Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
oejsje schreef:
Poeka heeft voor de komst van de pup ook dit gedrag vertoond, tot een maand of 6/7. En ja hij toont het gedrag weer vanaf de start van dit topic. Maar ik denk niet dat de andere hond hier enige invloed op heeft gehad.
Dat het terug zou komen had ik verwacht, volgens mij heb ik het zelfs aangegeven.
Misschien de andere hond sec niet, maar wel het feit dat er ineens een pup weer in huis kwam en jullie de aandacht moesten verdelen tussen de opvoeding van Poeka en die van de pup. Toen je het nog over de Bordercollie pup had die je wilde gaan halen is ook vaker gezegd: "Poeka is nog niet volwassen en stabiel, waar begin je aan, probeer eerst eens Poeka groot te krijgen en stabiel".
En nu moet Poeka weg denk ik, want je trekt het niet meer omdat je je aandacht veel te veel moet verdelen. Ik snap overigens best dat je het niet ziet zitten en dat het wat veel wordt en hoe je dat moet regelen met een pup van 4 maanden en een hond van 10 maanden die zijn grenzen verkent en die eigenlijk een op een aandacht en begeleiding nodig heeft dat weet ik ook niet.
Maar eigenlijk vind ik niet dat je nou moet komen janken
oejsje schreef:
En trouwens wij zijn ontzettend consequent met hem geweest, maar alles wat we proberen schijnt niet te werken...
We zijn gewoon vort radeloos.. en we mishandelen hem echt niet :N:
Hier spreek je je zelf tegen, je bent ontzettend consequent en hebt een hoop geprobeerd. Dat is te verwarrend voor een hond. Hij is 10 maanden, hoelang hou je een bepaalde methode aan??
Een paar weken zus en een paar weken zo, wordt iedere hond gestoord van.
Het is niet een paar weken zus geweest ofzo.
De basis is naar mijn idee dan, maar jullie weten het vast beter wat we gedaan hebben, gelijk gebleven. Maar onder begeleiding zijn er dingen gezegd die je beter kon doen of weglaten en naar aanleiding van zijn reacties zijn daarop misschien nog wat dingetjes geweest die we beter konden doen of weglaten. We hebben een boek gelezen, afblijven of ik bijt en daar ook informatie en een stappenplan vandaan, maar ook dit... werpt niet zijn vruchten bij hem af.
oejsje schreef:
En trouwens wij zijn ontzettend consequent met hem geweest, maar alles wat we proberen schijnt niet te werken...
We zijn gewoon vort radeloos.. en we mishandelen hem echt niet :N:
Hier spreek je je zelf tegen, je bent ontzettend consequent en hebt een hoop geprobeerd. Dat is te verwarrend voor een hond. Hij is 10 maanden, hoelang hou je een bepaalde methode aan??
Een paar weken zus en een paar weken zo, wordt iedere hond gestoord van.
Het is niet een paar weken zus geweest ofzo.
De basis is naar mijn idee dan, maar jullie weten het vast beter wat we gedaan hebben, gelijk gebleven. Maar onder begeleiding zijn er dingen gezegd die je beter kon doen of weglaten en naar aanleiding van zijn reacties zijn daarop misschien nog wat dingetjes geweest die we beter konden doen of weglaten. We hebben een boek gelezen, afblijven of ik bijt en daar ook informatie en een stappenplan vandaan, maar ook dit... werpt niet zijn vruchten bij hem af.
Gonny schreef:waarom zijn nou de foto's niet meer te bekijken??
Omdat op een paar foto's niet te beoordelen valt hoe wij met onze hond omgaan, en omdat jullie dat kennelijk wel doen en van alle 1000e foto's er misschien 3 zijn waar we een keer zen hoofdje vasthouden eruit pikken, heb ik ze weggehaald.
oejsje schreef:
Poeka heeft voor de komst van de pup ook dit gedrag vertoond, tot een maand of 6/7. En ja hij toont het gedrag weer vanaf de start van dit topic. Maar ik denk niet dat de andere hond hier enige invloed op heeft gehad.
Dat het terug zou komen had ik verwacht, volgens mij heb ik het zelfs aangegeven.
