Geen aandacht tijdens training

[moi85]

Ik denk dat jullie niet begrijpen hoe een border collie soms kan zijn. Daarbij heb ik hem nooit ook een fysieke correctie gegeven voor het niet "hier" komen (Bishy). Het komen ging gisteren hartstikke goed, hij blijft wel daar aan een lange lijn omdat zijn gedachten soms zo snel kunnen wisselen dat hij iets anders ineens leuker vind (één keer het halve rugbyveld over rennen is wel genoeg). Maar nog steeds komt hij nu enthousiast naar mij toe en daar beloon ik hem voor. Ik speels zelfs even met hem...

Ja ik vraag advies, daartussen stond ook een regel met "minder soft" zijn. Ja ik ben soms te soft geweest, ik laat hem mij altijd het halve veld over trekken met zijn 22 kg omdat ik hem gewoon niet kan houden omdat hij zo enthousiast is. Nu ik gisteren op tijd in sprong met hem even tot bedaren te roepen ging het al stukken beter. Voor het eerst sinds weken heb ik hem laten merken dat ik daar gewoon niet van gediend ben. Ik vraag me af of jullie ooit wel eens zo'n pijn in jullie handen hebben gehad van het blijven corrigeren met de riem en daarbij maar continue te blijven zeggen "nee niet doen" of "rustig" of "niet trekken". Als hij rustig was heb ik hem flink aandacht gegeven, snoepjes en goede woordjes. Hij kon eindelijk blijven liggen zonder continue mij naar andere hondjes te trekken. Thuis gaan de aandachtsoefeningen redelijk goed, oefenen we ook buiten en achter in de tuin. En daarbij: hij kon gisteren op het veld met alle hondjes ineens een achtje maken tussen mijn benen door, hartstikke leuk en dat heeft hij nog nooit eerder gedaan bij iemand anders, alleen bij ons in de woonkamer of achtertuin.

Daarbij liet hij tijdens training nooit zijn speeltje los, totdat de trainster van de groep bij mij kwam staan, hij het vanuit zijn ooghoeken zag en dan ineens los liet... Geeft je te denken toch?

[Bishy]

Oh ik ben ook wel eens door de lucht gevlogen hoor toen mijn DH (toen eigendom van m'n broer) met z'n 40 kilo besloot dat we maar eens die kant op moesten en mij (52 kilo) van m'n sokken trok omdat ik dat niet aan zag komen. Sterker nog, ik lag toen op m'n buik op het asfalt.
Dus ik begrijp je frustratie

Neemt niet weg dat het enorm helpt als je hond jou de meest geweldige baas op aarde vindt en dat naar jou kijken en naar jou komen erg leuk is en blijft. Daarom vraag ik mij af of de fysieke correctie je daar op langere termijn bij gaat helpen. Trainen op aandacht (al dan niet in aanwezigheid van prikkels) kan ook anders (zie link Marjoleine)

[moi85]

De aandachtsoefeningen heb ik ook al doorgenomen met hem, deze zijn ook aan bod gekomen tijdens de eerste basiscursus. Maar ik kan niet doordringen in zijn koppie; geen snoepje, geen woordje, een lijncorrectie of wat dan ook...
Vanochtend liepen we langs het timmerdorp met tientallen kindjes. Hierbij kan ik hem dan redelijk corrigeren door te eisen dat hij dan naast mij loopt. Dit ging dan ook redelijk goed. Totaal geen echte fysieke correctie, terwijl hij kinderen prachtig vind! Dus toen hij naast me liep een aaitje en "goed zo, knap hoor"... Zo heb ik het ook liever, maar dat gaat dus niet altijd.

[Belle]

Ik vraag me af of jullie ooit wel eens zo'n pijn in jullie handen hebben gehad van het blijven corrigeren met de riem en daarbij maar continue te blijven zeggen "nee niet doen" of "rustig" of "niet trekken".

Hieruit blijkt eigenlijk al dat corrigeren hier niet werkt. Als je een correctie moet blijven uitvoeren, heeft het dus geen effect. Nu ben je overgegaan op stevigere correcties, maar die hebben straks ook geen effect meer en dan? Nog harder aanpakken? Op het laatst sta je dan alleen nog maar te corrigeren. Zo gaat de lol van trainen er voor allebei snel af. Probeer liever te voorkomen dat je hond de fout in gaat. Als je weet dat hij op 10 meter afstand van een andere hond niet meer te houden is, ga je op 15 meter afstand werken.
Waar je ook voor moet uitkijken is dat je je hond niet gaat lokken. Ik las dat hij aandacht had voor de kipfilet. Ik zou liever de kipfilet pas tevoorschijn halen op het moment dat de hond het goed doet, dan beloon je voor goed gedrag en versterk je dat gedrag ook. Als je de kipfilet voor zijn neus houdt om zijn aandacht te krijgen, dus als hij geen aandacht heeft, beloon je in feite het verkeerde gedrag.

