Het HondenForum

mijn hond heeft eigenlijk helemaal niet zo heel veel eigen initiatief, geloof ik? Ik doe althans geen dingen anders omdat zij het anders wil, en volgens mij ben ik echt niet zo'n boevrouw dat ik alles af zou kappen. Ik merk gewoon eigenlijk bijna nooit dat zij iets anders zou willen.. hmmm

Tara schreef:

laeken schreef:

Tara schreef:

laeken schreef:Dat vind ik dus allemaal totale lariekoek. Bas is overal welkom maar als ze ergens verplicht haar mandje in moet rennen op commando dan gaat ze daar dus ook niet heen. En ik zie ook echt geen noodzaak in ergens moeten liggen hoor. Dan denk ik dat ik dat ook niet leuk vind. Niet om vervelend te doen maar verplicht liggen en naar mandjes sturen vind ik gewoon niet nodig. Wegsturen is ruim voldoende. Waarheen moet ze echt helemaal zelf weten. Ze gaat overigens wel naar haar mandje als ik haar weg zou sturen. Of naar haar stoel. Maar dat is toevallig.

Nou dank je.
Ik vind het niet zulke lariekoek als een 92-jarige vrouw struikelt over een hond omdat ik vind dat een hond zelf moet kunnen bepalen waar hij ligt. Mijn honden, mijn verantwoordelijkheid, en misschien komt het niet zo bij je op, maar soms IS er even geen andere keus dan de honden mee te nemen. Ik laat ze dan bij voorkeur in de auto, maar toch niet als het 25 graden is.
Er zijn ook nog andere situaties dan die van jou.

Lieverd, jij geeft aan hondjes als Bas onprettig te vinden. Je geeft ook aan dat ik soort van rekening moet houden met oppas. Ik geef aan dat dit voor mij allemaal niet van.toepassing is. That's all.

Dan lees je voor de zoveelste keer dingen die ik helemaal niet schrijf.
Jezus! Het ging helemaal niet over jou!

Wat vreemd, leek weer eens net alsof wij in gesprek waren. Wat is dit toch met jou. Je weet me altijd te vertellen hoe oneens je met me bent om vervolgens te doen alsof ik niet kan lezen. Wij waren overduidelijk in gesprek. Je antwoord op mij en ik op jou. Jij geeft aan dat Bas moet kunnen reageren op plaats ivm logeren. Dan reageer ik daar weer op en dan was je niet met mij in gesprek? Waarom doe je in vredesnaam zo ontzettend moeilijk tegen mij altijd? Ik begrijp dat niet zo goed.

Liever verwend dan verwaarloosd inderdaad. Hier krijgen ze ook veel te veel kusjes, kriebels en koekjes Het commando plaats kennen ze niet en ik stap altijd over Kiyoshi heen die het zijn levensmissie heeft gemaakt om in de weg te liggen.

sbientje schreef:mijn hond heeft eigenlijk helemaal niet zo heel veel eigen initiatief, geloof ik? Ik doe althans geen dingen anders omdat zij het anders wil, en volgens mij ben ik echt niet zo'n boevrouw dat ik alles af zou kappen. Ik merk gewoon eigenlijk bijna nooit dat zij iets anders zou willen.. hmmm

Floor ook niet.
De enige keer dat ze mij iets duidelijk probeert te maken is wanneer er een balletje gegooid moet worden. De werpstok ligt altijd op een vast plek nl buiten op een muurtje. Dan kijkt ze heel indringend van het muurtje naar mij en weer terug. Omdat ze verder werkelijk waar nooit iets voor zichzelf vraagt vind ik dit kleine beetje initiatief zo leuk dat ik altijd de bal een keer voor haar weggooi. Ook al is het maar 1 keer.

Prima. Dan houden we het daarop. Ik heb alles terug gelezen en gezien hoe er gequote is maar ik geef je toch gelijk. Makkelijk ben ik hè?

*Plaats*!! anders moet ik de touwtjes weer even goed aantrekken

Zoie schreef:

Marjoleine schreef:Consequent is helemaal niet zo belangrijk.
Ik ben zo inconsequent als de pip. Maar ze weten wel wat ze aan me hebben en dat iets soms kan en soms niet.
En als baas, of hoe je dat ook noemt, ben ik stabiel en betrouwbaar. Dat is waar het om gaat.

niet consequent in de betekenis wel of niet op de bank ( de ene keer wel, de andere keer niet. )

Wel duidelijk in die zin dat als je echt iets verlangt, jouw wil groter is dan die van de hond.

