sientje hapt ( kleine up - date pag. 13 )

[Eline*]

Ik kan hierover natuurlijk ook meepraten met Laika. Waar ik mis ben gegaan is op advies van mijn toenmalige gedragstherapeut de hond leren koek aan te nemen van vreemden en dat soort zaken om zo Laika minder bang te maken. Dat was echt een inschattingsfout. Ze liet zich wel verleiden, maar stond daarbij zo onder druk dat ze een koekje pakte en gelijk als iemand de hand bewoog er in beet.
En ze werd wel allert op vreemden..en met het bijten boekte ze winst.
Als ik het over mocht doen? Ik zou haar veel strakker onder appel zetten en haar het contact met vreemden ontzeggen door vreemden volkomen oninteressant te maken. Ik geef lekkers en ik ben geweldig, de rest van de wereld heb je niets mee te maken. Met die insteek heb ik de laatste jaren getraind en dat heeft haar nog hanteerbaar gemaakt buitens huis.
Verder zou ik ieder bezoek wat zich niet aan mijn regels wenst te houden zonder enig pardon mijn huis uitzetten. Hond negeren is hond negeren en niet toch de hond aan gaan zitten staren waardoor ze flipte om maar eens iets te noemen.
Verder denk ik dat je dit soort gedrag en het verhaal Woopy nooit in die zin kan keren dat je angst weghaalt.
Wel kan je de bedreigende prikkel neutraler maken door het kwaad eruit te halen en ervoor te zorgen dat de hond er niet mee hoeft te dealen.

[Suuz]

Verder zou ik ieder bezoek wat zich niet aan mijn regels wenst te houden zonder enig pardon mijn huis uitzetten. Hond negeren is hond negeren en niet toch de hond aan gaan zitten staren waardoor ze flipte om maar eens iets te noemen.

Dat vind ik dus zooo moeilijk!
Ik wil die houding ook.
Ik ben het helemaal met je eens hoor maar dat is echt voor mij soms een struikelblok in de opvoeding.
Mensen (ook familie) die op bezoek komen en soms gewoon schijt hebben aan wat je vraagt mbt de hond
En de hond viert intussen feest

[estelle]

Weet je (jullie), ik kan niet eens precies zeggen waar het nu fout is gegaan met Woopy. Het lijkt soms wel alsof het er 'ineens' was.
Woopy was dus echt extreem angstig maar bijten deed hij toen niet, omdat hij toen al wel wantrouwend was naar vreemden en er het liefst bij weg ging.....ik liet hem dus al nooit aaien en benaderen door vreemden.
Mensen die ik kende liet ik hem wel snoepjes geven en dan was het ook goed, hij kwam dan niet knuffelen of op schoot maar het was okay dat ze er waren. Ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik hem toen meer had kunnen begeleiden en toen wist ik ook niet wat ik nu allemaal weet.

Met de uitlaatservice (die ikzelf runde) ging hij elke dag mee, liep 2 uur los te rennen en ging zn goddelijke gang. Misschien heeft hij daar teveel vrijheid gekregen en is hij alles zelf in gaan vullen.

Woopy kan ik gewoon niet goed peilen, nooit gekund ook. Ik snap soms totaal niet waarom hij iets doet, wat zijn motivatie is. Ook de buuf, die toch wel erg veel weet en oplossingen heeft staat soms voor een raadsel.
Bijv. het feit dat hij er vaak gewoon vandoor gaat; hier van het veld, in het bos etc. Gewoon op zn dooie akkertje loopt ie steeds verder weg.

Trainen vind hij geen reet aan. EEn cursus heb ik overwogen, om de band tussen ons ook te versterken. Maar na 3x 'zit' interesseert het hem niet meer, wil die niet meer en boos/streng worden dan raakt hij weer in paniek.
Misschien vind ik hem wel te zielig hoor.

pfff heel verhaal haha.

[Caro.]

Moritz is gelukkig niet echt 'fout'. Hij is op zich een zachtaardige hond (godzijdank), maar ineens kan hij heel maf reageren, wat je gewoon totaal niet verwacht bij hem.
Zo is hij dus altijd supersociaal met honden en een paar dagen geleden stormt hij ineens borstelend op een nieuweling, Lab reu, af Ik had echt zoiets van 'en je zoekt het maar uit als je nu op je lazer krijgt', maar het liep prima af, geen gesnauw of niets. Maar toch..... iets totaal onverwachts bij Moritz
Ook zo blaft hij dagenlang niet tegen tegenmoet lopende mensen, en ineens maakt hij weer een hoop heisa... waar het aan ligt? al sla je me dood.
Hij kan wekenlang een betrekkelijk 'normale' hond zijn en ineens heeft hij weer fratsen. Van een bang poepertje naar een macho figuur, zo wisselend als de pest.
Net zoals zijn relatie met Pieter: buiten is het koek en ei, zo vrolijk als wat en binnen moet hij niks van hem weten. Soms doodsbang, soms blaft hij ineens lelijk.