Misschien de andere hond sec niet, maar wel het feit dat er ineens een pup weer in huis kwam en jullie de aandacht moesten verdelen tussen de opvoeding van Poeka en die van de pup. Toen je het nog over de Bordercollie pup had die je wilde gaan halen is ook vaker gezegd: "Poeka is nog niet volwassen en stabiel, waar begin je aan, probeer eerst eens Poeka groot te krijgen en stabiel".
En nu moet Poeka weg denk ik, want je trekt het niet meer omdat je je aandacht veel te veel moet verdelen. Ik snap overigens best dat je het niet ziet zitten en dat het wat veel wordt en hoe je dat moet regelen met een pup van 4 maanden en een hond van 10 maanden die zijn grenzen verkent en die eigenlijk een op een aandacht en begeleiding nodig heeft dat weet ik ook niet.
Maar eigenlijk vind ik niet dat je nou moet komen janken
Anne
Ik heb het gevoel dat jullie het niet echt begrijpen maargoed, jullie zien zijn gedrag ook niet. Hij krijgt echt niet te weinig aandacht, want bijna alle aandacht gaat hier naar Poeka om hem te corrigeren en op het rechte pad te zetten.
Ik heb niet het idee dat het verdedigende gedrag komt vanwege aandacht tekort (dat heeft hij overigens ook niet).
Zomaar weg, never ik kan het niet en wil het ergens niet, maar de moed zakt me soms gewoon vort in men schoenen. En ik kom hier niet janken, ik heb wel wat beters te doen....
Gonny schreef:waarom zijn nou de foto's niet meer te bekijken??
Omdat op een paar foto's niet te beoordelen valt hoe wij met onze hond omgaan, en omdat jullie dat kennelijk wel doen en van alle 1000e foto's er misschien 3 zijn waar we een keer zen hoofdje vasthouden eruit pikken, heb ik ze weggehaald.
en dat hij in een rompertje op schoot hangt op zn rug....jij een vermanend vingertje naar hem opsteekt......en een stel foto's met een handdoekje omgeknoopt......Volgens mij had je beter een baby born kunne kopen ipv Poeka een eigenwijs terriertje!
Een hoop reacties zie ik. Waar is de DA gebleven?
Elke gedragstherapeut begint met te laten controleren of de hond helemaal gezond is. Waarom zou je dat zelf niet vast laten controleren?
Poeka krijgt veel aandacht zeg je.
Ja, maar wel negatief. Die indruk krijg ik tenminste. (corrigeren en zo)
Zoek in vredesnaam een goede gedragstherapeut die bij jullie thuis komt kijken en op grond daarvan een programma kan samenstellen.
Nettie
Toevallig is er ook een dierenarts in het verhaal aanwezig die ons ook in contact heeft gebracht met een gedragstherapeut... zoals al eerder geadviseerd... hij was gewoon gezond...
En mijn barbie/poppentijd ben ik echt wel voorbij, en nee, daar is poeka niet voor in de plaats gekomen.
maargoed... jullie weten het beter, jullie zijn ervaren... bedankt, daar kan ik op deze wijze wat mee
ranetje schreef:Een hoop reacties zie ik. Waar is de DA gebleven?
Elke gedragstherapeut begint met te laten controleren of de hond helemaal gezond is. Waarom zou je dat zelf niet vast laten controleren?
Poeka krijgt veel aandacht zeg je. Ja, maar wel negatief. Die indruk krijg ik tenminste. (corrigeren en zo)
Zoek in vredesnaam een goede gedragstherapeut die bij jullie thuis komt kijken en op grond daarvan een programma kan samenstellen.
Nettie
Nou nee, wanneer het goed gaat wordt het vol enthousiasme beloond en toegejuicht... Hoe kun je in hemelsnaam oordelen daarover?!?
Daar oordeel ik helemaal niet over. Als je goed gelezen hebt schrijf ik dat ik die indruk krijg uit de verhalen.
Die indruk was dus niet juist.
Gelukkig maar.
Nettie
ranetje schreef:Daar oordeel ik helemaal niet over. Als je goed gelezen hebt schrijf ik dat ik die indruk krijg uit de verhalen.
Die indruk was dus niet juist.
Gelukkig maar.
Nettie
Dat had ik gelezen, maar zomaar zitten gissen hoe we dag in dag uit met onze hond omgaan....
