Kennelgebruik

[Hanneke2]

Heel gek, maar ik heb vergelijkingsmateriaal.

Een vriendin van mijn vriendin heeft altijd Sint Bernards gehad, nu dat ze een kind kreeg ging ze voor de "perfecte" huishond. Je raadt het al de Labrador, gelukkig niet de chocoladebruine en is ze zelf al tot de conclusie gekomen dat het een schat van een hond is. Echter niet echt de huishond die ze in gedachten had. D'r zoontje en die hond zijn helemaal leip van elkaar. De hele ganse dag zit die hond het kind te vermaken en andersom, van koekjes delen tot met de actiepoppen spelen die hond doet mee.

Vanaf pup af aan heeft zij altijd de deur naar de tuin opengehouden en van haar Sint Bernard had ze altijd een hondenhok in de tuin. Zielig vond ik, honden horen in huis. Ik ben toen maar eens gaan kijken, gewoon mee op de koffie kijken hoe het ging. Wij komen binnen en die hond was door het dolle heen, maar vervolgens stond hij voor de deur ging naar buiten het hok in en ging slapen. Zoontje werd wakker en hond heeft half uurtje gespeeld buiten met haar zoon. Echter zodra de hond het zat was draaide hij zich om en ging in zijn prikkelvrije omgeving liggen.

Nu kijk ik naar Juno, een minder hypere hond die toch vrij snel geprikkeld is. Alleen hij kan nergens heen en dan hebben wij echt geen druk huishouden. Als ik opsta loopt Juno achter me aan, als ik op de bank lig komt hij er bij liggen. Achter de computer? Juno is erbij. Z'n draai is zolang als ik zit, niet korter, of niet langer. Dan vraag ik me af, zou Juno niet veel gelukkiger zijn in een prikkelarme omgeving?

Een hond is gemiddeld per dag zo'n vier uur wakker. Waarvan 2 uur zoeken is naar voedsel en de andere twee uur sociale contacten opdoen en onderhouden. Ik schrok toen ik dit las, mijn honden zijn namelijk even lang wakker als dat ik wakker ben. Gemiddeld slaap ik zo'n 6 tot 8 uur, ga maar na. Vanuit dat perspectief kan ik niet anders concluderen als dat ik mijn honden onbedoeld overprikkel, overvraag en druk. Mijn idee is dan ook dat honden waarvan toch al veel van gevraagd wordt het helemaal niet eerlijk is om die in huis te houden omdat wij het maar zo gezellig vinden.

Hehe, eindelijk iemand die precies verwoord wat ik nu bedoelde. Ik denk er dus ook zo over. Dat is ook wat ik bedoel met gedwongen interactie. Dapper en Cleo slapen gewoon door de dag heen. Eva niet zo makkelijk. Die denkt dat het haar taak is om constant achter me aan te lopen en op elk ding en geluid te reageren. Gevolg is dus dat ze vaak een uur of 12 per dag zeker wakker is. Als we op de bank liggen weet ze soms niet eens bij wie ze moet liggen en dan loopt ze dus 30 keer op de avond van bank naar bank. Slaapt ze eindelijk en wil je iets pakken dan springt ze meteen weer op en loopt mee een glas halen etc. Ik negeer dat gedrag en heb er ook geen last van. Maar of ze er zelf nu zoveel rust bij vind vraag ik me af. Koppel dat aan thuis werken en je hond heeft 24/7 een baas waar hij op MOET letten

Ik begrijp dat dat een lastig probleem is, maar stel je voor dat Juno en Eva chihuahua's waren met ditzelfde gedrag. Zou een kennel dan de voor de hand liggende optie zijn of zouden jullie (en vooral Marc ) het zien als wat het is: een gedragsprobleem?

De baas achter z'n kont aan lopen is bij de meeste honden best te verhelpen door heel duidelijk tijden / situaties op te nemen in de dagelijkse routine waarbij je supersaai bent. Ik ben hier wel dwars door een hond heen gelopen om duidelijk te maken dat ze compleet non-existent zijn na de uitgebreide ochtendroutine. Podenco's zijn toch wel superattente kontklevende stuiterballen, maar hier is het kwartje uiteindelijk wel gevallen, en om een uur of half elf 's ochtends gaan ze hier bewusteloos liggen wezen, ongeacht of ik vertrek naar mijn werk, boodschappen ga doen of de ramen ga zemen. Ik heb nul ervaring met herders, en ergens bekruipt me ook het gevoel dat daar soms, voor het leven anno 2008 zonder dagelijks 8 of 10 uur 'echt' werken, nog teveel werkdrift en baasgerichtheid in zit, wat het allemaal aanzienlijk lastiger maakt. Maar benoemen als gedragsprobleem en niet meteen maar aan symptoombestrijding gaan doen, dat is ook het overdenken waard. Denk ik.

[billy]

Ten tweede, ja, als baas bepaal je bepaalde dingen voor je hond(en). De dagelijkse routine die hier geldt, dat is mijn routine, die heb ik bepaald. De regels die gelden, zijn mijn regels. Maar de honden hebben daar wel invloed op gehad. Voor een ander stel honden zou wellicht een andere routine, en een ander stel regels gelden. Mijn honden mogen keuzes maken en voorkeuren aangeven binnen bepaalde grenzen, en op die manier hebben we het allemaal zo prettig mogelijk.

