Het HondenForum

Cindy52 schreef:

laeken schreef:Omdat je anders oordeelt over een stafford die je niet kent. En die doet niks volgens baasje en dat bleek ook te kloppen. Vrijwel elke hond kan je vormen en begeleiden en vrijwel geen enkele hond is opgewonden om nooit meer te ontspannen. Daar geloof ik niet in en daar hoef ik de honden niet voor te kennen.

Ben ik met je eens maar ik geloof wel in een foute combinatie van honden

Dat is wat ik ook al meerdere keren aanhaalde.
En in het geval van de combi van deze groep en de Stafford is dat het geval.

Heavy schreef:

Mojuan schreef:

Dat is wat ik ook al meerdere keren aanhaalde.
En in het geval van de combi van deze groep en de Stafford is dat het geval.

Dat denk ik ook als ik kijk naar Jip die trekt een gewone ontmoeting met zo'n hond even snel vluchtig misschien nog wel maar gedwongen een wandeling maken gaat hem dan te ver .

Ja en als ik dan Tselfde neem, die vindt dat práchtig, heerlijk beuken en lijfelijk doen.

Ik herken heel veel in je verhaal..

Onze labradoodle vindt alles leuk en zijn motto is 'lang leven de lol' en heeft in principe respect naar elke hond.. en zo niet (voelt hij spanning) dan loopt hij er met een grote boog omheen en doet z'n eigen ding.
Maar er is één stafford. Die moet hij écht niet! Van het begin af aan..

Nou moet ik zeggen dat mijn labradoodle vrij gevoelig is en alles heel snel aanvoelt. En bij staffords hangt die spanning er meestal toch wel wat omheen. Nou kan hij hier prima mee om gaan en negeert hij dat, totdat er ook een deel agressie bij de stafford te voelen is. En dan is het feestje echt over

In mijn geval begon dit toen ze beiden nog pubers waren. Ik voelde zelf ook een bepaalde spanning, alsof er twee kanten in de hond zaten; een die sociaal probeerde te doen en wilde spelen, en een waarbij hij het liefst iedereen af wilde maken. Het leek wel alsof hij z'n 'kill-modus' tot 1,5 jaar mooi heeft kunnen onderdrukken. Maar na 1,5 jaar heeft hij dus inderdaad (volgens de eigenaar 'uit het niets') anderen aangevallen. Die van mij moet deze hond dus al vanaf 6 maanden niet en als hij hem nu ziet wordt hij ook helemaal gek; blaffen, op z'n achterpoten staan en heel duidelijk maken dat de andere hond moet stoppen (terwijl de stafford in de ogen van de eigenaar niks verkeerds doet). Die van mij wilt niet bijten, hij wilt duidelijk de ander 'de kop indrukken'.. maar daar is een stafford natuurlijk ook niet gediend van. Dus die komt wel echt agressief om de hoek kijken als die van mij dat doet. En zo steken ze elkaar lekker aan..

Maar het kan best zijn dat het bij jouw hond ook het geval is. Want als ik het filmpje zie, zie ik wel duidelijk een bepaalde spanning om de stafford heen hangen. Nog niet heel erg, maar zeker iets dat om kan slaan op latere leeftijd. Ook vind ik hem respectloos omgaan met de anderen; hij blijft iets te veel opdringen. Als anderen met hun lichaamstaal aangeven 'geen zin in meneer te hebben', blijft hij erachteraan hobbelen.. en snuffelen en eromheen draaien.. vind ik niet kunnen. Ze hebben elkaars grenzen te accepteren. Deze meneer heeft duidelijk een eigen willetje en dat eigen willetje wil je bij een stafford niet zien.. en jouw hond wilt dat duidelijk ook niet

ik herken het ook maar heb eigenlijk het gevoel dat het andersom is. Diè hond moet de mijne niet en dat voelt ze haarfijn aan. Onder het motto: de aanval is de beste verdediging zet de mijne dus altijd direct een groet bek op . Mijn hond vind iedereen lief hahahahaha

Heavy schreef: Maar als je het in zo'n rustige roedel bekijkt is het natuurlijk wel afwijkend gedrag , aggresief vind ik weer een te zware benaming .

