Mellowcake'je schreef:dat is heel leuk, maar dat moet ieder voor zich uitmaken,
ik wil een hond die ik zen hele leven ken, waar ik alles over weet, hem perfect kan inschatten en de opvoeding kan geven van pup aan die ik hem wil geven, ik vind het belangrijk dat hij bepaalde dingen kan, dat vraagt zowiezo energie en tijd, bij een volwassen hond nog meer, zeker als ie geen goede training gehad heeft, en je kent de hond niet 100%, ja je kan hem leren kennen, dat weet ik wel, ik vind dit zeer goed dat er mensen zijn die een herplaatser nemen, maar ik zie het mezelf nu eenmaal niet doen, ik ga niets doen waar ik me niet goed bij voel om iemand anders een plezier te doen.. nog mensen zeggen me dit, dat er in het asiel leuke honden zijn, klinkt heel leuk, en ik hou hen ook niet tegen om zo'n hond te nemen, maar voor mezelf verkies ik een puppy, hopelijk begrijpen jullie dat
Natuurlijk moet ieder het voor zich uitmaken wel/geen pup te nemen. Maar om een goede beslissing te nemen is het denk ik wel belangrijk dat je een realistisch beeld hebt van wat een pup in huis nemen inhoudt. De reacties hier zijn nu misschien niet leuk om te lezen maar het is ook niet zomaar even wat, je haalt wel een levend wezen in huis waar je verantwoordelijkheid voor draagt. Stug vasthouden aan je eigen idee ("ik wil een pup") is niet in het belang van je toekomstige hondje, en ook niet in dat van jezelf
Daarbij, een hond ken je nooit zijn/haar hele leven, een pup is de eerste weken nog bij de moeder, en pups zijn meestal niet meteen te bezoeken door pupkopers. Maar afgezien daarvan lijkt het mij veel belangrijker dat je hond bij je past dan dat je hem/haar z'n/d'r hele leven kent. En een goede match is nou eenmaal veel makkelijker te maken met een herplaatser dan met een pup, zeker als je bepaalde eisen aan een hond stelt ("moet rustig zijn in de winkel"... nou vergeet dat maar met een pup hoor!).
Je hond kunnen inschatten is ook niet afhankelijk van hem/haar van pup af aan hebben. Mijn eerste hond heb ik van pup af aan, mijn laatste niet. Toch kan ik die laatste minstens net zo goed inschatten als de eerste, terwijl hij hier al 6 jaar woont en zij net een maand. Dat je het belangrijk vindt dat je hond bepaalde dingen kan, pleit imo juist voor een herplaatser; een pup kent nml niks. Een herplaatser kun je op karakter en mate van opvoeding/training "uitzoeken". Het is echt niet zo dat alle herplaatsers onopgevoede, zielige, agressieve of anderszins probleemhonden zijn
Maar ook ik snap je voorkeur voor een pup wel hoor. Ze zijn gewoon ontzettend schattig. Maar dat is dan ook meteen het enigste voordeel. Naar mijn mening kun je niet puur obv het schattigheidsgehalte een hond uitzoeken. Je puppy wordt ook groot en volwassen. Dat schattige van een babyhondje verdwijnt heel snel. En wat heb je aan een hondje die jij al vanaf 8 weken hebt, heel schattig is/was maar totaal niet in jouw leven past... En ik vraag me dan af waarom je die gok zou wagen.