En daar gaat het mij dus om. Mag je zo'n basisrelatie, die zorgt voor gezeggelijkheid waarbij je het zonder correctiemiddelen afkan, verwachten als de hond weinig deel uitmaakt van de dagelijkse gang van zaken?
Ik ben niet a priori uit op een kenneldiscussie.

Ja , maar Baco hoeft ook niets, ja niet trekken aan de riem maar dat is het, hij ligt bijna altijd buiten en toch hebben we een band, hij is mee te werk en veel mee, vrees dat dit niet is wat je bedoeld Jaap

Groetjes Els

[Hanneke2]

Ten tweede, ja, als baas bepaal je bepaalde dingen voor je hond(en). De dagelijkse routine die hier geldt, dat is mijn routine, die heb ik bepaald. De regels die gelden, zijn mijn regels. Maar de honden hebben daar wel invloed op gehad. Voor een ander stel honden zou wellicht een andere routine, en een ander stel regels gelden. Mijn honden mogen keuzes maken en voorkeuren aangeven binnen bepaalde grenzen, en op die manier hebben we het allemaal zo prettig mogelijk.

En daar gaat het mij dus om. Mag je zo'n basisrelatie, die zorgt voor gezeggelijkheid waarbij je het zonder correctiemiddelen afkan, verwachten als de hond weinig deel uitmaakt van de dagelijkse gang van zaken?
Ik ben niet a priori uit op een kenneldiscussie.

Ik denk dat je een basisrelatie kan opbouwen met een hond al zie je hem maar een uurtje of nog veel minder per dag. Moet jij eens in Zuid-Europa op vakantie elke dag een kettinghond een aai en een frolicje gaan geven op een vaste tijd. Na drie dagen gedraagt die hond zich alsof jij al jarenlang zijn Echte Baas bent, en hij zou vol vertrouwen met je meelopen als hij van die kloteketting afkon.

Dat is - denk ik, en dat zeg ik echt zonder akelig te willen doen - waarom honden in een kennel wellicht beter presteren dan huishonden. Zou ik mijn honden 20 uur per dag in de schuur opsluiten, dan liepen ze in het park niet meer weg om effe een kippie te pesten of een loopse teef lastig te vallen, want dan zouden ze 100% gefocust zijn op mij.

[Hanneke2]

Dapper en Cleo slapen gewoon door de dag heen. Eva niet zo makkelijk. Die denkt dat het haar taak is om constant achter me aan te lopen en op elk ding en geluid te reageren. Gevolg is dus dat ze vaak een uur of 12 per dag zeker wakker is. Als we op de bank liggen weet ze soms niet eens bij wie ze moet liggen en dan loopt ze dus 30 keer op de avond van bank naar bank. Slaapt ze eindelijk en wil je iets pakken dan springt ze meteen weer op en loopt mee een glas halen etc. Ik negeer dat gedrag en heb er ook geen last van. Maar of ze er zelf nu zoveel rust bij vind vraag ik me af. Koppel dat aan thuis werken en je hond heeft 24/7 een baas waar hij op MOET letten

Had je geen herdershond moeten nemen
Bakkie heeft die neiging ook (gezellig meelopen en nieuwsgierig kijken wat je gaat doen) en als ik richting keuken loop hollen de teckels ook mee (eventueel snaaiwerk in het verschiet). Het maakt me niet uit; ik geef ze niet het commando om mee te lopen, het is vrije keus.
Ze zullen die energie wel beschikbaar hebben, denk ik dan
Dat een hond maar 4 uur per dag wakker zou moeten zijn vind ik ook waanzin. Dat lange slapen wordt hem alleen maar aangeleerd omdat er verder geen zák te doen is...
Mijn honden staan samen met mij op en gaan samen met mij naar bed en ik heb nooit oververmoeidheidsverschijnselen kunnen constateren

Ik vind 4 uur per dag wakker ook wel bizar weinig. Heb effe zitten rekenen, en ze zijn hier toch wel 8 - 10 uur per dag klaarwakker en actief aan het bewegen, en dat is dan van los rennen in het park, of de korte rondjes, tot effe de tuin in om een buurkat weg te jagen of pies te doen of een gat te graven, binnen met speeltjes en balletjes in de weer tot aan rustig met elkaar een beetje kroelen of bekvechten op het kussen. Daarnaast liggen ze ook wel een paar uur gewoon te liggen, met een half oog open maar niet echt slapen, bijvoorbeeld als ik aan het koken ben, en echt bewusteloos zijn ze dan zo'n 10 - 12 uur per dag.

[Hanneke2]

Juno komt uit een kennel en ik zie dat hij het er echt moeilijk mee heeft. Die dieprode ogen om zes uur vertellen mij dat hij moe is, maar toch gaat hij pas om 10 uur slapen. Want dan gaan wij slapen, op z'n vroegst. Eigenlijk vreselijk oneerlijk voor die hond.

Maar is dat niet een beetje een omgekeerde wereld? Kan Juno niet beter wennen aan een leven zonder kennel?
Ik vertoef al heel mijn leven tussen de (huis)honden (minus de periode dat ik studeerde en tijdens mijn eerste baan) en heb nog niet eerder meegemaakt dat een hond dieprode ogen heeft van vermoeidheid. Ja, bij een zieke hond misschien.

