Pino is bang voor Eric

[Carly]

Hé Carly, neem je man in de eerste plaats mee naar de cursus! Het is voor hem ook niet leuk als hij zo'n achterstand heeft t.o.v. jou, en hoe kun je één lijn trekken als jij wekelijks leert hoe je de hond moet opvoeden en je man dat hooguit uit de tweede hand moet doen?

Wat je het eerste halfuurtje het best kunt doen? Het lijkt mij dat hij Pino gewoon compleet moet negeren, hem hooguit wat lekkers toestoppen/-gooien. Geeft hij ook het eten en zorgt hij voor de leuke dingen? Dat is ook heel belangrijk. Pino moet hem echt leuk gaan vinden, en zeker niet nog meer nare ervaringen met hem opdoen!

Maar vast en zeker zul je hieromtrent nog meer tips krijgen.

's Morgens laat Eric Pino uit. Er is dan niets aan de hand en Pino heeft het dan volop naar z'n zin bij Eric. Zodra ze dan thuiskomen gaat Eric de douche in ... daarna geeft hij Pino eten en gaat een kwartiertje later naar zijn werk.
Tussendemiddag geef ik Pino eten en 's avonds geeft of Eric hem eten of geef ik hem eten.
Eric gaat in augustus met Pino ABC doen ... ik heb de puppy cursus gedaan ... Eric wil ook graag op cursus met Pino (ABC is de volgende cursus) maar die begint pas in augustus.

Ik had al op de planning staan om straks is goed met Eric te praten over Pino ... een optie die ik ga doen is dat Eric Pino niet meer straft ... doet Pino iets wat niet mag, laten gaan en mij roepen ... en als ik weg ben dat hij dan echt alleen foei roept en Pino verder niet aanraakt.

Iets wat Eric alleen niet doet is dit:

Als ik Pino heb gestraft (bij mij is dat heel af en toe, als Pino echt fout is, hem in z'n nek grijpen ... maar meestal FOEI) dan negeer ik hem een paar minuten. Daarna roep ik hem bij me, geef hem een commando (bijvoorbeeld zit), geef hem wat lekkers, pak een speeltje en ga met hem spelen. Eric doet dat niet ... dat is dus iets wat ik ook straks met hem bespreek.

[Debora]

Eric is in het dagelijks leven echt een schat ... hij kan echter heel erg bot zijn ... hij is nou niet echt iemand die een blad voor de mond heeft ... hij zegt gewoon wat hij denkt.

So what!!! Ook ik neem geen blad voor mijn mond, maar op de manieren dat Eric Pino straft en daarbij nog heel lacherig gaat doen over het plassen heeft dar totaal niets mee te maken. Maar met respect voor het leven van een ander wezen. Sorry, maar dit maakt mij helemaal p*snijdig. Zolang jij alles maar goed vind, ook hier zit je hem te verdedigen, maar verziek je Pino alleen maar meer. Neem toch eens de verantwoording en roep je vent de halt toe.

[Branka]

Dit gaat wel errug hard ... ik was bezig met mijn laatste reactie te tikken toen er maar 11 berichtjes stonden ... toen ik hem plaatste waren er al 19!!!

Goed ... even een beschrijving van Erics straffen en het waarom:

Eric straft Pino als hij dingen sloopt door Pino in zijn nek te grijpen en foei te zeggen. Als Pino aan de riem trekt corrigeert Eric hem door zelf aan de riem te trekken (de halsband is half slipketting half halsband).
Wanneer Pino hapt dan pakt Eric Pino bij zijn bek en doet Pino's lip tussen z'n tanden.
Wanneer Pino in huis plast (terwijl hij net een half uur uit is geweest) straft Eric hem door hem in z'n nek te grijpen en foei te zeggen.

Ik vind in de nek grijpen een bijzonder zware correctie. En bovendien is een correctie alleen van toepassing als een hond gedrag vertoont waarvan hij weet dat dit niet mag. Is dat bij Pino al het geval? Zo ja, dan zou ik toch echt eerst een verbale correctie "Foei!" of hem proberen af te remmen middels "nee". Overigens moet je dus ook aanleren dat "nee" een commando is om hem af te remmen in zijn gedrag.

Nu weet ik dat Eric een behoorlijk sterke hand heeft ... vandaar dat ik tegen hem zeg dat het zachter kan.

Eric is in het dagelijks leven echt een schat ... hij kan echter heel erg bot zijn ... hij is nou niet echt iemand die een blad voor de mond heeft ... hij zegt gewoon wat hij denkt.

Als ik nu naar Pino kijk zie ik een hond die hier gelukkig is ... hij heeft het hier goed naar z'n zin en voelt zich hier optimaal thuis. Dat zegt overigens iedereen die hier over de vloer komt. Tijdens het kamperen met pinksteren was er een man die zelf beagles en herders heeft gefokt. Hij heeft in mijn ogen veel verstand van honden. Wat hij over Pino zei was het volgende: "Een gelukkige hond. Niet bang om zichzelf te zijn. Hij is gelukkig met wie hij is en is trouw naar jou toe. Hij zit goed in z'n vel en dat laat hij ook zien."