Wat ik fout heb gedaan? Ik denk niet zo heel gek veel, behalve dan dat ik hem zeker in het begin veel te veel beschermd heb. Maar goed, niemand weet hoe het gegaan was als ik dat niet had gedaan, dan had hij misschien geen mens ter wereld vertrouwd en nu kan ik iig alles met hem doen.
Afdrogen, ogen schoon maken, kroelen, het maakt niet uit: alles kan ik met hem.
Ik moet wel iets strenger met hem zijn en hem gewoon ook op zijn lazer geven als hij iets fout doet, maar dat blijft een moeilijk punt.
Binnen schrikt hij zich rot van een eenvoudig zacht 'nee' en buiten reageert hij niet op de meest boze stem

Net zoals bij Estelle, vindt Moritz dus ook niets aan trainen. Het is ook niet te doen met hem, want daar is hij dan weer te bang voor en niet genoeg bereikbaar. Dat is dus ook geen optie.

Ach, Moritz is niet echt moeilijk; hij heeft alleen een flinke gebruiksaanwijzing Onze mazzel is dat hij vrij zachtaardig is, al zou je dat niet zeggen als hij ineens enorm tekeer gaat :N:

[Zoie]

nou, even contact gehad met een gedragstherapeut. Kwam haar allemaal bekend voor. Met het balletje aan de gang vond ze prima, en daar zag ze ook veel mogelijkheden in. Verder viel me op dat ze zei dat je met dit soort honden gruwelijk consequent moet zijn. De roedelverhoudingen c.q. het roedelgedrag vond ze in dit verband ook belangrijk.

Maar we gaan een afspraak maken en het allemaal eens precieser bekijken en doorpraten. Nu nog even

[Zoie]

[
Mijn idee is dus dat je op de nek van een moeilijke hond gaat zitten op de momenten dat fout gedrag de kop op kan steken.

ik laat dit even bezinken, en reageer er nog op. Nu even

Om er dan nu nog even op te reageren.

Ik vind zelf dat ik sien weinig ruimte en vrijheid heb gegeven. Dan heb ik het over mijn gevoel. Maar ik begin er van overtuigd te raken dat ik de zaken bij Sien zeer strak, duidelijk en consequent aan moet gaan pakken. Dus nog beter dan tot nu toe.

Ik heb wel wat concrete zaken in mijn hoofd zitten, maar e.a. zal ook in overleg met de GT gaan. Ben erg benieuwd of ze me wezenlijk een stapje verder kan helpen.

[Zoie]

Ik kan hierover natuurlijk ook meepraten met Laika. Waar ik mis ben gegaan is op advies van mijn toenmalige gedragstherapeut de hond leren koek aan te nemen van vreemden en dat soort zaken om zo Laika minder bang te maken. Dat was echt een inschattingsfout. Ze liet zich wel verleiden, maar stond daarbij zo onder druk dat ze een koekje pakte en gelijk als iemand de hand bewoog er in beet.
En ze werd wel allert op vreemden..en met het bijten boekte ze winst.
Als ik het over mocht doen? Ik zou haar veel strakker onder appel zetten en haar het contact met vreemden ontzeggen door vreemden volkomen oninteressant te maken. Ik geef lekkers en ik ben geweldig, de rest van de wereld heb je niets mee te maken. Met die insteek heb ik de laatste jaren getraind en dat heeft haar nog hanteerbaar gemaakt buitens huis.
Verder zou ik ieder bezoek wat zich niet aan mijn regels wenst te houden zonder enig pardon mijn huis uitzetten. Hond negeren is hond negeren en niet toch de hond aan gaan zitten staren waardoor ze flipte om maar eens iets te noemen.
Verder denk ik dat je dit soort gedrag en het verhaal Woopy nooit in die zin kan keren dat je angst weghaalt.
Wel kan je de bedreigende prikkel neutraler maken door het kwaad eruit te halen en ervoor te zorgen dat de hond er niet mee hoeft te dealen.

ik haal er even een punt uit:

bezoek is hier heel vaak, zeg maar meestal, ook bezoek van mijn moeder. Daar ga ik niet alleen over. Mijn slaapkamer is in principe haar kamer waar ze zich kan terug trekken. Dan zie je op een gegeven moment dat ze toch de grote stap waagt en beneden bij me komt zitten. Maar zoals altijd als haar zelfvertrouwen groeit, dreigt dan ook steeds weer het wangedrag. Ik ga het er met mijn GT over hebben hoe hier verder mee om te gaan.