[TessaThomas]

Ja, ik heb het gehad met 22 kilo en nu is hij ondertussen 33 kilo en bedenkt nog wel eens dat al het andere veel leuker is, vooral met manwerk. En nee, ik corrigeer niet continu, want dan raakt hij er aan gewend en moet ik steeds harder corrigeren. Ik beweeg gewoon geen cm meer als ik geen aandacht heb. Heb ik aandacht, dan gaan wel lopen. En in het begin moest ik na 1 pas meteen uitgebreid belonen, niet met snoepje, maar flink spelen. Dat snoepje haalde het namelijk bij lange na niet bij de andere honden en mensen of zelfs de pakwerker. Het moest leuk zijn om bij mij te zijn, veel leuker dan die andere honden of mensen. En dat bereik je alleen door het leuk te maken. Er zijn altijd omstandigheden waar ik niet leuker ben, maar omdat hij leert dat het meer oplevert om bij mij te blijven, wordt het makkelijker. En nee, ik kon hem niet altijd houden, maar toen zijn er mensen ingesprongen met een lange lijn. Hij kreeg zijn zin niet en ik heb hem toch duidelijk gemaakt dat ik bepaal. Niet te soft betekent niet meteen fysiek corrigeren, maar consequent en duidelijk zijn. Niet toegeven aan hem, omdat het niet lukt.

Het loslaten als er een trainer bij komt staan geeft mij niks te denken. Ja, dat hij eieren voor zijn geld kiest. Niet dat het los commando er goed in zit. Misschien heb ik het helemaal mis, maar ik zou dat gedrag niet willen zien bij mijn eigen hond. Ja, als ze ermee aan de slag gaan en dus een commando geven, maar niet met alleen aan komen lopen. Maar misschien liet hij wel gewoon los, omdat op dat moment die trainer wel heel interessant was. Ik heb in de moeilijke los tijd hele spelletjes gedaan, bij me komen, flink spelen samen, ander speeltje laten zien en dan liet hij los en kreeg hij dat speeltje. Tuurlijk wil hij een speeltje vasthouden, want loslaten betekent vaak het einde van de pret.

En ja, hij krijgt hier soms een fysieke correctie, alleen als hij echt iets doet wat niet door de beugel kan. Maar het is inderdaad geen border collie, maar dit gedrag komt niet alleen bij de BC voor. Je hebt juist het geluk dat de meeste BC's juist heel graag willen werken, nu moet je de juiste knopjes vinden om dat samen met jou te laten zijn.

Ik heb nog wel een vraag, heb je hem ook geleerd om andere honden te negeren? Of mocht hij altijd met honden spelen als je die tegenkwam tijdens uitlaten?

[Zamunda]

Goed verhaal Tessa .

[ranetje]

Ja, ik heb het gehad met 22 kilo en nu is hij ondertussen 33 kilo en bedenkt nog wel eens dat al het andere veel leuker is, vooral met manwerk. En nee, ik corrigeer niet continu, want dan raakt hij er aan gewend en moet ik steeds harder corrigeren. Ik beweeg gewoon geen cm meer als ik geen aandacht heb. Heb ik aandacht, dan gaan wel lopen. En in het begin moest ik na 1 pas meteen uitgebreid belonen, niet met snoepje, maar flink spelen. Dat snoepje haalde het namelijk bij lange na niet bij de andere honden en mensen of zelfs de pakwerker. Het moest leuk zijn om bij mij te zijn, veel leuker dan die andere honden of mensen. En dat bereik je alleen door het leuk te maken. Er zijn altijd omstandigheden waar ik niet leuker ben, maar omdat hij leert dat het meer oplevert om bij mij te blijven, wordt het makkelijker. En nee, ik kon hem niet altijd houden, maar toen zijn er mensen ingesprongen met een lange lijn. Hij kreeg zijn zin niet en ik heb hem toch duidelijk gemaakt dat ik bepaal. Niet te soft betekent niet meteen fysiek corrigeren, maar consequent en duidelijk zijn. Niet toegeven aan hem, omdat het niet lukt.

Het loslaten als er een trainer bij komt staan geeft mij niks te denken. Ja, dat hij eieren voor zijn geld kiest. Niet dat het los commando er goed in zit. Misschien heb ik het helemaal mis, maar ik zou dat gedrag niet willen zien bij mijn eigen hond. Ja, als ze ermee aan de slag gaan en dus een commando geven, maar niet met alleen aan komen lopen. Maar misschien liet hij wel gewoon los, omdat op dat moment die trainer wel heel interessant was. Ik heb in de moeilijke los tijd hele spelletjes gedaan, bij me komen, flink spelen samen, ander speeltje laten zien en dan liet hij los en kreeg hij dat speeltje. Tuurlijk wil hij een speeltje vasthouden, want loslaten betekent vaak het einde van de pret.

En ja, hij krijgt hier soms een fysieke correctie, alleen als hij echt iets doet wat niet door de beugel kan. Maar het is inderdaad geen border collie, maar dit gedrag komt niet alleen bij de BC voor. Je hebt juist het geluk dat de meeste BC's juist heel graag willen werken, nu moet je de juiste knopjes vinden om dat samen met jou te laten zijn.

Ik heb nog wel een vraag, heb je hem ook geleerd om andere honden te negeren? Of mocht hij altijd met honden spelen als je die tegenkwam tijdens uitlaten?

Zo denk ik er ook over

Ik vraag me af of jullie ooit wel eens zo'n pijn in jullie handen hebben gehad van het blijven corrigeren met de riem en daarbij maar continue te blijven zeggen "nee niet doen" of "rustig" of "niet trekken".

