Andere hond ontmoeting - filmpje

[Feather__]

Hmm. M'n post klopt niet. Thuis luistert ze goed hoor. Alleen buiten niet. Volgen is echt heel moeilijk hoe vaak we het ook proberen. Ik zal idd wat meer lekkers moeten gaan zoeken. Want tot nu toe is niks lekker genoeg. Ook de frolics niet die toch wel heel lekker zijn tijdens training.

[billy]

Ik zou persoonlijk vooral gaan werken aan fatsoenlijk gedragen aan de lijn en vertrouwen krijgen dat jij voor veiligheid zorgt. Ik snap dat het beter gaat los dan aan de lijn maar je kan niks sturen dan en 1 keer de verkeerde tegenkomen en je hebt de poppen aan het dansen. Je hebt nu eenmaal loeders van honden die op zo'n schreeuwlelijk klappen. In het minst erge geval is ze dan nog verder van huis met haar gedrag/angst en in het ergste geval is er forse fysieke schade

Ik zou gaan oefenen op leren te vertrouwen dat jij het oplost aan de lijn en dat uit je stekker gaan níks oplevert. Jij gaat bepalen dus hoe ze zich gedraagt want zelf maakt ze onhandige keuzes.
Eerst leren netjes te volgen als er honden in de verte lopen en de afstand steeds verkleinen totdat je haar ook kan bereiken als de hond dichterbij is en ze zich op jouw verzoek normaal en fatsoenlijk kan gedragen.
Gaat dat goed? Dan los oefenen met passeren aan de voet. Jij bepaalt dus hoe er langs de hond gegaan wordt. Links of rechts en op welk tempo en afstand. Als jij inschat dat er kennis gemaakt kan worden met de hond dan geef je daar toestemming voor. En jij stuurt de andere hond weg als het niet goed gaat.

Aanleren zou ik doen met iets waar ze gevoelig voor is: iets heel lekkers, speelgoed, lieve woordjes en wellicht als nodig met een zo nu en dan een stemcorrectie. Dit kan natuurlijk alleen als ze nog bereikbaar is. Gaat ze al uit haar plaat dan zal de afstand groter moeten worden.

Ik doe dat dus anders de enigste regel is nu geen trekken aan de lijn, en als ze een andere hond ziet heeft ze toch geen aandacht voor mij, maar ik loop gewoon mijn route en ze bekijkt het maar, loopt ze braaf mee is ze de beste natuurlijk maar haar gilletjes negeer ik en dat werkt heel goed, we gaan het zeker niet uit de weg, we zoeken het juist heel veel op, net nog een jack russel en we passeerden elkaar op een paar meter ik had de dames aan de duoriem en geen gilletje van Truus, mocht ik iedere keer moeten omlopen dan wordt het denk ik pas een heel gedoe voor Truus, hier werkt het zo goed.

[Lemuria]

Hmm. M'n post klopt niet. Thuis luistert ze goed hoor. Alleen buiten niet. Volgen is echt heel moeilijk hoe vaak we het ook proberen. Ik zal idd wat meer lekkers moeten gaan zoeken. Want tot nu toe is niks lekker genoeg. Ook de frolics niet die toch wel heel lekker zijn tijdens training.

Het is even zoeken...ik ben er nú pas achter wat Izzy's klokje doet tikken (d'r Bal). Gewoon lekker veel experimenteren. Elke hond heeft wel IETS waar ze wild voor gaan, al is het nog zoiets stoms...

[Lunatic]

Daar gaan we zeker aan werken. Dat doen we al maar we gaan eens even een paar stapjes sneller.
Tijdens training luistert ze goed. Maar buiten en thuis denkt ze dat ze niet hoeft te luisteren. Iig niet met volgen. Dat is onzin vind ze

Leren is situatiegebonden, op het trainingsveld weet ze wat er van haar verwacht wordt, buiten niet Jij moet dus duidelijker/strenger worden, wat jij wil gebeurt! Ik ga nooit de discussie aan met mijn honden, wat ik zeg gebeurt, altijd, zeg ik links dan gaan we links, nooit rechts, hoe graag ze dat ook willen, gewoon geen discussie mogelijk! Dat is vanaf dag 1 duidelijk en dat is heel fijn en handig

Dus in de buurt met kleine stukjes volgen beginnen zonder afleiding, snapt ze dat dan ga je het uitbouwen, zelfde met aandacht vragen e.d. Alles in kleine stapjes en zo leuk mogelijk, maar streng wanneer nodig.

[*Wolf*]

We zijn iig alle 3 best hard genaaid want het waren sociale honden alle 3.

Waarom genaaid? In de opvang in Roemenie waren het ook sociale honden. En net als met elk asieldier kan het gedrag op de nieuwe plek totaal anders zijn. Dat is het risico wat je neemt met een herplaatser, en vooral een buitenlandse herplaatser.