[joline]

Ik vindt dit een intressant topic, ik lees even mee. Wij hebben hier een Jack Russell kruising die uit angst wel eens wil bijten naar mensen (ook naar kinderen helaas) Hij doet het alleen bij vreemden buiten, hij moet niks van vreemden hebben, en al helemaal niet als ze ineens op hem af komen om hem te aaien. Bij visite doet hij het niet, eigenlijk is iedereen die bij ons binnen komt bekend bij hem.
Ook negeerd hij de ene keer honden, en de andere keer vliegt hij erop af
Gister nog, ik was met de fiets en de honden bij het kanaal, er kwam een andere hond aan, liep netjes los naast het baasje, hij keek niet eens naar onze kruising, en in 1 keer vliegt hij op de hond af. Hond en baasje schrokken zich rot, net zoals ik. Daarna kwamen we een hond tegen die juist wel op hem af kwam, en die negeerde hij.

[Zoie]

Weet je (jullie), ik kan niet eens precies zeggen waar het nu fout is gegaan met Woopy. Het lijkt soms wel alsof het er 'ineens' was.
Woopy was dus echt extreem angstig maar bijten deed hij toen niet, omdat hij toen al wel wantrouwend was naar vreemden en er het liefst bij weg ging.....ik liet hem dus al nooit aaien en benaderen door vreemden.
Mensen die ik kende liet ik hem wel snoepjes geven en dan was het ook goed, hij kwam dan niet knuffelen of op schoot maar het was okay dat ze er waren. Ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik hem toen meer had kunnen begeleiden en toen wist ik ook niet wat ik nu allemaal weet.

Met de uitlaatservice (die ikzelf runde) ging hij elke dag mee, liep 2 uur los te rennen en ging zn goddelijke gang. Misschien heeft hij daar teveel vrijheid gekregen en is hij alles zelf in gaan vullen.

Woopy kan ik gewoon niet goed peilen, nooit gekund ook. Ik snap soms totaal niet waarom hij iets doet, wat zijn motivatie is. Ook de buuf, die toch wel erg veel weet en oplossingen heeft staat soms voor een raadsel.
Bijv. het feit dat hij er vaak gewoon vandoor gaat; hier van het veld, in het bos etc. Gewoon op zn dooie akkertje loopt ie steeds verder weg.

Trainen vind hij geen reet aan. EEn cursus heb ik overwogen, om de band tussen ons ook te versterken. Maar na 3x 'zit' interesseert het hem niet meer, wil die niet meer en boos/streng worden dan raakt hij weer in paniek.
Misschien vind ik hem wel te zielig hoor.

pfff heel verhaal haha.

ik snap sien soms ook niet, maar een compleet raadsel is ze voor mijn gevoel nu ook weer niet. En meer nog dan dat, sien is zeer zeker wel trainbaar, en dat is dan denk ik ook een groot verschil met whoopy.

[Zoie]

Ook zo blaft hij dagenlang niet tegen tegenmoet lopende mensen, en ineens maakt hij weer een hoop heisa... waar het aan ligt? al sla je me dood.

herkenbaar, al verbeeld ik me vaak dat ik het wel kan plaatsen: iets vreemds aan de menden, de situatie, of het feit dat ze al opgefokt is. Maar dat is teruggeredeneerd, voorspellen, zo ver ben ik nog niet

Net zoals zijn relatie met Pieter: buiten is het koek en ei, zo vrolijk als wat en binnen moet hij niks van hem weten. Soms doodsbang, soms blaft hij ineens lelijk.

anders, maar toch herken ik hier de relatie van sien met mijn moeder in. Gewoon tegenstrijdig.

:[/quote]

[Wil de hond]

Ik vind zelf dat ik sien weinig ruimte en vrijheid heb gegeven. Dan heb ik het over mijn gevoel. Maar ik begin er van overtuigd te raken dat ik de zaken bij Sien zeer strak, duidelijk en consequent aan moet gaan pakken. Dus nog beter dan tot nu toe.

Ik heb wel wat concrete zaken in mijn hoofd zitten, maar e.a. zal ook in overleg met de GT gaan. Ben erg benieuwd of ze me wezenlijk een stapje verder kan helpen.

Ik wil toch ook even pogen mijn mening te geven over jouw situatie met Sien, hoewel ik vind dat ik me op glad ijs begeef omdat ik moet afgaan op info via inet ipv rechtstreeks opgedane, maar toch.