Ja heb ik gehad en hoe.
Afstand nemen zodat je bereikbaarder wordt was bij mij veel effectiever dan geruk en getrek en constant blijven corrigeren.
Ik vermoed dat het bij de hondenschool minder goed lukt dan thuis omdat je uiteindelijk toch wel op tijd op de les aanwezig wilt zijn en eerder toegeeft?
Een vermoeden hoor, ik zeg niet dat het zo is

De suggestie om op dagen dat je geen les hebt te trainen bij de hondenschool zou een goeie kunnen zijn

[*Skye*]

Wat goed dat het deze training al beter ging. Het aller belangrijkste is dat jij een manier vind die werkt en waar je achter staat. Er worden hier super veel goed tips gegeven waar je vast wat mee kunt. Ik heb in ieder geval al veel gehad aan tips van mensen hier en daar haal ik uit waar ik achter sta en ga er mee aan de slag. Als je iets doet waar je niet achter staat, kun je het in mijn ogen niet overtuigend doen en dan werkt het sowieso niet.

Soms voel ik me echt zo voor schut staan. Thuis in de tuin doet hij het perfect, maar op de hondenschool lijkt het soms net alsof hij geen enkel commando kent. Een tijdje geleden zat ik ook echt even met de handen in het haar, maar nu gaat het ineens weer stukken beter. Nouja, ineens, het kost veel tijd en energie, maar dat is niet erg, want het is vooral positieve energie, het samen leuk hebben, waardoor hij weer meer op mij gericht raakt.

[Belle]

Vanavond heb ik weer puppytraining en kijk er al tegen op om te gaan...

Ik pik dit zinnetje even uit je eerste bericht. Ik hoor dat wel vaker, maar snap nooit zo goed, dat je er tegenop kunt zien om naar puppytraining te gaan. Niet dat ik vind dat dat aan jou ligt, maar eerder aan de hondenschool of de instructeur. De les is niet bedoeld om te laten zien wat je hond al kan, maar juist om je te helpen met de dingen die nog niet goed gaan. Ik vind echt dat instructeurs een steek laten vallen als mensen tegen de les op zien.

[Zamunda]

Vanavond heb ik weer puppytraining en kijk er al tegen op om te gaan...

Ik pik dit zinnetje even uit je eerste bericht. Ik hoor dat wel vaker, maar snap nooit zo goed, dat je er tegenop kunt zien om naar puppytraining te gaan. Niet dat ik vind dat dat aan jou ligt, maar eerder aan de hondenschool of de instructeur. De les is niet bedoeld om te laten zien wat je hond al kan, maar juist om je te helpen met de dingen die nog niet goed gaan. Ik vind echt dat instructeurs een steek laten vallen als mensen tegen de les op zien.

Mee eens. Juist als het moeilijk gaat zou je naar de les moeten kunnen uitkijken, omdat je weer fijne tips, adviezen en handvatten verwacht te gaan krijgen .
Daarom vroeg ik me dus ook af of TS wel bij de juiste HS/trainer zit.

[Lysette]

Wat ik bij onze border merk is dat rust echt het allerbelangrijkste is. Als ik dat niet ben neemt ze dat feilloos over en gaat ze lopen hyperen. Moet ze zich ook overal mee bemoeien I.p.v. Dat ze met mij bezig is. Een correctie helpt dan even, maar eigenlijk is het symptoom bestrijding. Ze wordt er namelijk niet rustiger van maar uit dit alleen even wat minder.

Ik heb dus heel veel getraind op rust. Aan de kant (we doen behendigheid) moet ze op mij letten. Als prikkels te veel werden nam ik meer afstand. Ook de tijd tussen beloning bouwde ik langzaam op. Nu kan ze gewoon rustig wachten tussendoor.

Een correctie kan helpen om even iets te doorbreken maar eigenlijk heb je het dan al te ver laten komen.

[DeDiana]

Wat ik bij onze border merk is dat rust echt het allerbelangrijkste is. Als ik dat niet ben neemt ze dat feilloos over en gaat ze lopen hyperen. Moet ze zich ook overal mee bemoeien I.p.v. Dat ze met mij bezig is. Een correctie helpt dan even, maar eigenlijk is het symptoom bestrijding. Ze wordt er namelijk niet rustiger van maar uit dit alleen even wat minder.

Ik heb dus heel veel getraind op rust. Aan de kant (we doen behendigheid) moet ze op mij letten. Als prikkels te veel werden nam ik meer afstand. Ook de tijd tussen beloning bouwde ik langzaam op. Nu kan ze gewoon rustig wachten tussendoor.

Een correctie kan helpen om even iets te doorbreken maar eigenlijk heb je het dan al te ver laten komen.

Dit is precies wat ik bedoelde. Mooi duidelijk verwoord zo

[DeDiana]

Vanavond heb ik weer puppytraining en kijk er al tegen op om te gaan...

Ik pik dit zinnetje even uit je eerste bericht. Ik hoor dat wel vaker, maar snap nooit zo goed, dat je er tegenop kunt zien om naar puppytraining te gaan. Niet dat ik vind dat dat aan jou ligt, maar eerder aan de hondenschool of de instructeur. De les is niet bedoeld om te laten zien wat je hond al kan, maar juist om je te helpen met de dingen die nog niet goed gaan. Ik vind echt dat instructeurs een steek laten vallen als mensen tegen de les op zien.

