raskeuze en gezondheid

[Rosita Compagner]

De gezondheid, of eigenlijk de ontkenning van de problemen binnen het ras door de vereniging, van de Westie's zijn de oorzaak geweest dat ik met dat ras gestopt ben. Het is inmiddels 10 jaar geleden dat ik mijn laatste nest fokte. Ik heb niet het gevoel dat er ook maar iets verbeterd is binnen dit ras.

Toen ik mijn Flatcoat kocht dácht ik het slim aan te pakken door een grote fokker mijn 'wensenlijstje' te overhandigen qua eigenschappen en uiterlijk. Oók had ik in dat lijstje opgenomen dat de vaderhond minimaal veteraan moest zijn. Ik was namelijk al 2 jaar lid van de rasvereniging en had alle overlijdensadvertenties van jonge honden al voorbij zien komen. Van mijn verlanglijstje kwam niks door omstandigheden en Levi kwam bij mij. Een tophond, nooit wat gemankeerd en toen hij 9.5 jaar was raakte ik hem geheel op flatcoatwijze kwijt. Binnen 10 dagen van kerngezonde hond naar dode hond. Nee, hij was geen kankerpatiënt zoals zoveel Flatcoats maar wanneer een hond zijn eigen bloed afbreekt en ondanks transfusies af blijft breken is het ook rap gebeurd. Of er ooit weer een Flatcoat komt betwijfel ik en die twijfel is door de gezondheid binnen het ras. Ik heb nooit goed naar hem kunnen kijken zonder me af te vragen hoe lang het zou duren. Dat maakt je liefde kwetsbaar.

Nu begeef ik mij in de waterhonden. Een leuke verzameling honden waarvan de Portugese Waterhond het best gedocumenteerd en in kaart is gezet qua gezondheid. Dit met dank aan de Amerikaanse liefhebbers. Door deze mogelijkheid van onderzoeken heb ik het aangedurfd een nestje te fokken. Je bent wat geld kwijt qua onderzoeken maar dan héb je wel een beetje vastigheid. Da's fijn voor jezelf maar ook voor de pupkopers. De pups zijn nu 5 maanden en kerngezond. (touch wood)

Mijn Franse Waterhond is een ander verhaal, het is nog zo'n jong ras (qua registratie dan!) dat je eigenlijk niks weet over de dingen die je kunt verwachten. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de Italiaanse en Spaanse variant. Je komt in al die 'waterrassen' wel ongeveer dezelfde dingetjes tegen maar met de huidige kennis van zaken op genetisch gebied hoop ik dat er vooral naar een brede genenpool gekeken gaat worden in plaats van te gaan voor een acute versmalling om maar zo snel mogelijk het <juiste> type te fokken.

Dusse........ ja, ik laat de gezondheid meetellen in mijn raskeuze.

[keessie]

wat ik me afvroeg is voor jullie de keus van een ras ook afhankelijk van de gezondheid van het desbetreffende ras?

zoals jullie weten heb ik nu 2flatcoateds maar de gezondheid van dat ras is niet al te jofel,veel honden overlijden aan kanker en tumoren en vaak ook nog op jonge leeftijd(neem b.v beauty van polanen topic medisch)de vaders van mijn beide honden zijn vroeg gestorven en ook allebei aan die rotziekte en canyon heeft ook al een operatie tegen kanker achter de rug(duim aan de voorpoot hebben ze eraf moeten halen)ik mag echt blij zijn dat ruby nu 11 is en canyon ruim 8.voor mij is dit ook een grote reden dat ik hierna geen flat meer neem,dit ras is lang pup en als ze dan eindelijk volwassen zijn is het nog maar de vraag hoe lang je ze nog bij je kan houden.ik vindt het nog steeds een heel mooi en geweldig ras om te hebben en het karakter is ook helemaal top maar de gezondheid staat mij dus tegen.

is gezondheid bij jullie ook een reden om wel of niet te kiezen voor een ras?