Je zegt zelf al dat je naar je eigen gevoel Sien strak houdt maar dat je dit eigenlijk nog veel beter kan en ook moet gaan doen. En dat is precies wat ik al heel lang vind maar nog niet uitgesproken heb.

Als je mij om raad zou vragen zou ik je zonder meer zeggen dat je af moet van je idee dat Sien vrij los moet kunnen lopen. Ik zou zeggen dat je haar eerst eens een flinke periode aangelijnd moet houden, om haar gedurende deze periode perfekt gekontroleerd duidelijk te maken dat jij bepaalt wat zij wel en niet kan doen. En pas als je er van overtuigd bent dat dit heel duidelijk is begrepen door haar zou je beetje bij beetje kunnen gaan werken aan het gekontroleerd geven van steeds iets meer vrijheid, maar altijd op blijven letten tot hoe ver je hierin kunt gaan zonder dat je te ver gaat.

Ik begrijp dat dit advies volledig ingaat tegen jouw ideëen over hoe je je honden moet laten leven maar hier ligt denk ik toch de oorzaak van een flink deel van je problemen. Je bent zowel bij Spok als bij Sien begonnen met het wagenwijd openzetten van de deur en daarna ben je gaan pogen te bereiken dat ze zo min mogelijk door deze deur naar buiten glippen, figuurlijk gesproken.

Ik reageer nu eigenlijk omdat ik lees dat de geraadpleegde peut vooral wil werken met het gebruiken van een balletje als maximaal manipulatief element. Dit vind ik een insteek die totaal niet aansluit bij mijn opvatting over wat leiding geven inhoudt. Je ontwijkt op zo´n manier feitelijk in te gaan op dat waar het echt omgaat. Leiding geven. Leiding geven doe je niet door manipulatief met een balletje achter je honden aan te lopen. Dat doe je in mijn ogen door simpelweg aan te geven tot hoe ver ze mogen/kunnen gaan, niet alleen op moeilijke momenten maar altijd. Je moet zorgen dat het initiatief bij jouw ligt.

Leiding geven heeft vooral te maken met je eigen instelling, je kijk op je honden en wat je voor en met ze wilt. Vrijheid willen geven hoort in deze volledig op de achtergrond te staan, zolang je dat niet voor elkaar krijgt denk ik dat je altijd achter de feiten aan blijft lopen.

Ook is het van wezenlijk belang dat je inziet dat je aan Sien gewoon geen hond hebt zoals jij die graag zou willen hebben en denkelijk ook zou moeten hebben, gezien je instelling. Je moet je hele kijk op haar en alles wat daarbij komt kijken veranderen. Wat je hierbij zeker problemen zal gaan geven is dat je twee honden hebt. Je kunt niet verwachten dat Sien één leven leidt terwijl Spok op een hele andere manier kan leven, je zult ook Spok korter moeten gaan houden, zodat voor haar duidelijk is dat de boel echt veranderd is, en niet slechts ten dele.

Maar goed, tot zover mijn kijk op jouw toestand, voor wat het waard is.

[Zoie]

[
Ik begrijp dat dit advies volledig ingaat tegen jouw ideëen over hoe je je honden moet laten leven maar hier ligt denk ik toch de oorzaak van een flink deel van je problemen. .

haha, in het eerste deel heb je iig gelijk, het tweede deel ...

ik heb al wandelend van de week voor mezelf besloten dat we de wandelingen voorlopig grotendeels aan de lijn gaan houden, met af en toe ergens met een balletje spelen. Dat is dan een compromis tussen wat ik graag zou willen, en helemaal vast.

Wat de GT allemaal precies gaat vinden valt nog te bezien. Ze heeft behalve alle slagen om de arm alleen terloops gezegd dat het prima was dat ze gek op de bal was, maar niet dat daar nu de therapie op gaat steunen. We houden gewoon even alles tegen het licht, want mijn grootste zorg is nu toch eigenlijk wel dat ik koste wat het kost moet voorkomen dat ik een aggressieprobleem naar mensen krijg, want dan ben ik pas echt in de aap gelogeerd.

Overigens is deze alphatherapeut mij ooit eens door iemand aangeraden die hele goede ervaringen met haar had. Ze is gespeciliseerd in mechelse herders, en dat spreekt mij ook wel aan.

[Zoie]

[Wat je hierbij zeker problemen zal gaan geven is dat je twee honden hebt. Je kunt niet verwachten dat Sien één leven leidt terwijl Spok op een hele andere manier kan leven, je zult ook Spok korter moeten gaan houden, zodat voor haar duidelijk is dat de boel echt veranderd is, en niet slechts ten dele.

spok heeft met de neiuwe situatie, door de castratie ingegeven, opvallend genoeg minder problemen dan sien.