Dat ene ADHD kindje in de klas kan behoorlijk irritant zijn en afwijkend gedrag vertonen maar het is daarom nog geen rotkind

Zeker weten, hij past dus gewoon echt niet in die groep.

Heavy schreef:

smoekie schreef:Alsjeblieft Heavy.........omdat het bijna Sinterklaas is

Bedankt trouwens Lekker ding ik mis hem ontzettend op tv maar die pepernotenbrij in zijn handen hoef ik niet

Hij is anders nog steeds te zien op tv hoor Lekker joh, tis Sinterklaas

Volgens mij gaat het hier helemaal niet zozeer om een wel- of niet stabiele hond, maar gewoon om een Stafford met bijpassed stafford gedrag. Bijna alle staffords om mij heen, zowel op straat als destijds in het asiel vertoonden dit gedrag in zekere mate, en dat zorgt nu eenmaal niet altijd voor een goede omgang met andere honden want het is vrij uniek, en niet makkelijk denk ik.

Het is die ergens wel goed gedoelde maar ook opdringerige en vaak dominerende houding. Dat niet-onderdanige van een bull en dat vasthoudende van een terrier. En dat is ander gedrag dan de vrij relaxte honden die je nu in je groep hebt lopen. Het is geen slechte hond en misschien zelfs vrij sociaal te noemen maar geen aanvulling voor een groep met rustige scharrelende honden. Of juist wel, omdat de andere honden de stafford misschien juist wat kalmer houden. Ik weet het niet. Denk wel dat het voornamelijk karakter is.

Roo schreef:Volgens mij gaat het hier helemaal niet zozeer om een wel- of niet stabiele hond, maar gewoon om een Stafford met bijpassed stafford gedrag. Bijna alle staffords om mij heen, zowel op straat als destijds in het asiel vertoonden dit gedrag in zekere mate, en dat zorgt nu eenmaal niet altijd voor een goede omgang met andere honden want het is vrij uniek, en niet makkelijk denk ik.

Het is die ergens wel goed gedoelde maar ook opdringerige en vaak dominerende houding. Dat niet-onderdanige van een bull en dat vasthoudende van een terrier. En dat is ander gedrag dan de vrij relaxte honden die je nu in je groep hebt lopen. Het is geen slechte hond en misschien zelfs vrij sociaal te noemen maar geen aanvulling voor een groep met rustige scharrelende honden. Of juist wel, omdat de andere honden de stafford misschien juist wat kalmer houden. Ik weet het niet. Denk wel dat het voornamelijk karakter is.

Mooie conclusie. Dit gedrag zie ik trouwens soms ook bij labrador reuen, die nemen ook zo een houding aan. Andere honden kunnen er weinig mee terwijl de hond zich van geen kwaad bewust is.

duitse herder schreef: Dit gedrag zie ik trouwens soms ook bij labrador reuen, die nemen ook zo een houding aan. Andere honden kunnen er weinig mee terwijl de hond zich van geen kwaad bewust is.

De meeste Labjes die ik tegenkom vertonen dit gedrag in vijfvoud helaas.
Ik vermijd die beesten (hoe lief ze ook zijn) dan meestal ook als de pest, aangezien ik drie honden heb die er totaal niet van gediend zijn.
Er is er maar 1 die het 'leuk' vindt, tot op zekere hoogte.