Ik val absoluut helemaal voor het ras de rottweiler en dan met name voor zijn/haar karakter,die namelijk het best bij mij past.
Ik zou nooit voor een ras kiezen welke door het schoonheidsideaal van de rasstandaard moeite krijgt met bijvoorbeeld ademhalingsproblemen of andere moeilijkheden.
Maar nogmaals, ik ben niet zo,n type van ik kies een ras,ik weet wat mijn liefde is en daar heb ik me destijds in verdiept

[CKS]

@Corazon del perro: Helemaal met je eens, je had het niet beter kunnen neerpennen.
Met als kleine aanvulling: ik denk dat de waarde van een stamboom hier fors overschat wordt. Veel nare eigenschappen vererven recessief; dus een hond hoeft geen lijder te zijn om toch iets te vererven. Voor dat naar buiten komt kun je zelfs al een heel aantal generaties verder zijn. Dus zelfs als je er achter komt dat hond A aandoening B vererft heeft; wat wil je er dan nog aan doen? Alle achterkleinkinderen van die hond uitsluiten? Vergeet het maar.
Ik heb ook weinig zin in vervelende aandoeningen en ga dus voor zeer gezonde honden. Mijn 1ste hond is een straathond, daarop volgende een rescue-sheltie (waarbij ik mijn hart dus een beetje vasthoud, dat ras heeft genoeg problemen) en mijn volgende doggie wordt een KNPV-hollander. Met inderdaad een tot in de 6de generiatie oid bekende afstamming

C.

[Hanneke]

Wij hebben er wel degelijk rekening mee gehouden. Als mijn grote liefde een ras zou zijn geweest wat van ellende aan elkaar hing, was ik er niet aan begonnen. Ik vind bijv. de Engelse Bulldog een geweldig ras maar ik zou er nooit eentje nemen, niet met de huidige stand van zaken tenminste.
Ik wil ooit een koningspoedel en Milo een Zwarte Rus en we zijn nu al aan het kijken welke fokkers en welke lijnen wat ons betreft in aanmerking komen. Het is nog heel pril en het zal ook zeker nog wel even duren voordat er eentje komt, maar dan willen we wel zeker weten dat het een hond is uit goede lijnen.

Beardies zijn behoorlijk gezonde honden zonder grote problemen en ze worden meestal makkelijk 14 of 15. Ik vind dat dus heel prettig en wat ik nog veel prettiger vind is dat de Franse Beardieclub zich wat dat betreft ook van zijn beste kant laat zien.

[Scooby]

Maar nogmaals, ik ben niet zo,n type van ik kies een ras,ik weet wat mijn liefde is en daar heb ik me destijds in verdiept

Dan heb je destijds toch ook een ras gekozen?!

[Scooby]

Met als kleine aanvulling: ik denk dat de waarde van een stamboom hier fors overschat wordt. Veel nare eigenschappen vererven recessief; dus een hond hoeft geen lijder te zijn om toch iets te vererven. Voor dat naar buiten komt kun je zelfs al een heel aantal generaties verder zijn. Dus zelfs als je er achter komt dat hond A aandoening B vererft heeft; wat wil je er dan nog aan doen? Alle achterkleinkinderen van die hond uitsluiten? Vergeet het maar.

Hoi C.,

Nee, ik denk dat je het andersom moet zien: ik denk dat het niet hebben van een stamboom hier fors wordt onderschat.
Een stamboom heb je niet alleen om naar de ouders van je hond te kijken, maar juist omdat je daarmee generaties terug kunt kijken. En ja, dan zal je in sommige ernstige gevallen alle kinderen en soms misschien ook kleinkinderen van een hond uit moeten sluiten. Dat is soms niet anders als je iets ernstigs uit een ras wil fokken.