Wil ik er wel bij zeggen dat ik vind dat je het fantastisch aanpakt. Je hebt hartstikke goede tips gekregen maar alleen jij kunt bepalen wat uiteindelijk het proberen waard is.

[Feather__]

Nou wolf. Dat snap ik wel hoor. Alleen haar zusje is echt mensagressief en was dood en doodbang. En ook haar moeder is niet bepaald relaxt met vreemde. Voor zusje is al een gt moeten komen omdat ze echt bang waren dat ze zou aanvallen.

Ik denk niet dat ze dat alleen maar ontwikkeld heeft in het vliegtuig hier naartoe.
Ik had Yin alsnog genomen hoor maar ik weet dat het andere gezin haar zusje voorbij had laten gaan als ze dit wisten. Ze durven niet eens een hond erbij te nemen aangezien hun ervaring zo rot is.
Dat vind ik best erg. Ik geloof niet dat ze dit niet had in Roemenië en ik heb contact met de vrouw waar ze woonde.

Naar honden snapt ze niet en ik ook niet zo goed want daar heeft zusje weer geen last van en Yin wel.
Maar dan kan je de honden toch niet als ongecompliceerd op je site zetten..

Ze wisten ook dat de honden mishandeld waren want dat heeft die vrouw ook verteld maar dat is ons allemaal niet verteld.

Dat vind ik niet netjes. Ik snap dat honden ander gedrag kunnen vertonen maar ergens denk ik toch ook dat de stichting hier in gefaald heeft. We hadden graag geweten dat ze mishandeld was niet dat Yin daar veel aan had maar haar zusje toch wel. Die heeft dagen onder het bed gelegen en kwam er alleen uit als ze gingen lopen...

[laeken]

Ik vond het toen al een beetje raar hoe je haar genomen hebt. Je wenste een herder en toen nam je dit hondje direct en zonder kennismaking uit het buitenland. Ten eerste is het geen herder en ten tweede moet je eigenlijk nooit ongezien een hond nemen. Ik zelf doe dat dus nooit. Ik heb meteen door wat een hond is als ik zie hoe hij is met de opvang. Maar als ik dat niet kan zien neem ik dus de hond niet.

Maar daar heb je niks meer aan. Wat er met dit soort hondjes allemaal gebeurt kan ze prima nog extra trauma geven. Vliegen of lange autoritten en wildvreemden die ze weer overdragen aan weer wildvreemden etc.

Dus al heb je er niks aan, volgende keer gewoon eerst kijken en als je een herder wil moet je een herder kopen. Jullie zijn nl niet genaaid met de hondjes. Die waren vast en zeker prima en anders hadden ze daar ingeschat dat ze snel prima zouden worden. Want zus is helemaal niet bang voor honden. Blijkbaar hebben beide pups hele andere issues maar dezelfde achtergrond.

[*Wolf*]

Heb je je verhaal nog kunnen terugkoppelen naar de stichting, Feather? Of naar jullie contactpersoon?

[Feather__]

Heb je je verhaal nog kunnen terugkoppelen naar de stichting, Feather? Of naar jullie contactpersoon?

Ik heb nooit meer wat van de stichting gehoord..

[Feather__]

Ik vond het toen al een beetje raar hoe je haar genomen hebt. Je wenste een herder en toen nam je dit hondje direct en zonder kennismaking uit het buitenland. Ten eerste is het geen herder en ten tweede moet je eigenlijk nooit ongezien een hond nemen. Ik zelf doe dat dus nooit. Ik heb meteen door wat een hond is als ik zie hoe hij is met de opvang. Maar als ik dat niet kan zien neem ik dus de hond niet.

Maar daar heb je niks meer aan. Wat er met dit soort hondjes allemaal gebeurt kan ze prima nog extra trauma geven. Vliegen of lange autoritten en wildvreemden die ze weer overdragen aan weer wildvreemden etc.

Dus al heb je er niks aan, volgende keer gewoon eerst kijken en als je een herder wil moet je een herder kopen. Jullie zijn nl niet genaaid met de hondjes. Die waren vast en zeker prima en anders hadden ze daar ingeschat dat ze snel prima zouden worden. Want zus is helemaal niet bang voor honden. Blijkbaar hebben beide pups hele andere issues maar dezelfde achtergrond.

Nee. Ik ben een enorme fan van herders en als er hier een pup komt is het zeker een herder. Maar een buitenlandse hond stond ook zeker op onze lijst.
En ja. We hebben haar direct genomen omdat zij degene was die me bleef achtervolgen. In mn dromen en op sites waar ik keek. Ze bleef tevoorschijn komen.
Ik ben ook onwijs blij en het is een heerlijke hond. Ze heeft alleen een angst/onzekerheid buiten voor honden.

