Hoe nu verder?

[Hanneke]

Voorbeeld: stel, je wilt de neuzen van Franse Bullen langer hebben. Een kruising met een Flatcoat zou dan overwogen kunnen worden (hypothetisch voorbeeld, uiteraard). Dat gaat ten kosten van het uiterlijk (je houdt er wellicht veel te grote bullen met langer haar aan over, bijvoorbeeld) maar levert mogelijk een goed resultaat op waar het de gezondheid van de hond betreft.

Ik weet het niet zeker hoor, maar het lijkt mij dat je extreme uiterlijke zaken met niet al teveel moeite toch ook wel binnen de raspopulatie weer uit een ras kan fokken? Of zie ik het fout dat platte neuzen, kromme poten e.d. een soort 'afwijking' zijn? Als je in plaats van bulletjes met te lange neuzen juist bulletjes met te korte neuzen uitsluit van de fok, lijkt mij dat je op die manier vrij snel een gezondere hond hebt gefokt.

Overigens denk ik dat het geen goed idee zou zijn om twee zo totaal verschillende rassen als de Franse bul en de Flatcoat te kruisen. Wellicht dat er een stel langharige bullen met een goeie neus uitkomen, maar je wilt toch niet het risico lopen van een nest bijna-flatcoats met een misvormde neus. :N:

Ik heb expres een totaal overdreven voorbeeld neergezet zonder enige intentie dit daadwerkelijk uitgevoerd te willen zien.

Op het moment dat je alleen Bulletjes met lange neuzen gebruikt voor de fok, blijf je toch bij de beperkte genenpool, sterker nog, die beperk je dan nog meer.
Als je alleen de meest aanverwante rassen gebruikt of bepaalde exemplaren binnen een ras en zo probeert een ras gezonder te krijgen, is het voornaamste uitgangspunt nog altijd het uiterlijk. Dat vind ik zorgelijk. Ik denk dat het soms in het belang van de gezondheid van een ras beter kán zijn om naar rassen te kijken waar een bepaalde ziekte, gebrek, afwijking, overdrijving, juist helemaal niet voorkomt.

Maar goed, dat alles zeg ik vanuit mijn eigen referentiekader. Ik heb Beardies en die heb ik vooral gekozen om hun karakter. Ze hadden van mij best korthariger mogen zijn, hun uiterlijk vind ik aanzienlijk minder belangrijk. Ik zou er dus geen probleem mee hebben als er met bijv. een Rottweiler werd gekruist om de Beardies vrij van hypothyroïdie te krijgen, een korthariger versie als resultaat van die kruising kan ik ook niet mee zitten maar ik zou stukken minder blij zijn als ze vervolgens een eenkenniger karakter daarvan mee kregen (effe nogmaals een extreem voorbeeld).

[Gos]

Maar goed, ik ben een leek....wie stelt me gerust?

Niemand denk ik.

[nanoekie]

Maar goed, ik ben een leek....wie stelt me gerust?

Niemand denk ik.

google maar eens op "inbreeding in small populations wolf"

Duidelijk is dat in sommige gesloten kleine populaties (en dan behoorlijk kleiner als onze rashonden) in veel gevallen sprake is van een inteelddepressie, maar er zijn dus ook studies die aantonen dat de natuur, zonder inbreng van vers bloed een inteelddepressie kan doorstaan, dat in een aantal studies de gevolgen van de inteelddepressie geringer zijn als vermoed en tot slot natuurlijk en fijne : No Inbreeding Depression Observed in Mexican and Red Wolf Captive Breeding Programs
http://www3.interscience.wiley.com/jour ... 9/abstract

Deze is natuurlijk ook interesant: http://skandulv.nina.no/SKANDULV%20NEW/ ... 202006.pdf

BTW ik ben persoonlijk voor een gesloten stamboek, aankeuren zoals in bv Duitsland mogelijk is zou alleen imho onder zeer gecontroleerde omstandigheden mogelijk moeten zijn. Duidelijk is dat met het huidige fokbeleid bij veel rassen veel fokkers zelf hun bottleneck zoeken, en een outcross voordelen kan bieden. Ik hecht echter veel waarde aan de rashondenfok , de relatieve voorspelbaarheid van uiterlijk , gedrag etc die een rashond mij te bieden heeft. Een outcross is dus iets wat ik zeer series neem en alleen mogelijk acht met een goede fokstategie en samenwerking van fokkers. Want als elke fokker voor zich gaat besluiten door outcross het ras te redden.. stja, vergeet dan maar je rashondenfok !

[Jaap*]

Want als elke fokker voor zich gaat besluiten door outcross het ras te redden.. stja, vergeet dan maar je rashondenfok !