[corason del perro]

@Corazon del perro: Helemaal met je eens, je had het niet beter kunnen neerpennen.
Met als kleine aanvulling: ik denk dat de waarde van een stamboom hier fors overschat wordt. Veel nare eigenschappen vererven recessief; dus een hond hoeft geen lijder te zijn om toch iets te vererven. Voor dat naar buiten komt kun je zelfs al een heel aantal generaties verder zijn. Dus zelfs als je er achter komt dat hond A aandoening B vererft heeft; wat wil je er dan nog aan doen? Alle achterkleinkinderen van die hond uitsluiten? Vergeet het maar.
Ik heb ook weinig zin in vervelende aandoeningen en ga dus voor zeer gezonde honden. Mijn 1ste hond is een straathond, daarop volgende een rescue-sheltie (waarbij ik mijn hart dus een beetje vasthoud, dat ras heeft genoeg problemen) en mijn volgende doggie wordt een KNPV-hollander. Met inderdaad een tot in de 6de generiatie oid bekende afstamming

C.

Ik vind het wel goed dat veel rashonden via stamboom gefokt worden omdat er dan een goed overzicht is. En de kans om evt ziektes uit te roeien toch groter is. Aangezien er niets van natuurlijke selectie meer plaats vind alles inmenging is vd de mens. En het vaak om enorme aantallen gaat. Moet er een bepaalde controle blijven en als dat via een stamboom te doen is prima.

Bij straat honden gaat het dus om natuurlijke selectie een zwakke hond heeft gewoon geen kans. Werkhonden zijn de groepen veel kleiner dus beter overzicht en zal er niet snel een ziekte in gefokt worden omdat er niet zo naar uiterlijk gekeken wordt. Zon hond moet sterk zijn

Dus een stamboom is in mijn ogen super goed maar hoefd gewoon weg niet voor iedere hond zolang je maar weet waar je hem vandaan haalt en hoe groot het risico is. Ik zou niet snel een labrador zonder stamboom halen bv. Tenzei daar ook weer (vast wel) een hele sterke werklijn van rondloopt.

[Scooby]

Dus een stamboom is in mijn ogen super goed maar hoefd gewoon weg niet voor iedere hond zolang je maar weet waar je hem vandaan haalt en hoe groot het risico is. Ik zou niet snel een labrador zonder stamboom halen bv. Tenzei daar ook weer (vast wel) een hele sterke werklijn van rondloopt.

Om deze redenatie gaat het mij dus; hoe kun je nu weten waar je je hond vandaan haalt en hoe groot het risico is als er geen stamboom (of afstammingsbewijs) bij de hond zit? Dan kun je daar toch helemaal niets over zeggen?!

[Inge]

Honden zijn over het algemeen sterk zat. Waar bij werklijnen op gelet word is het juiste karakter om te werken. Niet op fysieke superioriteit.
Daarnaast is een hond met een erfelijke aandoening niet per definitie zwakker.

Er wordt, zeker bij bepaalde werklijnen, wel degelijk ook op "fysieke superioriteit" gelet.
Bv. de ringlijnen binnen de Mechelaars.
Honden moeten daar een schutting springen van als ik het goed heb zo'n 2,5 meter hoog en dat vraagt natuurlijk fysiek wel het nodige. Daarnaast een breedtesprong van 4 meter bv. Honden die fysiek niet helemaal in orde zijn zullen dit niet keer op keer kunnen.
Als met deze "tophonden" gefokt wordt wordt er dus ook op het fysieke stuk geselecteerd, niet alleen karakter.
Schoonheid komt op de laatste plaats.

[CKS]

Onzin natuurlijk.
Straathonden kunnen gewoon de zoon of dochter van een stamboomreu in een achtertuin zijn.

Klopt. Maar dan nog. Mijn straathond heb ik op de leeftijd van 3 maanden van straat geplukt. Zo zag hij er toen uit:

Geen inentingen, geen ontwormkuur, nadat hij door zijn moeder verlaten is zelf voor eten moeten zorgen (dat zal dus geen Proplan Puppy geweest zijn, lijkt me duidelijk). Hij zat vol met wormen. Je maakt mij niet wijs dat als hij niet supersterk was geweest, hij de eerste 3 maanden overleefd had. Zijn broertjes en zusjes? Nooit gezien, wellicht iets zwakker en allemaal dood. Natuurlijke selectie in zijn meest brute vorm.

