Ja, die stappen zijn zo mooi om te zien!laeken schreef:Bijzonder was dat voor me. Dat ik een hond had die niet naar mij kwispelde maar bv wel kwispelde als er iets lekkers in de voerbak ging. Moest er echt aan wennen. Nog steeds kwispelt hij minder dan Bas. Die kwispelt al als iemand haar aankijkt. Tom doet het tegenovergestelde. Die gaat ontwijken. Nu kwispelt hij wel vaak. Hij omhelst mijn benen als ik beneden kom na de nacht. Helemaal. Happy en super leuk. En hij gaat krijsen als hij blij is smorgens. Ook leuk. Dus elke stap is er een.DeDiana schreef:Dat niet kwispelen herken ik heel erg, dat deed Amoz ook helemaal nooit. Het viel vooral op in tegenstelling met Amy, die toch zeker niet minder op haar hoede was met vreemden, maar wel altijd onderdanig kwispelt als ze mensen begroet - ook mensen die ze spannend vindt en die haar nog niet kunnen aaien. Pas toen Amoz hier een aantal weken was, viel het mij ineens op dat hij naar me kwispelde toen ik thuiskwam. Nu nog steeds zijn er maar heel weinig mensen die hij kwispelend begroet, maar hij zoekt wel veel meer toenadering en laat zich ook veel vaker door vreemden aanhalen. Hij weet nu ook dat hij weg kan lopen uit de situatie en dat ik er dan voor zorg dat hij niet lastiggevallen wordt, dus zijn wantrouwen is inmiddels neutraal of beleefd vriendelijk gedrag.
Amoz kwispelde overigens überhaupt nooit, ook niet naar andere honden of als hij eten kreeg. Hij kwispelt nog steeds veel minder dan mijn andere honden, maar naar mij kwispelt hij nu wel, ook als ik zijn naam zeg bijvoorbeeld. En hij joelt tegenwoordig als ik thuiskom
Ook bij mensen die hij heel leuk vindt, kan er nu wel een kwispeltje af.Amy is wat dat betreft net als Bas, die kwispelt inderdaad al als je naar haar kijkt, maar dat is ook uit onderdanigheid.
