Ik heb lang niet alles gelezen want wat gaat het elke keer snel
vergeef me als ik dingen sta te herhalen
Maar wat ik elke keer terug zie komen als ik verschillende willekeurige pagina's van deze discussie eruit pik; dat er wordt gesuggereerd door tegenstanders dat er tig andere middelen zijn, vroeger hadden ze ook geen benches etc.
Vroeger hadden ze overigens ook geen auto's en dan kwamen mensen ook van A naar B, vroeger was er geen allesreiniger, maar kreeg men ook alles schoon, vroeger.....
Kortom net als alles wat er nu wel is en vroeger niet; ook een bench is in de meeste gevallen geen must, maar een makkelijk hulpmiddel.
Wanneer je een hond laat wennen aan een bench, hier goed mee omgaat en de hond pikt dit goed op, waarom is het dan zielig om hem in een bench te doen?
Waarom laat je bijv de hond wel alleen thuis? Dat is een stuk tegennatuurlijker dan een bench als veilig holletje te doen functioneren en je hond dat aan te bieden....
Begrijp me goed, ik heb het over bench GEbruik, geen MISbruik.
Persoonlijk ben ik van mening dat een ieder voor zich moet weten of ze een bench of geen bench gebruiken en afhankelijk van de hond.
Mijn vorige hond was een 3 jarige herplaatser met gedragsproblematiek, een GT aangesloten bij het asiel waar ik hem vandaan had, vond dat ik een bench voor hem aan moest schaffen.
Aangezien ik allang had gezien hoe angstig en gestresst hij op hokken en opsluiting reageerde heb ik dit geweigerd, hierop kreeg ik te horen dat hij me niet verder wilde helpen, omdat ik door weigering het gedrag van mijn hond dus goedkeur
....wat ik belachelijk vond en woest dat ik was!
Ik had meteen zoiets van; laat maar zitten ik verzin er zelf wel wat op en heb hem dit ook medegedeeld.
Het zou voor hem een straf geweest zijn, hij heeft nogal wat meegemaakt de jaren voor hij bij me kwam wonen en al zou ik dat nooit hard kunnen maken, maar mijn gevoel zei dat ik het probleem eerder zal verergeren dan verhelpen, dus never nooit een bench voor mijn vorige hond.
En het heeft allemaal zijn tijd nodig gehad, maar het probleem was na een kleine 2 jaar weg.
Nu heb ik een pup, hij kwam hier zonder bench, maar na een paar dagen merkte ik dat hij, áls hij ging rusten graag onder tafels, stoelen en bank lag en verder erg rusteloos is.
Hij pakt zijn rust niet, maar hobbelde als een stuiterbal rond, hoe meer prikkels hoe drukker hij werd.
Dit probeerde ik zoveel mogelijk te omzeilen maar dat lukt ook niet altijd. Zoals veel andere pups die in slaap denderden, deed mijn pup dit dus niet (overigens iets oudere pup, ik had hem met kleine 3 maanden oud) en ging heerlijk de hele dag door.
De nachten ging hij de boel op stelten zetten en zodoende ben ik een bench gaan kopen om te kijken of hij hier wat mee kon.
De nachten vind hij het vanaf het begin al prima, overdag is hij er niet zo happig op, hiervoor heb ik voor hem een puppyren er omheen gezet voor als ik overdag even weg moet, zodat hij iig mijn spullen met rust laat wat met het wisselen van zijn tanden lastig voor hem is.
Maar goed, ik heb met mijn beide honden bewust wel en niet voor gekozen, vanuitgaande wat ik zag en ervaarde bij mijn hond.
'En als je nou geen bench had gehad, zou je je hond dan niet goed opgevoed kunnen hebben?' vast wel, maar waarom zou ik me in alle bochten wringen wanneer mijn hond hier goed op reageerd?
Kortom; ik vind dat alleen een ieder voor zichzelf kan beslissen of een bench wel of niet nodig is/goed hulpmiddel is.
Het enige verschil is dat een hond in een bench opgesloten zit. 