Het gaat trouwens nergens meer over, iig in mijn ogen niet met betrekking tot het doel van mijn topic, maargoed...
Als er maar wat spanning en sensatie is hè
oejsje schreef:Toevallig is er ook een dierenarts in het verhaal aanwezig die ons ook in contact heeft gebracht met een gedragstherapeut... zoals al eerder geadviseerd
En heeft dat nog wat opgeleverd de training met de gedragstherapeut? En de Martin Gaus cursus in Sevenum, daar nog aan begonnen? Het gedrag van je hond is niet een twee drie om te buigen met een advies van de trainer van je hondenschool, dat is bij de start van het topic ook al door diverse mensen gezegd. Daarna was het gedrag op miraculeuze wijze ineens weg. Aangezien het nu weer terug is, wordt het hoog tijd er eens iemand bij te roepen die er eens uitgebreid naar kijkt in de gezinssituatie, dat kan niet via een forum. Althans als je Poeka nog wil houden en er de energie in wil steken.
oejsje schreef:Toevallig is er ook een dierenarts in het verhaal aanwezig die ons ook in contact heeft gebracht met een gedragstherapeut... zoals al eerder geadviseerd
En heeft dat nog wat opgeleverd de training met de gedragstherapeut? En de Martin Gaus cursus in Sevenum, daar nog aan begonnen? Het gedrag van je hond is niet een twee drie om te buigen met een advies van de trainer van je hondenschool, dat is bij de start van het topic ook al door diverse mensen gezegd. Daarna was het gedrag op miraculeuze wijze ineens weg. Aangezien het nu weer terug is, wordt het hoog tijd er eens iemand bij te roepen die er eens uitgebreid naar kijkt in de gezinssituatie, dat kan niet via een forum. Althans als je Poeka nog wil houden en er de energie in wil steken.
Anne
Zijn gedrag was inderdaad ineens verdwenen, we konden alles uit zijn mond pakken, geen probleem, zo is het weggegaan en weer teruggekomen. De martin gaus cursus was goed gegaan, maar daar vertoond hij geen gedragsproblemen, dus dat is moeilijk. En morgenavond komt er iemand hier om de problemen aan te pakken.
Ik wil poeka echt niet kwijt, maar was op het moment van mijn heropeningspost gewoon even radeloos en wist niet meer wat het beste was. Wat mij betreft zou ik nog honderden jaren voor hem vechten om het gedrag recht te trekken, maar omdat ik weet dat er in de toekomst een kind komt, zou ik geen risico met dit soort gedrag willen nemen. En dan lijkt het me beter om hem zo vroeg mogelijk over te plaatsen ipv als hij 4 jaar is. Maargoed wie ben ik, dat ging er die ochtend door mijn hoofd.
Maar als ik er aan denk zonder hem in huis te moeten, dan wil ik hem echt niet missen, de liefde en aanhankelijkheid die hij naast deze buien heeft is me goud waard!!!! Ik wil er aan werken, maar we hebben gewoon ontzettend veel te verduren gehad de laatste tijd en net op dat moment viel hij ook nog tegen me uit... en dan wordt het even te veel en dan bedenk je je... misschien is het wel beter dat... maar zo'n beslissing zou ik never zo ff vlug op een zaterdag ochtend maken. Daar gaan weken overheen.
Dus morgen komt er iemand en dan zie ik wel weer
In ieder geval bedankt voor alle meedenkende berichten
Sinds het vorige bericht zijn we met Poeka aan de slag geweest, met behulp van een gedragstherapeut. Hij is hier twee maal op bezoek geweest. De eerste keer was op 9 mei, gister was hij er voor de tweede keer.
Op 9 mei werd duidelijk dat hij het bezitterige in ieder geval echt meent, weg krijgen, zou nooit meer lukken, maar een leefbare situatie zou er moeten komen aan de hand van hele lange training. Veel uitleg gekregen en ook dingen heeft de gedragtherapeut laten zien.
We dachten dat dit genoeg zou zijn en het langzaam beter zou worden. Maar hij bleef echt agressie naar ons toe tonen dus is de gedragstherapeut gister nog bij ons langs geweest.