Mee eens. Juist als het moeilijk gaat zou je naar de les moeten kunnen uitkijken, omdat je weer fijne tips, adviezen en handvatten verwacht te gaan krijgen .
Daarom vroeg ik me dus ook af of TS wel bij de juiste HS/trainer zit.

Dat hoeft niet per se aan de HS te liggen. Mensen kunnen soms ook heel prestatiegericht zijn en er daardoor flink van balen dat dingen niet lukken of niet zo goed gaan als ze verwachtten. Ook al wordt het door de HS of instructeur helemaal niet zo gebracht.

[TessaThomas]

Dat hoeft niet per se aan de HS te liggen. Mensen kunnen soms ook heel prestatiegericht zijn en er daardoor flink van balen dat dingen niet lukken of niet zo goed gaan als ze verwachtten. Ook al wordt het door de HS of instructeur helemaal niet zo gebracht.

Helemaal mee eens. Ik herken het gevoel van TS ook. Ik wil namelijk gewoon tijdens het trainen dat het goed gaat en als hij een gestoorde week heeft kan ik er ook tegen op zien om er naar toe te gaan. Dat heeft niks met trainer of club te maken, maar wel met mijn prestatiedrang. En achteraf ben ik altijd blij als ik geweest ben, want het gaat altijd beter, juist omdat ze kunnen helpen en het herkennen.

[Jaap*]

(...)Luistert thuis best heel goed, op straat soms iets minder (vanwege hondjes, altijd interessant hè), maar tijdens de puppytraining is het een drama!!
Totaal geen aandacht voor mij, zelfs niet met een snoepje, geluidjes... Grassprietjes, blaadjes, andere hondjes of zelfs het voetbalveld verderop is zo veel leuker!

(...)de oefeningen gaan gewoon zo slecht en dan is het einde van de les en meneer loopt keurig naast me, zonder te trekken aan de lijn, het veld af...)

(...)Soms geeft loslopen ook een probleem, maar dan ben ik gewoon geneigd weg te lopen en 9 van de 10 keer komt hij dan ook gewoon naar mij toe (behalve met andere hondjes... haha).

(...)Leuke oefeningetjes thuis leert hij gewoon binnen een half uurtje, alles van puppytraining kan hij thuis ook uitvoeren, behalve tijdens de les...

Ik denk dat het toch veel te maken heeft met spanningen op het trainingsveld. Misschien te hoge verwachtingen, of onduidelijkheid voor de hond, of noem maar op.
Want buiten het trainingsveld klinkt alles wat je schrijft ineens een heel stuk gezelliger

Ik ben het eens met de eerdere sprekers over rust en het aanpassen van verwachtingen.
Ik denk ook dat je vooral moet letten op ontspannen en het voorkomen van stress op het trainingsveld. Zorgelozer zijn misschien. Dan zie je dat in je hond terug.
Het gaat niet om een diploma, het gaat om op een leuke manier met je hond omgaan en een goede band met de hond ontwikkelen
Soms is een onderbreking goed. Dat je een even cursus-pauze van inlast. Resetten.

Als het buitenshuis moeilijk is om aandacht van je hond te krijgen helpt het vaak goed om voortaan niet meer binnenshuis te voeren, maar alle voer buiten, tijdens de wandelingen, te geven. Je kunt het dan bijvoorbeeld verstoppen en het op laten zoeken etc.
Veel honden begrijpen niet dat je ze mee naar buiten neemt zonder dat er iets te doen is.

[Belle]

Vanavond heb ik weer puppytraining en kijk er al tegen op om te gaan...

Ik pik dit zinnetje even uit je eerste bericht. Ik hoor dat wel vaker, maar snap nooit zo goed, dat je er tegenop kunt zien om naar puppytraining te gaan. Niet dat ik vind dat dat aan jou ligt, maar eerder aan de hondenschool of de instructeur. De les is niet bedoeld om te laten zien wat je hond al kan, maar juist om je te helpen met de dingen die nog niet goed gaan. Ik vind echt dat instructeurs een steek laten vallen als mensen tegen de les op zien.

Mee eens. Juist als het moeilijk gaat zou je naar de les moeten kunnen uitkijken, omdat je weer fijne tips, adviezen en handvatten verwacht te gaan krijgen .
Daarom vroeg ik me dus ook af of TS wel bij de juiste HS/trainer zit.

Dat hoeft niet per se aan de HS te liggen. Mensen kunnen soms ook heel prestatiegericht zijn en er daardoor flink van balen dat dingen niet lukken of niet zo goed gaan als ze verwachtten. Ook al wordt het door de HS of instructeur helemaal niet zo gebracht.

Dat is ook weer waar. Ik herken dat niet van mezelf of van de cursisten bij ons, maar dat komt natuurlijk ook voor.

[ranetje]

Wat goed dat het deze training al beter ging. Het aller belangrijkste is dat jij een manier vind die werkt en waar je achter staat. Er worden hier super veel goed tips gegeven waar je vast wat mee kunt. Ik heb in ieder geval al veel gehad aan tips van mensen hier en daar haal ik uit waar ik achter sta en ga er mee aan de slag. Als je iets doet waar je niet achter staat, kun je het in mijn ogen niet overtuigend doen en dan werkt het sowieso niet.

