Inge O schreef:
het laatste wat ik zal vergoelijken zal wel angst zijn want dat heb je bij de hovawart (en zoveel andere rassen) net zo goed en als er voor mij iets fokuitsluitend is dan wel dat.
En ik die met een Bowie alle facetten van angst wel mee heb gemaakt, weet dat er niets ergers is dan een pup/hond die echt angst heeft voor honden en mensen.
Wat mij tegen de borst stuit is dat het bijna een vaststaand feit werd dat de hond angst-agressie aan het ontwikkelen is en daar werd behoorlijk op doorgehamerd en niet op een leuke en opbeurende manier waar ts wat aan had.
Het kan ook aan mijn manier van lezen liggen maar de nuance ontbrak er naar mijn idee behoorlijk aan en het tegenovergestelde werd bereikt. Iemand gaat in de verdediging door de, vind ik dan, agressieve manier van communiceren en wij weten het allemaal beter
Naar mijn idee werd er aan voorbij gegaan dat het ook gewoon echt een onderdanige pup van 4 maanden kon zijn die, net zoals heel veel andere pups die geen angst-agressie aan het ontwikkelen zijn, onderdanig is naar volwassen honden.
Nu werden er alleen maar groteske doemscenario's voorgeschoteld waar ts misschien alleen maar onzekerder door wordt en nu zelf angst begint te ontwikkelen om het idee dat haar pup angst-agressie gaat ontwikkelen en zo is het cirkeltje rond.
Ik heb het verhaal van ts nog een paar keer doorgelezen maar hoe zij het schrijft, lees ik het nog steeds niet als een hond die angst of angst-agressie aan het ontwikkelen maar een irritante, onderdanige pup en een ts die een positief maar realistisch duwtje in de rug nodig heeft.
Ik verbaas mij erover dat het er nu op neer komt dat
iedereen de negatieve kant wil verdoezelen en
allemaal ontkennen dat er angst in het ras zitten.
Realistisch zijn werkt alle kanten op.