Daar probeer ik aan te werken en mocht dat niet lukken dan gaan we net als met Snoop overal lopen waar ik bijna nooit iemand tegenkom. Dat heb ik al 9 jaar gedaan en dat kan ik nu ook doen. Echter wil ik haar liever socialiseren en daar zijn we mee bezig.

Ik wilde al veel langer een hond erbij en het was niet zo dat ik dat wilde en dus maar gewoon de eerste de beste hond heb genomen.
Ik had haar ook nog genomen als ik wel wist dat ze er moeite mee had maar zoals ik al zei dat is ons niet verteld.

Ik vind het trouwens raar dat je gewoon maar zegt dat de stichting het heus wel goed heeft ingeschat. Want als ze dat goed hadden gedaan dan hadden niet alle 3! De honden gedragsproblemen. Dat geloof ik niet. Yindi problemen met honden, zusje problemen met mensen en mama problemen met allebei?

Ik doe mn stinkende best maar ze wisten dondersgoed dat de honden mishandeld zijn en mama zelfs een langere tijd en dat heeft onze stichting + de stichting van moeders niet gezegd. Terwijl ze het wisten.
Dat hadden ze toch gewoon moeten vertellen?

Oh en mams is gewoon een herder hoor. En Yin zit ook herder doorheen. Wie weet bleef ze me daarom achtervolgen omdat ik op dat soort hondjes viel.

[dagmar88]

Op welke leeftijd zijn ze gecastreerd?

[DeDiana]

Ik ga met Laeken en Paisley mee. Ik denk dat je met trainen op aandacht voor jou best een heel eind zou komen, dat ze meer vertrouwen krijgt dat jij het voor haar oplost, maar dan nog steeds weet ze zich geen enkele raad met andere (vreemde) honden.
Ik ken een hond die precies zo is. En die hond duikt nu op zo'n beetje elke andere hond als ze de kans zou krijgen, gewoon omdat ze zich zekerder voelt en denkt dat ze beter zelf de eerste klap kan uitdelen. Qua lichaamstaal bij de ontmoeting is dat exact Yindi.

Ik zou op zoek gaan naar een pension of dagopvang waar ze echt minstens een aantal dagen kan verblijven, geleid door een gedragsdeskundige die haar in de juiste groep honden kan zetten, goed kan observeren wat er gebeurt en ook ingrijpt als het niet de goede kant op gaat (en dat soort pensions zijn er, ik ken er zelf best een aantal). Ik snap dat je je daar veel zorgen over maakt gezien het gedrag dat ze nu laat zien. En volgens mij is dat ook terecht, ik zou ook bang zijn dat mijn hond met dat gedrag uitlokte om een keer gegrepen of heel erg opgejaagd te worden, of zelf uiteindelijk overgaat tot aanval is de beste verdediging. Maar in een roedel, zeker een roedel van sociale honden die de hondentaal uitstekend beheersen, heb je kans dat ze dit gedrag helemaal niet laat zien omdat ze overweldigd is door de groep, of dat de groep haar compleet negeert. Het is niet zo dat je dan vervolgens met elke onbekende hond weer terug bij af bent. Als het goed is, zal zij leren lichaamstaal van andere honden beter te interpreteren en dus ook kunnen zien wanneer een hond geen enkele bedreiging vormt en leert ze hoe ze zichzelf moet gedragen. Daarnaast leert ze dan echt zélf, door ervaring, en daar kun jij als mens niet heel veel bij helpen.

Maar als het voor jou niet goed voelt, moet je het inderdaad niet doen. En als je het wel doet, dan wel op een plek waar ze echt kennis hebben, weten wat ze doen, ervaring hebben met honden met zulk gedrag, zodat jij er ook vertrouwen in kunt hebben.

[Feather__]

Op welke leeftijd zijn ze gecastreerd?

Eind december en ze zijn geschat op 20 augustus

[Sanner]

Kiwi was 4,5 jaar geleden ook ongeveer zo. Al blafte ze niet zo, maar gilde. Ze was doodsbenauwd voor alle honden en ik dacht echt dat dat nooit meer goed zou komen. En dat is het wel, gelukkig. Steeds werd mij gezegd, laat het gaan, laat ze het zelf uitzoeken, maar dat werkt niet.
Ik werk zelf bij een dierenpension en dat heeft Kiwi heel erg geholpen. Ik ken daar alle honden, zo kon ik haar in groepjes zetten met alleen maar sociale, rustige honden. Alleen maar goede ervaringen dus, daar is ze veel zekerder door geworden en nu kan ze echt vrijwel met iedere hond overweg. Een paar maanden terug gebeurde het tijdens een wandeling dat ze ging gillen door een wilde herder. Dat was echt lang geleden en gebeurt dus gelukkig vrijwel niet meer, dat soort ervaringen wil je ook niet, dat moet je voorkomen.
Als ik er nu aan terug denk hoe Kiwi gegroeid is, alles was eng, honden vooral maar mensen vond ze ook eng. En nu is het wat dat betreft het makkelijkste hondje wat je kan hebben.
Nou ja, even een succesverhaal. Komt met Yindi vast ook goed, je bent er iig goed mee bezig.