Dan nu als volwassen hond:


Kun jij zo 1-2-3 vertellen wat vor een rassen hier allemaal inzitten? Beetje Mechel, beetje Akita? Ik ben geen groot rassenkenner maar het lijkt me sterk dat zelfs maar 1 van zijn ouders rashond geweest is. We hebben het dus al sowieso over 2 generaties honden die op straat, onder harde omstandigheden overleefd hebben. Zijn moeder was dan bovendien nog sterk en slim genoeg om een nest pups voort te kunnen brengen, eten voor zichzelf en de pups te vinden, en ondanks de ontberingen niet ziek te worden.
Natuurlijk is dat allemaal geen garantie dat Chacho nooit ergens last van zal krijgen. Maar de kans dat dat gebeurt is imho wel véél kleiner dan bij een willekeurige rashond uit showlijn. Zijn genen heeft hij in ieder geval mee.

Waar bij werklijnen op gelet word is het juiste karakter om te werken. Niet op fysieke superioriteit.
Daarnaast is een hond met een erfelijke aandoening niet per definitie zwakker.

Er wordt absoluut wél op fysieke superioriteit gelet. Je hebt nl. niets aan een diensthond met hard karakter, veel werklust, een perfecte beet en slappe heupen. De toegenomen populateit van de Mechel boven de Duitser in bijvoorbeeld de VS is deels zo te verklaren. Ze kunnen vaak gewoon 2 a 3 jaar langer doorwerken dan de duitser, en dat is uiteraard pure winst.
De vader van mijn komende pup is 10 jaar oud en was kampioen KNPV in 2003. De moeder is 6,5 en ook sterk en heel gezond. Hoezo heeft mijn pup een streepje voor op een hele boel andere honden?

Groetjes,

C.

[starfleet]

Heeft wel meegespeeld. Als het kooikertje eenzelfde levensverwachting had als een Berner of een Dog, dan had ik voor een ander ras gekozen. Ik vind een jaar of zes zeven en dan al een oude hond niks.

Anne

[corason del perro]

Je maakt mij niet wijs dat als hij niet supersterk was geweest, hij de eerste 3 maanden overleefd had. Zijn broertjes en zusjes? Nooit gezien, wellicht iets zwakker en allemaal dood. Natuurlijke selectie in zijn meest brute vorm.

dit probeerde ik ook te zeggen met straathond

[Brigitte]

Ja eerst wel maar nu niet meer. Wij zijn van de Bordeaux Dog naar de Amerikaanse Bull gegaan omdat we een 'gezonder' ras wilde maar dat is ook niet echt goed uitgepakt. Op dit moment zou het me ook echt niet meer uitmaken waar mijn volgende hond vandaan komt want geluk moet je toch ook wel hebben.

[jacky2004]

ik kies bewust voor een rasloze hond.
ik heb zelf een kruising met iets van jack russell of boerenfox.
hij is als pup superbang geweest, had oor onsteking, niet geent en niet onwormd, en toch was hij nog best duur. (voor een rasloze hond) maar hij sprak mij aan.
ik heb hem genomen, ik heb de moederhond alleen op foto gezien.
maar ik heb een wereld hond! hij is voorzichtig met vreemde mensen en bang voor kleine kinderen, maar ik kan alles met hem doen, behendigheid, gehoorzaamheid, strand, bos stad, het maakt allemaal niks uit, maar nu 2,5 jaar later is hij nog steeds niet ziek geweest.

ik ga nu voor nog een pup erbij kijken, maar ik kies bewust voor een rasloze hond. een bastaard.
niet vanwege het geld, maar omdat ik gewoonweg dit de leukste honden vind.

nu zal ik wel weer aangevallen worden dat ik dus broodfok help ed. maar dat doe ik niet ik wil alleen geen specifiek ras.

[S@ndr@]

o.k. mij vorige hondje heeft het bewezen is 15 jaar geworden zonder problemen(alleen het laatste jaar beetje doof en kon minder zien)Was echt een onherleidbare vuilnis bak ik heb hem gehad vanaf dat ie 6 weken was, tot zijn dood

[S@ndr@]

zonder problemen?alleen inenten??