Helemaal met je eens, maar Lilo had dat wel toen ik haar net had. Ik heb een tijdje gedacht dat het misschien lichtgevoeligheid was, omdat ze vrij wit is, maar het is 100% overgegaan toen ze eenmaal zorgeloos uren kon slapen zonder achter mijn kont aan te plakken als ik maar bewoog, en ze zich al met al steeds veiliger ging voelen. Toen ging ze ook eindelijk aankomen, want door de stress bleef ze een hele tijd broodmager.

Nog maar een keertje: hyper alert zijn op de baas is volgens mij een gedragsprobleem.

[Hanneke2]

Juno komt uit een kennel en ik zie dat hij het er echt moeilijk mee heeft. Die dieprode ogen om zes uur vertellen mij dat hij moe is, maar toch gaat hij pas om 10 uur slapen. Want dan gaan wij slapen, op z'n vroegst. Eigenlijk vreselijk oneerlijk voor die hond.

Maar is dat niet een beetje een omgekeerde wereld? Kan Juno niet beter wennen aan een leven zonder kennel?
Ik vertoef al heel mijn leven tussen de (huis)honden (minus de periode dat ik studeerde en tijdens mijn eerste baan) en heb nog niet eerder meegemaakt dat een hond dieprode ogen heeft van vermoeidheid. Ja, bij een zieke hond misschien.

Juno is hier onder tussen drie maanden, in die drie maanden is het wat minder geworden. Het is nagekeken bij de DA en die gaf aan oververmoeidheid. Te veel indrukken en hij moet wennen aan het leven binnenshuis. Prima, maar dat is ondertussen wel al bijna vier maanden zijn leven. Hij neemt gewoon zijn rust niet en ik wil hem niet in een bench gooien zodat hij dat kan.

Eer dat Lilo hier echt helemaal relaxed was, duurde wel veeeeeel langer dan 4 maanden hoor. Gewoon geduld hebben, en zolang je een beetje viooruitgang ziet gaat het goed.

[Hanneke2]

ik heb ansich geen probleem met honden die in kennels zitten, maar ik heb wel een probleem mat honden die daar dan alleen moeten zitten, en het "ja maar ze willen niet bij de ander" , dat gaat er bij mij niet in, in zoverrre dus dat je dan geen juiste combi's in huis hebt, ik vind, dat een hond , in een kennel of niet, wel samen moet kunnen leven met een andere hond, kunnen zeg ik dus he, als men een hond alleen heeft , prima, maar dat daar een hond ook bij kan.. vind ik gewoon moeten kunnen

oke dus ik moet er dan maar 1 bij ingooien en dan een gezellige knokpartij... want hij moet geen andere honden. De enige hond die er bij kan is mijn teef, maar ook die moet geen pasje verkeert zetten want ook die is al eens gehecht bij de da dankzij hem.

Schijnbaar moeilijk te begrijpen dat er zulke honden zijn Overigens hebben zijn nestbroers dit allemaal exact hetzelfde.

Zou er heel misschien dan iets fout kunnen zitten in het fokbeleid? Ik ben een noob hoor, wat werkhonden betreft, maar aangezien honden van nature toch heel sociale dieren zijn is hier wellicht wat te veel gekeken naar andere 'kwaliteiten' in plaats van gewoon vrolijke sociale honden te fokken.

Van die opmerking dat er weer een andere hond moet komen als de laatste klaar is met alle 'eisen' word ik overigens tamelijk misselijk. Heb je ook kinders? En maak je dan ook weer een nieuwe als de laatste zijn VWO-diploma heeft? Bah. Probeer zelf eens iets te bereiken en gebruik er geen andere levende wezens voor, zou ik zeggen.

[malinois]

ik heb ansich geen probleem met honden die in kennels zitten, maar ik heb wel een probleem mat honden die daar dan alleen moeten zitten, en het "ja maar ze willen niet bij de ander" , dat gaat er bij mij niet in, in zoverrre dus dat je dan geen juiste combi's in huis hebt, ik vind, dat een hond , in een kennel of niet, wel samen moet kunnen leven met een andere hond, kunnen zeg ik dus he, als men een hond alleen heeft , prima, maar dat daar een hond ook bij kan.. vind ik gewoon moeten kunnen

oke dus ik moet er dan maar 1 bij ingooien en dan een gezellige knokpartij... want hij moet geen andere honden. De enige hond die er bij kan is mijn teef, maar ook die moet geen pasje verkeert zetten want ook die is al eens gehecht bij de da dankzij hem.

Schijnbaar moeilijk te begrijpen dat er zulke honden zijn Overigens hebben zijn nestbroers dit allemaal exact hetzelfde.

Zou er heel misschien dan iets fout kunnen zitten in het fokbeleid? Ik ben een noob hoor, wat werkhonden betreft, maar aangezien honden van nature toch heel sociale dieren zijn is hier wellicht wat te veel gekeken naar andere 'kwaliteiten' in plaats van gewoon vrolijke sociale honden te fokken.

ouderdieren zijn beide zeer sociale honden. Evenals de voorouders. Waar staat dat ze 'niet vrolijk' zijn overigens? Kan me geen vrolijkere honden voorstellen.