[Paisley]

Nou wolf. Dat snap ik wel hoor. Alleen haar zusje is echt mensagressief en was dood en doodbang. En ook haar moeder is niet bepaald relaxt met vreemde. Voor zusje is al een gt moeten komen omdat ze echt bang waren dat ze zou aanvallen.

Ik denk niet dat ze dat alleen maar ontwikkeld heeft in het vliegtuig hier naartoe.

Niet in het vliegtuig, maar de hond is in een andere omgeving en vertoont dan gelijk heel ander gedrag. Ik denk dat de opvang in roemenie oprecht is als ze zegt dat ze het gedrag zich niet kan voorstellen, maar honden daar worden heel anders behandeld. Als je voor veel honden zorgt, ontwikkel je ook een soort assertiviteit en daadkracht naar honden, waar honden het over het algemeen erg goed op doen. Dat is heel anders dan de liefde en de aandacht die de hondjes dan in Nederland krijgen.

Als zo'n hondje uit zijn vertrouwde omgeving wordt gehaald en bij een eigenaar wordt gezet, dan kan die nieuwe eigenaar in al zijn enthousiasme precies de verkeerde dingen doen waardoor onzekerheid wordt bekrachtigd. Samen met die eigenaar worden heel veel nieuwe situaties ontdekt en als er in dat proces direct al een onzekere basis is gelegd, kan direct probleemgedrag ontstaan. Zoiets kleins als doorlopen terwijl je hond een andere hond staat weg te jagen, kan er voor zorgen dat de hond de link legt dat kabaal maken werkt en wordt dit al gauw een gewoonte.
En allicht komen het zusje, de moeder en Yindi met elkaar overeen dat ze snel van slag zijn bij zulke grote veranderingen, waardoor probleemgedrag boven komt drijven wat is bekrachtigd door de omgeving.
Tuurlijk zeg ik niet dat het jou schuld is, maar ik denk dat je de optie open moet houden dat jij onbewust een belangrijk aandeel heb gehad in de ontwikkeling van dit gestoorde gedrag.
En dat is bemoedigend, want daar kun je wat aan doen.

[Hanneke2]

Je hebt een hele moeilijke hond daar. De hond is echt niet in staat om contact aan te gaan. Ze geeft wel signalen maar doet dat alleen omdat er geen echte interactie is. Ze plast inderdaad om te laten weten wie ze is denk ik. Er zit ook iets deemoedigs in.
Wat lastig.

Ik denk dat jij als mens dit niet kan oplossen. Volgens mij kan je trainen tot je een ons weegt maar daar wordt ze niet sociaal van. Ik deel de mening van de persoon die aangeeft dat je haar ergens heen moet doen. Dagopvang of wat dan ook. Alleen. Dus zonder enige steun. Dat is imo haar enige kans om te leren hoe ze met honden om moet gaan. Want wat ze nu doet gaat ellende geven. Ze wordt of een keer aangevallen of ze gaat zelf honden aanvallen. Haar angst is nl erg groot. Ze rent op een gegeven moment helemaal de heuvel op. Alles om die andere hond niet te hoeven ontmoeten. Die Ierse setter is ook nog eens super vriendelijk en heel bescheiden. Als dat al niet wil dan zie ik dus niet zo goed hoe je hier verder mee zou moeten komen....

Ik ken Yindi een beetje en ik ben het niet met je eens. Ze liep de eerste keer al binnen no-time zonder te flippen naast Lilo en Toto te snuffelen, en wat Feather al zei, inmiddels speelt ze echt met Toto. Het zijn echt vreemde honden waar ze heel bang voor is, maar ergens wil ze ook wel contact.

Ik herken ook best veel van Lilo in haar, die gilde in het begin natuurlijk ook dat alle honden ons zouden vermoorden, maar uiteindelijk was er ook interesse in die andere honden.

Wat ik zou doen (en wat ik ook met Lilo deed en wat dus werkte) als ik Feather was, is zelf contact maken met de vreemde hond. Nu weet Yindi niet wat ze moet, ze zoekt wel steun maar ze krijgt niet duidelijk wat er verwacht wordt. Ik ken die setter wel, da's een braverd, en dat zie je ook wel in die houding. Zo'n hond zou ik dus opgewekt aanspreken, bij me roepen voor een aai en een koekie en ondertussen ook een praatje met de baas maken. Op die manier haal je de ergste 'dreiging' even weg voor je hond en krijgt je hond de kans om jou te observeren. Als die hond dan 100 keer ziet dat jij niet wordt vermoord, gaat uiteindelijk het kwartje wel vallen en zal de nieuwsgierigheid het winnen en zal ze misschien wel even aan de kont van die hond durven snuffelen.