[jenny*]

om even te antwoorden op de vraag

wij hebben hier nu gekozen dat we een hollandse herder pup willen.
Dat het een hond van een goede fokker moet zijn met goede ouders staat voor mij als een paal boven water
Ik heb niet dit ras gekozen en gekeken op de gezondheid en wat voor kwaaltjes eer veel bij dit ras voorkomen, ik kijk liever naar karakter.
ik denk dat het herderras in het algemeen wel een "sterk"ras is en de keuze voor een hollander daarmee ook een goede keus is

[S@ndr@]

o.k. mij vorige hondje heeft het bewezen is 15 jaar geworden zonder problemen(alleen het laatste jaar beetje doof en kon minder zien)Was echt een onherleidbare vuilnis bak ik heb hem gehad vanaf dat ie 6 weken was, tot zijn dood

Er zijn zoveel yorkies en poedeltjes die 16 worden. Terriertjes kunnen er trouwens ook wat van.

mijn stamboomloze broodfokcairn is idd 17 geworden. nog geen reden voor mij om om die reden alleen nog maar broodfokhondjes te nemen .

Klopt ik heb nu 2 bullen(want mijn vorige hond werd dan wel oud, maar was ook een tomeloze etterbak )ik ben nu voor karakter gegaan, heb 2 hele lieve honden(maar helaas ook een fantastische relatie met de DA)

[S@ndr@]

zonder problemen?alleen inenten??

Ja hoor.

o.k. wou het ff zeker weten, sinds ik deze honden heb, denk ik dat iedereen bij de DA is ingetrokken (sinds ik een homeopaat heb gevonden is het trouwens al veel beter met mijn honden)

[LongFields]

o.k. mij vorige hondje heeft het bewezen is 15 jaar geworden zonder problemen(alleen het laatste jaar beetje doof en kon minder zien)Was echt een onherleidbare vuilnis bak ik heb hem gehad vanaf dat ie 6 weken was, tot zijn dood

Er zijn zoveel yorkies en poedeltjes die 16 worden. Terriertjes kunnen er trouwens ook wat van.

Mijn stamboom Mechelaar is 14 jaar en 4 maanden oud geworden...
Zegt net zo veel over rashonden met stamboom als jouw voorbeeld van jouw vorige hondje.

Voor de rest ben ik het helemaal met Martijn eens.

[jacky2004]

nu zal ik wel weer aangevallen worden dat ik dus broodfok help ed. maar dat doe ik niet ik wil alleen geen specifiek ras.

Ik ben ook dol op kruisingen.
Maar het staat voor mij wel als een paal boven water dat een rasloze hond hier niet als pup komt. Die neem ik dan wel over van een asiel of via herplaatsing.
Mensen die kruisingen fokken raken aan mij geen pup kwijt. Zelfs niet gratis. Anders steun je dat soort toestanden dus wel degelijk.

ik weet niet of ik het steun, ik kijk wel rond en let niet op de prijs (ze zijn nog best duur hoor voor een bastaard) ik kan erdus eigenlijk bijna een rashond voor kopen. maar jacky sprak mij als pup aan en dus heb ik hem genomen.
vandaag heb ik toevallig nog een pup erbij genomen (na een jaar rond te hebben gekeken) ik ben gaan kijken, pup kwam op me kwispelend, en liep met me mee, dus ik heb nu 2 bastaards hier thuis.