Dit verbaast mij dus hogelijk. Zeker gezien de stress in de reactie van Pino die uit jouw verhaal blijkt.
Heb je de informatie die je in dit topic hebt vermeld ook tegen die man gezegd? Want mogelijk dat die dan toch wel een iets andere mening zou hebben.

Lieve mensen ... het gaat echt maar om dat ene half uurtje ... daarna is er niets meer aan de hand!!! Okay, af en toe loopt Eric te mopperen en dan kijkt Pino mij aan ... als ik aangeef dat het goed is gaat Pino weer lekker verder met z'n eigen ding doen en besteed geen aandacht meer aan het gemopper van Eric.

Maar een half uurtje? Sorry, ik vind een half uur en dat elke dag bijzonder veel. Dat is dus wekelijks al uren stress en dat bij een jonge hond.
Voor mij dus onacceptabel, zeker omdat het een zachtaardig ras betreft wat prima kan leren om gehoorzaam te zijn. En een harde hand is daar helemaal niet bij nodig.

[Anna*]

Hé Carly, neem je man in de eerste plaats mee naar de cursus! Het is voor hem ook niet leuk als hij zo'n achterstand heeft t.o.v. jou, en hoe kun je één lijn trekken als jij wekelijks leert hoe je de hond moet opvoeden en je man dat hooguit uit de tweede hand moet doen?

Wat je het eerste halfuurtje het best kunt doen? Het lijkt mij dat hij Pino gewoon compleet moet negeren, hem hooguit wat lekkers toestoppen/-gooien. Geeft hij ook het eten en zorgt hij voor de leuke dingen? Dat is ook heel belangrijk. Pino moet hem echt leuk gaan vinden, en zeker niet nog meer nare ervaringen met hem opdoen!

Maar vast en zeker zul je hieromtrent nog meer tips krijgen.

's Morgens laat Eric Pino uit. Er is dan niets aan de hand en Pino heeft het dan volop naar z'n zin bij Eric. Zodra ze dan thuiskomen gaat Eric de douche in ... daarna geeft hij Pino eten en gaat een kwartiertje later naar zijn werk.
Tussendemiddag geef ik Pino eten en 's avonds geeft of Eric hem eten of geef ik hem eten.
Eric gaat in augustus met Pino ABC doen ... ik heb de puppy cursus gedaan ... Eric wil ook graag op cursus met Pino (ABC is de volgende cursus) maar die begint pas in augustus.

Ik had al op de planning staan om straks is goed met Eric te praten over Pino ... een optie die ik ga doen is dat Eric Pino niet meer straft ... doet Pino iets wat niet mag, laten gaan en mij roepen ... en als ik weg ben dat hij dan echt alleen foei roept en Pino verder niet aanraakt.

Iets wat Eric alleen niet doet is dit:

Als ik Pino heb gestraft (bij mij is dat heel af en toe, als Pino echt fout is, hem in z'n nek grijpen ... maar meestal FOEI) dan negeer ik hem een paar minuten. Daarna roep ik hem bij me, geef hem een commando (bijvoorbeeld zit), geef hem wat lekkers, pak een speeltje en ga met hem spelen. Eric doet dat niet ... dat is dus iets wat ik ook straks met hem bespreek.

Goed dat Eric in elk geval naar cursus wil met Pino. Is het wel een cursus waar op basis van belonen wordt gewerkt, bijvoorbeeld met de clicker? Dat is vooral ook een heel goede methode om mensen met honden te leren omgaan. Ik zou Erik ook geen FOEI meer laten roepen. Gewoon helemaal niet meer straffen. Doet Pino iets wat niet mag, zoals ergens op bijten, dan afleiden met een speeltje. Waar Erik naar toe moet werken is dat Pino zijn aanwezigheid/thuiskomst associeert met iets leuks, en zelfs de mogelijkheid van een FOEI is nu al te veel voor hem.

En misschien is het een idee om de cursus toch samen te gaan doen? Dan horen jullie beiden de uitleg, kunnen jullie beiden vragen stellen, kun jij Erik dingen toelichten of verduidelijken, en zijn jullie beiden in gelijke mate verantwoordelijk voor de opvoeding.

Verder wens ik je veel succes met de bespreking, zo te horen zit er toch wel enig schot in.

[*Linda*]

Je schrijft dat Pino ook nooit naar hem toegaat of bij hem gaat zitten, ook niet na dat angstige half uur. Dat moet toch genoeg zeggen. Hoe meer ik lees van jou, hoe kwaaier ik wordt. Wat haal je je in je hoofd om dit alles maar zo goed te praten van je man. Dat ene zinnetje over dat hij loopt op te scheppen tegenover zijn vrienden dat hij die hond zo goed onder de duim heeft dat het beest zichzelf onderpist is te walgelijk voor woorden en doet me echt bijna in de auto stappen om die hond te kidnappen. Ik heb een mishandelde hond gehad, ze is 1 jaar (maar 1 jaar!!!!!) bij zo iemand als jouw man geweest en 14 jaar!!!! bij mij. Alle angst die er in is gegaan dat eerste jaar hebben die 14 jaar bij mij vol liefde en geduld er niet uit kunnen krijgen. Besef je je wel wat hij die hond aan doet?!?!?!?! Ik vind het walgelijk dat je denkt dat het allemaal wel meevalt, in godsnaam, de hond plast over zichzelf heen Dat is niet goed te praten.....