Ja, maar er bestaan nu toch ook al grote verschillen tussen de rassen als je het globaal bekijkt?
Het is maar net waar op de wereld je een hond koopt. Jou stelling gaat op als je het binnen je eigen gebied bekijkt misschien, maar als je het wat breder bekijkt is er vaak helemaal niet zo veel consensus over een rasstandaard volgens mij.
Maar ik heb er verder de ballen verstand van, laat dat duidelijk zijn

[Jaap*]

Maar ik heb er verder de ballen verstand van, laat dat duidelijk zijn

zeg jíj. je hebt er iig 100 keer meer verstand van dan (bijvoorbeeld) de doorsnee amechtige-korte-neuzen-fokker .

Ik zie het een beetje als volgt: Ooit was er behoefte aan verschillende soorten honden met uiteenlopende eigenschappen. Omdat daar emplooi voor was.
Toentertijd werd er rigoreus geschift neem ik aan. Het was een artikel en wat niet voldeed, deed niet meer mee.
Je probeerde wat en als het goed uitpakte was dat fijn, en als het niks was gooide je het weg. Opnieuw proberen
Maar op die manier (met veel verlies van honden) kun je nu niet meer fokken zonder een instantie op je dak te krijgen.
Én er is geen echt werk meer voor de diverse rassen, wat dat betreft zijn practisch alle rassen overbodig geworden en enkel nog een modieus assesoire, hoewel niemand daar echt aan wil natuurlijk

[Jaap*]

Maar ik heb er verder de ballen verstand van, laat dat duidelijk zijn

zeg jíj. je hebt er iig 100 keer meer verstand van dan (bijvoorbeeld) de doorsnee amechtige-korte-neuzen-fokker .

Ik zie het een beetje als volgt: Ooit was er behoefte aan verschillende soorten honden met uiteenlopende eigenschappen. Omdat daar emplooi voor was.
Toentertijd werd er rigoreus geschift neem ik aan. Het was een artikel en wat niet voldeed, deed niet meer mee.
Je probeerde wat en als het goed uitpakte was dat fijn, en als het niks was gooide je het weg. Opnieuw proberen
Maar op die manier (met veel verlies van honden) kun je nu niet meer fokken zonder een instantie op je dak te krijgen.
Én er is geen echt werk meer voor de diverse rassen, wat dat betreft zijn practisch alle rassen overbodig geworden en enkel nog een modieus assesoire, hoewel niemand daar echt aan wil natuurlijk

Ik denk eerlijk gezegd dat rashonden altijd dergelijke accessoires zijn geweest. Er zullen ongetwijfeld uitzonderingen op zijn maar het stambomengedoe is nog maar anderhalve eeuw oud.
Daarvoor waren het gewoon de types waar we het nu weer over hebben.

Iemand die werkt met zijn hond maalt niet om raszuiverheid.
Het maakt toch geen drol uit of je hond wel zuiver is? Als hij die eend maar ophaalt. Of de boeven op afstand houdt.
Als je als beginnende plaggenhutboer je eerste schapen hebt gekocht koop je er een pup van Trijntje van Boer Tjerkstra bij want Trijn is 'n beste hond dus dat zal d'r dochter ook wel zijn.

Gewauwel over de stamboom en het werk waardoor de staart er af moet is meer iets van victoriaanse dames die ook een hobby hebben dan van mensen die de hond gewoon nodig hebben om de kost te verdienen.

Zeg ik..grondig van welke daadwerkelijke kennis dan ook gespeend.

Ja, zoiets dus. Op een bepaald moment zijn mensen het wat te serieus gaan nemen allemaal

[Tring]

Ach ik zou het niet zo heel erg vinden als er wat gekruist werd om gezondere rassen te krijgen. Maar dan wel graag rassen die dicht bij elkaar liggen. Ik zou het niet leuk vinden als rassen opeens verdwijnen, en dan met name de Chi natuurlijk. Maar als er echt verversing nodig is, dan zouden we wel een Papillon in kunnen kruizen. In NL hoeft de chi niet getest te worden, maar in sommige andere landen wel. En daar worden ze op PRA en op PL getest, net als de Papillon. De Pap en de Chi hebben denk ik redelijk dezelfde 'ziektes' dus het lijkt me dan handiger om daar mee verder te gaan. En geen ander ras in te kruizen dat zelfs andere ziektes bij zich draagt. Daarbij zijn de Pap en de Chi al eens gekruist, om de langharige Chi te krijgen. En ook de Pom is gebruikt, dus die zou eventueel ook gebruikt kunnen worden voor verversing. Deze rassen liggen dicht bij elkaar. En na een generatie of 3/4 zul je het verschil niet meer zien. Sterker nog, t is af en toe nu al moeilijk om een Chi en en Pap of Pom uit elkaar te halen. Juist omdat sommige Chi's de dikke vacht van de Pom hebben, of de lange vacht en neus van de Pap. Dus dit lijken me goede rassen om mee te kruizen. Maar dat vind de rasvereniging vast niet.