[basca]

ach jij wij wouden een mechelse herder en dan een fokker een beetje dicht bij toen kwamen we op een zwarte mechelse herder en nu achteraf hoor je verhalen dat het een brood fokker is ja das dan jammer maar het is wel een scheet van een hond

[greatdane]

Ik vind een stamboom wél belangrijk,maar niet per definitie.
Ons keesje heeft er 1 mijn dog welbewust niet.
Ik kende de ouders en die spraken we geweldig aan,precies wat ik zocht en dan boeit mij een stam niet.
En ik heb er een goede aan,zelden zo'n fitte hond meegemaakt en ook het karakter is mijn inziens perfect.
Over een paar maandjes wordt hij 5 en zijn gezondheid heeft hem nog nooit doen falen.
De volgende wordt weer een dog uit Roemenië waarschijnlijk met boom en gecoupeert

[CKS]

Je stukje staat barstensvol aannames en dan plak je er een wetenschappelijke conclusie aan. Dat werkt zo niet.

Hier heb je gelijk in, ik probeer ook niet echt wetenschappelijk bezig te zijn hier. Ik schets alleen een (aanemelijk) scenario over de eerste 3 maanden van mijn hond, maar ik heb daar geen bewijs voor. Aan de andere kant: gemiddeld genomen durf ik wel te zeggen dat mijn beeld klopt voor het overgrote merendeel van de Mexicaanse straathonden. Alleen de sterksten kunnen overleven. Dat is overigens prima waar te nemen in de roedels hier in de buurt: soms zie je opeens een teef dik worden, dan verdwijnt ze een tijdje uit beeld, komt terug met een rits puppies achter haar aan, maar naarmate de pups groeien wordt de rits steeds korter.... En uiteindelijk blijven de roedels redelijk stabiel, ondanks het feit dat er regelmatig pups geboren worden. Of dit precies zo geklopt heeft voor mijn hond, weet natuurlijk niemand. Maar de kans is groot van wel.

Je zegt zelf al dat er geen enkele garantie is dat hij gezond blijft. Waarom probeer je dan te doen alsof je die garantie wel hebt omdat het een straathond is?

Garanties heb ik niet maar ik snap wel iets van genetica en ik kan ook een beetje kansrekenen.
Er zijn twee belangrijke redenen dat rashonden vaak ongezonder zijn:
1). Extremen. Veel rassen worden gefokt op heel groot/ klein/ dik/ gerimpeld/ gekke kop/ en ga zo maar door. Uiteraard levert dat soms problemen op, daar is iedereen het over eens.
2). Gebrek aan genetische varieteit/ genetische depressie. Door het fokken binnen een gesloten populatie (stamboek!) neemt bij iedere generatie de varieteit af. Je verliest genen maar je krijgt er geen nieuwe genen bij. Fokkers vinden dat fijn want zo gaan de honden steeds meer op de 'standaard' lijken. Het jammere is dat de meeste aandoeningen recessief vererven. De kans dat je precies twee dragers van een aandoening kruist wordt bij verminderde varieteit steeds groter. Eén succesvolle reu kan binnen een paar generaties een amper voorkomende afwijking sluipenderwijs door een hele populatie verspreiden. Op het moment dat er dan 'opeens' allerlei honden met -bijvoorbeeld- PRA boven komen drijven is het te laat. Denken dat je aan de hand van het stamboek de haard van de besmetting kunt terugvinden en alsnog uitroeien is een illusie.

Terug naar Chacho. Zoals je op de foto gezien hebt is het geen 'extreme' hond. Die aandoeningen kunnen we dus al uitsluiten. Dan punt twee. Gezien hij een rasechte bastaard is is zijn genetische varieteit veel groter dan die van willekeurige welke rashond. Is een feit, geen aanname. Zelfs al zouden beide ouders rashonden zijn (gezien zijn fenotype bijzonder onwaarschijnlijk maar vooruit) dan nog heeft hij meer meer genetische varieteit dan beide ouders afzonderlijk. Natuurlijk kan hij net pech hebben dat beide ouders tóch dezelfde recessief verervende aandoening aan hem doorgegeven hebben. Maar die kans is wel véél kleiner.

Van het pupje dat hier volgend jaar komt kan ik je zo oplepelen wat er allemaal gedaan is om de kans op erfelijke aandoeningen te minimaliseren. Kun jij dat ook?

Je hebt het nu over mijn aanstaande pup? Ja. Beide ouderdieren zijn door de OFA gecertificeerd (heupen + ellebogen). Pa Excellent, ma Good. Pup komt met garantie.