[Addy]

Ben jij zo iemand die zijn kinderen ook laat mishandelen door zijn man en vervolgens zegt dat ie er niets aan kan doen? Sorry, maar ik voel me boos worden als ik je bericht lees. Een pissende hond is inderdaad doodsbang en jij staat toe dat je man zo met je hond omgaat dat jouw hond zich in zijn eigen huis niet meer veilig voelt. Je egoistische "ik wil hem niet meer kwijt" maakt me eigenlijk alleen maar bozer. Als je hem niet meer kwijt wil kan je ook zijn pootjes vastspijkeren, dan kan hij ook nooit meer iets fout doen en hoeft je man hem niet meer te stuipen op het lijf te jagen.

Kortom, zoek een andere baas en neem nooit meer een hond.

Ik kan me hier alleen maar bij aansluiten en dan vind ik het nog heel netjes geformuleerd, iemand anders schreef zum kotsen en ik denk dat ik me daar van harte bij aansluit.
Addy

[Caro.]

Het is natuurlijk onzinnig dat een hond een half uur bang is voor zijn baas, bij thuiskomst, en daarna er totaal niks meer aan de hand is.
Dat kan niet, dat is iets wat onmogelijk is.

Het kan best zijn dat Pino het eerste half uurtje het meest bang is, maar je schrijft zelf dat Pino ook nooit naar je man toekomt en dat hij zich probeert te verstoppen bij jou. De hond plast ook uit pure angst.

Dat is niet zomaar een half uurtje bang zijn. Een hond is bang of niet bang, maar niet een half uur per dag.

Dat jouw man de hond niet meer corrigeert, maar jou er voortaan bijroept, is een oplossing die totaal niet werkt. Je bent met twee mensen in huis en je zal alletwee normaal tegen de hond moeten doen om een stabiele en fijne hond te krijgen.
Zie jij het al voor je dat jij 12 jaar lang de hond corrigeert? En wat als je man buiten met Pino loopt?
Dit is een oplossing die echt kant noch wal raakt.

In alle eerlijkheid snap ik werkelijk niet hoe je kan toestaan dat je man zo met jullie hond omgaat. Ik probeer je niet teveel aan te vallen, maar het is voor mij onvoorstelbaar dat mijn man zo onze honden zou behandelen, vervolgens nog zo'n walgelijke opmerking plaatst, zonder dat ik hier iets heel radicaals tegen zou ondernemen.
Jij laat het toe. Jij laat toe dat hij jullie hond zo zwaar straft. Zelfs zo zwaar dat de hond uit angst bij jou kruipt, dat je hond plast uit angst en dat je man dit ook nog grappig vindt. Jij bent dus medeverantwoordelijk voor de angst van deze hond.

Onderneem alsjeblieft wat! Zeg je man waarop het staat: dat hij radicaal moet veranderen, dat hij nooit meer de pup zo zwaar mag straffen.
En als je man hiertoe niet bereid is of niet van de hond kan houden, herplaats dan je hond.

[Gast]

Ik heb een mishandelde hond gehad, ze is 1 jaar (maar 1 jaar!!!!!) bij zo iemand als jouw man geweest en 14 jaar!!!! bij mij. Alle angst die er in is gegaan dat eerste jaar hebben die 14 jaar bij mij vol liefde en geduld er niet uit kunnen krijgen. Besef je je wel wat hij die hond aan doet?!?!?!?!

Mees heb ik met 18 maanden gekregen. Hij had ook een baas als Eric. Als je hem nu in zijn nek of bij zijn halsband wil pakken is hij nog steeds bang omdat hij straf verwacht. Hij is net als Pino hardhandig gestraft op onduidelijke momenten voor kleinigheden. Je moet niet onderschatten wat angst doet met een hond. Ik vraag me trouwens ook af hoe Pino door je man behandeld wordt als ze samen uit zijn? Ik zou zo'n man mijn hond niet toevertrouwen. Zelfs niet voor een uitlaatrondje van 5 minuten. Arme Pino.

[Moos]

Je baggateliseert dingen nu wel behoorlijk vind ik ook.

Zoals Branka al schreef een half uurtje per dag is uren per week.

Nekvel grijpen is een hele zware correctie. Ik heb een redelijk pittig reutje en die heb ik in 3 jaar tijd misschien 3 keer in de nek gegrepen. Verder volstaat FOEI, NEE, o.i.d prima.
Mijn onderdanige teefje zou zelfs helemaal verpest worden als ik haar ooit in d'r nekvel zou grijpen. Als jullie Pino ook een zachtaardig, onderdanig hondje is dan is in de nekvel grijpen echt heel erg fout en heel schadelijk voor hem

Bovendien is hij een pup (wat het allemaal nog veel erger maakt) die slopen, en plassen in huis. Dat leer je ze niet af door ze elke keer loeihard te straffen!

En nogmaals, als een hond zijn hele plas laat lopen als Eric thuiskomt, is hij gewoon doodsbang. Stel he, je hebt een kindje dat elke keer als Eric thuiskomt in d'r broek plast van angst en naar boven rent. Wat zeg je dan "ach, da's maar een half uurtje per dag, de rest van de tijd gaat het goed"
Lijkt me niet....
Dat jij dit toelaat maakt jou ook medeverantwoordelijk!

