En toch...mini update

[Moos]

Ik denk niet dat hij tussen jouw benen snauwt en gromt uit angst en zonder jouw benen prima en onderdanig contact kan maken. Ik denk dat hij teveel steun ontvangt en dus zijn mond te groot laat worden (misschien wel helemaal tegen zijn karakter en wil in ) . Dat verklaart nl letterlijk zijn grote mond in bekende buurten, tussen jouw benen en met jouw steun en vanaf iemands schoot.

Hij vind contact maken zonder mijn benen moeilijk
Met bekende honden niet, maar ik heb het niet helemaal tot in de puntjes correct omschreven denk ik
Hij heeft de eerste weken andere onbekende honden zoveel mogelijk gemeden. Nu maakt hij regelmatig wel contact, maar dat gaat heeeel langzaam en voorzichtig. Hij loopt er een beetje naar toe, staat stil, begint wat te schuivelen, staat weer stil, loopt een stukje terug, wacht even en probeert het toch nog maar. Als hij dan eenmaal bij de hond is aangeland toont hij zich dus onderdanig wat ik eerder omschreef. Maar hij loopt zeer zeer zelden zomaar op een andere hond af, of huppelt er vrolijk naartoe. Het gaat allemaal voorzichtig en met beleid. En dan begroet hij ze ook nog alleen maar als ze hem ook opzoeken. Als de andere hond hem negeert zal Bram ook absoluut niet het voortouw nemen, dan loopt hij er heel graag met een boogje omheen. De honden waarvoor hij tussen mijn benen komt zitten begroet hij niet. Ik stap dan weg en dan probeert hij weg te komen. Is die andere hond al bij hem aangeland, dan laat hij zich met de staart uit de krul en een krom ruggetje besnuffelen en loopt dan snel weg.

Als hij snauwt doet hij dat echt met zijn staart tussen zijn poten, en achteruit deinzend. Ik wil best van je aannemen dat het een stoer omhooggevallen ventje is hoor (en dan wellicht tegen zijn wil in ), maar ik zie het niet zo

Ik neem aan dat een omhooggevallen ventje niet met de staart tussen de poten voorzichtig snauwt (hij snauwt dus ook niet grof, hij snauwt heeeel voorzichtig), en daarna weg wil of zich gelaten met de staart uit de krul laat besnuffelen. Tenminste, dat zou ik denken...

[laeken]

Als hij snauwt doet hij dat echt met zijn staart tussen zijn poten, en achteruit deinzend. Ik wil best van je aannemen dat het een stoer omhooggevallen ventje is hoor (en dan wellicht tegen zijn wil in ), maar ik zie het niet zo

Nee, neem dat zeker maar niet van mij aan dan
Hahaha, hij is moeilijk, ik zou willen dat ik hem zag. Ik raakte in de war doordat je zei dat hij blaft op bekend terrein en tegen grote honden met hoge houdingen. Nu je zegt dat hij een soort van angstblaffen tussen je benen maakt klopt dat weer helemaal niet met wat ik dacht dat hij deed. Ik heb dus even niks gezegd.

[Moos]

Als hij snauwt doet hij dat echt met zijn staart tussen zijn poten, en achteruit deinzend. Ik wil best van je aannemen dat het een stoer omhooggevallen ventje is hoor (en dan wellicht tegen zijn wil in ), maar ik zie het niet zo

Nee, neem dat zeker maar niet van mij aan dan
Hahaha, hij is moeilijk, ik zou willen dat ik hem zag. Ik raakte in de war doordat je zei dat hij blaft op bekend terrein en tegen grote honden met hoge houdingen. Nu je zegt dat hij een soort van angstblaffen tussen je benen maakt klopt dat weer helemaal niet met wat ik dacht dat hij deed. Ik heb dus even niks gezegd.

Dit is dus precies wat het voor mij zo lastig maakt, en waardoor ik er toch wel een beetje mee zit. Ik snap niet hoe of wat

Wat ik hierboven schreef over het niet echt benaderen van andere honden enzo, en het angstsnauwen, kan ik niet goed rijmen met het blaffen op bekend gebied aan de lijn....
Het snauwen, realiseer ik me nu, kan je ook op verschillende manieren 'zien'. Hij snauwt niet als een omhooggevallen terrier zeg maar Hij gromt eerst heel zachtjes en als hij dan snauwt is het heel zacht 'haphap'
Hij gaat dan dus niet uit zijn stekker tussen mijn benen.