En nogmaals, als ik zie hoe snel Yindi tevreden en ontspannen tussen mijn stel liep, dan denk ik echt dat er een stiksociaal speels hondje onder al die angst zit. Ik denk dat ze het ook fijn zou vinden om met een wat grotere groep bekende honden te lopen, en dat ze daar heel wat zelfvertrouwen van zou krijgen.

[Feather__]

Hanneke, we moeten snel eens lopen. Dan kan jij me vertellen welke hond lief is en dan kan ik dat wel eens proberen.

[Hanneke2]

Ik heb iig een berichtje gestuurd over die opvang naar de cursustrainster. En ik zal het eens bespreken hier thuis. Maar mijn gevoel is er echt heel slecht bij Ik zou echt zo bang zijn dat een groep honden elkaar ophitst en dan het 'zwakke' hondje maar pakken. Want als Yin in een hoek wordt gedreven gaat ze sneppen en d'r hoeft er maar 1 te zijn die daar op reageert..

Maar daar leert ze wel van, hoe vervelend het ook lijkt. Nu leert ze dat een grote mond opzetten ervoor zorgt dat ze weg kan vluchten en kan ze de honden weg bluffen. In een roedel honden leert ze al snel af dat dit niet werkt. Eigenlijk denk ik wel dat het beste is om haar in een groep te plaatsen, zodat ze leert hoe ze zich moet gedragen.
Jammer dat aanlijnen niet werkt, want dit gaat vrees ik ook niet werken. Je geeft haar alle vrijheid om alles zelf op te lossen, dus te gaan blaffen en te vluchten. Mijn angst zou zijn dat je de verkeerde treft en dat ze opgejaagd gaat worden. En dan ben je echt terug bij af. Dan is het van zie je nou wel, ze zijn echt heel eng.

Kortom, al zou ze in een dagopvang gegrepen worden als ze dit gedrag vertoont, ze leert er wel wat van. Dit gedrag gaat haar daar niet redden en wat opleveren, daardoor wordt ze gedwongen om zich "normaal" te gedragen.

Ik snap het idee van een dagopvang, maar ik denk dat dagelijks wandelen met een gelegenheidsroedel hetzelfde resultaat kan hebben, zonder het risico dat het mis gaat omdat er niet genoeg mensen zijn om de boel in de gaten te houden. Ik denk ook dat het veel minder snel mis gaat als jij als baas erbij bent, de andere honden in de groep kent en weet wat eventuele risico-situaties zijn en direct kan ingrijpen.

In ons losloopgebied lopen elke dag allerlei leuke gelegenheidsroedels, ik noem maar iets, rond 1-2 uur loopt er een groep leuke kleine honden met een paar prima bazen. Yindi zou daar al heel snel probleemloos mee kunnen lopen denk ik. Beter nog zou je met de ochtendgroep van een uur of 9-10 gaan lopen waar een bouvier en een Ier en meer grote honden in lopen. Als Yindi zich daar eenmaal bij op haar gemak voelt, dan is het probleem al zo goed als opgelost.

[Feather__]

Ik vind dat ze aan de riem moet en een draai om haar oren moet krijgen.
Juist zo'n zenuwpees heeft een baas nodig die boven al het andere gerespecteerd met worden. Dat geeft focus.

Een ontspannen hond zal het nooit worden maar je kunt er wel aangepast gedrag van vragen.
Als je haar oplegt om gewoon naast je lopend vreemde honden te passeren, welke andere problemen zijn er dan nog prangend?

Dit heeft Yindi alles behalve nodig. Ze is een hele gevoelige hond.
Gewoon netjes naast lopen als er een hond is werken we al heel lang aan maar dat gaat nog niet.

Maar nee. Als ik iets niet moet doen is haar op haar flikker gaan geven.

[laeken]

Waarom kan ze niet rustig naast lopen? Als je dat afdwingt scheelt dat op termijn wel heel veel stres.
Denk dat Cleva dat bedoelt.
Ik pak persoonlijk ook door als een hond zo moeilijk doet. Niet op de angst hoor, maar op het niet volgen en naast lopen wel. Dat moet. Daar ga ik geen maanden om vragen met koek. Hup, riem erom en naast. Klaar. Want zo simpel is het wel.