[Podenji]

Andaluzzen zijn misschien een minder goed voorbeeld omdat daar een compleet ander soort ras doorheen is gefokt, maar is karakter dan zo heel belangrijk? Ik bedoel, ja, tuurlijk is karakter belangrijk , maar als je bijvoorbeeld de boxer terug zou willen fokken naar een gezonder ras en een bijkomend effect is dat ze nog wel stuiteren, maar niet meer compleet hersenloos stuiteren, zou dat nou zo'n probleem zijn voor pupkopers?

wat dat betreft zou je wellicht andaluz grande kunnen inkruisen in de ibicenco, maar dan kan je ook ibicencos uit spanje halen die in hetzelfde stamboek geregistreerd staan als de andaluzzen, ( na 3 of 5 generaties kunnen die wel een FCI stamboom krijgen itt de andaluz ) daar schiet je dan meer mee op dan een toch ander ras in te kruizen.

Ik meen me te herinneren dat er mensen waren die boerenfoxjes erkend wilden krijgen als ras?

dat zou kunnen, daar weet ik niets van , maar de Raad erkent ze zoizo nog niet als zodanig, dus wat dat betreft zijn ze in spanje met de andaluz al jaren verder.

[Podenji]

Verder vindt ik die voorspelbaarheid eerlijk gezegd nogal tegenvallen.
Eva komt uit een lijnteeltcombinatie en heeft heel verschillende types tussen haar broers en zussen zitten. Dus om nou te zeggen dat je met lijnteelt altijd exact weet wat je krijgt, neu.

dat ben ik met je eens, dat brengt me tevens op het punt dat mensen soms een herhalingscombinatie doen ( al dan niet lijnteelt ) omdat de eerste combinatie zo mooi werd, in sommige gevallen kan ik goed begrijpen dat fokkers dat doen, indien er bv geen reuen geboren waren oid maar aan de andere kant kan er ook totaal iets anders uitkomen dan het eerste nest.
kijk naar mensen, veel broers of zussen lijken ook totaal niet opelkaar,waarom zouden honden in verschillende nesten van dezelfde combi dan wel op elkaar lijken? ( wat ze dus vaak ook niet echt doen dus )

[Dartel]

Verder vindt ik die voorspelbaarheid eerlijk gezegd nogal tegenvallen.
Eva komt uit een lijnteeltcombinatie en heeft heel verschillende types tussen haar broers en zussen zitten. Dus om nou te zeggen dat je met lijnteelt altijd exact weet wat je krijgt, neu.

dat ben ik met je eens, dat brengt me tevens op het punt dat mensen soms een herhalingscombinatie doen ( al dan niet lijnteelt ) omdat de eerste combinatie zo mooi werd, in sommige gevallen kan ik goed begrijpen dat fokkers dat doen, indien er bv geen reuen geboren waren oid maar aan de andere kant kan er ook totaal iets anders uitkomen dan het eerste nest.
kijk naar mensen, veel broers of zussen lijken ook totaal niet opelkaar,waarom zouden honden in verschillende nesten van dezelfde combi dan wel op elkaar lijken? ( wat ze dus vaak ook niet echt doen dus )

Toch is wat hier gezegd wordt het tegendeel van het feit dat de genenpool zo klein is. Als je in 1 nest, met lijnteelt, nog veel verschil hebt moeten er in de ouders dus nog best veel verschillen zitten. Wat ik overigens geen reden vind om dan maar een herhalingsnestje te doen.

Ik denk dat de rashond nog steeds wel degelijk een functie heeft. Al is het alleen maar in uiterlijk, de een valt nu eenmaal op een mooie stoere grote molloser en de ander is helemaal weg van een schattig klein spanieltje. Ook wat betreft karakter is daar nog veel te halen, alleen, mensen overdrijven gelijk weer zo. Korte neus is mooi -> nog korter is nog mooier

Als ik zou besluiten om een reu te gebruiken van buiten mijn ras zou ik toch wel in dezelfde rasgroep blijven, simpelweg vanwege de karakters. Ik zou niet graag een wakende schapendoes kruisen met een jagende Duitse Staander. Dan ben ik wel erg bang voor een keffende jager met bananen in zijn oren. Je kunt dan ook helemaal niets meer zeggen over de te verwachten karakters. Maar misschien zou bv. een Beardie wel kunnen. (Als ik sommige oudere schapendoezen zie vraag ik me overigens wel eens af of dat niet al eens "per ongeluk" gebeurt is)

Ik ben ook wel eens heel nieuwsgierig naar wat er nu werkelijk in de schapendoes voor een rassen zitten. Ze zijn oorspronkelijk uit 6 honden gefokt, maar ..... Met de tegenwoordige gentest kun je daar natuurlijk veel meer informatie ophalen. Misschien zouden we wel heel raar op onze neus kijken (bv. bouvier, Bearded Collie, terrier etc )

[Jaap*]

Ik denk dat de rashond nog steeds wel degelijk een functie heeft. Al is het alleen maar in uiterlijk, de een valt nu eenmaal op een mooie stoere grote molloser en de ander is helemaal weg van een schattig klein spanieltje.