Wil en alle anderen, bedankt voor het meedenken en de bijdragen. Ik heb nog niet helder voor ogen hoe het verder moet en waar we uit zullen komen, maar dat sien meer en betere leiding moet gaan krijgen, is wel zeker.

[Zoie]

overigens, en ga ik weer even , ben ik het niet helemaal met je eens dat spok en sien geen verschillende levens zouden kunnen leiden. Ik zie het toch wel vaker, een hond die vrij rondhuppelt, de andere vast of onder appel.

Maar vanwege de interactie met andere honden, en ook spoks typische reuengedrag, was ik toch al bezig ook voor spok de touwtjes strakker aan te trekken.

ook dit aspect wordt met de GT onder de lupe genomen. Maar het was allemaal erg oriënterend, en wat er concreet uit gaat rollen en of ik er iets mee kan, valt nog te bezien allemaal.

[Eline*]

Ik wens je succes Jan en ik ben benieuwd.

[estelle]

ik ben ook erg beneiuwd of het gaat lukken met de g.peut.
Succes in ieder geval!

[Wil de hond]

[Wat je hierbij zeker problemen zal gaan geven is dat je twee honden hebt. Je kunt niet verwachten dat Sien één leven leidt terwijl Spok op een hele andere manier kan leven, je zult ook Spok korter moeten gaan houden, zodat voor haar duidelijk is dat de boel echt veranderd is, en niet slechts ten dele.

spok heeft met de neiuwe situatie, door de castratie ingegeven, opvallend genoeg minder problemen dan sien.

Wil en alle anderen, bedankt voor het meedenken en de bijdragen. Ik heb nog niet helder voor ogen hoe het verder moet en waar we uit zullen komen, maar dat sien meer en betere leiding moet gaan krijgen, is wel zeker.

Ik bedoelde te zeggen dat het voor Sien veel moeilijker zal zijn om "strak en kort gehouden" door het leven te moeten stappen met een links en rechts flierefluitende Spok dan met een Spok die ook "kortgehouden" wordt.

[Wil de hond]

ik heb al wandelend van de week voor mezelf besloten dat we de wandelingen voorlopig grotendeels aan de lijn gaan houden, met af en toe ergens met een balletje spelen. Dat is dan een compromis tussen wat ik graag zou willen, en helemaal vast.

Kijk, dat klinkt al behoorlijk de goede kant op.

Waarom doe je dat spelen met een balletje dan niet met Spok los en Sien aan een llllaaannngggeee lijn. Je hebt haar dan nl. nog steeds helemaal in de hand.

Je zou op deze manier een kompromis sluiten tussen wat je wilt gaan doen en wat je (in mijn ogen dan hè?) zou moeten doen.

Maar goed, ik wil vooral niet zwaar op de hand zijn en al helemaal niet betweterig lijken.

Ben erg benieuwd naar de ontwikkelingen op het gedragstherapeut-technische vlak en wens je daar succes en voor jou overkomelijke komplikaties bij toe.

Wat jij trouwens opmerkelijk veel, vaak en op de meest vreemde tijden.

[Zoie]

[
Wat jij trouwens opmerkelijk veel, vaak en op de meest vreemde tijden.

ik slaap juist weinig, dat lijkt maar zo, vanwege nachtdiensten en gebroken slapen omdat ik de honden uit moet laten

[Zoie]

[
Waarom doe je dat spelen met een balletje dan niet met Spok los en Sien aan een llllaaannngggeee lijn. Je hebt haar dan nl. nog steeds helemaal in de hand.

omdat ik echt niet zie wat dat zou toevoegen. Als ik met haar speel loopt ze niet weg, en heeft ze zelfs in principe geen aandacht voor een andere hond. Komt er plotseling een hond aansjezen, dan zou ze kunnen knauwen, maar dat geldt dan ook als ze aan de lijn zit. Waarmee ik niet zeg dat ik dan machteloos sta, ik heb meer pijlen op mijn boog.

Echt, geloof me Wil, ik kan heel veel met sien en de bal.

[Wil de hond]

Wat dat zou toevoegen is dat je haar konstant duidelijk, voor haar, onder kontrole hebt.

Niet in de eerste plaats omdat er wel eens een hond naar jullie toe zou kunnen komen, hoewel het ook in zo´n situatie natuurlijk zo is dat je haar waarschijnlijk net iets beter van knauwen af kunt houden.

Je moet, naar mijn idee, gewoon Sien gedurende een periode konstant zo volledig mogelijk onder kontrole hebben. Vandaar die lijn. En werken aan een beter appél. Waarbij ik denkelijk niet zou kiezen voor de bal als primair instrument.