Van die opmerking dat er weer een andere hond moet komen als de laatste klaar is met alle 'eisen' word ik overigens tamelijk misselijk. Heb je ook kinders? En maak je dan ook weer een nieuwe als de laatste zijn VWO-diploma heeft? Bah. Probeer zelf eens iets te bereiken en gebruik er geen andere levende wezens voor, zou ik zeggen.

nee ik heb geen kinders en die komen er ook niet, ik heb genoeg aan mn hondjes... Staat er ergens dat een voorgaande hond weggaat? Mijn oudste dober kan niks meer.. hebben we dus als sporthond helemaal niets meer aan, maar hij blijft bij ons. Mijn teef is 'klaar'... heeft alles wat ze kon halen, gaat nog elke training mee met me en is de 'mascotte' van de club dus loopt altijd ff in de kantine, op het veld, kroelen met de mensen en ik loop er nog altijd een klein aangepast appelletje mee... Is er tijd over mag ze nog ff bijten. Pakwerkerscursus en voor beginnende pakwerkers kan ze ingezet worden, kan niets meer aan 'verpest' worden, dit itt jonge honden en wedstrijdhonden. Ja zulke hondjes zijn ook nodig....
Gut wat heeft ze het slecht...
Zo had ik het ook graag met de dober gedaan alleen zat dat er niet meer in met zn blessure.
Waarom zou ik in vredesnaam dan geen andere hond mogen nemen om daar weer verder mee te sporten..? En hoe weet jij wat ik wil bereiken? Ik heb met al mijn honden tot op heden bereikt met wat ik wilde bereiken...

[Hanneke2]

ik heb ansich geen probleem met honden die in kennels zitten, maar ik heb wel een probleem mat honden die daar dan alleen moeten zitten, en het "ja maar ze willen niet bij de ander" , dat gaat er bij mij niet in, in zoverrre dus dat je dan geen juiste combi's in huis hebt, ik vind, dat een hond , in een kennel of niet, wel samen moet kunnen leven met een andere hond, kunnen zeg ik dus he, als men een hond alleen heeft , prima, maar dat daar een hond ook bij kan.. vind ik gewoon moeten kunnen

oke dus ik moet er dan maar 1 bij ingooien en dan een gezellige knokpartij... want hij moet geen andere honden. De enige hond die er bij kan is mijn teef, maar ook die moet geen pasje verkeert zetten want ook die is al eens gehecht bij de da dankzij hem.

Schijnbaar moeilijk te begrijpen dat er zulke honden zijn Overigens hebben zijn nestbroers dit allemaal exact hetzelfde.

Zou er heel misschien dan iets fout kunnen zitten in het fokbeleid? Ik ben een noob hoor, wat werkhonden betreft, maar aangezien honden van nature toch heel sociale dieren zijn is hier wellicht wat te veel gekeken naar andere 'kwaliteiten' in plaats van gewoon vrolijke sociale honden te fokken.

ouderdieren zijn beide zeer sociale honden. Evenals de voorouders. Waar staat dat ze 'niet vrolijk' zijn overigens? Kan me geen vrolijkere honden voorstellen.

Van die opmerking dat er weer een andere hond moet komen als de laatste klaar is met alle 'eisen' word ik overigens tamelijk misselijk. Heb je ook kinders? En maak je dan ook weer een nieuwe als de laatste zijn VWO-diploma heeft? Bah. Probeer zelf eens iets te bereiken en gebruik er geen andere levende wezens voor, zou ik zeggen.

nee ik heb geen kinders en die komen er ook niet, ik heb genoeg aan mn hondjes... Staat er ergens dat een voorgaande hond weggaat? Mijn oudste dober kan niks meer.. hebben we dus als sporthond helemaal niets meer aan, maar hij blijft bij ons. Mijn teef is 'klaar'... heeft alles wat ze kon halen, gaat nog elke training mee met me en is de 'mascotte' van de club dus loopt altijd ff in de kantine, op het veld, kroelen met de mensen en ik loop er nog altijd een klein aangepast appelletje mee... Is er tijd over mag ze nog ff bijten. Pakwerkerscursus en voor beginnende pakwerkers kan ze ingezet worden, kan niets meer aan 'verpest' worden, dit itt jonge honden en wedstrijdhonden. Ja zulke hondjes zijn ook nodig....
Gut wat heeft ze het slecht...
Zo had ik het ook graag met de dober gedaan alleen zat dat er niet meer in met zn blessure.
Waarom zou ik in vredesnaam dan geen andere hond mogen nemen om daar weer verder mee te sporten..? En hoe weet jij wat ik wil bereiken? Ik heb met al mijn honden tot op heden bereikt met wat ik wilde bereiken...

Ik heb gewoon nul niente nothing met hondensport, en gevoelsmatig begrijp ik ook niet waarom dat een issue is. Ik heb honden omdat ik het geweldig vind om honden te hebben die hier heerlijk happy rondhopsen ondanks hun verleden en/of handicaps. Mijn hersens blokkeren echt als jij zegt dat je weer een volgende hond wilt om mee te sporten.

Ik ben al 2 jaar aan het piekeren over een derde, omdat ik uit alle macht wil zorgen dat een derde hond voor allebei leuk is, en aan een hele reeks voorwaarden moet voldoen die allemaal te maken hebben met elkaar leuk vinden en lekker samen spelen en knus tegen elkaar aan zorgeloos liggen dutten. Ik denk dat we zo'n totaal andere beleving hebben wat betreft honden, dat we elkaar nooit gaan begrijpen.