Als je vind dat een tas van vuitton meer functie heeft dan een tas van de blokker heb je gelijk. Het is maar net wat je onder functie verstaat
Je hebt het over een luxe-behoefte van mensen, de één valt op een mercedes en de ander op een 2cv. De rashond heeft overwegend geen functie meer in de zin van dat je er (deels) afhankelijk van bent voor je levensonderhoud. En is in die zin overbodig geworden, en dus verworden tot een aardigheidje. Net als een kolenkachel of een waterpomp.

[Hanneke2]

Voorbeeld: stel, je wilt de neuzen van Franse Bullen langer hebben. Een kruising met een Flatcoat zou dan overwogen kunnen worden (hypothetisch voorbeeld, uiteraard). Dat gaat ten kosten van het uiterlijk (je houdt er wellicht veel te grote bullen met langer haar aan over, bijvoorbeeld) maar levert mogelijk een goed resultaat op waar het de gezondheid van de hond betreft.

Ik weet het niet zeker hoor, maar het lijkt mij dat je extreme uiterlijke zaken met niet al teveel moeite toch ook wel binnen de raspopulatie weer uit een ras kan fokken? Of zie ik het fout dat platte neuzen, kromme poten e.d. een soort 'afwijking' zijn? Als je in plaats van bulletjes met te lange neuzen juist bulletjes met te korte neuzen uitsluit van de fok, lijkt mij dat je op die manier vrij snel een gezondere hond hebt gefokt.

Overigens denk ik dat het geen goed idee zou zijn om twee zo totaal verschillende rassen als de Franse bul en de Flatcoat te kruisen. Wellicht dat er een stel langharige bullen met een goeie neus uitkomen, maar je wilt toch niet het risico lopen van een nest bijna-flatcoats met een misvormde neus. :N:

Ik heb expres een totaal overdreven voorbeeld neergezet zonder enige intentie dit daadwerkelijk uitgevoerd te willen zien.

Op het moment dat je alleen Bulletjes met lange neuzen gebruikt voor de fok, blijf je toch bij de beperkte genenpool, sterker nog, die beperk je dan nog meer.
Als je alleen de meest aanverwante rassen gebruikt of bepaalde exemplaren binnen een ras en zo probeert een ras gezonder te krijgen, is het voornaamste uitgangspunt nog altijd het uiterlijk. Dat vind ik zorgelijk. Ik denk dat het soms in het belang van de gezondheid van een ras beter kán zijn om naar rassen te kijken waar een bepaalde ziekte, gebrek, afwijking, overdrijving, juist helemaal niet voorkomt.

Maar goed, dat alles zeg ik vanuit mijn eigen referentiekader. Ik heb Beardies en die heb ik vooral gekozen om hun karakter. Ze hadden van mij best korthariger mogen zijn, hun uiterlijk vind ik aanzienlijk minder belangrijk. Ik zou er dus geen probleem mee hebben als er met bijv. een Rottweiler werd gekruist om de Beardies vrij van hypothyroïdie te krijgen, een korthariger versie als resultaat van die kruising kan ik ook niet mee zitten maar ik zou stukken minder blij zijn als ze vervolgens een eenkenniger karakter daarvan mee kregen (effe nogmaals een extreem voorbeeld).

Ik snap wat je bedoelt.

Maar ik denk dat we twee verschillende discussies door elkaar heen voeren. Fokkers van Franse bullen willen geen langere neuzen, fokkers van beardies willen wel honden zonder hypothyroïdie. Het zijn dus ook twee verschillende problemen. Jouw probleem is (waarschijnlijk?) ontstaan of verergerd door de te kleine genenpool, het probleem van Franse bullen is bewust ingefokt. Ook al waren er tien biljoen Franse bullen, liepen ze nog allemaal te hijgen, en dat heeft dus niet met de beschikbaarheid van onvoldoende honden te maken.

Dus ik probeer mezelf nu weer effe on-topic te sleuren. Ik moet bekennen dat ik bearded collies, schapendoezen en gos d'atura's amper van elkaar kan onderscheiden, en hoogstwaarschijnlijk zijn er nog meer rassen die ik in het voorbijgaan maar gemakshalve 'een soort schapendoes' noem. Dan zie ik het dus wellicht te simpel, maar zijn er binnen echt aanverwante rassen geen kandidaten om enge ziekten uit je ras te halen?

[Hanneke2]

Andaluzzen zijn misschien een minder goed voorbeeld omdat daar een compleet ander soort ras doorheen is gefokt, maar is karakter dan zo heel belangrijk? Ik bedoel, ja, tuurlijk is karakter belangrijk , maar als je bijvoorbeeld de boxer terug zou willen fokken naar een gezonder ras en een bijkomend effect is dat ze nog wel stuiteren, maar niet meer compleet hersenloos stuiteren, zou dat nou zo'n probleem zijn voor pupkopers?

wat dat betreft zou je wellicht andaluz grande kunnen inkruisen in de ibicenco, maar dan kan je ook ibicencos uit spanje halen die in hetzelfde stamboek geregistreerd staan als de andaluzzen, ( na 3 of 5 generaties kunnen die wel een FCI stamboom krijgen itt de andaluz ) daar schiet je dan meer mee op dan een toch ander ras in te kruizen.