[Eline*]

Eric straft Pino als hij dingen sloopt door Pino in zijn nek te grijpen en foei te zeggen. Als Pino aan de riem trekt corrigeert Eric hem door zelf aan de riem te trekken (de halsband is half slipketting half halsband).
Wanneer Pino hapt dan pakt Eric Pino bij zijn bek en doet Pino's lip tussen z'n tanden.
Wanneer Pino in huis plast (terwijl hij net een half uur uit is geweest) straft Eric hem door hem in z'n nek te grijpen en foei te zeggen.

Als eerste behoor je een pup niet zo maar voor de bovenstaande dingen te straffen. Zeker bij onzindelijkheid is straffen not done en ook fysiek een pup in de nek grijpen en FOEI roepen is een zeer zware correctie voor een goldenpup notabene! Ik denk niet dat je goed begrijpt wat je aan het doen bent. Je bent een hond aan het verneuken voor de rest van zijn leven. Niet je man alleen, jij ook, want je staat ernaast , praat het goed en kijkt er naar. Ontwijken en geen contact maken is het toppunt van angstgedrag. Meer dan hetgeen waar je bang voor bent ontwijken kan namelijk niet., Angstagressie, dus bijten naar hetgeen je eng vindt komt pas later als de hond volwassen is en in het nauw gedreven wordt. Dan kan je hem altijd nog in laten slapen of naar het asiel brengen.

Nu weet ik dat Eric een behoorlijk sterke hand heeft ... vandaar dat ik tegen hem zeg dat het zachter kan.

Nee, niet zachter..gewoon niet. Handen af van je pup en hij is ook niet doof.

Eric is in het dagelijks leven echt een schat ... hij kan echter heel erg bot zijn ... hij is nou niet echt iemand die een blad voor de mond heeft ... hij zegt gewoon wat hij denkt.

Het is geen schat, het is een respectloze hufter die zijn macht uitleeft op kleine pups. Gatver!

Als ik nu naar Pino kijk zie ik een hond die hier gelukkig is ... hij heeft het hier goed naar z'n zin en voelt zich hier optimaal thuis. Dat zegt overigens iedereen die hier over de vloer komt. Tijdens het kamperen met pinksteren was er een man die zelf beagles en herders heeft gefokt. Hij heeft in mijn ogen veel verstand van honden. Wat hij over Pino zei was het volgende: "Een gelukkige hond. Niet bang om zichzelf te zijn. Hij is gelukkig met wie hij is en is trouw naar jou toe. Hij zit goed in z'n vel en dat laat hij ook zien."

Lieve mensen ... het gaat echt maar om dat ene half uurtje ... daarna is er niets meer aan de hand!!! Okay, af en toe loopt Eric te mopperen en dan kijkt Pino mij aan ... als ik aangeef dat het goed is gaat Pino weer lekker verder met z'n eigen ding doen en besteed geen aandacht meer aan het gemopper van Eric.

Je bent je verhaal aardig aan het terugdraaien. Ben jij een ziekelijke aandachtstrekker of schrik je van de reactie's?
Een hond liegt niet. Je eerste bericht was puur en eerlijk een vraag om hulp, waarin je gedrag beschreef van je pup van 6 maanden oud wat er niet om loog. Je weet zelf heel goed waar het fout zit. Doe er wat aan inplaats van hier een vraag neer te leggen over het angstgedrag van je hond. Je noemt hem doodsbang. Wat wil je dan van mij? Van Ons?
Dan we je man opvoeden? Zeggen dat het wel goed komt met een pup die nu al zo bang is voor je man?
Gun je hond een beter leven en een begripvolle baas, die snapt dat pups leren moeten hoe zich te gedragen.
Je slaat je kind toch ook niet als het in zijn luier plast?
Ik word naar van je berichtjes..echt naar.
Ik vind het heel erg dat dit soort dingen gebeuren.

Als jouw man niet wil inzien dat het anders moet, dat hij met liefde en respect met de pup heeft om te gaan moet je stoppen je man de hand boven het hoofd te houden en een keuze maken.

[Carly]

Nu vind ik dat het hier toch echt wel wat te ver gaat.
Het verhaal begint zich echt om te draaien naar dat Eric ook kinderen zou gaan mishandelen ... sorry maar!!!

Hier spreekt dus een mishandelt kind ... laat dat duidelijk wezen. Dan heb ik het niet over de opvoedende tik ... nee dan heb ik het over daadwerkelijk blauwe plekken in m'n gezicht ... en gehoor dat licht beschadigt is hierdoor en nog steeds 's nachts wakker worden en helemaal overstuur zijn.

Eric en ik werken allebei met kinderen ... Eric werkt notabene in het onderwijs (ik hopelijk binnenkort ook weer) en we geven allebei leiding bij scouting.
Nergens, maar dan ook nergens, zie ik Eric zo opbloeien als wanneer hij aan het werk ik met kinderen. Ik zie hem nergens anders zo van genieten, hem nergens zoveel plezier in hebben.