Oh, ja.
Niet consequent in de zin dat ze maar lekker gaan zitten waar ze willen zolang ze maar opschuiven als ik dat wil. En dat weten ze prima, als hier bezoek is gáán ze niet op de bank. Dan is die voor mensen.

Wel consequent in de zin dat nee altijd nee is.

Honden zijn niet gek.
Als ik kaas snijdt zitten ze achter me, want ik geef wat. Meestal, niet altijd. Maar toch.
Als Mir kaas snijdt doen ze niet eens hun ogen open. Die geeft niks. Nooit.
Je moet gewoon betrouwbaar zijn in wat je van ze verwacht, dan zijn ze ook betrouwbaar terug.

Kruimel53 schreef:

cloris schreef:*Plaats*!! anders moet ik de touwtjes weer even goed aantrekken

Werkt prima bij marionetten

Sorry Jaap en Manu, niet bedoeld om jullie te pesten, kon het alleen niet laten

En Kátur wordt schandelijk verwend. Als hij om iets lekkers komt vragen krijgt hij dat, ik wacht geduldig op hem tijdens de wandeling en als hij moe wordt gaan we terug. En ik stap over hem heen en doe deuren open en dicht op verzoek. Privileges van de ouderdom.

Ik moet altijd lachen om Bonnie. Die besluit soms dat zij recht heeft op een koekje. Dan loopt ze naar de keuken en gaat bij het aanrecht onder de koekjespot lopen loeien.
En dan moet ik zo vreselijk lachen dat ik op sta, naar de keuken loop en haar een koekje geef.

Kyra had de laatste twee jaar alleen maar privileges. Ik brácht haar de snackjes zodat ze niet hoefde op te staan. Luisteren hoefde ze van mij ook niet meer, ik stapte over haar heen en als ze niet naar buiten wilde dan hoefde het niet en alles ging in haar tempo. Idd. privileges van de ouderdom.
Lyndie wordt nu over een paar maanden 11 en dan denk ik dat ik hetzelfde bij haar ga doen.

Natuurlijk, oude honden moeten nog veel meer verwend worden, dat is hun recht

Tara schreef:Het eerste dat pups bij mij leren is Nee, Bah (dingen uitspugen)

Oei, dat is een beetje een tricky benadering hoor, als je later naar een vrolijk en blij apport toe wil.

korthaar schreef:

Tara schreef:Het eerste dat pups bij mij leren is Nee, Bah (dingen uitspugen)

Oei, dat is een beetje een tricky benadering hoor, als je later naar een vrolijk en blij apport toe wil.

Nee bah heeft helemaal niks met apportjes te maken.Tara haar honden apporteren meer dan prima.

Ik denk ook dat mevrouw Tara dat wel prima regelen zal. Ze gaat geen jachthonden fokken die niet meer durven apporteren verwacht ik.

Apport moeten ze toch ook lossen?
Kiyoshi at nooit van de grond dus heeft ook nooit los geleerd. Hij houdt toch niets vast Afgelopen week hing er buiten ineens een kleine vissenkop uit zijn mond hij liep ook gewoon rond, kauwde niet. Keek een beetje sullig om zich heen.
Ik zeg Kiyoshi gatverdamme spuug dat eens uit. Kijkt hij mij aan spuugt de vis uit en loopt weer verder heerlijk beest.
Was overigens een hele vis die hij in zijn mond had. Zeker een visser die dat ergens neergegooid heeft.

Valerie schreef:Apport moeten ze toch ook lossen?
Kiyoshi at nooit van de grond dus heeft ook nooit los geleerd. Hij houdt toch niets vast Afgelopen week hing er buiten ineens een kleine vissenkop uit zijn mond hij liep ook gewoon rond, kauwde niet. Keek een beetje sullig om zich heen.
Ik zeg Kiyoshi gatverdamme spuug dat eens uit. Kijkt hij mij aan spuugt de vis uit en loopt weer verder heerlijk beest.
Was overigens een hele vis die hij in zijn mond had. Zeker een visser die dat ergens neergegooid heeft.

Zoals jij over hem schrijft lijkt het me echt een geweldige hond

Manu schreef:

Valerie schreef:Apport moeten ze toch ook lossen?
Kiyoshi at nooit van de grond dus heeft ook nooit los geleerd. Hij houdt toch niets vast Afgelopen week hing er buiten ineens een kleine vissenkop uit zijn mond hij liep ook gewoon rond, kauwde niet. Keek een beetje sullig om zich heen.
Ik zeg Kiyoshi gatverdamme spuug dat eens uit. Kijkt hij mij aan spuugt de vis uit en loopt weer verder heerlijk beest.
Was overigens een hele vis die hij in zijn mond had. Zeker een visser die dat ergens neergegooid heeft.