Dus, dan geef je hier toch eigenlijk al een mogelijke oplossing voor je eigen probleem?

Ik meen me te herinneren dat er mensen waren die boerenfoxjes erkend wilden krijgen als ras?

dat zou kunnen, daar weet ik niets van , maar de Raad erkent ze zoizo nog niet als zodanig, dus wat dat betreft zijn ze in spanje met de andaluz al jaren verder.

Ik weet er ook niet genoeg van om er verder iets zinnigs over te zeggen. Aan de ene kant lijkt het me goed als dat typische kleine erfhondje een status krijgt zodat mensen niet met de nek worden aangekeken als ze fokken of er eentje halen. Aan de andere kant ga je dan weer 'beperken'. Ik ken een stuk of wat van die boerenfoksdingen, en het zijn in ieder geval *leuke* hondjes.

[Gos]

Iemand die werkt met zijn hond maalt niet om raszuiverheid.
Het maakt toch geen drol uit of je hond wel zuiver is? Als hij die eend maar ophaalt. Of de boeven op afstand houdt.
Als je als beginnende plaggenhutboer je eerste schapen hebt gekocht koop je er een pup van Trijntje van Boer Tjerkstra bij want Trijn is 'n beste hond dus dat zal d'r dochter ook wel zijn.

Vandaar het succes van de xMH en xHH in de KNPV..... De zuiverheid van de hond zit in z'n werkcapaciteiten, niet in z'n papieren

[Gos]

En als die voorspelbaarheid minder groot is dan gewensd dan is er natuurlijk ook nog de mogelijkheid om het foksysteem dusdanig aan te passen dat er meer zekerheid ontstaat.
Je moet natuurlijk niet je pups met 8 weken weg doen.
Het is ook mogelijk om ze pas met 6 maanden te verdelen. Dan weet je goed wat voor vlees je in de kuip hebt, hoor.
Het zou nadelen hebben, ja. Maar ik kan ook wel een lijstje Pro's vinden.

De praktische nadelen hiervan zijn m.i. zo groot dat dit niet realistisch is, tenzij je tig man personeel hebt (en waar betaal je die dan van? ). Zelfs met een nest van 4 of 5 lijkt het me nog teveel om fatsoenlijk met de individuen bezig te kunnen zijn.

[Frenk]

Ik denk dat de rashond nog steeds wel degelijk een functie heeft. Al is het alleen maar in uiterlijk, de een valt nu eenmaal op een mooie stoere grote molloser en de ander is helemaal weg van een schattig klein spanieltje.

Als je vind dat een tas van vuitton meer functie heeft dan een tas van de blokker heb je gelijk. Het is maar net wat je onder functie verstaat
Je hebt het over een luxe-behoefte van mensen, de één valt op een mercedes en de ander op een 2cv. De rashond heeft overwegend geen functie meer in de zin van dat je er (deels) afhankelijk van bent voor je levensonderhoud. En is in die zin overbodig geworden, en dus verworden tot een aardigheidje. Net als een kolenkachel of een waterpomp.

De functie van een hond hangt denk ik af van wat je ervan verwacht.
Als je een leuke hond wil om gezellige hondendingen mee te doen, dan hoef je in principe niet aan rashonden gebonden te zijn, maar dan kun je met een kruising ook uitstekend uit de voeten.

[Jaap*]

Ik denk dat de rashond nog steeds wel degelijk een functie heeft. Al is het alleen maar in uiterlijk, de een valt nu eenmaal op een mooie stoere grote molloser en de ander is helemaal weg van een schattig klein spanieltje.

Als je vind dat een tas van vuitton meer functie heeft dan een tas van de blokker heb je gelijk. Het is maar net wat je onder functie verstaat
Je hebt het over een luxe-behoefte van mensen, de één valt op een mercedes en de ander op een 2cv. De rashond heeft overwegend geen functie meer in de zin van dat je er (deels) afhankelijk van bent voor je levensonderhoud. En is in die zin overbodig geworden, en dus verworden tot een aardigheidje. Net als een kolenkachel of een waterpomp.

De functie van een hond hangt denk ik af van wat je ervan verwacht.
Als je een leuke hond wil om gezellige hondendingen mee te doen, dan hoef je in principe niet aan rashonden gebonden te zijn, maar dan kun je met een kruising ook uitstekend uit de voeten.

