Marie-Josée schreef:
Wat maakt je tot een geschikte honden/herderbaas?
Ik vind dat altijd een heel moeilijk onderwerp.
Ik heb altijd graag een herder willen hebben maar misschien ben ik er ook niet geschikt voor.
Jullie doen precies of dit onze eerste hond was. De vorige was een kruising Mechelaar-Bouvier en is 14 jaar bij ons geweest. Daarvoor hadden we een zuivere mechelaar. En dáárvoor altijd Groenendalers gehad. Stuk voor stuk prachtige, toffe honden.
En ik begrijp maar al te goed dat honden grenzen hebben, alle dieren trouwens en ik wil die grenzen rustig aftasten en aanvaarden, zoals we ook deden bij Rex, maar dat mag er niet toe leiden dat Rex de baas gaat spelen over ons.
En nu mogen jullie me eens vertellen hoe jullie dat zouden aanpakken:
een korte beschrijving van Rex:
- als je een bevel geeft: in de lucht knappen, tanden ontbloot (=topic van)
onze eerste reactie: eens bij nekvel nemen en zeggen 'foei'.
Reactie van Rex: bijten
onze tweede reactie om escalatie te vermijden: foei zeggen en negeren
- aanvankelijk als we buiten speelden, beet hij ons ook. Dat gedrag hadden we vrij snel afgeleerd.
- Rex was geobsedeerd door lichtjes (schaduwjager): geen probleem, zoveel mogelijk afleiden en gordijnen dicht als de zon scheen, maar ie werd er wel duidelijk zenuwachtig van, van die tik. Buiten ook, als de zon scheen, dan liep ie elke schaduw achterna.
- Rex werd knettergek in de wagen als we door een tunnel reden (= topic van). Reactie: kalmeren en tunnels vermijden
- Rex eiste de aandacht constant op, zat geen 2 minuten stil. geen probleem: als het ons niet aanstond, negeerden we hem. Maar m'n ma is huisvrouw en hij mocht met haar praktisch heel de dag helpen in het huishouden.
-Er werd 3x per dag met hem gewandeld (los), een dik uur per keer en overdag mocht ie vaak nog in de tuin. Binnen speelden we ook vaak met hem. Tijdens de wandelingen deden we gehoorzaamheidsoefeningen afgewisseld met spelletjes. Wat ik wel merkte, is dat hij vrij snel genoeg had van de oefeningen: één of 2 bevelen waren voldoende per keer (werd uitvoerig beloond bij iets positiefs, genegeerd bij iets negatiefs)
- We mochten Rex overal aanraken, z'n pootjes wassen, hem wassen, dat was geen probleem.
- Als hij zich pijn gedaan had doordat hij te wild was geweest, dan huilde hij soms heel hard en als we hem dan gingen troosten, dan beet ie ons, alsof ie dacht dat wij hem hadden pijn gedaan.
- Rex was heel expressief: geeuwde 's morgens al de buren wakker, gromde tegen bij een bevel, huilde voor 't minste. Bvb: hij speelde buiten en liep achter de bal aan en had de boom niet gezien, liep hij er gewoon tegen, had zich pijn gedaan, huilde eerst en begon dan als een razende in die boom te bijten.
- Andere honden hadden een panische angst van hem (zonder met hem in contact geweest te zijn). Mijn grootouders hebben een Am Stafford (Tiger), die enorm graag speelde met onze vorige hond, maar op afstand bleef in het geval van Rex. Hij durfde zelfs niet dichter komen als er een draad tussen was. Dat vind ik eigenlijk raar. Zouden Tiger en de andere honden iets gevoeld hebben?
- Als Rex achter iets aanging (was dat nu een bal, frisbee of konijn, dan keek hij niet meer waar hij liep (elk obstakel dat in de weg stond: liep ie ofwel door ofwel tegen).
- We konden hem strelen als hij aan het eten was, naar het commando 'af' luisterde hij ook erg goed. We konden dingen afnemen of ruilen, geen probleem.
- Alleen als hij iets moest doen, waarin hij op dat moment geen zin had, dan beet hij of viel hij aan. Zo heeft ie 2 broeken stukgescheurd van m'n vader tijdens de wandeling, hem binnen aangevallen, mijn moeder gebeten en mij gisteren aangevallen. Zijn oren stonden altijd recht, zelden toonde hij dat hij onderdanig was.
-was aan de ene kant erg slim, maar aan de andere kant erg impulsief. Vb.: een draad waar stroom opzit: hij is er wel drie keer kort na mekaar aan gaan ruiken, telkens met een dag tussen, dan weer springt ie ertegen, etc. Onze vorige hond heeft dat 1 keer gedaan en nooit meer.
Gisteren was serieus en die wonden van m'n pa zijn ook nog steeds niet genezen. Ik besef dat er grenzen zijn, maar dat geldt voor de baasjes ook. Je kan de lat niet blijven verlagen en maar blijven negeren.
En er zijn zeker dingen die we fout gedaan hebben, maar geeft dat een hond het recht om ons zo aan te vallen?
PS: voorspelbaar was ie zeker niet,nooit. De ene dag verdroeg ie een correctie en de andere dag niet.
Graag reacties, waaraan ik iets heb! Opbouwende kritiek. Ik wil leren uit deze situatie.
(Het kan zijn dat ik dingen vergeten ben, als je nog meer info wenst, dan moet je het maar vragen)
om die reden?