Soms voel ik me echt zo voor schut staan. Thuis in de tuin doet hij het perfect, maar op de hondenschool lijkt het soms net alsof hij geen enkel commando kent. Een tijdje geleden zat ik ook echt even met de handen in het haar, maar nu gaat het ineens weer stukken beter. Nouja, ineens, het kost veel tijd en energie, maar dat is niet erg, want het is vooral positieve energie, het samen leuk hebben, waardoor hij weer meer op mij gericht raakt.

Als je alleen thuis in de tuin blijft oefenen wordt het op de hondenschool niet snel beter
En als je overigens niet oefent heb je uiteindelijk een hond die thuis in de tuin en op de hondenschool wel doet wat je zegt, maar verder niet.
Plaatsgebonden gehoorzaamheid wordt dat wel genoemd.

De bedoeling is dat je bij het oefenen zelf het aantal prikkels gaat vermeerderen.
Dus gaat alles goed in de tuin?
Dan ga je in een rustig stukje in het bos/park wat oefenen
En als dat goed gaat zoek je een iets minder rustig stukje bos/park op.......................... enz.
Als je op een locatie begint met meer afleiding maak je de oefeningen eerst even weer iets eenvoudiger.

Het voer buiten laten verdienen zoals Jaap* vertelt is ook heel nuttig

[*Skye*]

In mijn geval train ik vanaf dag één alles overal. Dus 'zit' betekend 'zit', in de tuin, binnen, in de trein, in het centrum, op de markt, in het bos, bij andere mensen thuis, op de honden school. Overal. Maar op een dag besloot Skye dat dat niet meer interessant genoeg was (vooral op de hondenschool) en kon ik doen wat ik wilde, maar hij was erg slecht bereikbaar tijdens de hondentraining. Dus oefeningen die ook op de hondenschool goed gingen, gingen daar niet meer. Het enige wat hij deed was piepen en trekken en rondjes draaien aan de lijn, omdat er ergens anders op het veld een hond de 'hier' oefening mocht doen. Of op het andere veld mochten de honden los spelen.

Ik denk dat ieder ras zijn eigen eigenschappen heeft en niet alle honden van een bepaald ras hebben alle eigenschappen. Maar ik train nu 5 maanden op deze hondenschool en heb al veel honden voorbij zien komen, maar de enige hond die dit gedrag ook vertoonde was een andere border collie. Dus ik denk dat het echt iets is wat in het ras van een border collie zit en zeker als je niet helemaal zeker in je schoenen staat met op wat voor manier je het aan wilt (en kunt) pakken.

[Suske]

Zo herkenbaar!
Alles maar dan ook werkelijk alles was leuker voor Suske tijdens cursus behalve wij
Moe er naar toe had ook geen nut.
Tot ik er per ongeluk achterkwam dat het even met je hond spelen moment tussen de oefeningen door haar alleen maar meer afleidde.
Dus toen op mijn hurken naast haar gaan zitten en vanaf dat moment ging het een stuk beter.

Misschien heb je er wat aan en anders heb je iig weer van iemand anders gelezen dat je niet de enige bent bij wie het niet 123 lekker gaat

[moi85]

Wat Skye zegt klopt precies bij mijn BC ook...

Het enige wat hij deed was piepen en trekken en rondjes draaien aan de lijn, omdat er ergens anders op het veld een hond de 'hier' oefening mocht doen. Of op het andere veld mochten de honden los spelen.

.

De reden dat ik dus soms geen zin meer heb in de training, dat ik er dus tegen op zie zijn de volgende twee punten:
- de laatste les voordat we examen hadden van de basis twee werd mij verteld door de trainster dat ze de kans groot achtte dat Bailey zou zakken. Terwijl ik gewoon weet dat hij dondersgoed weet hoe de oefeningen moeten en hoe hij zich thuis of voor de deur zich gedraagt in het open veld is TOTAAL anders dan tijdens de training. Het lullige eraan vond ik persoonlijk dat ze dat voor de hele groep moest vertellen, terwijl ik daarvoor nog ruim 10 minuten met haar alleen had gestaan en zei mij vertelde dat ik hem teveel zijn zin liet krijgen, als in het terrein op rennen om haar en andere hondjes te begroeten. Terwijl ik hem dus probeer rustig te houden. Ik sta ook stil, draai om en loop weg, maar het lukt maar niet om hem rustig te krijgen. Zodra we van het veld af gaan, als in einde van de les, kan hij keurig naast me lopen. Zonder trekken o.i.d.
- Het gevoel voor schut staan is bij mij gewoon groot, zeker als ik hem meerdere keren moet corrigeren, hij niet kan of wilt opletten en de andere hondjes allemaal keurig zitten of aandacht hebben voor hun baasje. Ik weet dat we daar allemaal komen om te leren, maar het gevoel voor jan joker te staan terwijl hij weet hoe alles moet dat vreet gewoon aan me. Ook zeker de laatste keer dat er een andere trainster naar mij toe kwam om te vertellen hoe hij het speeltje los moest laten, schoot ook op dat moment in het verkeerde keelgat bij mij. Drie kwartier stuiteren en een kwartier maar rustig. Ik kwam gewoon bijna jankend thuis!