Iedereen mag van mij een rashond hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar persoonlijk vind ik dat er veel te zwaar wordt getild aan rasgebonden gedrag. Enkele uitzonderingen daargelaten ben ik van mening dat andere factoren meer van invloed kunnen én horen te zijn op hoe een hond zich ontwikkeld dan z'n rasgebonden eigenschappen. Een hond IS niet z'n ras, een hond is een hond. Het is wél jammer dat raseigenschappen soms karikaturale vormen aannemen en daadoor de hond in de weg gaan zitten.
Maar afijn, ik gebruik het woord functie in de zin van functionaliteit. En mijn kruising is in het "werk" minstens net zo functioneel als eender welke rashond.
Ik vind de eventuele "therapeutische" functie van een hond geen functie. Die verantwoordelijkheid mag je niet bij een hond neerleggen. Een maatje is het, meer niet. Een aardigheidje dus

[Frenk]

Iedereen mag van mij een rashond hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar persoonlijk vind ik dat er veel te zwaar wordt getild aan rasgebonden gedrag. Enkele uitzonderingen daargelaten ben ik van mening dat andere factoren meer van invloed kunnen én horen te zijn op hoe een hond zich ontwikkeld dan z'n rasgebonden eigenschappen. Een hond IS niet z'n ras, een hond is een hond. Het is wél jammer dat raseigenschappen soms karikaturale vormen aannemen en daadoor de hond in de weg gaan zitten.

Ik vind zowel gedrag als uiterlijkheden die "te" zijn bijzonder jammer en die hebben in mijn ogen ook geen toegvoegde waarde, eerder het tegenover gestelde.

Maar afijn, ik gebruik het woord functie in de zin van functionaliteit. En mijn kruising is in het "werk" minstens net zo functioneel als eender welke rashond.

Precies en "werk" of "functionaliteit" kunnen verschillend worden ingevuld. Gezinshond zijn is dat in mijn ogen namelijk bijvoorbeeld ook. En het ene karakter maakt je daar beter voor geschikt dan het andere. Niet in de laatste plaats moet de vraag zijn of jouw verwachtingen en wensen wel bij de hond in kwestie passen. Je moet een hond die geboren is met de drive om elke dag kilometers te lopen niet in een binnenstad bij (chargerend) oude mensen gaan zetten. Aan de andere kant zijn er ook honden die helemaal niet gediend zijn van een jachtpartij of wat dan ook.

Mensen zoeken een hond die past in situatie A en de hond die zij op het oog hebben wordt het gelukkigst van situatie B. Dan moeten zij dus of van situatie willen veranderen of een andere hond uitkiezen. Want hond in situatie A drukken is zielig, toch?

Probleem is echter dat je dat vaak nog niet met een week of 8 allemaal weet. En dan ga je dus naar voorouders/raseigenschappen kijken, neem ik aan. Want hoe zou je dat anders moeten doen?

Ik vind de eventuele "therapeutische" functie van een hond geen functie. Die verantwoordelijkheid mag je niet bij een hond neerleggen. Een maatje is het, meer niet. Een aardigheidje dus

Ik weet niet zo goed wat je met "therapeutische" functie bedoelt

[Jaap*]

Precies en "werk" of "functionaliteit" kunnen verschillend worden ingevuld. Gezinshond zijn is dat in mijn ogen namelijk bijvoorbeeld ook. En het ene karakter maakt je daar beter voor geschikt dan het andere. Niet in de laatste plaats moet de vraag zijn of jouw verwachtingen en wensen wel bij de hond in kwestie passen. Je moet een hond die geboren is met de drive om elke dag kilometers te lopen niet in een binnenstad bij (chargerend) oude mensen gaan zetten. Aan de andere kant zijn er ook honden die helemaal niet gediend zijn van een jachtpartij of wat dan ook.

Mensen zoeken een hond die past in situatie A en de hond die zij op het oog hebben wordt het gelukkigst van situatie B. Dan moeten zij dus of van situatie willen veranderen of een andere hond uitkiezen. Want hond in situatie A drukken is zielig, toch?

Probleem is echter dat je dat vaak nog niet met een week of 8 allemaal weet. En dan ga je dus naar voorouders/raseigenschappen kijken, neem ik aan. Want hoe zou je dat anders moeten doen?

Ik vind de eventuele "therapeutische" functie van een hond geen functie. Die verantwoordelijkheid mag je niet bij een hond neerleggen. Een maatje is het, meer niet. Een aardigheidje dus

Ik weet niet zo goed wat je met "therapeutische" functie bedoelt

Ja, ik praat vanuit mezelf
Het maakt mij niet uit namelijk, als ik val op een hond komt het karakter vanzelf om de hoek. Als die hond de hele dag voor de kachel wil liggen vind ik het prima, en als hij graag de hele dag buiten wil zijn gaan we dát regelen. Ik vind het leuk om een hond het leven te bieden wat bij hem past. Dat vind ik de aardigheid aan honden.

Met "therapeutisch" bedoel ik dat de hond verantwoording gaat dragen voor het levensgeluk van de baas. Ik vind dat je een hond niet mag belasten met die rol, je zorgt maar voor je eigen geluk. Dan komt het met de hond ook wel goed

[Hanneke]

Ik snap wat je bedoelt.

