Eline* schreef:Moos schreef:Een keer ging het even iets minder, toen we iemand tegenkwamen met 4 Duitse Herders (ik denk de uitlaatservice, want ze had ook nog een aantal andere honden bij zich). Allemaal reuen, en die wilden allemaal tegelijk aan Saar snuffelen. Toen werd ze dus omsingeld. Een aan d'r neus, een aan d'r gat, en nog eens eentje aan elke zijkant.
Ze lieten haar ook niet meer weglopen. Toen heb ik haar wel even eruit getild en later neergezet. Maar dat was meer omdat ik het niet vertrouwde dan dat Saar echt bang was.
Toch moet je vreselijk oppassen hiermee. Jouw ingrijpen kan oorzaak zijn voor vechten als je je moeit in echt gespannen situatie's.
Als een hond dominerend jouw hond "eronder"houdt en jouw hond staat bevroren te staan is dat stilstaan van jouw eigen hondje de enige slimme aktie. Ga je je er dan ineens mee bemoeien maak je je eigen hond kwetsbaar. Til je haar eruit kan dat reden zijn voor een forse correctie, want waar haal ze ineens de babbels vandaan zich zomaar te bewegen?
Mijn ingrijpen reikt tot daar waar de honden met elkaar in gespannen interaktie zijn..als er eenmaal vlakbij elkaar een spanningsveld hangt doordat ze stil staan te staan hun signalen uit te wisselen hou ik me compleet afzijdig.
Doe dat alsjeblieft ook..zoals ik het nu lees vind ik je aktie gewoonweg eng.
Maar ze stond niet stil te staan. Ze wilde steeds weglopen. Niet heel angstig, gewoon omdat ze er genoeg van had en het ook gewoon niet echt leuk vond, maar dat lukte niet omdat ze dus 4 Herders op d'r dak had. Ze stond dus niet bevroren, ze wiebelde, en trippelde een beetje heen en weer tussen die Herders in. Die Herders stonden ook niet stil op dezelfde plek, die wisselden een beetje zo om haar heen. Het hele zooitje was dus constant in beweging en verplaatste zich ook.
'Ze lieten haar niet meer weglopen' is misschien een beetje een kromme woordkeuze. Het was niet zo dat ze allemaal stijf snuffelend om haar heen stonden, ze wisselenden van plek, maar drongen zich zodanig op dat Saar niet weg kwam. Wat ze dus wel probeerde, ze was zelf ook aan het wiebelen en doen.
Ik stond er zelf ook half tussen, omdat Saar al bij mij stond toen al die Herders opeens moesten snuffelen. Ze probeerde dus verder naar mij toe te dribbelen, maar kwam niet langs al die grote poten.
En dat ik het niet vertrouwde was meer dat ik bang was dat als ze nog langer haar zouden blijven volgen, ze misschien weer banger zou worden, en weg zou gaan rennen.
Ik herken de situatie die jij schetst ook, met Moos dan met name, en dan bemoei ik me er ook niet mee. Maar ik had niet het idee dat dit een hele beladen situatie was.
Ze is die 1e witte hond met 1 bruin oor in mijn onderschrift.......vind je haar echt op een Corgi lijken?
