidelijk moeten worden gemaakt zodat pupkopers daarop kunnen letten.
Een niet vocale witte herder vind ik wel heel uitzonderlijk, die ik ken lullen de hele dag je oren van je kop