schumie schreef:
Het vreemde is dat Ozzy erg aan mij hangt maar bijvoorbeeld zondag is hij eerst met de buurvrouw wezen wandelen, daarna heerlijk in huis getukt op de bank, toen ben ik 1,5 uur wezen lopen inclusief spelen en toch ging hij er binnen twee uur weer vandoor..
Ook het krabben aan de deuren lijkt erger te worden, zelfs als hij mij kan zien blijft hij het proberen ook al is deur op slot.

Dat krabben doet Charlie ook als ze er bij wil. En ik ben vrijwel de hele dag thuis, maar bezoek is niet altijd gediend van een vrij drukke hond.
Stopt ze ook niet mee, al heeft ze er nog nooit succes mee gehad.
En dat is niet vreemd. Kan zijn dat je met je vorige staff andere ervaringen hebt gehad, maar voor de meeste jonge staffs/pitjes is wandelen echt niet genoeg.
Lichamelijk moe maken is vrijwel niet te doen. Lopen kan Charlie uren en uren, maar daarna is ze niet voldaan.
Ze hebben geestelijke uitdaging nodig en activiteiten die bij ze passen.
Ik vind er geen hol aan, maar Charlie wordt erg blij van een spring pole (flos aan een hoog opgehangen veer). Fietsen (en dan het liefst trekken), zwemmen, apporteren, behendigheid, flirt pole, commando's leren en uitvoeren, intelligentiespelletjes, spelen met een running egg.
Dan is ze na een half uur ook echt moe.
Ze kunnen het prima, maar in principe zijn het sprinters, geen marathonlopers. Kort en volle bak knallen.
Ga naar iemand op zoek die daar helemaal weg van is en neem je tijd.