Ik ben een super zachtaardige hondenbaas maar Bas heeft ook maar een keer gekeft tegen een andere hond. Ik ben echt even duidelijk geweest en ze schrok er van. Maargoed. Beter dan dat ze doodgebeten wordt omdat ze tegen honden leert keffen.

Soms moet gewoon wat en soms mag iets gewoon niet. Dan moet je even duidelijk zijn. Dat is ook veel beter voor de hond zelf.

[Hanneke2]

Nou wolf. Dat snap ik wel hoor. Alleen haar zusje is echt mensagressief en was dood en doodbang. En ook haar moeder is niet bepaald relaxt met vreemde. Voor zusje is al een gt moeten komen omdat ze echt bang waren dat ze zou aanvallen.

Ik denk niet dat ze dat alleen maar ontwikkeld heeft in het vliegtuig hier naartoe.
Ik had Yin alsnog genomen hoor maar ik weet dat het andere gezin haar zusje voorbij had laten gaan als ze dit wisten. Ze durven niet eens een hond erbij te nemen aangezien hun ervaring zo rot is.
Dat vind ik best erg. Ik geloof niet dat ze dit niet had in Roemenië en ik heb contact met de vrouw waar ze woonde.

Naar honden snapt ze niet en ik ook niet zo goed want daar heeft zusje weer geen last van en Yin wel.
Maar dan kan je de honden toch niet als ongecompliceerd op je site zetten..

Ze wisten ook dat de honden mishandeld waren want dat heeft die vrouw ook verteld maar dat is ons allemaal niet verteld.

Dat vind ik niet netjes. Ik snap dat honden ander gedrag kunnen vertonen maar ergens denk ik toch ook dat de stichting hier in gefaald heeft. We hadden graag geweten dat ze mishandeld was niet dat Yin daar veel aan had maar haar zusje toch wel. Die heeft dagen onder het bed gelegen en kwam er alleen uit als ze gingen lopen...

Ik denk niet dat het een kwestie van schuld is, maar dat zowel asiels, stichtingen als adoptanten zich verkijken op het verschil tussen sociaal in een roedel en sociaal met vreemde honden. Honden uit het buitenland komen heel vaak vanuit een vaste groep honden, en hebben vaak hun hele leven in een groep honden geleefd, op straat of bij een jager of in een asiel. Het hele idee van dagelijks alsmaar vreemde honden tegenkomen is ze vaak vreemd, en het is een godswonder dat ze vaak zo sociaal zijn dat ze al die vreemde honden leuk en interessant vinden en vriendelijk benaderen. Want wat ze geleerd hebben is dat de roedel veilig is, en dat vreemde honden een bedreiging kunnen zijn.

Lilo kon in het asiel ook prima met andere honden, eenmaal hier was het binnen vijf minuten ook helemaal dikke mik met Jack. Maar gierende hysterische paniek bij elke vreemde hond buiten. Voor een hond die van nature al wat onzeker is, kan dat hele concept van alsmaar nieuwe honden tegenkomen heel angstaanjagend zijn.

Aan de andere kant blijf ik erbij dat als een hond vrienden kan worden met 1 hond, dat hij of zij ook vrienden kan worden met 100 honden. Het kost misschien een hoop tijd en geduld en inzet, maar als ik naar Lilo kijk, hoe ze helemaal enthousiast uit haar dakje kan gaan als ze een verkering tegenkomt of compleet ontspannen tussen een Ier en een rottweiler aan een grasspriet snuffelt of heel schattig doet met een vreemd ienemienepupje, nou dan klopt dat dus. Dan kan je zo'n 'roedelhondje' prima leren dat de hele wereld potentieel roedelmateriaal is.

En Yindi heeft volgens mij precies datzelfde; de roedel is veilig, vreemde honden zijn eng en levensgevaarlijk. Yindi is geen asociale hond, kan en wil hondenvriendschappen aangaan en doet dat prima. Ze moet het alleen nog leren met vreemde honden. Maar het zit er wel in. Er zit een stikvrolijk speels sociaal jong hondje onder die paniek.

[laeken]

Ik vond het ook zielig en persoonlijk laat ik die dingen ook niet zomaar met Bas gebeuren. Als zij zo bang zou zijn dan zou ik haar aanlijnen. Eisen dat ze volgt en dan doorlopen. Zoooooo, niks aan de hand aansteller. Braaf. Klopje op de schouder als ze netjes mee liep en op naar de volgende ontmoeting.
Want ik zie ook angsten en geen oplossing. Ik zie dat ze het zelf moet doen maar dat kan ze dus niet.

[Jackira]

Ik denk dat je moet werken aan duidelijk leiding geven. Ze weet niet wat ze met de situatie aanmoet en jij ook niet, maar dat moet jij haar wel vertellen. Veel meer leiding geven. Geef haar de tijd en verwacht niet te snel resultaat.