[chrico]

Tot je de derde hond van je dromen gevonden denkt te hebben. Het gaat een half jaar helemaal geweldig en dan komt er een kink in de kabel. Enige optie is scheiden en ze alsnog een zo fijn mogelijk leven geven of herplaatsen en maar hopen dat het daar wel de ideale hond is.
Ik vind dat er soms wel een drama gemaakt word over dingen. Er zijn gewoon honden die alleen willen zitten en daar geen probleem mee hebben, die geen gezelschap van een ander wensen van soortgenoten en genoeg hebben aan de aandacht van het baasje die ze krijgen.
Ik heb er een groter probleem mee als zo een hond in een bench naast de bank zit en weinig ruimte heeft om te bewegen als hij dat wil.

[estelle]

Nog maar een keertje: hyper alert zijn op de baas is volgens mij een gedragsprobleem.

Nee, jij vindt het een probleem omdat jij er gek van zou worden als een hond achter de baas aanloopt en graag dingen met de baas wil ondernemen ipv gezellig spelen met de hondjes uit het park.

[Jaap*]

Ten tweede, ja, als baas bepaal je bepaalde dingen voor je hond(en). De dagelijkse routine die hier geldt, dat is mijn routine, die heb ik bepaald. De regels die gelden, zijn mijn regels. Maar de honden hebben daar wel invloed op gehad. Voor een ander stel honden zou wellicht een andere routine, en een ander stel regels gelden. Mijn honden mogen keuzes maken en voorkeuren aangeven binnen bepaalde grenzen, en op die manier hebben we het allemaal zo prettig mogelijk.

En daar gaat het mij dus om. Mag je zo'n basisrelatie, die zorgt voor gezeggelijkheid waarbij je het zonder correctiemiddelen afkan, verwachten als de hond weinig deel uitmaakt van de dagelijkse gang van zaken?
Ik ben niet a priori uit op een kenneldiscussie.

Ik denk dat je een basisrelatie kan opbouwen met een hond al zie je hem maar een uurtje of nog veel minder per dag. Moet jij eens in Zuid-Europa op vakantie elke dag een kettinghond een aai en een frolicje gaan geven op een vaste tijd. Na drie dagen gedraagt die hond zich alsof jij al jarenlang zijn Echte Baas bent, en hij zou vol vertrouwen met je meelopen als hij van die kloteketting afkon.

Dat is - denk ik, en dat zeg ik echt zonder akelig te willen doen - waarom honden in een kennel wellicht beter presteren dan huishonden. Zou ik mijn honden 20 uur per dag in de schuur opsluiten, dan liepen ze in het park niet meer weg om effe een kippie te pesten of een loopse teef lastig te vallen, want dan zouden ze 100% gefocust zijn op mij.

Ja, dat ken ik wel van de straathonden in Egypte, maar dat is een extreme situatie die je vast niet wilt vergelijken met iemand die z'n hond houdt in een kennel of voor een wedstrijd "een paar dagen" wegsluit om hem lekker bij de les te laten wezen
Ik bedoel niet dat de hond komt voor een brokje ofzo, of erg aan je hangt. Ik bedoel dat de hond komt vanuit het hetzen op een haas of lost als je dat zegt. Zulk soort best wel extreme gehoorzaamheid die juist gevraagd wordt in culturen waarin het wel eens wat minder gebruikelijk is om daar wat subtieler mee om te gaan.
Met andere woorden, ik vind het niet vreemd dat een hond waar je geen doorlopend contact mee hebt, en die zich misschien onzeker voelt over de "onstabiele(?)" relatie met z'n baas wel eens denkt "de groeten met je geroep".
En om er dan maar een correctiemiddel op toe te passen is dan de binnenbocht kiezen om het probleem op te lossen op dát moment. Ik heb namelijk niet de indruk dat je er iets fundamenteels mee oplost als je over een maand nog steeds dat correctiemiddel staat te gebruiken.
De afhankelijkheid van correctiemiddelen heeft een oorzaak, en daar ben ik nieuwsgierig naar. Natuurlijk kan ik er naast zitten, maar het heeft ook al niet maken met fokken op belastbaarheid of passie hoor ik, en ook niet met het gevraagde niveau wat misschien niet reeel is. Dus hoe komt het dán dat zo'n hond niet doet wat je wilt zonder dat je correctiemiddelen hoeft in te zetten. Want "normaal" vind ik het niet, om afhankelijk te zijn van middelen om samen te werken met je hond.

[Bullenmama]

Jaap, je snapt er geen bal van.
Ik ook niet.

[Addy]

om samen te werken met je hond.

Maar op het moment dat je buiten werkt met je honden d.m.v. het voer grijp je ook naar een middel, alleen is dat een heel positief en effectief middel

[Moos]

Ik begrijp dat dat een lastig probleem is, maar stel je voor dat Juno en Eva chihuahua's waren met ditzelfde gedrag. Zou een kennel dan de voor de hand liggende optie zijn of zouden jullie (en vooral Marc ) het zien als wat het is: een gedragsprobleem?