Heeft ons nog technieken laten zien om te trainen, dat de hond voor een beloning gaat in plaats van voor die lekkere kluif. Toen heeft hij hem de kluif helemaal gegeven om te kijken hoe dat ging, Poeka dook onder de bank en heeft daar gezeten tot de kluif op was. Ruim 1,5 uur, de gedragstherapeut is ook gebleven in die tijd. En toen hij onder de bank uit kwam weer wat leuke oefeningen en spelletjes met hem gedaan.
Ik sta op, loop naar een lamp om die aan te zetten. En Poeka hangt letterlijk in mijn benen en broek, hij valt me ontzettend hard aan en is niet te stoppen. Hij ging nog echt achter me aan, terwijl er volgens de therapeut nog zoveel andere vluchtwegen waren die hij had en eigenlijk had moeten nemen.
Zijn ogen veranderde en werden groen, hij sloeg stappen over, gromde niet, liet zijn tanden niet zien en staarde niet eens naar me. Het kwam echt, totaal uit het niets en de gedragstherapeut was zelf ook erg geschrokken.
Vandaag gaat hij in overleg met een dierenarts en nog een therapeut. Maar duidelijk is, dat met een kinderwens in de toekomst, Poeka hier niet kan blijven.
Hij had het over een overplaatsing die hij voor ons zou begeleiden of het ergste wat je je maar kunt bedenken....
Achteraf blijkt ook, we hebben hem met 5 weken mogen halen, wat achteraf zo dom is en fout, maar wisten wij veel, we vonden het jong, maar dachten, hij at zelfstandig en zijn moeder verdroeg hem niet meer, dus wat maakt het uit.
De therapeut zei, waarschijnlijk heeft de moeder van Poeka door gehad dat er ergens iets mis bij hem gaat en zou hij een week later doodgebeten zijn... Hij is ook vollop zijn schedel gebeten, heeft een flink litteken eraan over....
Het is overigens een man met 30 jaar leer en werk ervaring die door de DA is aangewezen en de honden die hij heeft moeten laten inslapen is nog niet op twee handen te tellen, dus het is niet echt onzin wat hij uitbrabbelt...
Het doet pijn, onbegrijpelijk, over een tijdje hoor ik zijn toch nog vertrouwde getrippel niet meer door mijn huis.
Ik houd zielsveel van hem!
Als ik het goed begrijp is de er maar 2 keer een bezoek aan de peut gebracht?( of is hij bij jullie geweest)..
Heb je in die tussentijd ook nog bezoek gebracht aan de trainer?
Of is de peut langs geweest, heeft geobserveerd, advies gegeven en red je er maar mee?
Een maand lang is er zonder controle en begeleiding aangeklooid door jullie, het gedrag verergerd en toen is de peut toch nog maar een keer gebeld???
Of heb ik dit helemaal mis?
janus-powerrr schreef:Als ik het goed begrijp is de er maar 2 keer een bezoek aan de peut gebracht?( of is hij bij jullie geweest)..
Heb je in die tussentijd ook nog bezoek gebracht aan de trainer?
Of is de peut langs geweest, heeft geobserveerd, advies gegeven en red je er maar mee?
Een maand lang is er zonder controle en begeleiding aangeklooid door jullie, het gedrag verergerd en toen is de peut toch nog maar een keer gebeld???
Of heb ik dit helemaal mis?
Hij is bij ons geweest, 2 keer inderdaad. Ondertussen telefonisch contact gehouden en nog met poeka naar cursus... via deze therapeut een cursus en training (training van een andere instructeur, maar die heeft wel contact met de therapeut)
Een heel drama! En ik vind inderdaad dat er wel heel hard door sommigen wordt ge(ver)oordeeld.
Wat ik zo lees, lijkt het me een hond die echt niet te handhaven is. Sommige honden (en mensen ) worden nu eenmaal met een kronkel in de kop geboren en daar is helemaal niets aan te doen.
Ik denk zelfs dat herplaatsen geen optie is, zo'n hond zou bij een nieuwe eigenaar toch hetzelfde doen? Of bij kinderen... :N:
En dan lees je weer in de krant 'hond valt kind aan...' en vul zelf maar in. En iedereen spreekt daar weer schande van 'hoe heeft het zover kunnen komen'
Hard, te hard??? Denk het niet. Heel dit verhaal hangt met chaos en toevalligheden aan elkaar.