[Zoie]

Wat dat zou toevoegen is dat je haar konstant duidelijk, voor haar, onder kontrole hebt.

Niet in de eerste plaats omdat er wel eens een hond naar jullie toe zou kunnen komen, hoewel het ook in zo´n situatie natuurlijk zo is dat je haar waarschijnlijk net iets beter van knauwen af kunt houden.

Je moet, naar mijn idee, gewoon Sien gedurende een periode konstant zo volledig mogelijk onder kontrole hebben. Vandaar die lijn. En werken aan een beter appél. Waarbij ik denkelijk niet zou kiezen voor de bal als primair instrument.

ik heb in en ander topic al gschreven dat ik ook zonder bal aan het appel wil werken. En dat doe ik ook met koek- en stembeloning .

Nog even, want ik moet nu werken, het is wel zo dat als ik met sien aan de lijn andere honden ga ontmoeten zonder bal, ik corrigerend moet optreden om snauwerrk te voorkomen. Dat is dan een keus die je maakt, en dat doe ik niet zomaar, hoogstens in samenwerking met een gedragsdeskundige. Maar eerlijk gezegd zoek ik het niet in die richting. Corrigeren/ingrijpen is voor mij het uiterste redmiddel.

[Eline*]

Ik ben het wel met Wil eens hoor. Iets doorbreken kan alleen als je volledig kan voorkomen dat iets gebeurd.
Ik heb Laika lange tijd aan de lijn getraind met voer als beloning (geen ballengek)
Als er andere honden kwamen snuffelen moest ze af en daarvoor beloonde ik met voer. Aan de lijn had ik het machtsmiddel om ervoor te zorgen dat ze ook bij me bleef en af ging..of wegliep met me mee ipv aan te vallen of uit te vallen.
Aan de lijn kan je sturen , los niet.

Ik heb toen bereikt dat Laika los mee kon in de duinen hier en prima onder appel stond in die zin dat ze te pas en te onpas afging als ik dat wilde. Puur strak appel.
helaas kreeg ik toen problemen met mijn knie en ben ik 3/4 jaar veroordeeld geweest tot strompelen met krukken..in die periode kon ik het niet meer waarmaken bij Laika en waren we na een paar keer gedoe weer terug bij af en daarna heb ik het nooit meer echt strak kunnen krijgen, mede door een gebrek aan motivatie bij mezelf. Ik ging dus met haar niet meer naar losloopgebieden toe.

[Hanneke2]

Ik kan niet veel zinnigs bijdragen , maar ik vind dit wel een bere-interessant topic en ik ben heel benieuwd hoe het straks gaat met de gedragstherapeut.

Maar nog even:

Ik bedoelde te zeggen dat het voor Sien veel moeilijker zal zijn om "strak en kort gehouden" door het leven te moeten stappen met een links en rechts flierefluitende Spok dan met een Spok die ook "kortgehouden" wordt.

Dat vind ik een beetje nonsens. Volgens mij denkt een hond echt niet van 'Oh kijk nou, hij mag lekker los dollen en ik zit kort aan die rotlijn.' Het is maar hoe aantrekkelijk of onaantrekkelijk je die lijn maakt. Lilo gaat hier om de haverklap aan de lijn terwijl Jack door de struiken struint of met andere hondjes loopt te dollen, ze loopt ook hele stukken als enige hond aan de lijn in een roedeltje van een stuk of 8 honden, en het doet haar niks, het is gewoon zoals het is. Aan de lijn kan je niet rennen, maar je krijgt wel wat vaker een koekje of een aai, en het is niet beter of slechter. En dan heb ik het ook nog over een hondje dat voorheen hysterisch werd als ze aan een riem zat, en nu noodgedwongen heel kort langs 'enge' honden gemanouvreerd wordt. En dat doet ze 9 van de 10 keer prima.

Het is niet zielig voor een hond als een baas er pal bovenop zit. Die hond vergelijkt dat echt niet met andere honden die op dat moment los lopen te racen.

En nou ik toch een ellenlang verhaal aan het typen ben : ik heb dus echt lopen piekeren waarom hondjes als Whoopy uiteindelijk vervelend gedrag gaan vertonen naar mensen, en Lilo - met een vergelijkbare achtergrond - naar (ook vreemde) mensen zich wel positief ontwikkelt. Lilo vindt vreemde mensen eng, maar ze moeten niet *weg* van haar, zoals enge zwarte honden wel weg moeten. Vreemde mensen moeten bij voorkeur bij haar vandaan lopen, dan trippelt zij erachteraan om aan hun kuiten te ruiken, en als het meezit wil ze dan wel een koekje aanpakken en dan weer vlug weglopen. Ik geloof niet dat Lilo ooit in een 'normale' situatie, waarbij ze niet in een hoek gedwongen wordt ofzo, zou happen naar een mens. Lilo vindt mensen beangstigend, maar ook heel erg interessant.