We gaan zo weer een rondje maken en dan gaan we weer buiten oefenen, maar ik weet gewoon zeker dat het hem hier lukt. Dat is gewoon zo. Ik heb daarom het gevoel dat hij mij soms gigantisch in het ootje zit te nemen...

[moi85]

Tot ik er per ongeluk achterkwam dat het even met je hond spelen moment tussen de oefeningen door haar alleen maar meer afleidde.
Dus toen op mijn hurken naast haar gaan zitten en vanaf dat moment ging het een stuk beter.

Misschien heb je er wat aan en anders heb je iig weer van iemand anders gelezen dat je niet de enige bent bij wie het niet 123 lekker gaat

Ik denk dat het in dit geval ook zo is.. Hij fokt zich met spelen dan weer zo op dat ik dan weer moeite heb om hem rustig te krijgen, maar ja, de trainster zegt dat we even mogen spelen tussen de oefeningen door om de spanning eraf te krijgen... Hij vind het ook heerlijk als we kunnen knuffelen. Hij ging zelfs gisteren heerlijk op zijn rug liggen zodat ik over zijn buikje kon aaien...
Ik ben wel blij om te lezen dat ik niet de enige ben, maar soms geef je bijna de hoop op...

[TessaThomas]

Hier werkte het stilstaan en omdraaien ook niet. Juist door het weglopen werd hij alleen maar gekker, want we gingen verder weg. Het alleen maar stilstaan ging veel beter. Maar dat is inderdaad niet leuk van je trainster, zoiets zeg je niet voor de hele groep! Als jij denkt dat knuffelen beter werkt dan spelen, dan doe je dat! Jij bent met jouw hond bezig, dus blijf vooral ook zelf nadenken. Als jouw hond alleen maar drukker wordt van het spelen ipv spanning af laten vloeien, dan is het inderdaad niet erg handig. Als hij wat beter bij de les is, dan kan het vanzelf wel weer.

Echt, er zijn veel meer mensen die dit meemaken

[malinois]

Ik denk dat jullie niet begrijpen hoe een border collie soms kan zijn.

Ik weet hoe mechelaars zijn dus ik weet genoeg Maar het enige wat helpt is RUST, RUST, RUST...
Hem zelf laten uitzoeken hoe hij tot zijn voertje komt. En dat wil dus zeggen dat hij ook honger moet hebben. Dus nog geen eten gehad moet hebben.
Dat eten heb jij bij je en dat krijgt hij pas als hij doet wat jij vraagt.

oh en ik ben zeker niet tegen correcties maar bij een opgewonden standje dring je niet meer door op een gegeven moment. Dan moet je alleen maar zwaardere correcties gaan geven.

[malinois]

De aandachtsoefeningen heb ik ook al doorgenomen met hem, deze zijn ook aan bod gekomen tijdens de eerste basiscursus. Maar ik kan niet doordringen in zijn koppie; geen snoepje, geen woordje, een lijncorrectie of wat dan ook...

dan doe je het niet goed... leer het woordje 'kijken'... en leer hem dan dat hij een voertje krijgt.
wederom geen eten in zijn bak... alleen onderweg.

[malinois]

Ik vraag me af of jullie ooit wel eens zo'n pijn in jullie handen hebben gehad van het blijven corrigeren met de riem en daarbij maar continue te blijven zeggen "nee niet doen" of "rustig" of "niet trekken".

Nee want dan ben je al fout bezig, rustig is hier 1 keer en daar blijft het bij... wat heeft het voor nut een commando te blijven herhalen als hij hem niet opvolgt?

[malinois]

Ja, ik heb het gehad met 22 kilo en nu is hij ondertussen 33 kilo en bedenkt nog wel eens dat al het andere veel leuker is, vooral met manwerk. En nee, ik corrigeer niet continu, want dan raakt hij er aan gewend en moet ik steeds harder corrigeren. Ik beweeg gewoon geen cm meer als ik geen aandacht heb. Heb ik aandacht, dan gaan wel lopen. En in het begin moest ik na 1 pas meteen uitgebreid belonen, niet met snoepje, maar flink spelen. Dat snoepje haalde het namelijk bij lange na niet bij de andere honden en mensen of zelfs de pakwerker. Het moest leuk zijn om bij mij te zijn, veel leuker dan die andere honden of mensen. En dat bereik je alleen door het leuk te maken. Er zijn altijd omstandigheden waar ik niet leuker ben, maar omdat hij leert dat het meer oplevert om bij mij te blijven, wordt het makkelijker. En nee, ik kon hem niet altijd houden, maar toen zijn er mensen ingesprongen met een lange lijn. Hij kreeg zijn zin niet en ik heb hem toch duidelijk gemaakt dat ik bepaal. Niet te soft betekent niet meteen fysiek corrigeren, maar consequent en duidelijk zijn. Niet toegeven aan hem, omdat het niet lukt.

Het loslaten als er een trainer bij komt staan geeft mij niks te denken. Ja, dat hij eieren voor zijn geld kiest. Niet dat het los commando er goed in zit. Misschien heb ik het helemaal mis, maar ik zou dat gedrag niet willen zien bij mijn eigen hond. Ja, als ze ermee aan de slag gaan en dus een commando geven, maar niet met alleen aan komen lopen. Maar misschien liet hij wel gewoon los, omdat op dat moment die trainer wel heel interessant was. Ik heb in de moeilijke los tijd hele spelletjes gedaan, bij me komen, flink spelen samen, ander speeltje laten zien en dan liet hij los en kreeg hij dat speeltje. Tuurlijk wil hij een speeltje vasthouden, want loslaten betekent vaak het einde van de pret.