En dan nog durven jullie te beweren dat hij in de toekomst MIJN kind(eren) zou gaan slaan. Sorry ... maar dit gaat mij echt te ver.

Ik heb net met iemand zitten chatten van het retrieverforum. Samen zijn we er enigzins achtergekomen waar de angst van Pino wanneer Eric thuis komt vandaan kan komen en daadwerkelijk weer weg kan zijn na een half uurtje (jullie geloven het dan wel niet, kom maar is kijken, je bent van harte welkom en dan zie je hoe het is!!!).
Pino liet in het begin een paar druppeltjes plas vallen als Eric thuis kwam. Eric gaf Pino hiervoor op z'n donder. 2 Weken later kwamen we er pas achter dat het dus een blijdschapsplasje is wat hij deed ... iets wat wel meer honden doen. Helaas was het kwaad toen al geschied en waren we bij waar we nu zijn.

Oftewel ... mijn vraag is nu dus aangepast en ik reageer niet meer op berichtjes waarin mijn man wordt uitgemaakt voor een dierenmishandelaar.

Mijn vraag is nu dus: Hoe kunnen we de thuiskomst van Eric weer in iets veranderen waar Pino blij van wordt?

[*Linda*]

Ik geef het op. Wat ben jij een rund zeg.

Is trouwens bewezen kinderen die mishandeld zijn in veel gevallen een partner kiezen die dat ook doet.

[Eline*]

Ik hoop dat je je wat beter verdiepen gaat in hondengedrag. Dat plassen bij binnenkomst zijn geen plasjes van blijdschap maar van onderdanigheid. Onderdaniger dan plasjes laten lopen kan niet en bestraf je dat beschadig je vertrouwen enorm. Het verbaast me dat iemand die zo weinig pedagogisch onderlegt is en zo weinig beheersing heeft met kinderen werkt. Maar goed, veel plezier verder.

[Carly]

Weten jullie wat ik trouwens niet snap?

Vroeger waren de strafmethodes die ik beschreef DE manier om een hond op te voeden en iedereen gebruikte ze. De honden kwamen er goed uit en waren de liefste honden die er waren.
Nu zijn het echter foute methodes en volgens sommigen zelfs mishandeling.
Nou ... dan is vrijwel iedereen die ik ken en een hond heeft een dierenmishandelaar ... en dan heb je het maar over een stuk of 200 mensen.
Al hun honden zijn zo opgevoed ... allemaal stuk voor stuk schatten van beesten, nergens bang voor en zielsgelukkig.

[Moos]

Nu vind ik dat het hier toch echt wel wat te ver gaat.
Het verhaal begint zich echt om te draaien naar dat Eric ook kinderen zou gaan mishandelen ... sorry maar!!!

Hier spreekt dus een mishandelt kind ... laat dat duidelijk wezen. Dan heb ik het niet over de opvoedende tik ... nee dan heb ik het over daadwerkelijk blauwe plekken in m'n gezicht ... en gehoor dat licht beschadigt is hierdoor en nog steeds 's nachts wakker worden en helemaal overstuur zijn.

Eric en ik werken allebei met kinderen ... Eric werkt notabene in het onderwijs (ik hopelijk binnenkort ook weer) en we geven allebei leiding bij scouting.
Nergens, maar dan ook nergens, zie ik Eric zo opbloeien als wanneer hij aan het werk ik met kinderen. Ik zie hem nergens anders zo van genieten, hem nergens zoveel plezier in hebben.

En dan nog durven jullie te beweren dat hij in de toekomst MIJN kind(eren) zou gaan slaan. Sorry ... maar dit gaat mij echt te ver.

Ik heb net met iemand zitten chatten van het retrieverforum. Samen zijn we er enigzins achtergekomen waar de angst van Pino wanneer Eric thuis komt vandaan kan komen en daadwerkelijk weer weg kan zijn na een half uurtje (jullie geloven het dan wel niet, kom maar is kijken, je bent van harte welkom en dan zie je hoe het is!!!).
Pino liet in het begin een paar druppeltjes plas vallen als Eric thuis kwam. Eric gaf Pino hiervoor op z'n donder. 2 Weken later kwamen we er pas achter dat het dus een blijdschapsplasje is wat hij deed ... iets wat wel meer honden doen. Helaas was het kwaad toen al geschied en waren we bij waar we nu zijn.

Oftewel ... mijn vraag is nu dus aangepast en ik reageer niet meer op berichtjes waarin mijn man wordt uitgemaakt voor een dierenmishandelaar.

Mijn vraag is nu dus: Hoe kunnen we de thuiskomst van Eric weer in iets veranderen waar Pino blij van wordt?

Er wordt niet gezegd dat Eric ook kinderen zou mishandelen. Pino wordt vergeleken met een kind. En als Pino een kind zou zijn, zou je allang weggegaan zijn bij hem, want als je kind in zijn broek piest en doodsbang is als papa thuiskomt, neem ik aan dat je dat ook niet laat gebeuren?

En op je vraag, dat kan je alleen veranderen als Eric Pino normaal gaat behandelen, en niet meer zo debiel straft (en als jullie eens even wat pup-boekjes gaan lezen, daar staat namelijk standaard iets in over onderdanigheids-plasjes, dan hadden jullie hem daar ook niet voor gestraft de eerste twee weken!!!).
Maar dat zit er geloof ik niet in, heb ik het idee als ik jouw berichtjes zo lees over Eric.