En ik heb dus lopen piekeren, en volgens mij gaat het bij Lilo vooral goed vanwege Jack. Jack is onze lieve heer voor Lilo, Jack is dol op mensen en dol op aandacht, en je kan niet een jaar lang dat alsmaar dat voorbeeld zien van enthousiast op mensen afrennen en in hun nek springen zonder dat je er overtuigd van raakt dat mensen toch wel heel erg leuk moeten zijn.

Vrij zinloos bericht, dit, maar toch.

[Eline*]

Dat is ook puur genetische aanleg hoor Hanneke. Het is leuk Jack als een soort helende meester te zien, maar of een hond wel of niet uiteindelijk bijten gaat is toch echt de aard van het beestje. Laika was een rottweiler/herder/bouvier/labmix en in die zin was het voor de hand liggend dat als zij zich in de verdediging gedrukt voelde zij dus aanviel.
Woopy is mix van ? maar wel met zichtbaar daarin gekruiste rassen met zelfstandigheid en eigenwaarde. Windhonden en podenco's zijn toch echt een ander slag.
Verder spelen natuurlijk de opgedane ervaringen een rol. Een goede winstervaring met bijten is een ramp.

[Hanneke2]

Dat is ook puur genetische aanleg hoor Hanneke. Het is leuk Jack als een soort helende meester te zien, maar of een hond wel of niet uiteindelijk bijten gaat is toch echt de aard van het beestje. Laika was een rottweiler/herder/bouvier/labmix en in die zin was het voor de hand liggend dat als zij zich in de verdediging gedrukt voelde zij dus aanviel.
Woopy is mix van ? maar wel met zichtbaar daarin gekruiste rassen met zelfstandigheid en eigenwaarde. Windhonden en podenco's zijn toch echt een ander slag.
Verder spelen natuurlijk de opgedane ervaringen een rol. Een goede winstervaring met bijten is een ramp.

Okee, ik denk inderdaad dat Lilo het als herdermix waarschijnlijk veel minder goed had gedaan. Maar toch denk ik dat Jack heel veel heeft bijgedragen. Als hier een cv-monteur binnenstapt doet Jack alsof hij een lang verloren vriend heeft terug gevonden, en Lilo *ziet* dat. Als Jack af en toe zou grommen naar visite, zou ik nu met Lilo nu een levensgroot probleem hebben, daar ben ik toch echt van overtuigd.

[biancadebruijn]

Dusty hapt het bezoek graag in de vingers.Bij sommige vrouwelijke bezoekers heeft ze dit niet .Maar de rest negeert haar en gaat na een tijdje met de bal gooien of geeft haar een koekje en ik moet zeggen dat het wat beter gaat.Maar als het bezoek binnenkomt stuift ze erop af .We hebben ons hierbij neergelegd en het bezoek moet dat ook maar doen en ik moet wel zeggen dat er bij ons nog niet is ingebroken Terwijl dat hier bij verschillende buren wel gebeurd is.

[Zoie]

Ik ben het wel met Wil eens hoor. Iets doorbreken kan alleen als je volledig kan voorkomen dat iets gebeurd.
Ik heb Laika lange tijd aan de lijn getraind met voer als beloning (geen ballengek)
Als er andere honden kwamen snuffelen moest ze af en daarvoor beloonde ik met voer. Aan de lijn had ik het machtsmiddel om ervoor te zorgen dat ze ook bij me bleef en af ging..of wegliep met me mee ipv aan te vallen of uit te vallen.
Aan de lijn kan je sturen , los niet.

Ik heb toen bereikt dat Laika los mee kon in de duinen hier en prima onder appel stond in die zin dat ze te pas en te onpas afging als ik dat wilde. Puur strak appel.
helaas kreeg ik toen problemen met mijn knie en ben ik 3/4 jaar veroordeeld geweest tot strompelen met krukken..in die periode kon ik het niet meer waarmaken bij Laika en waren we na een paar keer gedoe weer terug bij af en daarna heb ik het nooit meer echt strak kunnen krijgen, mede door een gebrek aan motivatie bij mezelf. Ik ging dus met haar niet meer naar losloopgebieden toe.

En ik sputter nog even tegen. Want mijn appel op sien als ze los is, is in wezen heel erg goed. Oke, ze gaat niet af, en misschien zou ik haar dat moeten leren. En zo kan ik allerlei details en variaties perfectioneren.