Hij had het over een overplaatsing die hij voor ons zou begeleiden of het ergste wat je je maar kunt bedenken....
Als ik dat lees dan word ik gelijk furieus en heb ik zoiets van 'breng maar'.
Ik zal straks eens een opsomming met zaken maken die ik uit jullie berichten opvallend vind.
Dit viel me gelijk op:
22 Juli heb je de sleutel van je nieuwe appartement
Een goede twee weken later heb je al een puppy
Een maandje later komen er al 2 katten
En ondanks de problems met je eerste pup neem je er nog 1 bij?
Het lijkt er meer op dat jullie de beestjes genomen hebben als aankleding van jullie appartement.
Ik vraag me echt af, zijn dit jullie eerste huisdieren?
Jeetje wat een verhaal zeg...lijkt me allemaal vreselijk moeilijk.
Ik ga geen oordeel vellen maar wens jullie alleen veel sterkte en hoop dat de hond goed herplaatst kan worden, hij zit duidelijk niet op zijn plek bij jullie.
Edwin Fagnano schreef:Hard, te hard??? Denk het niet. Heel dit verhaal hangt met chaos en toevalligheden aan elkaar.
Hij had het over een overplaatsing die hij voor ons zou begeleiden of het ergste wat je je maar kunt bedenken....
Als ik dat lees dan word ik gelijk furieus en heb ik zoiets van 'breng maar'.
Ik zal straks eens een opsomming met zaken maken die ik uit jullie berichten opvallend vind.
Dit viel me gelijk op:
22 Juli heb je de sleutel van je nieuwe appartement
Een goede twee weken later heb je al een puppy
Een maandje later komen er al 2 katten
En ondanks de problems met je eerste pup neem je er nog 1 bij?
Het lijkt er meer op dat jullie de beestjes genomen hebben als aankleding van jullie appartement.
Ik vraag me echt af, zijn dit jullie eerste huisdieren?
De pup was al gepland toen we zouden gaan samenwonen. Poeka was 2 dagen oud, toen we hem hebben 'gekocht'. Dieren passen bij ons en dat is een reden dat er katten zijn gekomen en er zou nog een hond komen, was overigens niet gepland zo snel.
De katten zijn trouwens in November gekomen, terwijl Poeka hier in augustus was, misschien te snel, maar ook niet al na een maand.
Maar waar ben ik in godsnaam mee bezig, ik zit me hier een beetje te verantwoorden, ik voel me al ellendig genoeg... Volgens die peut zit het in zijn hoofdje niet in hoe wij met hem om zijn gegaan, dus ook niet in de overige dieren die hier zijn. Het heeft het natuurlijk niet makkelijker gemaakt, maar is ook niet de veroorzaker... Anders had hij ons ontzettend graag verder begeleid, hij ging met veel pijn in zijn hart weg en heeft het er moeilijk mee, wat ie zag
oejsje schreef:.hij gaf de methode om Poeka zodra er wat mis gaat in ieder geval bij zijn nekvel te pakken en een flinke ruk naar achteren geven met veel gemopper. Daarnaast om het gedrag in zijn bench de kop in te drukken moesten we hem zijn riem om doen en zodra hij zijn bench verdedigd en flinke ruk aan de lijn geven
Is dit de wijze waarop je je pup hebt gecorrigeerd?
oejsje schreef:.hij gaf de methode om Poeka zodra er wat mis gaat in ieder geval bij zijn nekvel te pakken en een flinke ruk naar achteren geven met veel gemopper. Daarnaast om het gedrag in zijn bench de kop in te drukken moesten we hem zijn riem om doen en zodra hij zijn bench verdedigd en flinke ruk aan de lijn geven
Is dit de wijze waarop je je pup hebt gecorrigeerd?
Wat mij nogal irriteert in het hele verhaal is dat Poeka nou opeens een kronkel in zijn kop zou hebben. Lekker makkelijke verklaring, en als hij straks een spuit krijgt is het waarschijnlijk een tumor in zijn hersenen geworden.