[Moos]

Weten jullie wat ik trouwens niet snap?

Vroeger waren de strafmethodes die ik beschreef DE manier om een hond op te voeden en iedereen gebruikte ze. De honden kwamen er goed uit en waren de liefste honden die er waren.
Nu zijn het echter foute methodes en volgens sommigen zelfs mishandeling.
Nou ... dan is vrijwel iedereen die ik ken en een hond heeft een dierenmishandelaar ... en dan heb je het maar over een stuk of 200 mensen.
Al hun honden zijn zo opgevoed ... allemaal stuk voor stuk schatten van beesten, nergens bang voor en zielsgelukkig.

Ja, praat het maar lekker goed voor jezelf. Als je hier zo vanovertuigt bent, had je deze vraag ook niet hoeven te stellen.

[Carly]

Ik hoop dat je je wat beter verdiepen gaat in hondengedrag. Dat plassen bij binnenkomst zijn geen plasjes van blijdschap maar van onderdanigheid. Onderdaniger dan plasjes laten lopen kan niet en bestraf je dat beschadig je vertrouwen enorm. Het verbaast me dat iemand die zo weinig pedagogisch onderlegt is en zo weinig beheersing heeft met kinderen werkt. Maar goed, veel plezier verder.

Lees nou is een keer goed: in het begin waren het blijdschapsplasjes .. maar een paar druppeltjes. Hiervoor strafte eric hem, we wisten toen allebei niet beter. Omdat eric hem hiervoor strafte zijn het dus grote angstplassen geworden!! Oftewel:
Eerst: paar druppeltjes
Nu: grote plassen

[Eline*]

Weten jullie wat ik trouwens niet snap?

Vroeger waren de strafmethodes die ik beschreef DE manier om een hond op te voeden en iedereen gebruikte ze. De honden kwamen er goed uit en waren de liefste honden die er waren.
Nu zijn het echter foute methodes en volgens sommigen zelfs mishandeling.
Nou ... dan is vrijwel iedereen die ik ken en een hond heeft een dierenmishandelaar ... en dan heb je het maar over een stuk of 200 mensen.
Al hun honden zijn zo opgevoed ... allemaal stuk voor stuk schatten van beesten, nergens bang voor en zielsgelukkig.

Kinderen kregen 60 jaar geleden ook allemaal klappen, nu zeuren ze als ze klappen hebben gehad dat ze mishandeld zijn.

[Moos]

Ik hoop dat je je wat beter verdiepen gaat in hondengedrag. Dat plassen bij binnenkomst zijn geen plasjes van blijdschap maar van onderdanigheid. Onderdaniger dan plasjes laten lopen kan niet en bestraf je dat beschadig je vertrouwen enorm. Het verbaast me dat iemand die zo weinig pedagogisch onderlegt is en zo weinig beheersing heeft met kinderen werkt. Maar goed, veel plezier verder.

Lees nou is een keer goed: in het begin waren het blijdschapsplasjes .. maar een paar druppeltjes. Hiervoor strafte eric hem, we wisten toen allebei niet beter. Omdat eric hem hiervoor strafte zijn het dus grote angstplassen geworden!! Oftewel:
Eerst: paar druppeltjes
Nu: grote plassen

NEEHEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!

Blijdschapsplasjes bestaan niet! De eerste waren een beetje onderanigheidsdruppeltjes, en nu zijn het grote angstplassen geworden. Het is nooit uit blijdschap geweest, maar uit onderdanigheid. Pino zegt zo: ik ben het allerlaagste op de wereld, doe mij niks"

En dat hebben jullie de eerste weken dus bestraft....

Lees jij nou eerst maar eens even wat standaard puppy-boekjes!

[Eline*]

Ik hoop dat je je wat beter verdiepen gaat in hondengedrag. Dat plassen bij binnenkomst zijn geen plasjes van blijdschap maar van onderdanigheid. Onderdaniger dan plasjes laten lopen kan niet en bestraf je dat beschadig je vertrouwen enorm. Het verbaast me dat iemand die zo weinig pedagogisch onderlegt is en zo weinig beheersing heeft met kinderen werkt. Maar goed, veel plezier verder.

Lees nou is een keer goed: in het begin waren het blijdschapsplasjes .. maar een paar druppeltjes. Hiervoor strafte eric hem, we wisten toen allebei niet beter. Omdat eric hem hiervoor strafte zijn het dus grote angstplassen geworden!! Oftewel:
Eerst: paar druppeltjes
Nu: grote plassen

Dat maakt niet uit. Blijdschapsplasjes bestaan niet. Gewoon niet en neem dat nou maar aan want ik heb ervoor geleerd.

[Djinny]

Ik hoop dat je je wat beter verdiepen gaat in hondengedrag. Dat plassen bij binnenkomst zijn geen plasjes van blijdschap maar van onderdanigheid. Onderdaniger dan plasjes laten lopen kan niet en bestraf je dat beschadig je vertrouwen enorm. Het verbaast me dat iemand die zo weinig pedagogisch onderlegt is en zo weinig beheersing heeft met kinderen werkt. Maar goed, veel plezier verder.