Nanna schreef:Ik kom voornamelijk uiterst lompe en beukende Labs tegen maar nooit lijers die willen domineren. Ze willen meestal alleen maar SPEULLLLLEEEHHH en donderen daarbij als een olifant door de porseleinkast. Bij dat soort honden is het voornamelijk uitkijken geblazen voor je eigen knietjes

Ik nodig je uit om hier eens te komen wandelen.
Dominante Labjes zijn echt géén uitzondering hier hoor.
Er was er een tijd terug zelfs 1 bij die flikte het om met zijn bek wijd open bovenop 1 van mijn honden te willen klappen.
Die heb ik dus mooi weggetrapt en kreeg ik nog bijna ruzie ook, want die meiden die met 4 labjes liepen daar, begonnen te zeuren 'hij doet niets hoor'.
Oh nee????????? 'Vind je met zijn bek wijd open op mijn hond duiken niets doen?'

Nee, ik vind ze vaak helemaal niet fijn, en erg dominant.
De Stafford in het filmpje vind ik daarom ook wel meevallen, omdat ik veel honden gewend ben die veel erger zijn dan dat.
En die Labjes komen dus met een zeer hoge staart en hoge kop aangelopen, leggen die kop dan doodleuk bovenop andere honden, verstijven helemaal.. brrrr en dan ook nog eens heel erg grof, dus niet terugdeinzen als een hond aangeeft het niet leuk te vinden.

Zal dan wel vooral toeval zijn dat ze hier in de omgeving veelal zulk gedrag laten zien.

Nanna schreef:

Mojuan schreef:
Zal dan wel vooral toeval zijn dat ze hier in de omgeving veelal zulk gedrag laten zien.

Of hier zit meer broodfok (dat weet ik wel zeker) en die zijn vriendelijker

Meen je dat heel serieus?
Nooit zo op gelet eigenlijk (en nooit naar gevraagd) of ze van échte fokkers komen met FCI.

Nanna schreef:

Heavy schreef:De Labradors die ik ken komen niet aanlopen maar aanstormen
En ze barsten van de energie

Dat komt natuurlijk ook omdat verreweg de meeste Labs (toch energieke jachthonden van huis uit) als vloerkleed aangeschaft worden. En kríjgen ze dan eens de kans om los te lopen dan slaan ze vaak helemaal door.
Je pikt hier precies de labradors eruit die zat beweging krijgen want die kunnen zich vaak wel veel normaler gedragen.

Klopt
Ik kom hier ook wel van die buldozers tegen.

Mojuan schreef:Ik nodig je uit om hier eens te komen wandelen.
Dominante Labjes zijn echt géén uitzondering hier hoor.
Er was er een tijd terug zelfs 1 bij die flikte het om met zijn bek wijd open bovenop 1 van mijn honden te willen klappen.
Die heb ik dus mooi weggetrapt en kreeg ik nog bijna ruzie ook, want die meiden die met 4 labjes liepen daar, begonnen te zeuren 'hij doet niets hoor'.
Oh nee????????? 'Vind je met zijn bek wijd open op mijn hond duiken niets doen?'

Nee, ik vind ze vaak helemaal niet fijn, en erg dominant.De Stafford in het filmpje vind ik daarom ook wel meevallen, omdat ik veel honden gewend ben die veel erger zijn dan dat.
En die Labjes komen dus met een zeer hoge staart en hoge kop aangelopen, leggen die kop dan doodleuk bovenop andere honden, verstijven helemaal.. brrrr en dan ook nog eens heel erg grof, dus niet terugdeinzen als een hond aangeeft het niet leuk te vinden.

Zal dan wel vooral toeval zijn dat ze hier in de omgeving veelal zulk gedrag laten zien.

Ik weet hier maar één Labrador die zich dominant opstelt eigenlijk.
Ik zie zelden of nooit "dominante" Labradors .........

