Maar dat manken is domweg het eerste wat opvalt. Als ik voor de zoveelste keer heb uitgelegd wat er met Jack gebeurd is, dan pas krijg ik opmerkingen als "Zonde hoor, wat het is zo'n hele mooie hond" en "Hoe kunnen mensen dat nou doen, want het is juist zo'n lieverd." of van kinders "Maar hij is wel cool, hij lijkt een beetje op een wolf. Een lieve wolf."christo schreef:Nou, dan weet je nu dat dat niet altijd door iedereen gewaardeerd wordt. Doe er je voordeel mee, zou ik zeggen.starfleet schreef:Het zou mij ook kunnen overkomen dat ik zomaar vraag wat je hond mankeert. Niet als je een vreselijk chagerijnig gezicht rondloopt, maar wel als je al eens oogcontact gemaakt hebt en geknikt of zo. Tja.christo schreef: Dus begint eerst met (binnen mijn gehoorsafstand) 'goh, die hond hinkt'. Dan valt het gesprek weer stil en dan is het (naar mij gericht, maar op hetzelfde volume) "Wat heeft hij?"
En dan stomverbaasd zijn als ik hen beleefd duidelijk maak dat ze moeten wieberen.![]()
Ik heb nul behoefte om een gesprek met wie dan ook aan te gaan over Aidan en zijn manken. Nul. En wie dit na deze uitleg nòg niet snapt moet misschien maar eens de rest van het topic nogmaals doorlezen.
Opmerkingen over veel te dik zijn of lelijk e.d. dat zijn gewoon rotopmerkingen, die zou ik nooit maken over je hond.
Anne![]()
En dat Aidan mankt is trouwens ook een rotopmerking. Er wordt nooit eens gezegd van, goh wat is hij mooi, goh wat heeft hij een lol. Wel door andere mensen gelukkig, maar niet door het 'hij mankt' slag mensen. Blind, doof en dom zien ze alleen een mankepoot. Dat is net zo'n rotopmerking als wanneer iemand van jouw hond alleen wil zien dat hij dik is.
Wat je geeft is wat je krijgt, en als je andere mensen een tikkie meer krediet geeft, krijg je dat vaak ook terug.