Poeka is gewoon een moeilijk hondje, maar je hebt er nou eenmaal voor gekozen, die geplande kinders zijn er voorlopig nog niet, dus dat is geen excuus en dan heb je in mijn ogen gewoon te zorgen dat het probleem wordt opgelost. En als deze gedragstherapeut het probleem niet op kan lossen, ga je naar de volgende. In het asiel pleuren kan altijd nog. Bah.
Hanneke2 schreef: En als deze gedragstherapeut het probleem niet op kan lossen, ga je naar de volgende. In het asiel pleuren kan altijd nog. Bah.
Het lijkt mij dat het beest veel beter af is bij een ander. Dan kan mama ook weer een nieuw hondje geven, een border coliie want dat kan wel bij de Retreiverpup die kado was gedaan.
Hanneke2 schreef:Wat mij nogal irriteert in het hele verhaal is dat Poeka nou opeens een kronkel in zijn kop zou hebben. Lekker makkelijke verklaring, en als hij straks een spuit krijgt is het waarschijnlijk een tumor in zijn hersenen geworden.
Poeka is gewoon een moeilijk hondje, maar je hebt er nou eenmaal voor gekozen, die geplande kinders zijn er voorlopig nog niet, dus dat is geen excuus en dan heb je in mijn ogen gewoon te zorgen dat het probleem wordt opgelost. En als deze gedragstherapeut het probleem niet op kan lossen, ga je naar de volgende. In het asiel pleuren kan altijd nog. Bah.
Hanneke2 schreef: En als deze gedragstherapeut het probleem niet op kan lossen, ga je naar de volgende. In het asiel pleuren kan altijd nog. Bah.
Het lijkt mij dat het beest veel beter af is bij een ander. Dan kan mama ook weer een nieuw hondje geven, een border coliie want dat kan wel bij de Retreiverpup die kado was gedaan.
Anne
Leuk 2 katten, een Retriever en een Border is wel een gezellige drukke bedoeling in je flatje.
Hanneke2 schreef: En als deze gedragstherapeut het probleem niet op kan lossen, ga je naar de volgende. In het asiel pleuren kan altijd nog. Bah.
Het lijkt mij dat het beest veel beter af is bij een ander. Dan kan mama ook weer een nieuw hondje geven, een border coliie want dat kan wel bij de Retreiverpup die kado was gedaan.
Anne
Leuk 2 katten, een Retriever en een Border is wel een gezellige drukke bedoeling in je flatje.
Ik heb ook sterk de indruk dat deze opmerking eerder sarcastisch dan serieus bedoeld is.
Ik heb met enige verbazing het verhaal gelezen en je website bekeken. Ik kan er zelf ook niet bij hoe het allemaal gegaan is. Eerst verhuizen, gelijk daarna een pup (van 5 weken, dit is zelfs verboden!) in huis gekregen. Was dit jullie eerste hond?
Enige maanden later 2 kittens erbij genomen, en nog geen half jaar daarna (als ik uit mijn hoofd goed reken) nog een pup. Ook al is het een kadootje, zoiets moet je gewoon weigeren. Mijn haren gaan overigens al omhoog als ik ergens lees of hoor dat een hond kado is gedaan voor een verjaardag o.i.d., alsof het een bos bloemen is...
Dat Poekie problemen zou geven ligt hem denk ik grotendeels al in zijn slechte start. Maar 5 weken bij de moeder en dan al gelijk verhuizen, dat zouden maar weinig pups zonder verdere problemen ondergaan. Ik denk (maar weet dat natuurlijk niet zeker) dat er door de "fokker" ook weinig aan socialisatie gedaan zal zijn. Een verantwoord fokker doet zijn pups niet na 5 weken weg. Is de pup wel die 5 weken in huis opgegroeid, of zat hij in een schuur (of in een plastic bak) ?
Maar goed, in jullie situatie lijkt het me inderdaad het verstandigst om de hond te herplaatsen. Misschien kan zijn gedrag bij iemand anders in een andere situatie toch nog in goede banen geleid worden.
En wees zelf alsjeblieft verstandig, en neem er geen andere pup bij voorlopig. Eerst maar lekker verder oefenen met je andere hond, en over minimaal 2 jaar pas eens overwegen om er een tweede bij te nemen.
(dat heeft hij overigens ook niet).
) worden nu eenmaal met een kronkel in de kop geboren en daar is helemaal niets aan te doen.