Mojuan schreef:

Nanna schreef:Ik kom voornamelijk uiterst lompe en beukende Labs tegen maar nooit lijers die willen domineren. Ze willen meestal alleen maar SPEULLLLLEEEHHH en donderen daarbij als een olifant door de porseleinkast. Bij dat soort honden is het voornamelijk uitkijken geblazen voor je eigen knietjes

Ik nodig je uit om hier eens te komen wandelen.
Dominante Labjes zijn echt géén uitzondering hier hoor.
Er was er een tijd terug zelfs 1 bij die flikte het om met zijn bek wijd open bovenop 1 van mijn honden te willen klappen.
Die heb ik dus mooi weggetrapt en kreeg ik nog bijna ruzie ook, want die meiden die met 4 labjes liepen daar, begonnen te zeuren 'hij doet niets hoor'.
Oh nee????????? 'Vind je met zijn bek wijd open op mijn hond duiken niets doen?'

Nee, ik vind ze vaak helemaal niet fijn, en erg dominant.
De Stafford in het filmpje vind ik daarom ook wel meevallen, omdat ik veel honden gewend ben die veel erger zijn dan dat.
En die Labjes komen dus met een zeer hoge staart en hoge kop aangelopen, leggen die kop dan doodleuk bovenop andere honden, verstijven helemaal.. brrrr en dan ook nog eens heel erg grof, dus niet terugdeinzen als een hond aangeeft het niet leuk te vinden.

Zal dan wel vooral toeval zijn dat ze hier in de omgeving veelal zulk gedrag laten zien.

Nee hoor, ik zie dat hier ook in de buurt. Wel voornamelijk bij reuen, de teven vind ik een stuk zachtaardiger.

Gollum schreef:
Nee hoor, ik zie dat hier ook in de buurt. Wel voornamelijk bij reuen, de teven vind ik een stuk zachtaardiger.

Ja hier zijn het ook de reuen waarbij ik dit zie.

ranetje schreef: Ik weet hier maar één Labrador die zich dominant opstelt eigenlijk.
Ik zie zelden of nooit "dominante" Labradors .........

Hier in de omgeving zie ik ze wel vaak.
Duidelijk zichtbaar dominant gedrag.

Ik ben het met jullie eens hoor. Labradors kunnen behoorlijk opdringerig zijn en in hun eigen wereld zitten "als zij het maar leuk hebben". In een van mijn honden zit ook labrador en ik merkte zeker in de pup/puberteit dat hij dit ook aan het ontwikkelen was. Maar ik denk dat als je er bovenop zit, dit er goed uit te halen is. Bij die van mij ben ik er ook heel streng in geweest; hij heeft respect te tonen naar anderen, anders gaat hij gewoon vast. En die regel snapt hij heel goed

Maar ik denk dat heel veel mensen denken; leuk we nemen een lab, die zijn altijd leuk en hoeven we niks mee te doen. Ik irriteer me ook wel eens aan opdringerige labjes en dan zegt de eigenaar dood leuk "maar hij bedoelt het niet verkeerd hoor". *zucht* Tot ik er zelf tussen ga staan en de labrador van m'n hond af til, dan vinden ze het plots niet leuk dat je aan hun hond zit.

Maar ondanks dat ik de vergelijking wel snap. Voelen de meeste honden bij een lab wel aan dat er geen agressie bij komt kijken en dat het niet verkeerd bedoeld is (maar gewoon een hond is zonder grenzen en opvoeding ). Hierdoor wordt een labrador eerder genegeerd door andere honden. Mijn hond draait ook gewoon z'n rug er naar toe of loopt weg. Maar als een stafford zo doet en er komt wel een deel agressie bij kijken (want snel bij dominant gedrag komt bij een stafford), dan draait hij echt niet weg maar gaat er vol voor staan met bepaalde bedoelingen

haha ja Gol had als jonge hond ook een enorme plaat voor haar harses
Tralalala zo een roedel herders inrennen om fijn te spelen, dat was dus geen goed idee. Gelukkig kent ze inmiddels de hondentaal wat beter en luistert ze ook beter

