De foto is idd een momentopname. Ik denk dat hij meer ongemakkelijk zat, omdat hij van mij moest blijven zitten. Ze waren namelijk zo lief samen bezig en als trotse mama en hondenbezitter moest ik daar natuurlijk weer een foto van hebben...

Gevolg: een foto waarop de hond al genoeg heeft van het spelletje en eigenlijk nou wel weg wil.
In het verleden zochten ze elkaar op. Niet alleen mijn dochter die naar hem toe ging, maar ook andersom. Ik zal erop gaan letten dat zij nu niet meer naar hem toegaat dan. Tnx!
Overigens lees ik regelmatig dat ze alles met hem mocht doen. Dat had van hém gemogen, maar het mocht niet van mij! Daarin ben ik echt wel duidelijk geweest. Gedurende de tijd hebben we haar geleerd hoe je een hond aait, haar gecorrigeerd als ze (vanuit peuterlijke nieuwsgierigheid) in zijn oren wilde kijken of zijn staart pakte etc. Maar ik liet haar idd wel naar hem toegaan en bij hem gaan liggen of zitten. Blijkbaar iets waarmee ze aangeeft zijn mindere te zijn, dus dat doen we dan maar niet meer. Dus bedankt voor die info!
Over de kapster: zo kort als deze keer hebben we hem idd nog niet teruggekregen. (korter dan op de foto nog, want die is al eventjes geleden gemaakt) Maar we hebben wel zelf gevraagd hem "gewoon" kort te scheren en dus niet in standaard poedeltoilet, omdat hij een huishond is en geen showhond. En ik ben er niet bij gebleven. Onder narcose kan ik me niet voorstellen, gebeurt dat dan...? Hij is 1,5 uur weggeweest en kwam me springend tegemoet. Bij nacrose had hij toch duf geweest, lijkt me...
Maar goed, ik heb al vanalles geleerd hier! Ik ga zeker hulp vragen nu, want we zijn dol op onze Bo en het lijkt me vreselijk om hem weg te moeten doen, omdat we dit niet hebben kunnen keren. Liever achteraf merken dat we onnodig een deskundige erbij hebben gehaald dan te laat erachter komen dat een deskundige nodig was geweest!