En ja, hij krijgt hier soms een fysieke correctie, alleen als hij echt iets doet wat niet door de beugel kan. Maar het is inderdaad geen border collie, maar dit gedrag komt niet alleen bij de BC voor. Je hebt juist het geluk dat de meeste BC's juist heel graag willen werken, nu moet je de juiste knopjes vinden om dat samen met jou te laten zijn.

Ik heb nog wel een vraag, heb je hem ook geleerd om andere honden te negeren? Of mocht hij altijd met honden spelen als je die tegenkwam tijdens uitlaten?

dat vetgedrukte dus, laat hem maar uitzoeken hoe hij het krijgt.

[SimoneV]

Ik las dit:

het terrein op rennen om haar en andere hondjes te begroeten.

Misschien heb ik eroverheen gelezen, maar mogen de honden onderling spelen? En dollen de trainsters voor het trainen met jouw hond?
Mijn hond wordt er helemaal dol van als andere mensen teveel met haar gaan dollen en stoeien, vooral op de club is dat lastig want ze denkt dan bij iedereen die langsloopt dat die vast en zeker voor haar komen. Ze is dan veel sneller afgeleid en ik moet dan echt even duidelijk vertellen dat dat niet de bedoeling is. Ik zou haar op de hondenschool met niemand meer laten spelen, al het leuke komt van jou en van niemand anders. Misschien helpt dat.

[Suske]

Tot ik er per ongeluk achterkwam dat het even met je hond spelen moment tussen de oefeningen door haar alleen maar meer afleidde.
Dus toen op mijn hurken naast haar gaan zitten en vanaf dat moment ging het een stuk beter.

Misschien heb je er wat aan en anders heb je iig weer van iemand anders gelezen dat je niet de enige bent bij wie het niet 123 lekker gaat

Ik denk dat het in dit geval ook zo is.. Hij fokt zich met spelen dan weer zo op dat ik dan weer moeite heb om hem rustig te krijgen, maar ja, de trainster zegt dat we even mogen spelen tussen de oefeningen door om de spanning eraf te krijgen... Hij vind het ook heerlijk als we kunnen knuffelen. Hij ging zelfs gisteren heerlijk op zijn rug liggen zodat ik over zijn buikje kon aaien...
Ik ben wel blij om te lezen dat ik niet de enige ben, maar soms geef je bijna de hoop op...

Dat spelen tussen de oefeningen door dan gewoon vervangen door een extra rustmoment
Lekker op je hurken ernaast en een beetje kletsen.
Zolang het helpt om rust erin te krijgen lekker doen wat werkt

[ranetje]

Wat Skye zegt klopt precies bij mijn BC ook...

Het enige wat hij deed was piepen en trekken en rondjes draaien aan de lijn, omdat er ergens anders op het veld een hond de 'hier' oefening mocht doen. Of op het andere veld mochten de honden los spelen.

.

De reden dat ik dus soms geen zin meer heb in de training, dat ik er dus tegen op zie zijn de volgende twee punten:
- de laatste les voordat we examen hadden van de basis twee werd mij verteld door de trainster dat ze de kans groot achtte dat Bailey zou zakken. Terwijl ik gewoon weet dat hij dondersgoed weet hoe de oefeningen moeten en hoe hij zich thuis of voor de deur zich gedraagt in het open veld is TOTAAL anders dan tijdens de training. Het lullige eraan vond ik persoonlijk dat ze dat voor de hele groep moest vertellen, terwijl ik daarvoor nog ruim 10 minuten met haar alleen had gestaan en zei mij vertelde dat ik hem teveel zijn zin liet krijgen, als in het terrein op rennen om haar en andere hondjes te begroeten. Terwijl ik hem dus probeer rustig te houden. Ik sta ook stil, draai om en loop weg, maar het lukt maar niet om hem rustig te krijgen. Zodra we van het veld af gaan, als in einde van de les, kan hij keurig naast me lopen. Zonder trekken o.i.d.
- Het gevoel voor schut staan is bij mij gewoon groot, zeker als ik hem meerdere keren moet corrigeren, hij niet kan of wilt opletten en de andere hondjes allemaal keurig zitten of aandacht hebben voor hun baasje. Ik weet dat we daar allemaal komen om te leren, maar het gevoel voor jan joker te staan terwijl hij weet hoe alles moet dat vreet gewoon aan me. Ook zeker de laatste keer dat er een andere trainster naar mij toe kwam om te vertellen hoe hij het speeltje los moest laten, schoot ook op dat moment in het verkeerde keelgat bij mij. Drie kwartier stuiteren en een kwartier maar rustig. Ik kwam gewoon bijna jankend thuis!

We gaan zo weer een rondje maken en dan gaan we weer buiten oefenen, maar ik weet gewoon zeker dat het hem hier lukt. Dat is gewoon zo. Ik heb daarom het gevoel dat hij mij soms gigantisch in het ootje zit te nemen...