Maaike87 schreef:Ik ben het met jullie eens hoor. Labradors kunnen behoorlijk opdringerig zijn en in hun eigen wereld zitten "als zij het maar leuk hebben". In een van mijn honden zit ook labrador en ik merkte zeker in de pup/puberteit dat hij dit ook aan het ontwikkelen was. Maar ik denk dat als je er bovenop zit, dit er goed uit te halen is. Bij die van mij ben ik er ook heel streng in geweest; hij heeft respect te tonen naar anderen, anders gaat hij gewoon vast. En die regel snapt hij heel goed

Maar ik denk dat heel veel mensen denken; leuk we nemen een lab, die zijn altijd leuk en hoeven we niks mee te doen. Ik irriteer me ook wel eens aan opdringerige labjes en dan zegt de eigenaar dood leuk "maar hij bedoelt het niet verkeerd hoor". *zucht* Tot ik er zelf tussen ga staan en de labrador van m'n hond af til, dan vinden ze het plots niet leuk dat je aan hun hond zit.

Maar ondanks dat ik de vergelijking wel snap. Voelen de meeste honden bij een lab wel aan dat er geen agressie bij komt kijken en dat het niet verkeerd bedoeld is (maar gewoon een hond is zonder grenzen en opvoeding ). Hierdoor wordt een labrador eerder genegeerd door andere honden. Mijn hond draait ook gewoon z'n rug er naar toe of loopt weg. Maar als een stafford zo doet en er komt wel een deel agressie bij kijken (want snel bij dominant gedrag komt bij een stafford), dan draait hij echt niet weg maar gaat er vol voor staan met bepaalde bedoelingen

Dat wel ja, maar dat is niet het zelfde als dominant gedrag

ranetje schreef:

Maaike87 schreef:Ik ben het met jullie eens hoor. Labradors kunnen behoorlijk opdringerig zijn en in hun eigen wereld zitten "als zij het maar leuk hebben". In een van mijn honden zit ook labrador en ik merkte zeker in de pup/puberteit dat hij dit ook aan het ontwikkelen was. Maar ik denk dat als je er bovenop zit, dit er goed uit te halen is. Bij die van mij ben ik er ook heel streng in geweest; hij heeft respect te tonen naar anderen, anders gaat hij gewoon vast. En die regel snapt hij heel goed

Maar ik denk dat heel veel mensen denken; leuk we nemen een lab, die zijn altijd leuk en hoeven we niks mee te doen. Ik irriteer me ook wel eens aan opdringerige labjes en dan zegt de eigenaar dood leuk "maar hij bedoelt het niet verkeerd hoor". *zucht* Tot ik er zelf tussen ga staan en de labrador van m'n hond af til, dan vinden ze het plots niet leuk dat je aan hun hond zit.

Maar ondanks dat ik de vergelijking wel snap. Voelen de meeste honden bij een lab wel aan dat er geen agressie bij komt kijken en dat het niet verkeerd bedoeld is (maar gewoon een hond is zonder grenzen en opvoeding ). Hierdoor wordt een labrador eerder genegeerd door andere honden. Mijn hond draait ook gewoon z'n rug er naar toe of loopt weg. Maar als een stafford zo doet en er komt wel een deel agressie bij kijken (want snel bij dominant gedrag komt bij een stafford), dan draait hij echt niet weg maar gaat er vol voor staan met bepaalde bedoelingen

Dat wel ja, maar dat is niet het zelfde als dominant gedrag

Klopt inderdaad, wat ik beschrijf is meer gewoon opdringen. Hier in de omgeving zijn er eigenlijk niet echt dominante labradors. Misschien omdat het voornamelijk teefjes zijn. Maar ik zie wel eens, zeker bij reutjes, dat als het opdringerige gedrag (in de puberteit) niet wordt aangepakt, die overgaat op dominant gedrag. Ze verleggen steeds meer hun grens en willen graag dat de dingen gebeuren op hun manier. Het struikelblok is en blijft denk ik toch het baasje; het is helemaal afhankelijk hoe die met de hond omgaat en accepteert.