De baas achter z'n kont aan lopen is bij de meeste honden best te verhelpen door heel duidelijk tijden / situaties op te nemen in de dagelijkse routine waarbij je supersaai bent. Ik ben hier wel dwars door een hond heen gelopen om duidelijk te maken dat ze compleet non-existent zijn na de uitgebreide ochtendroutine. Podenco's zijn toch wel superattente kontklevende stuiterballen, maar hier is het kwartje uiteindelijk wel gevallen, en om een uur of half elf 's ochtends gaan ze hier bewusteloos liggen wezen, ongeacht of ik vertrek naar mijn werk, boodschappen ga doen of de ramen ga zemen. Ik heb nul ervaring met herders, en ergens bekruipt me ook het gevoel dat daar soms, voor het leven anno 2008 zonder dagelijks 8 of 10 uur 'echt' werken, nog teveel werkdrift en baasgerichtheid in zit, wat het allemaal aanzienlijk lastiger maakt. Maar benoemen als gedragsprobleem en niet meteen maar aan symptoombestrijding gaan doen, dat is ook het overdenken waard. Denk ik.

Ben ik het wel mee eens Alleen of je het specifiek een gedragsprobleem zou moeten noemen denk ik niet.
Daarnaast denk ik dat in het geval van Eva het ook gewoon gaat om een hele jonge actieve hond. Ja, die zijn aanwezig in huis inderdaad, die verwachten elk moment actie.
Ik kan hier ook niet naar de wc, de keuken, of de gang zonder Vera aan mijn kont te hebben kleven. Gang en wc kan namelijk betekenen dat we uit gaan, keuken kan lekkers betekenen. Alleen als ze echt in coma ligt na een lange wandeling met veel apporteren/speuren/trainen doet ze dat niet.
Ik denk dat je ook op deze manier teveel kan vermenselijke en teveel voor de hond kan denken. Weten wij veel of de hond er last van heeft dat hij/zij steeds de mens in de gaten houdt.
Misschien vinden ze dat wel vele malen leuker dan in hun eentje in een kennel liggen omdat de baas bedacht heeft dat ze daar vast meer tot rust komen

[Jaap*]

om samen te werken met je hond.

Maar op het moment dat je buiten werkt met je honden d.m.v. het voer grijp je ook naar een middel, alleen is dat een heel positief en effectief middel

Ik corrigeer practisch niet, niet omdat ik daar iets pricipieels tegen heb, maar omdat het niet nodig is. En dat is een verschil.
Want dan heb je het probleem herkent, en niet het symptoom bestreden

[Addy]

om samen te werken met je hond.

Maar op het moment dat je buiten werkt met je honden d.m.v. het voer grijp je ook naar een middel, alleen is dat een heel positief en effectief middel

Ik corrigeer practisch niet, niet omdat ik daar iets pricipieels tegen heb, maar omdat het niet nodig is. En dat is een verschil.
Want dan heb je het probleem herkent, en niet het symptoom bestreden

maar je beloont er wel mee toch ?

[Jaap*]

nee, voor mij staat dat volledig los van cultuur, want het gaat me nog niet alleen over de aanpak op zich, maar ook vooral over het feit hoe hele kleine dagdagelijkse dingen heel veel duidelijk kunnen maken tussen hond en baas.

Precies, als een hond over het algemeen weinig sturing krijgt omdat dat niet nodig is omdat hij veel in een kennel zit vind ik het niet vreemd dat zo'n hond niet zo goed met sturing overweg kan op juist zulke extreme momenten als waarin dat dan vaak wél wordt gevraagd.

[Jaap*]

om samen te werken met je hond.

Maar op het moment dat je buiten werkt met je honden d.m.v. het voer grijp je ook naar een middel, alleen is dat een heel positief en effectief middel

Ik corrigeer practisch niet, niet omdat ik daar iets pricipieels tegen heb, maar omdat het niet nodig is. En dat is een verschil.
Want dan heb je het probleem herkent, en niet het symptoom bestreden

maar je beloont er wel mee toch ?

Soms, maar de momenten waarop het echt als een beloning wordt ingezet zijn schaars en alleen bij een extreme keus voor óns in plaats van voor iets wat niet mag
Voor de rest is het gewoon zo dat we jaag-spelletjes spelen.
En dus moet de buit ook gedeeld worden

[Jaap*]

dit soort kleine akkefietjes maak je niet mee op een trainingsveld, niet op die manier - en worden dus ook niet zo opgelost.

En juist zulk soort momenten maken voor een heel groot gedeelte uit hoe de relatie met je hond is. Op een trainingsveld wordt vaak zo intensief gekeken naar de uitvoering van een oefening, dat het gros van de signalen niet wordt opgemerkt. Terwijl daar de grote winst in zit

[malinois]

Ik heb gewoon nul niente nothing met hondensport, en gevoelsmatig begrijp ik ook niet waarom dat een issue is. Ik heb honden omdat ik het geweldig vind om honden te hebben die hier heerlijk happy rondhopsen ondanks hun verleden en/of handicaps. Mijn hersens blokkeren echt als jij zegt dat je weer een volgende hond wilt om mee te sporten.

ik heb een hond niet alleen voor de gezelligheid, maar ook omdat ik er mee wil sporten... Als er dan 1 klaar is, dan houdt het dus op... dan houdt in principe je hele sociale leven ook direct op want die bestaat zo goed als alleen uit mensen uit de hondensport, je doet alles samen (vakanties wedstrijden, (trainings)weekenden weg etc.). Ik wil dus geen jaren stilliggen en niets doen, ik wil blijven trainen.