Lees nou is een keer goed: in het begin waren het blijdschapsplasjes .. maar een paar druppeltjes. Hiervoor strafte eric hem, we wisten toen allebei niet beter. Omdat eric hem hiervoor strafte zijn het dus grote angstplassen geworden!! Oftewel:
Eerst: paar druppeltjes
Nu: grote plassen

Het is maar wat je zelf wilt geloven.

[Rataplan]

Ik denk dat het heel moeilijk zal worden en hond heeft een enorm geheugen aangaande angst en verkeerd straffen. Je hebt al een onderdanige hond die met zijn plas aangaf dat hij niets verkeerds in de zin had en dan erover heen gaan straffen maakt het een onzekere angstige hond. Pino begrijpt geen biet van het straffen van je "man" Het gaat ook niet over een keertje je hond niet begrijpen en fout straffen het gaat hier over een patroon waarbij Pino bij god niet weet wat hem te wachten staat op het moment dat je "man" weer het huis betreedt.
Ik blijf bij mijn vorige mening. Je creert samen met je "man" een angstige onzeker hond waarbij het uiteindelijk de vraag niet meer is of hij zal bijten maar wanneer hij zal bijten.
Gun je hond een goed leven het is al zijn tweede kans breng hem dan weg en begin niet meer aan dieren dat is in dit geval echt houden van een hond.

[Branka]

Als jouw man zoveel geduld heeft met kinderen waarom heeft hij dat dan niet met jullie hond? Want dat is in feite ook een hondenkind en moet met geduld worden opgevoed.
En zoals Eline al zegt: plassen bij binnenkomst is onderdanig gedrag. Mijn vader zijn neef had 2 teckels en als er iemand binnenkwam moesten ze daar al met de dweil klaar staan. Enige oplossing bij hen was de eerste tijd geen aandacht geven en ze tot rust laten komen. Pas daarna rustig benaderen. Straffen werd niet gedaan omdat dat alleen maar meer stress opwekte.

De methodes die je beschrijft waren vroeger misschien gebruikelijk, tegenwoordig niet meer. Voortschreidend inzicht zullen we zeggen.
En corrigeren omdat een pup in huis plast of poept is altijd not done geweest.

[chaos]

Is jouw hond je man zag zitten was hij zowiezo wel blij geweest als je man binnenkomt.

Ik denk dat je naar je gehele manier van opvoeden moet kijken, jullie zijn continue aan het corrigeren; sloopt je hond iets dan corrigeren jullie.
Wel eens van negeren, afleiden, belonen gehoord?

Mag ik uit je laatste verhaal de conclusie trekken dat je de indruk hebt dat Pino nu zo bang is een half uur omdat hij een paar x gestraft is voor blijdschapsplasjes?.

Ik vind dat je bijna 1oo procent terug komt op je allereerste post.

[Eline*]

De puppygids van Toepoels is een goed boek. Ga dat vanmiddag maar kopen en lezen en daarna laat je dat boek aan je man lezen.

[*Linda*]

Nee, ik geef het toch niet op. Hoe kan een man die uitspraken doet als: "ik heb het beest zo goed onder de duim dat hij zichzelf onderpist" in godsnaam bij de scouting werken met kinderen en in het onderwijs? Wat doet hij in het onderwijs? Hij waarschijnlijk concierge want geen enkele pedagogisch onderlegt mens (trouwens geen enkel mens met een béétje niveau) doet zulke uitspraken. Je bent jezelf aan het tegenspreken, dat is ook al heel stom want hetgeen je zwart-wit als eerst hier hebt neergezet spreekt voor zich en kan je niet meer terugdraaien.

[Nono]

Vol verbazing en walging heb ik dit topic door gewroet. Heb even gebladerd door het forum en zie dat Pino een Golden Retriever van ongeveer een half jaar is.

Een man die stoer gaat lopen doen met woorden als Hij pist van angst zodra hij me ziet. Is voor mij een man, die in z'n geheel niet spoort. Een man waarvan ik kotsen moet en een man die ik nooit in contact zou laten komen met dieren die mij lief zijn. Een man die ik het huis zou uit trappen als hij zich zo zou opstellen t.o.v. mijn honden. Ik vind hem een regelrechte HUFTER

Maar goed ik begrijp uit jouw woorden dat dat nooit zou gebeuren.

Een pup die van zich afplast is doods bang. Dit kan niet alleen maar een half uurtje per dag zijn. Pino is bang voor Eric, de hele dag door, niet maar een half uurtje, hij gaat toch nooit uit zichzelf naar Eric toe. Straffen op de manier zoals Eric dat doet, is veel te hard. En ik vraag me ook af of er op het juiste moment wordt gestraft. Wat jij aangeeft, ik zal Pino alleen straffen gaat nooit werken. Er zullen ook momenten zijn dat jij er niet bent en dan....

Een hond moet een maatje zijn van het hele gezin. En moet niet bij het minste of geringste in zijn nek worden gegrepen omdat hij iets fout doet. Er zijn andere manieren om te straffen.