Zoals jij over hem schrijft lijkt het me echt een geweldige hond

Dank je. Ik ben ook wel erg gek op mijn grote vriend

ik heb ook niet voor alles een commando, maar het voordeel van commando's trainen, is dat je op een doordachte, en voor je hond en jezelf duidelijke manier kunt aanleren wat je van hem verlangt.

ik heb commano's voor de dingen waarbij riet geen inspraak heeft: kom hier, wacht, foei en dénk eraan

Niet dat ik het nog terug kan vinden hoor, maar honden schijnen gemiddeld het niveau van een vierjarige te hebben.
Dat geloof ik best. Ik schat ze meestal zelfs wat hoger in

renee-uk schreef:ik heb commano's voor de dingen waarbij riet geen inspraak heeft: kom hier, wacht, foei en dénk eraan

Ik heb er nog één: "Kwaje meid!"
(Als ik dat zeg, komen ze héél lief aan de voet zitten ?

Tara schreef:

Marjoleine schreef:Niet dat ik het nog terug kan vinden hoor, maar honden schijnen gemiddeld het niveau van een vierjarige te hebben.
Dat geloof ik best. Ik schat ze meestal zelfs wat hoger in

Mwoh... Ik denk dat mijn honden alvast meer woorden kennen dan de gemiddelde vierjarige.
Ik denk dat ik het dus voor de verandering maar weer eens met je eens ga zijn.

Mijn collies functioneren met hun pindabreintjes allemaal op het niveau van een 1-jarige. Bonnie daarentegen schat ik eerder op het niveau van een 10-jarige.
Dat compenseert tenminste weer een beetje....

Het karakter van een jack russel is wat mij aantrekt, en die heb ik ook twee. Het lijkt me dat dat genoeg zegt. Ik wil een hond die trainbaar is, maar er moet pit en karakter in zitten. Ze mogen bij mij gerust iets willen en proberen klaar te krijgen.

En dan heb ik er ook nog een kruising friese stabij tussen zitten. Met een sterk eigen willetje en die ook goed weet hoe ze haar zin moet krijgen met haar eierhoofdje en grote flaporen.

Bas heeft het niveau van een baby die hoogbegaafd is. Ze gedraagd zich als een baby die bij je wil liggen maar snapt alles hahaha

Dumas heeft het niveau van een 2 jarige autist. Niks aan te doen
Luca is niet heel slim, maar zeker niet dom. Hij doet dingen het liefst om zichzelf te plezieren. Csiva is vrij slim, maar ook heel volhardend. Als ze iets perse wil krijg je dat er slecht uit. Ze leert wel heel makkelijk dingen aan. Afleren is weer lastiger

Ik ben behoorlijk makkelijk, zeker in huis, maar dat kan omdat inze band zo sterk is en ze heel graag met me samenwerken
Consequent ben ik wel in de zin van: als ik iets zeg moét er geluisterd worden en nee is altijd nee, die duidelijkheid maakt ook dat ik verder makkelijk kan zijn denk ik

Sommigen van jullie hebben wel heel slimme honden.
Zelfs een erbij die het niveau heeft van een tienjarige.
Die kan bijna de CITO toets afleggen.

Tara schreef:Het is niet echt langs een bepaalde meetlat te leggen.
Als mensen zijn we vaak geneigd intelligentie te meten aan menselijke intelligentie, en dat gaat op voorhand al mis.
Intelligentie bij dieren is denk ik moeilijk te meten, omdat het voor mij ook samenhangt met motivatie. Ik vond onze Drent nooit zo heel erg nozel, maar die was ook maar matig gemotiveerd om dingetjes te willen doen. De honden die ik nu heb zijn juist ontzettend gemotiveerd tot samenwerken en om die reden dus heel erg eager in het leren van nieuwe dingen. Ze kennen het onderscheid tussen bal of balletje, tussen piepertje of fuffertje, tussen lapje of pornobig, tussen nijnie of snippie...
Of ze daadwerkelijk intelligenter zijn is maar zeer de vraag.

Misschien toch je Drent wel de slimste van het stel.

Ik word steeds grotere slappe kut. Vroeger moest alles gedrilt worden en luisterde dan ook perfect maar er zat ook weinig lol in qua eigen initiatief.
Heb door de jaren steeds meer laten varen.
Zolang het geen last oplevert en ze zich redelijk gedragen vind ik het best.,
Commando's als lig ,zit, af en plaats kennen ze niet. Alleen het hierkomen , nee , kappen , stttt , stil, bek houwe en moeven. Oh , en wat ben je nu .? Een kuthond .!!