Ik ben al 2 jaar aan het piekeren over een derde, omdat ik uit alle macht wil zorgen dat een derde hond voor allebei leuk is, en aan een hele reeks voorwaarden moet voldoen die allemaal te maken hebben met elkaar leuk vinden en lekker samen spelen en knus tegen elkaar aan zorgeloos liggen dutten. Ik denk dat we zo'n totaal andere beleving hebben wat betreft honden, dat we elkaar nooit gaan begrijpen.

het vetgedrukte vind ik dus niet het belangrijkste... ik kijk naar wat voor honden ik heb en welke pup daarbij problemen zou kunnen opleveren die neem ik dus niet... maar dan houdt het ook op voor wat betreft de andere honden.

[Moos]

dit soort kleine akkefietjes maak je niet mee op een trainingsveld, niet op die manier - en worden dus ook niet zo opgelost.

Het is ook allemaal een kwestie van cultuur natuurlijk.
Ik denk dat als je op een stevige sporthondenvereniging zo te werk gaat je finaal wordt uitgelachen, succes of niet.
Iedere sport trekt zijn eigen publiek net zoals ieder ras zijn eigen publiek trekt.
Ik denk dat iemand die met een TT op doggydance aan komt schijten héél raar aangekeken wordt
Niks ten nadele van wie dan ook hoor.

nee, voor mij staat dat volledig los van cultuur, want het gaat me nog niet alleen over de aanpak op zich, maar ook vooral over het feit hoe hele kleine dagdagelijkse dingen heel veel duidelijk kunnen maken tussen hond en baas.

Ja, dat denk ik ook.
En voor mij geven dit soort dingetjes ook juist dat extra "wij samen" gevoel. Van die dingetjes die bijna verwaarloosbaar lijken, maar wel degelijk heel belangrijk zijn.
Nou weet ik natuurlijk niet hoe dat bij de hond werkt , maar juist die dagdagelijkse omgang maakt voor mij de hele hechte band met de hond. Niet het trainen op zichzelf (en dan is het trainen dat ik zelf doe met nu Vera dan, vroeger met Moos, natuurlijk ook heel anders, en minder, dan een echte werkhond, daar ben ik me wel van bewust , maar dan nog...).

[malinois]

Nog maar een keertje: hyper alert zijn op de baas is volgens mij een gedragsprobleem.

Nee, jij vindt het een probleem omdat jij er gek van zou worden als een hond achter de baas aanloopt en graag dingen met de baas wil ondernemen ipv gezellig spelen met de hondjes uit het park.

juist en die gezelligheid in het park vind ik helemaal niks... :N: Ik heb veel liever een hond die mij leuk vind dan een hond die andere honden in het park allemaal leuk lief en aardig vind. (daar komt ie toch nooit nl)

[Tamara.]

dit soort kleine akkefietjes maak je niet mee op een trainingsveld, niet op die manier - en worden dus ook niet zo opgelost.

En juist zulk soort momenten maken voor een heel groot gedeelte uit hoe de relatie met je hond is. Op een trainingsveld wordt vaak zo intensief gekeken naar de uitvoering van een oefening, dat het gros van de signalen niet wordt opgemerkt. Terwijl daar de grote winst in zit

Daar kan ik me helemaal in vinden

Ik heb een heel mooi voorbeeld wat eigenlijk aansluit op jouw verhaal en die van Inge Inge en ik hadden het een keer, uiteraard, over hondendingen en daar kwam ook (uiteraard ) Fien ter sprake en hoe arrogant ze eigenlijk kan zijn in bepaalde dingen. Dit is de korte versie hoor maar het kwam er op neer dat Inge bij mij aangaf dat als ík iets vraag, zeg, doe of what so ever bij Fien, dat Fien áltijd een reactie moet geven. Dit kan d.m.v. opkijken, haar oren bewegen of staart, maakt niet uit, maar er móet iets vanuit haar komen waaruit blijkt dat ze op mij reageert. Fien heeft namelijk erg de neiging om zelf te bepalen of ze aandacht aan mij wil geven, als ík het vraag nota bene Als ze langsloopt bijvoorbeeld, en ik zeg, hé draakie, op een leuke toon, dan kan het zomaar zijn dat mevrouw stoïcijns doorloopt omdat dat grassprietje op de grond veeeeele malen interessanter is dan aandacht van de baas

Dus ik ben veel bewuster op fien en helemaal op mezelf gaan letten en het kwam er inderdaad op neer dat als ik iets tegen Fien zei ofzo, dat Fien niet reageerde en ik het daar ook soms bij liet. Ná dat gesprek dus niet meer
Uiteraard had ik tips en eventuele instructies van Inge meegekregen hoe ik daarop moest reageren en tadaaaa, we zijn nu even verder en er is veel meer (lichamelijke) interactie vanuit Fien naar mij toe! Ze is niet kruiperig of heel erg onderdanig naar mij toe maar op haar manier reageert ze wel elke keer naar mij als ik bijvoorbeeld alleen al kom aanlopen, dan gaan die oortjes iets naar beneden, als ik wat tegen haar zeg komt ze terug met een kwispelstaartje om me aandacht te geven en zo zijn er nog wel wat verschillen te merken. Fien zal altijd Fien blijven met haar streken maar dit zijn wel verschillen die je in het dagelijkse leven voor elkaar krijgt. Dit zou ik op een trainingsveld niet voor elkaar krijgen, dan ben je op een hele andere manier bezig

Daarentegen geloof ik wel dat Fien meer baasgericht zou zijn als ik haar meeste van tijd in een kennel zou hebben en juist de kunstjes beter zou uitvoeren, maar daar heb ik geen honden voor

[ranetje]

dit soort kleine akkefietjes maak je niet mee op een trainingsveld, niet op die manier - en worden dus ook niet zo opgelost.