Je schrijft ergens een keer dat Pino gelukkig is bij jullie. Sorry hoor, maar een pup die pist van angst en daardoor behoorlijk gestresst is, bang om wat fout te doen is niet gelukkig!!!

Eric is hard op weg om Pino te verkloten en sorry dat ik het zeg, maar jij doet er vrolijk aan mee. Je staat erbij en kijkt ernaar! Ik wordt hier gewoon ontzettend naar van. Ik kan het gewoon niet begrijpen, dat je dit laat gebeuren. Je probeert je verhaal (ws door scherpe antwoorden) hier en daar wat bij te draaien. Je hond is niet gelukkig en jouw zegje van ik wil Pino niet meer kwijt, dat maakt je erg egoistisch.

Als Eric (en jij) julie gedrag niet willen veranderen, zie ik maar 1 oplossing Zoek een leuk gezin voor Pino waar hij zich wel gelukkig voelt!

[*Linda*]

Ik heb nog even wat highlights voor je, want volgens mij heb je een nogal wispelturig geheugen:

We zitten met een probleem ... een heel groot probleem ... Pino is bang voor Eric ... volgens mij doodsbang.
Het zit zo:

***************************

Komt Eric dan vervolgens naar Pino toe, dan gaat Pino op zijn rug liggen en begint te plassen ... niet een paar druppeltjes ... nee, hij laat het gewoon lopen.

***************************

Eric gaat normaalgesproken met Pino lopen als hij uit z'n werk komt. Pino is normaal heel enthousiast als hij uit mag ... maar bij Eric weigert hij dan dus ook.

***************************

nu klikt het dus absoluut niet tussen Eric en Pino en ik zit dus regelmatig te janken omdat Eric weer een rothumeur heeft omdat het niet klikt tussen hem en Pino.

Ik heb wel zo'n vermoeden waar Pino's angst vandaan komt ... Eric is een stuk harder met straffen dan ik ben. Echt hard ... ik zeg zo vaak tegen hem dat het minder kan ... maar Eric luistert gewoonweg niet. Het is ook een aantal keer voorgekomen dat Pino iets fout deed, Eric dit zag en Pino vervolgens met een noodvaart naar mij toe kwam en bij me op schoot sprong uit pure doodsangst.

****************************
Eric loopt ook tegen iedereen op te scheppen. Wat hij dan zegt is: "Ik heb Pino goed onder de duim, zo goed dat het beest zichzelf onder pist als hij me ziet". M'n nekharen gaan dan echt overeind staan ... dat hij zo over Pino kan praten. Ik zeg dan ook sarcastisch tegen hem: "Wees er maar trots op dat Pino doodsbang voor je is, zou ik ook zijn en daar heb je ook heel veel aan, een bange hond!!"

*****************************

Ik weet dat Eric zijn instelling moet veranderen en daar ben ik zo hard mee bezig ... dit gaat echter 5 minuten goed maar dan zijn we weer terug bij af.

******************************

Ik weet 't echt niet meer ... help!!!

Zo, weet je nu weer waar alle heftige reacties vandaan komen?

[Mama Sanneke]

Weten jullie wat ik trouwens niet snap?

Vroeger waren de strafmethodes die ik beschreef DE manier om een hond op te voeden en iedereen gebruikte ze. De honden kwamen er goed uit en waren de liefste honden die er waren.
Nu zijn het echter foute methodes en volgens sommigen zelfs mishandeling.
.

Gelukkig dat mensen nu inzien dat het ANDERS kan, dat geld inderdaad ook voor kinderen.
Vroeger werden de vuile lakens buitengehangen bij bedplassers, gelukkig zijn we nu zo beschaafd (ietsje toch) dat we dat niet meer doen.
Ik kan ervan meespreken, ik heb een tiener gehad die bedplaste.

[Eline*]

Nu vind ik dat het hier toch echt wel wat te ver gaat.
Het verhaal begint zich echt om te draaien naar dat Eric ook kinderen zou gaan mishandelen ... sorry maar!!!

Hier spreekt dus een mishandelt kind ... laat dat duidelijk wezen. Dan heb ik het niet over de opvoedende tik ... nee dan heb ik het over daadwerkelijk blauwe plekken in m'n gezicht ... en gehoor dat licht beschadigt is hierdoor en nog steeds 's nachts wakker worden en helemaal overstuur zijn.

Ik ga hier toch nog even op reageren. Ik kom ook uit een gefuckt gezin en juist daarom maken dit soort berichten me woedend. Jij, als mens die weet waar je over praat, jij moet ervaren hebben hoe het is om afhankelijk te zijn van ouders die het laten afweten? Hoe je als kind je alleen zit te voelen en hoopt dat er ergens nog iemand is die je wil beschermen en je wil koesteren ergens daar waar je veilig bent?
Werd je de hele dag door geslagen? Of ook maar af en toe? Vast ook af en toe en toch is dat genoeg je littekens mee te geven? Of maak je nu weer een drama van niks? Bagateliseren kan ik namelijk ook.
Niet zielig doen en een hond, die afhankelijk van jou is, eénzelfde lot gunnen. Sta op, recht je rug en vertel je man dat je wil dat hij fatsoenlijk om je pup omgaat en trek anders je conclusie's. Kom op!!