Maaike87 schreef:

ranetje schreef:

Maaike87 schreef:Ik ben het met jullie eens hoor. Labradors kunnen behoorlijk opdringerig zijn en in hun eigen wereld zitten "als zij het maar leuk hebben". In een van mijn honden zit ook labrador en ik merkte zeker in de pup/puberteit dat hij dit ook aan het ontwikkelen was. Maar ik denk dat als je er bovenop zit, dit er goed uit te halen is. Bij die van mij ben ik er ook heel streng in geweest; hij heeft respect te tonen naar anderen, anders gaat hij gewoon vast. En die regel snapt hij heel goed

Maar ik denk dat heel veel mensen denken; leuk we nemen een lab, die zijn altijd leuk en hoeven we niks mee te doen. Ik irriteer me ook wel eens aan opdringerige labjes en dan zegt de eigenaar dood leuk "maar hij bedoelt het niet verkeerd hoor". *zucht* Tot ik er zelf tussen ga staan en de labrador van m'n hond af til, dan vinden ze het plots niet leuk dat je aan hun hond zit.

Maar ondanks dat ik de vergelijking wel snap. Voelen de meeste honden bij een lab wel aan dat er geen agressie bij komt kijken en dat het niet verkeerd bedoeld is (maar gewoon een hond is zonder grenzen en opvoeding ). Hierdoor wordt een labrador eerder genegeerd door andere honden. Mijn hond draait ook gewoon z'n rug er naar toe of loopt weg. Maar als een stafford zo doet en er komt wel een deel agressie bij kijken (want snel bij dominant gedrag komt bij een stafford), dan draait hij echt niet weg maar gaat er vol voor staan met bepaalde bedoelingen

Dat wel ja, maar dat is niet het zelfde als dominant gedrag

Klopt inderdaad, wat ik beschrijf is meer gewoon opdringen. Hier in de omgeving zijn er eigenlijk niet echt dominante labradors. Misschien omdat het voornamelijk teefjes zijn. Maar ik zie wel eens, zeker bij reutjes, dat als het opdringerige gedrag (in de puberteit) niet wordt aangepakt, die overgaat op dominant gedrag. Ze verleggen steeds meer hun grens en willen graag dat de dingen gebeuren op hun manier. Het struikelblok is en blijft denk ik toch het baasje; het is helemaal afhankelijk hoe die met de hond omgaat en accepteert.

Dat zijn de honden die door bijv. Godfried Dols ("Hondentaal van binnen uit") worden omschreven als "leiderschap tegen wil en dank".
Geen leiding krijgen is zelf leiding nemen omdat dat nou eenmaal moet, oemand moet regels maken/aangeven.
Dat je er als hond niet geschikt voor bent is dan jammer, maar je moet wel.

Ik vind dat wel een mooie omschrijving die hij geeft.

Het gaat vaak inderdaad om het baasje.

Nanna schreef:Ik kom voornamelijk uiterst lompe en beukende Labs tegen maar nooit lijers die willen domineren. Ze willen meestal alleen maar SPEULLLLLEEEHHH en donderen daarbij als een olifant door de porseleinkast. Bij dat soort honden is het voornamelijk uitkijken geblazen voor je eigen knietjes

Ja, en dan met 80 km/u op honden instormen Mijn honden houden daar niet van en willen aanstormende labjes onder de grond schoffelen. Ik ontloop labradors

ranetje schreef: Dat wel ja, maar dat is niet het zelfde als dominant gedrag

Niemand beweert hier toch ook dat dit hetzelfde is?
Er worden twee verschillende omschrijvingen gegeven, met twee verschillende benamingen.
De Labjes (niet allemaal, wel veel) die hier lopen vertonen wel degelijk dominant gedrag.
Staart recht omhoog, verstijven, kop strak omhoog en over de andere hond heen leggen, borstelen.
In mijn ogen is dat dominantie. En neem daarbij dan ook nog dat ze vaak eerst op een vrij hoog tempo op mijn roedeltje af komen, alvorens al dat patserige gedoe.
Ik vind het niet leuk iig, en drie van mijn honden ook niet.
Van eender welke hond trouwens hoor, maakt ook niet uit welk ras, het is toevallig zo dat in mijn omgeving veel lab reuen dit laten zien.