Hij neemt je niet in het ootje, maar er komt te veel aan prikkels binnen op de training.....denk ik?
Als je je zo voelt op les wordt het er niet beter van.
En over het algemeen zijn je correcties dan meer uitingen van frustratie dan duidelijk zijn voor je hond

Probeer eens om op les niet te laten zien wat jullie al kunnen, maar neem een stoeltje mee.(of ga op een bank langs de kant van het veld zitten), maar houd wel afstand tot de groepen die bezig zijn.
Zet de hond stevig vast naast je aan een paaltje o.i.d., ga zitten en reageer niet op hem.
Gewoon helemaal niet.........tot hij rustig is?
Maakt hij het te gek, dan neem je meer afstand van de groepen.
Relax!!

[*Skye*]

@Ranetje: Dat op stilzitten en negeren totdat het hysterische gedag over is is inderdaad dé manier van nu, maar dat werkt echt niet bij Skye. Hij raakt dan steeds meer gestrest en gaat steeds hysterischer doen en zo wordt het steeds erger. Dan kan ik wel verder weg lopen, maar dan ga ik weg van waar hij naartoe wilt en wordt het zo mogelijk nog erger. Het enige wat werkt is afleiden en bezighouden en vanuit een rustige toestand het rustig laten zitten uitbreiden. Ik het het geprobeerd hoor, maar hij houdt het heeeeeeeel lang vol als je hem negeert.

@Moi85: Op dit moment ga ik eigenlijk niet naar de training om commando's aan te leren. Dat kan hij allemaal en een nieuw commando heeft hij vrij snel geleerd. Ik ga echt naar de training toe om te oefenen op aandacht. Ik heb wel het geluk nu een trainster te hebben die dan wel geen border collie heeft, maar zich wel heel erg heeft verdiept in het ras. Zij staat compleet achter ons en geeft ons de individuele begeleiding die wij nodig hebben.

Bij Skye helpt even met een balletje aan een touw spelen wel om de spanning af te vloeien en hij is daarna juist weer rustiger dus ik doe het juist wel. Maar als het jullie helpt om even lekker samen in het gras te gaan zitten en je hond over zijn buik te kriebelen, dan doe je dat toch? Het is echt belangrijk om manieren te zoeken die voor jullie werken.

Afgelopen training heb ik dus voor het eerst met een clicker getraind. Skye had moeite met de aandacht en het ging al meteen niet goed met lopen zonder trekken. Dan kan ik commando's geven of corrigeren wat ik wil, maar hij gaat echt niet netjes met mij meelopen. De rest van de groep gaat dan door elkaar heen wandelen en soms roept de trainster een commando wat iedereen dan moet doen.
Ze geeft dan zelf aan ons aan dat wij gewoon door kunnen gaan met het oefenen op aandacht.
Ik begin met stil te staan en te wachten net zo lang tot hij me aankijkt. Dan meteen click en snoepje. Dat herhaal ik een aantal keer totdat ik merk dat hij rustig is. Dan ga ik wandelen. Ik zeg helemaal niets en geef geen correctie met de riem, als hij me aankijkt dan weer meteen click en snoepje. Als hij gaat trekken draai ik gewoon rustig de andere kant uit, iedere keer als ik zijn aandacht krijg click ik en snoepje erin. Zo had hij na een paar minuten al door dat als hij me aankeek, hij beloond werd. Gaandeweg de training liet ik steeds meer tijd tussen de beloningen zitten, maar zijn aandacht bleef wel heel goed bij mij. Zelfs toen de honden op het andere veld al los mogen was zachtjes het commando 'kijk' genoeg, hij keek meteen, click en snoepje erin.

Ook de 'hier' en 'wacht' oefening ik op de training niet meer los. Ik gebruik dan een longeerlijn zodat als hij zijn ere-rondje weer eens wilt gaan maken hij geen succes heeft, want ik kan hem gewoon binnen halen.

Ook denk ik dat je gemoedstoestand al de helft zou kunnen schelen. Ik snap precies hoe je je voelt. Je wilt het zo graag goed doen en hé, je hebt toch een border collie? Die worden toch afgericht geboren? Dan sta je daar met een opgefokte ADHD'er die aaaaalles leuker vind dat jij hoewel ze zogenaamd zo baasgericht zouden moeten zijn.
Ik heb in het begin getraind met een trainer die Skye op zijn zachts gezegd niet helemaal snapte en ik ben een aantal weken achter elkaar jankend achter het stuur naar huis gegaan. De week erna weer met een grote knoop in mijn maag terug. En dat werkt niet en helemaal niet bij een border collie, want die voelt haarfijn aan hoe jij je voelt en reageert daar heel sterk op. Jij gestresst = hij gestresst.

En nu kan ik het allemaal wel heel mooi vertellen, maar ik heb precies in jouw schoenen gestaan. Ik dacht echt dat ik niets goed deed. De afgelopen weken heb ik echt geleerd om op mezelf en Skye te vertrouwen en te accepteren dat het is zoals het is. Mezelf meer op de positieve dingen te richten dan op de negatieve. En sch**t aan wat ze van jou denken op de hondenschool. Jij weet waarom je er bent en wat je hond wel en niet kan. De hondenschool is de perfecte plek om te oefenen op aandacht. Die commando's komen wel weer.

En ik denk zeker dat mensen met mechelaars (en natuurlijk vele andere honden) precies weten hoe wij ons voelen. Want niet alleen border collies kunnen van die opgewonden standjes zijn.