Maar ik denk dat we twee verschillende discussies door elkaar heen voeren. Fokkers van Franse bullen willen geen langere neuzen, fokkers van beardies willen wel honden zonder hypothyroïdie. Het zijn dus ook twee verschillende problemen. Jouw probleem is (waarschijnlijk?) ontstaan of verergerd door de te kleine genenpool, het probleem van Franse bullen is bewust ingefokt. Ook al waren er tien biljoen Franse bullen, liepen ze nog allemaal te hijgen, en dat heeft dus niet met de beschikbaarheid van onvoldoende honden te maken.

Beide zaken vraag ik mij af.
Ik spreek nogal eens fokkers, o.a. van Franse bullen, en daarbij zijn er een aantal die de te korte neuzen wel degelijk als een probleem zien. Korte neus, alla, té korte neus: liever niet. En dan raak je meteen aan de BBC-documentaire: dat keurmeesters de extremen, en daarmee de minder gezonden, de meeste punten geven. Zie daar als fokker dan maar eens een weg in te vinden.
Voor wat betreft de Beardies: wij hebben meerdere malen de vraag gekregen of onze Tjeu niet een dekking kon doen. Uiterlijk is Tjeu een prachtige hond, echt waar. Als we dan meldden dat hij hypothyroïdie heeft, was dat soms voldoende voor de vrager om er van af te zien en soms werd er gewoon de schouders over opgehaald: er zijn toch pilletjes voor? Daar kan ik dus echt pislink over worden.

Dus ik probeer mezelf nu weer effe on-topic te sleuren. Ik moet bekennen dat ik bearded collies, schapendoezen en gos d'atura's amper van elkaar kan onderscheiden, en hoogstwaarschijnlijk zijn er nog meer rassen die ik in het voorbijgaan maar gemakshalve 'een soort schapendoes' noem. Dan zie ik het dus wellicht te simpel, maar zijn er binnen echt aanverwante rassen geen kandidaten om enge ziekten uit je ras te halen?

Laat ik voorop stellen dat ik niet echt ben ingevoerd in de schapendoezen en aanverwanten. Wat ik weet van Beardies is dat er veel onzeker is in de afstamming: sommigen beweren dat de begin-Beardies ontstaan zijn uit allerlei vormen 'working sheepdogs' in de UK, anderen dat er bewust kruisingen zijn gemaakt met Nizinnys, OES, Borders, en wat dies meer zij. In beide gevallen is de genenpool niet echt groot en in het laatste geval zou uitgezocht moeten worden in hoeverre kruisen met deze rassen daadwerkelijk iets zou kunnen opleveren. Over de Gos d'Atura kan ik geen zinnig woord zeggen, ik weet hoe ze eruit zien en wat hun karakter ongeveer is en dat is het dan. Over ziektes en afstamming van het ras weet ik niks.
Alle huidige Beardies stammen overigens af van een zeer beperkt aantal honden.

[Frenk]

Ja, ik praat vanuit mezelf
Het maakt mij niet uit namelijk, als ik val op een hond komt het karakter vanzelf om de hoek. Als die hond de hele dag voor de kachel wil liggen vind ik het prima, en als hij graag de hele dag buiten wil zijn gaan we dát regelen. Ik vind het leuk om een hond het leven te bieden wat bij hem past. Dat vind ik de aardigheid aan honden.

En vind je er dan iets van (omzichtig, maar serieus bedoeld) als mensen een hond zoeken die bij hen past? In de zin dat je je eigen situatie als uitgangspunt neemt?
Zo ben ik er bijvoorbeeld vanuit gegaan dat een kleiner type handig is als je in een stad woont en ben ik dol op harige pluizenbollen.
Vervolgens val ik voor Frenk en wil ik hem heel graag geven wat hij leuk vindt, zoals behendigheid en andere activiteiten.
Maar hoe leuk ik bijvoorbeeld de hond van mijn ouders ook vind, hij is echt veel te groot en heeft veel te veel buitenruimte nodig om bij ons gelukkig te worden.

Met "therapeutisch" bedoel ik dat de hond verantwoording gaat dragen voor het levensgeluk van de baas. Ik vind dat je een hond niet mag belasten met die rol, je zorgt maar voor je eigen geluk. Dan komt het met de hond ook wel goed

Uiteraard. Zijn er serieus mensen die dat doen dan? :N:

[Frenk]

Ik vind zowel gedrag als uiterlijkheden die "te" zijn bijzonder jammer en die hebben in mijn ogen ook geen toegevoegde waarde, eerder het tegenover gestelde.

Zei ze doodleuk met een shih tzu op schoot.

Dat besefte ik me wel hoor
En ik heb daar dus ook over nagedacht voor ik dat postte. Hij is klein, maar hij heeft een volkomen normale neus. En zijn vacht belemmert hem echt nergens in, alleen zou die er in "het wild" anders uit komen te zien.
Zijn proporties qua bouw en spieren zijn goed en zijn conditie is uitstekend. En hij doet wat bij hem past, namelijk samen met zijn baas leuke dingen doen waarbij hij lekker thuis mag ronddarren, maar ook elke dag buiten kan rennen en vliegen en hij mag een keer in de week over allerlei spannende toestellen klauteren.