En juist zulk soort momenten maken voor een heel groot gedeelte uit hoe de relatie met je hond is. Op een trainingsveld wordt vaak zo intensief gekeken naar de uitvoering van een oefening, dat het gros van de signalen niet wordt opgemerkt. Terwijl daar de grote winst in zit

Zo is het vaak, klopt
Ik pik deze even van je Jaap.
Probeer het al langer te omschrijven (om mijn ideeën op trainingsgebied duidelijk te krijgen ) en hier staat het dus

Daarentegen geloof ik wel dat Fien meer baasgericht zou zijn als ik haar meeste van tijd in een kennel zou hebben en juist de kunstjes beter zou uitvoeren, maar daar heb ik geen honden voor

Zou dat zo zijn?
Misschien wel "baasgericht" maar toch met minder interactie tussen baas en hond dan je nu kunt bereiken.

Dat is waarschijnlijk een keuze die je maakt als je een hond al dan niet in een kennel zet.
Ik weet wel welke keuze ik zou maken

[Tamara.]

Zou dat zo zijn?
Misschien wel "baasgericht" maar toch met minder interactie tussen baas en hond dan je nu kunt bereiken.

Dat is waarschijnlijk een keuze die je maakt als je een hond al dan niet in een kennel zet.
Ik weet wel welke keuze ik zou maken

Ik ga het anders formuleren; ze zou slaafser zijn in het uitvoeren van kunstjes

[Tamara.]

Nog maar een keertje: hyper alert zijn op de baas is volgens mij een gedragsprobleem.

Nee, jij vindt het een probleem omdat jij er gek van zou worden als een hond achter de baas aanloopt en graag dingen met de baas wil ondernemen ipv gezellig spelen met de hondjes uit het park.

juist en die gezelligheid in het park vind ik helemaal niks... :N: Ik heb veel liever een hond die mij leuk vind dan een hond die andere honden in het park allemaal leuk lief en aardig vind. (daar komt ie toch nooit nl)

Tussen 'de hele dag achter de baas aanlopen' (als hij dat kan en niet in een kennel zit) en gezellig in het park leuten met allemaal hondenvriendjes en vriendinnetjes zit natuurlijk ook nog een heel groot gat Alsof het een per definitie het ander uitsluit

[ranetje]

Zou dat zo zijn?
Misschien wel "baasgericht" maar toch met minder interactie tussen baas en hond dan je nu kunt bereiken.

Dat is waarschijnlijk een keuze die je maakt als je een hond al dan niet in een kennel zet.
Ik weet wel welke keuze ik zou maken

Ik ga het anders formuleren; ze zou slaafser zijn in het uitvoeren van kunstjes

Hmmmmmm
Ik weet niet of ik die formulering een verbetering vind
Maar de juiste omschrijving heb ik ook nog niet gevonden...

[Moos]

Zou dat zo zijn?
Misschien wel "baasgericht" maar toch met minder interactie tussen baas en hond dan je nu kunt bereiken.

Dat is waarschijnlijk een keuze die je maakt als je een hond al dan niet in een kennel zet.
Ik weet wel welke keuze ik zou maken

Ik ga het anders formuleren; ze zou slaafser zijn in het uitvoeren van kunstjes

Hmmmmmm
Ik weet niet of ik die formulering een verbetering vind
Maar de juiste omschrijving heb ik ook nog niet gevonden...

Ik zit heel heel diep na te denken, en ik vraag me serieus af als ik Vera in een kennel zou zetten (over Saar hebben we het maar even niet, dat is natuurlijk wel duidelijk dat die echt niet in een kennel kan ), of ze dan nog wel zo willend zou zijn om dingen met me te doen 'als ze eruit mag'.
Ik denk dat ze misschien door die wegsluiting elke keer, zo geestelijk tja, ehm, af zou stompen? van narigheid, dat ze tijdens het trainen dan alles misschien wel doet maar zonder de enorme joligheid die ze nu heeft.
En dan heb ik het dus over hele dagen en nachten in een kennel en alleen eruit om te trainen.

[Tamara.]

Zou dat zo zijn?
Misschien wel "baasgericht" maar toch met minder interactie tussen baas en hond dan je nu kunt bereiken.

Dat is waarschijnlijk een keuze die je maakt als je een hond al dan niet in een kennel zet.
Ik weet wel welke keuze ik zou maken

Ik ga het anders formuleren; ze zou slaafser zijn in het uitvoeren van kunstjes

Hmmmmmm
Ik weet niet of ik die formulering een verbetering vind
Maar de juiste omschrijving heb ik ook nog niet gevonden...

Het gaat er om dat je begrijpt wat ik bedoel te zeggen