Ik deed dat bij Balou ook. Als er een andere hond recht op ons af kwam lopen vond ze het eng. Dan riep ik haar bij me en beloonde ik haar voor dat commando opvolgen. En dan liet ik haar volgen met een brokje in mijn hand. Ze voelde zich veiliger bij mij en al prijzend liepen we langs de andere honden. Wat bij haar heel erg scheelde is een zelfverzekerde hond er bij die de kastanjes uit het vuur haalt.

Dus ik zou met hele sociale honden gaan lopen en als je ook maar ziet dat ze stress gaat vertonen, bij je roepen en contact blijven houden. Ondertussen gaan de sociale honden contact maken met elkaar en kan ze zien dat dat goed gaat.

Wat jij nu doet is het negeren en doorlopen waardoor ze het en zelf uit moet zoeken en ook gaat vluchten. Twee ingredienten waardoor het gedrag versterkt.

En probeer eens levercake als beloning. Dat werkt echt super.

[DeDiana]

Ik denk niet dat het een kwestie van schuld is, maar dat zowel asiels, stichtingen als adoptanten zich verkijken op het verschil tussen sociaal in een roedel en sociaal met vreemde honden. Honden uit het buitenland komen heel vaak vanuit een vaste groep honden, en hebben vaak hun hele leven in een groep honden geleefd, op straat of bij een jager of in een asiel. Het hele idee van dagelijks alsmaar vreemde honden tegenkomen is ze vaak vreemd, en het is een godswonder dat ze vaak zo sociaal zijn dat ze al die vreemde honden leuk en interessant vinden en vriendelijk benaderen. Want wat ze geleerd hebben is dat de roedel veilig is, en dat vreemde honden een bedreiging kunnen zijn.

Lilo kon in het asiel ook prima met andere honden, eenmaal hier was het binnen vijf minuten ook helemaal dikke mik met Jack. Maar gierende hysterische paniek bij elke vreemde hond buiten. Voor een hond die van nature al wat onzeker is, kan dat hele concept van alsmaar nieuwe honden tegenkomen heel angstaanjagend zijn.

Helemaal mee eens en heel herkenbaar

[Hanneke2]

Ik vind dat ze aan de riem moet en een draai om haar oren moet krijgen.
Juist zo'n zenuwpees heeft een baas nodig die boven al het andere gerespecteerd met worden. Dat geeft focus.

Een ontspannen hond zal het nooit worden maar je kunt er wel aangepast gedrag van vragen.
Als je haar oplegt om gewoon naast je lopend vreemde honden te passeren, welke andere problemen zijn er dan nog prangend?

Als ik dat met Lilo had gedaan was het nooit een blij vrij hondje geworden dat op haar vriendjes afstuift als ik zeg van "Oh kijk eens wie daar zijn!" en zonder stress zelf wel met een grote boog om honden heen loopt die ze niet mot.

Jezelf opstellen als stoere baas, ja. Maar er nu al vanuit gaan dat het nooit een ontspannen hond wordt, dat vind ik kul. Lilo was heel veel erger dan Yindi. Feather kan Yindi laten zitten als er een vreemde hond aankomt, terwijl Lilo op zo'n moment hysterisch krijsend mij (met bloed) en Jack wel eens uit redirectie in onze poten heeft gebeten. (Okee, toen met Jack heb ik haar ik een opwelling een schop gegeven want dat vond ik de limit, en daarna heeft ze het ook nooit meer gedaan.)

Maar je gaat het toch niet meteen al opgeven zeg. Yindi mot gewoon een ontspannen blije hond worden. Nou, dat is nog even wat werk maar ik zie niet waarom dat niet zou kunnen.

[Feather__]

Ik vind dat ze aan de riem moet en een draai om haar oren moet krijgen.
Juist zo'n zenuwpees heeft een baas nodig die boven al het andere gerespecteerd met worden. Dat geeft focus.

Een ontspannen hond zal het nooit worden maar je kunt er wel aangepast gedrag van vragen.
Als je haar oplegt om gewoon naast je lopend vreemde honden te passeren, welke andere problemen zijn er dan nog prangend?

Dit heeft Yindi alles behalve nodig. Ze is een hele gevoelige hond.
Gewoon netjes naast lopen als er een hond is werken we al heel lang aan maar dat gaat nog niet.

Maar nee. Als ik iets niet moet doen is haar op haar flikker gaan geven.

Jammer dat je denkt dat ik niet weet hoe je een gevoelige hond rust kunt geven. Alsof de vrijheid krijgen om als een imbeciel moord en brand schreeuwend rond te rennen zo goed is voor een gevoelige hond.

Succes ermee.

Ik zeg niet dat jij er geen verstand van hebt. Ik zeg wat mijn hond niet nodig heeft. En dat is op dr kop krijgen als ze zo bang is. Elke hond is anders toch. En ik zeg dit allemaal in overleg met de trainers. Die haar bijna wekelijks zien en dus ook zien hoe zij is.