Cleo deed nauwelijks wat je wilde maar ik denk dat zij de alimmere van het koppel Dapper en Cleo was. Dapper was liever, meegaander en luisterde ook beter. Maar hij was denk ik ook dommetje van de twee.

Tara schreef:Er is een boek over geschreven, De intelligentie van dieren heet het geloof ik.
De intelligentie van een cheetah of die van een chimpansee met elkaar vergelijken is net zo nutteloos als de intelligentie van een kleuter vergelijken met die van een volwassene. Het uitgangspunt is gewoon totaal niet te vergelijken, dus het is amper te meten.
Maar in de eigen specialiteit toont iedere diersoort een ander soort intelligentie.

wat je wel kunt meten is de relatieve hersengrootte ( t.o.v. het lichaamsgewicht. ) Als dat een maat voor intelligentie zou zijn, dan moet je dat natuurlijk ruim zien.

Er bestaat een theorie dat wij onze extra hersencapaciteit vooral hebben ontwikkeld om met veel mensen sociale contacten te kunnen onderhouden ( uit: Vlooien, roddelen en de ontwikkeling van taal ; ik zeg het even uit mijn hoofd. )

Op die manier zouden honden hoog scoren ( hoger dan b.v. katten. En een chimpansee hoger dan een cheetah.) Misschien geldt dat ook wel voor het vergelijk van honden(rassen) onderling.

Dit is natuurlijk wel heel simplistisch gezegd, maar je kunt w.s. toch wel wat zeggen over de mentale capaciteiten van dieren zonder hun vermogens te testen door ze een bepaald type problemen voor te leggen ( waarbij je idd met motivatieproblemen te maken krijgt. De menselijke intelligentie als meetlat gebruiken, is ook een probleem van dit soort onderzoek. )

Wat hier genoemd wordt, zie ik niet als verwennerij. Ik lees gewoon heel veel berichten van mensen die hun honden kennen en accepteren zoals ze zijn, gaaf!

Mijn hond en ik, wij zijn nog geen geoliede machine. Maar we leren elkaar steeds beter kennen. Hij is nu zeven maanden en begint steeds meer initiatief te tonen. Gisteravond, bijvoorbeeld. Hij wilde ineens in de achtertuin, dat was eigenlijk de eerste keer dat hij ergens om "vroeg" (hij ging bij de achterdeur zitten, keek net zolang naar mij tot ik terug keek en keek vervolgens naar de achterdeur). Ik liet hem eruit en toen heeft hij zijn eerste muis gevangen.

Verder roep ik hem meestal als hij toch al wilde komen, of wacht het juiste moment af. Er doen zich gewoon heel weinig situaties voor dat hij moet komen zónder dat hij het zelf van plan was, wat dat betreft zijn we al behoorlijk op elkaar ingespeeld. En "af" liggen, dat vindt hij gewoon niet fijn en ik vind het niet zo nodig. Het is een stabij, dus I pick my battles

Er zijn wel dingen die ik echt (niet) wil. Aanlijnen=rustig doen, niet trekken aan de riem en geen geklier tijdens het (ons) eten. Dat gaat allemaal naar wens, maar ik kan me wel voorstellen dat ik daar hard aan zou werken wanneer het niet meer naar wens is. Verder hoeft hij van mij niet zoveel te kunnen. Ik wil gewoon een ontspannen relatie en lekker wandelen en bewegen met hem.

Maar dan is er mijn dochter van zeven. Ze is nogal streng, zij compenseert mijn gebrek aan orde, rust en regelmaat aanbrengen ruimschoots met haar stabiele karakter. En zij leert hem dus wel allemaal trucjes en kunstjes. Met een hoop rust, concentratie en positiviteit (ze kan geweldig belonen met haar stem). En ze vinden het allebei fantastisch! Laatst zette ik zijn voerbak voor zijn neus, maar bleef hij zitten. Zegt mijn dochter: 'Je moet eerst 'vrij' zeggen, dan gaat hij eten'. Nou ja, dat soort dingen

Mijn zoon is dol op de hond, maar van nature niet echt een hondenmens. Hij knuffelt met hem, maar verder niets. En dat is ook goed.

En zo hebben we allemaal een andere relatie met de hond en ook allemaal andere verwachtingen. Dat kan ook allemaal naast elkaar.