6,5 is geen enkele prestatie. Dat is een doodgewone leeftijd voor een hond. 10 komt al dichter in de buurt maar ook dat is absoluut geen leeftijd waarop gaat blijken dat je hond zo oergezond is. Zo goed als elke hond wordt 10 als er geen specifieke oorzaak voor een korter leven is. De stamboom helpt mij erbij om uit te zoeken of er in de genen zo'n oorzaak te verwachten is.

Bizar genoeg zijn er rassen waarbij 6,5 al een hele leeftijd is, en 10 zelfs hoogbejaard. Bij de Hollandse herder gelukkig niet. Maar veel langer kun je niet wachten met een nestje fokken, dat is ook duidelijk. Van mijn pup kun je -zonder de stamboom- ook de afstamming bekijken, op bloedlijnen.nl even zoeken op Nico van Neerland (vader) en Kwinny (moeder). Overigens is dit de derde keer dat deze combinatie gedaan wordt, en de pups uit de eerste twee nesten hebben voor zover bekend geen problemen.

Mooie hond heb je trouwens.

Thanks!

C.

[Ken]

De volgende wordt weer een dog uit Roemenië waarschijnlijk met boom en gecoupeert

Waarom je dit schrijft begrijp ik niet, al helemaal niet met dat er achter.

[Rosita Compagner]

2). Gebrek aan genetische varieteit/ genetische depressie. Door het fokken binnen een gesloten populatie (stamboek!) neemt bij iedere generatie de varieteit af. Je verliest genen maar je krijgt er geen nieuwe genen bij. Fokkers vinden dat fijn want zo gaan de honden steeds meer op de 'standaard' lijken. Het jammere is dat de meeste aandoeningen recessief vererven. De kans dat je precies twee dragers van een aandoening kruist wordt bij verminderde varieteit steeds groter. Eén succesvolle reu kan binnen een paar generaties een amper voorkomende afwijking sluipenderwijs door een hele populatie verspreiden. Op het moment dat er dan 'opeens' allerlei honden met -bijvoorbeeld- PRA boven komen drijven is het te laat. Denken dat je aan de hand van het stamboek de haard van de besmetting kunt terugvinden en alsnog uitroeien is een illusie.

Terug naar Chacho. Zoals je op de foto gezien hebt is het geen 'extreme' hond. Die aandoeningen kunnen we dus al uitsluiten. Dan punt twee. Gezien hij een rasechte bastaard is is zijn genetische varieteit veel groter dan die van willekeurige welke rashond. Is een feit, geen aanname. Zelfs al zouden beide ouders rashonden zijn (gezien zijn fenotype bijzonder onwaarschijnlijk maar vooruit) dan nog heeft hij meer meer genetische varieteit dan beide ouders afzonderlijk. Natuurlijk kan hij net pech hebben dat beide ouders tóch dezelfde recessief verervende aandoening aan hem doorgegeven hebben. Maar die kans is wel véél kleiner.

Dit stukje willen de meeste rashondenfokkers niet horen

[jacky2004]

ik ben gaan kijken, pup kwam op me kwispelend, en liep met me mee, dus ik heb nu 2 bastaards hier thuis.

dat vind ik nu ook een doorslaggevend criterium, zoiets kan je niet laten zitten, lijkt me .

zo bedoel ik het niet, ik let alleen op hoe de pups zijn.
kwispelend, vrolijk, gezond (ik bel de da om te chekken of ze echt geent en bekeken zijn) of ze bang zijn hoed ze eruit zien, hoe ze opgegroeid zijn (schuur, woonhuis, buiten ,binnen ed.)

dus als een pup gezond is, geent ontwormd en ook vrolijk is, dan is een pup voor mij goed.
ik bedoel dat ermee, anders hoef ik geen jaar te zoeken als ik alleen kijk of hij lief is en mee loopt. ik heb een jaar rond gezocht omdat ik een gezonde pup wil van mensen die weten wat ze doen.