[pioenroos]

Ik snap dus echt niet waarom je een gevoelig hondje niet zou kunnen corrigeren/begrenzen? Als ze zo gevoelig is dan heb je dus genoeg aan een goed aangeleerd en zacht uitgesproken 'nee' In combinatie natuurlijk met aangeven wat je wel wilt van haar: netjes aan de riem lopen, aan de voet volgen, niet blaffen of welk commando je haar dan ook geeft.
Ik zie ook een hond die zich absoluut geen houding kan geven en steun zoekt maar niet krijgt van haar baas. Oefenen met andere sociale honden lijkt mij prima maar essentieel is dat jij leiding gaat geven aan haar zodat ze veilig en ondersteund door jou in lastigere situaties kan redden.

[Feather__]

Er word nu bijna gedaan alsof ik haar zwaar mishandel in dit filmpje. 'Doodzielig'.
Ik probeer ook maar gewoon wat ik kan en in overleg met de trainster. Vlak ervoor was gezegd 'niet kijken naar dr, niet steunen. Dat doen we daarna als ze rustig is.' En dat deed ik dus ook.

Jullie hebben echt geen idee hoe ver ze is gekomen. En dat is van heel erg ver en nu word ik weggezet als baas die dr hond maar gewoon in de steek laat wanneer ze me nodig heeft.

Bah.

[Feather__]

Je snapt toch ook wel hoop ik dat ik er vanuit ga dat mijn trainster weet wat ze doet? En iedereen zegt weer wat anders. Plus zoals ik al zei is Yin al van ver gekomen dus wat we doen werkt. En misschien gaat dit niet werken maar dan gaan we dus ook een manier vinden wat wel werkt.
Om mij dan zoals ik zei zo neer te zetten vind ik nou niet bepaald mij helpen of de hond.

Ik zeg toch niet dat ik niks met jullie tips doe? Ik zeg dat als ik mijn hond ga straffen als ze zo doet dat het alleen maar erger gaat worden. Omdat ik haar ken en omdat we al zo ver zijn gekomen zonder haar flink op dr flikker te geven. Dat hebben we 2x gedaan omdat het moest en niet anders kon maar wij hebben ook gezien hoe ze daar op reageert.
Dus ik ga liever kijken hoe ik dat anders kan doen ipv dat doen.

Dat mag toch hoop ik.

[Hanneke2]

Waarom kan ze niet rustig naast lopen? Als je dat afdwingt scheelt dat op termijn wel heel veel stres.
Denk dat Cleva dat bedoelt.

Ik denk dat Cleva bedoelt dat de baas er is om een hond een kader op te leggen als hij het zelf niet meer overziet. Het is prachtig als je hond complexe situaties aankan maar deze hond kan het niet. Dan moet je versimpelen.
Als je hond het zelf niet trekt dan grijp je gewoon in.
Ik vind het een doodzielig filmpje van een hond zonder enige steun.

Eerst steunen, dan begrenzen. Daar kun je mee bouwen.
Eindeloos naar je hond die het toch niet snapt gaan staan kijken heeft geen zin.

Dit ben ik dan wel weer met je eens. In elke spannende situatie moet jij duidelijk zijn, en nooit passief afwachten. Want als het goed is kijkt die hond in een spannende situatie naar jou, en het moet niet andersom zijn. En of je nou je hond bij je roept of gaat staan kroelen met een vreemde hond of een vreemde hond helemaal stijf vloekt of helemaal relaxed een praatje gaat maken met een andere baas dat rukt eigenlijk niet, als je maar iets doet waaruit je hond kan opmaken hoe ernstig de situatie is. Ik ben wel in het donker dan toch maar de weg over gestoken tijdens het laatste plasrondje om wat verveeld zuchtend tegen een plastic tas te schoppen omdat Toto helemaal in de paniek schoot van dat ding in de verte. Nergens voor nodig, maar die angst was wel echt en dan moet ik er dus effe iets mee doen. Dus schoppen tegen die tas, Lilo verveeld en slaperig ernaast, en Toto dan toch maar even ruiken. Niks aan de hand, goedzo, koekie, en lekker naar huis. Ben ik toch weer even de held en Toto weer een beetje wereldwijzer. Van niks doen, of van niet zeuren doorlopen had hij niks geleerd. Nu weet hij dat er koekies komen als hij me attendeert op wapperende plastic tassen in het donker.

Ik denk dat je in elke situatie waar een hond schrik of angst heeft, je het moet zien als een angstkreet van "OH BAAS WAT MOETEN WE NU DOEN?" en dan moet je dus duidelijk laten zien wat we moeten doen.