Maar b.v. voor dat incident met die herderpup had ik wel ruim een uur met haar gelopen in een druk uitlaatbos, zonder dat er wat gebeurd was. Dat moet ik wel heel geconcentreerd te werk gaan, maar ik kan het wel. Dat het even mis ging was puur een kwestie van even niet opletten.

En ik denk dat ik in wezen nooit verder kan komen met sien dan dat ik nu al bereikt heb op dit punt ( er zijn andere punten. ) Oftewel, anders gezegd, sien zal uitzichzelf als ze de kans krijgt heel vaak geen acceptabel gedrag vertonen naar vreemde honden. Dat is zo, en dat blijft zo, naar mijn mening. De rest is appel perfectioneren, en anticiperen, en situaties waarin dit onmoelijk of erg moeilijk wordt vermijden. Ik kan het niet anders zien.

[Eline*]

En ik sputter nog even tegen. Want mijn appel op sien als ze los is, is in wezen heel erg goed. Oke, ze gaat niet af, en misschien zou ik haar dat moeten leren. En zo kan ik allerlei details en variaties perfectioneren.

Maar b.v. voor dat incident met die herderpup had ik wel ruim een uur met haar gelopen in een druk uitlaatbos, zonder dat er wat gebeurd was. Dat moet ik wel heel geconcentreerd te werk gaan, maar ik kan het wel. Dat het even mis ging was puur een kwestie van even niet opletten.

Maar waarom ga je haar dan vaker aanlijnen? Daarom snap ik het niet goed. Als ze los in de regel prima luistert heb je geen probleem toch?

En ik denk dat ik in wezen nooit verder kan komen met sien dan dat ik nu al bereikt heb op dit punt ( er zijn andere punten. ) Oftewel, anders gezegd, sien zal uitzichzelf als ze de kans krijgt heel vaak geen acceptabel gedrag vertonen naar vreemde honden. Dat is zo, en dat blijft zo, naar mijn mening. De rest is appel perfectioneren, en anticiperen, en situaties waarin dit onmoelijk of erg moeilijk wordt vermijden. Ik kan het niet anders zien.

Nee, met het beeld wat ik van Sien heb gekregen door je verhalen, sluit ik me bij je aan. Je enige taak ligt in het voorkomen dat het erger wordt en het appel strak erop houden. Als je dat lukt doe je het prima.

[Zoie]

En ik sputter nog even tegen. Want mijn appel op sien als ze los is, is in wezen heel erg goed. Oke, ze gaat niet af, en misschien zou ik haar dat moeten leren. En zo kan ik allerlei details en variaties perfectioneren.

Maar b.v. voor dat incident met die herderpup had ik wel ruim een uur met haar gelopen in een druk uitlaatbos, zonder dat er wat gebeurd was. Dat moet ik wel heel geconcentreerd te werk gaan, maar ik kan het wel. Dat het even mis ging was puur een kwestie van even niet opletten.

Maar waarom ga je haar dan vaker aanlijnen? Daarom snap ik het niet goed. Als ze los in de regel prima luistert heb je geen probleem toch?

ik heb gemerkt dat gemiddeld ruim drie uur anticiperen en vermijden en sien die ik ook niet honderd % kan voorspellen begeleiden, gecombineerd met een uitlaatprogramma met veel variatie, en nog een hond die ik ook zo maar niet kan laten gaan, te veel van me vraagt.

Ik wil het nu opbouwen vanuit een situatie waarin ik een forse stap terug doe. Tegelijkertijd het appel perfectioneren, sien, spok en de combi beter leren kennen, en dan langzaam verder gaan naar een meer gewenste situatie zonder dat er nog incidenten plaats vinden die aan mij vreten.

En ik denk dat ik in wezen nooit verder kan komen met sien dan dat ik nu al bereikt heb op dit punt ( er zijn andere punten. ) Oftewel, anders gezegd, sien zal uitzichzelf als ze de kans krijgt heel vaak geen acceptabel gedrag vertonen naar vreemde honden. Dat is zo, en dat blijft zo, naar mijn mening. De rest is appel perfectioneren, en anticiperen, en situaties waarin dit onmoelijk of erg moeilijk wordt vermijden. Ik kan het niet anders zien.

Nee, met het beeld wat ik van Sien heb gekregen door je verhalen, sluit ik me bij je aan. Je enige taak ligt in het voorkomen dat het erger wordt en het appel strak erop houden. Als je dat lukt doe je het prima.

nou, dat is dan ook nog een reden, het mag niet erger worden. Blijft het appel ook goed als ze blijft groeien in haar wat ik gemakshalve maar even haar zelfverzekerdheid noem ? Ik kan dat niet voorspellen, maar het zou ook de verkeerde kant op kunnen gaan.