De relaxte lab reuen die ik ken zijn bijna allemaal gecastreerd. De intacte reuen die ik ken zijn dominant en patserig maar geen vechters.

EstherK schreef:De relaxte lab reuen die ik ken zijn bijna allemaal gecastreerd. De intacte reuen die ik ken zijn dominant en patserig maar geen vechters.

Beetje net als de Stafford in het filmpje?

Mojuan schreef:

EstherK schreef:De relaxte lab reuen die ik ken zijn bijna allemaal gecastreerd. De intacte reuen die ik ken zijn dominant en patserig maar geen vechters.

Beetje net als de Stafford in het filmpje?

Ik vind de stafford in het filmpje niet patserig.
De labjes borstelen, hebben een hoge staart, hoge houding, gaan vlak voor mijn honden staan, kijken mijn honden recht in de ogen, etc.
Die stafford rent vooral rond en zoekt geen enkele hond op de hierboven beschreven manier op.

EstherK schreef:

Mojuan schreef:

EstherK schreef:De relaxte lab reuen die ik ken zijn bijna allemaal gecastreerd. De intacte reuen die ik ken zijn dominant en patserig maar geen vechters.

Beetje net als de Stafford in het filmpje?

Ik vind de stafford in het filmpje niet patserig.
De labjes borstelen, hebben een hoge staart, hoge houding, gaan vlak voor mijn honden staan, kijken mijn honden recht in de ogen, etc.
Die stafford rent vooral rond en zoekt geen enkele hond op de hierboven beschreven manier op.

Ik ben het met je eens hoor.
Maar was wel benieuwd of je dit gedrag als patserig zou omschrijven.
Wat dit betreft zit ik aardig op 1 lijn met jou merk ik.

Mojuan schreef:

ranetje schreef: Dat wel ja, maar dat is niet het zelfde als dominant gedrag

Niemand beweert hier toch ook dat dit hetzelfde is?
Er worden twee verschillende omschrijvingen gegeven, met twee verschillende benamingen.
De Labjes (niet allemaal, wel veel) die hier lopen vertonen wel degelijk dominant gedrag.
Staart recht omhoog, verstijven, kop strak omhoog en over de andere hond heen leggen, borstelen.
In mijn ogen is dat dominantie. En neem daarbij dan ook nog dat ze vaak eerst op een vrij hoog tempo op mijn roedeltje af komen, alvorens al dat patserige gedoe.
Ik vind het niet leuk iig, en drie van mijn honden ook niet.
Van eender welke hond trouwens hoor, maakt ook niet uit welk ras, het is toevallig zo dat in mijn omgeving veel lab reuen dit laten zien.

Als Maaike87 schrijft dat ze het eens is met de vorige postings wel.

Dat is overigens in de volgende postings uitgelegd en uitgewerkt, dus daarmee is het wel duidelijk denk ik.

ranetje schreef: Als Maaike87 schrijft dat ze het eens is met de vorige postings wel.

Dat is overigens in de volgende postings uitgelegd en uitgewerkt, dus daarmee is het wel duidelijk denk ik.

Prima
Ik kreeg een ander idee uit jouw reacties.

EstherK schreef:De relaxte lab reuen die ik ken zijn bijna allemaal gecastreerd. De intacte reuen die ik ken zijn dominant en patserig maar geen vechters.

Hier weet zo'n beetje iedereen dat je beter weg kan blijven van labradors in de buurt, de grote meerderheid is hondagressief. Van die bulldozers die wachten tot de lijn ooit uit de handen van het baasje glipt.
Nee, ik vind het meestal echt geen leuke honden.