Dus tja, dat vind ik niet "te", nee.
Ik dacht meer aan het ontbreken van neuzen of schedels die te klein zijn voor hun inhoud en dat soort zaken.

[Jaap*]

Ja, ik praat vanuit mezelf
Het maakt mij niet uit namelijk, als ik val op een hond komt het karakter vanzelf om de hoek. Als die hond de hele dag voor de kachel wil liggen vind ik het prima, en als hij graag de hele dag buiten wil zijn gaan we dát regelen. Ik vind het leuk om een hond het leven te bieden wat bij hem past. Dat vind ik de aardigheid aan honden.

En vind je er dan iets van (omzichtig, maar serieus bedoeld) als mensen een hond zoeken die bij hen past? In de zin dat je je eigen situatie als uitgangspunt neemt?
Zo ben ik er bijvoorbeeld vanuit gegaan dat een kleiner type handig is als je in een stad woont en ben ik dol op harige pluizenbollen.
Vervolgens val ik voor Frenk en wil ik hem heel graag geven wat hij leuk vindt, zoals behendigheid en andere activiteiten.
Maar hoe leuk ik bijvoorbeeld de hond van mijn ouders ook vind, hij is echt veel te groot en heeft veel te veel buitenruimte nodig om bij ons gelukkig te worden.

Nee hoor, daar vind ik verder niets van
Iedereen mag van mij een rashond, zolang je maar geen garanties van de hond gaat verlangen mbt het in de rasbeschrijving aangekondigde gedrag etc.
Je koopt namelijk in eerste instantie een hond, je koopt geen "ras", want dat is maar een concept. Je ziet, met een béétje oog ervoor althans, in één oogopslag met wat voor type hond je te maken hebt. Ik heb geen stamboek nodig om een waker te onderscheiden van een jagende hond, of een schootzitter.

[Jaap*]

Je ziet, met een béétje oog ervoor althans, in één oogopslag met wat voor type hond je te maken hebt. Ik heb geen stamboek nodig om een waker te onderscheiden van een jagende hond, of een schootzitter.

maar dat zie je niet bij een pup, jaap .

In de tegenwoordige fokkerszin van het woord niet, maar dat is eigenlijk waar het nu om draait als je het vergelijkt met hoe er "vroeger" werd gefokt natuurlijk
Als je de beide ouders kent "hoop" je op een beetje van hetzelfde.
Ik moet trouwens zeggen dat wij al jacht in Felix zagen toen hij met 13 weken in z'n asielhokje lag. Dát is hem zeiden we

[Frenk]

Ja. Zo:

Dat blijf ik een probleem vinden.

Gatver :N:

Maar goed, dat geldt voor elke langharige hond

En zolang 'ie met een mens samenleeft, is een langere vacht geen belemmering.

[Hanneke]

Alle huidige Beardies stammen overigens af van een zeer beperkt aantal honden.

Twee, heb ik altijd geleerd. Toch?

Ongeveer, ja. Er zijn nog wel iets meer beardie-achtige honden gebruikt (een stuk of 3) iets later in het traject maar hoe dan ook, de basis is erg smal.

[Frenk]

maar dat zie je niet bij een pup, jaap .

Wel.

ik dacht dat jij een eindje hoger juist nog vond dat puppen net om die reden tot 6 maand bij de fokker zouden moeten blijven, zodat je beter kon inschatten wat voor hond het zou zijn?

Excuus, ik dacht dat je het hier over het ontwaren van het rastype van de betreffende pup had.

Maar, als je rassen en rastypen loslaat, dan is dat straks dus niet meer iets om je op te verlaten?

[Jaap*]

ja, maar dat is valsspelen natuurlijk . is ook niet moeilijk om in een volledig jachttypisch gefokte hond (niet raszuiver, maar wel 'raszuiver' jachthond) een mogelijke jager te zien .

Nou, kijk eens aan. Zie je wel hoe gemakkelijk het is?

[Podenji]

Dus, dan geef je hier toch eigenlijk al een mogelijke oplossing voor je eigen probleem?

indien ik niet FCI honden mocht inkruisen in mijn fok dan zou ik het zo doen, maar zo makkelijk gaat dat momenteel helaas niet, tevens niet omdat er minstens 3 generaties bekent moeten zijn én de honden teven uit een FCI erkend stamboek moeten komen ( en zoizo van hetzelfde ras moeten zijn ).

[Gos]

Zo ben ik er bijvoorbeeld vanuit gegaan dat een kleiner type handig is als je in een stad woont en ben ik dol op harige pluizenbollen.

Best een risicovolle veronderstelling, puur op grootte van de hond gemaakt Vandaar ook de hoeveelheid half-geflipte Jack Russels/hussels die je tegenkomt, leuk zo'n klein hondje, heeft niet zoveel beweging nodig en is leuk voor de kinderen. Todat ze hun eigen bezigheden gaan verzinnen en het supergedreven actiebommetjes blijken te zijn.....