Even een update-je:
De rust begint behoorlijk te komen hier!
De slaap- wandel-en rusttijden van Suus en dochter zijn heel goed op elkaar afgestemd.
En mijn panische stress daarmee ook
Verder heb ik ook mijn ideeen behoorlijk bijgeschaafd.
Ik wilde het liefst dat ze meteen aan mijn voet los kon lopen bij wijze van spreken, dat ze meteen zou komen als ik haar riep enzovoorts, en zoals ik al eerder zei, wilde ik het allemaal een beetje TE goed doen.
Ik had de lat erg hoog liggen voor mezelf en Suus.
Ik heb besloten het heel rustig aan te doen.
En concentreer me voorlopig alleen even op de noodzakelijke dingen.
De andere dingen stap voor stap.
Daardoor irriteer ik me veel minder als ze bijvoorbeeld aan de riem trekt, niet meteen komt als ik roep etc.
Ben er wel achter dat ze me een spiegeltje voorhoudt....
Allereerst vind ik haar TE lief om haar terug te brengen en ten tweede zijn er ook dingen die gewoon heel goed gaan.
Ze blaft bijvoorbeeld bijna nooit.
Ze kan goed in de bench zijn, ook als ik niet thuis ben gaat dat goed (even geinformeerd bij de buren)
Ze is superlief met andere honden.
Ze schooit niet.
Ze blijft (meestal) al keurig van mijn dochters' speelgoed af.
Ze heeft wel nog dolle buien (als een gek rondjes rennen in de tuin bijv.) maar is wel over het geheel genomen al iets rustiger.
En bovendien heb ik een mooi strak dagritme door haar, en genieten zowel ik als mijn dochtertje heel erg van de wandelingen.
Vandaag kwam mijn ex met onze hond voor de derde keer langs en ze hebben weer heerlijk gespeeld samen.
Mijn exhond is een enorme dominante reu die weinig kan hebben van andere honden, maar Suus mag alles bij hem; in zijn poten bijten, in zijn oren hangen etc. alles vindt hij best. Zo leuk om te zien! Echt dikke maatjes die twee.
Ik wil jullie nogmaals bedanken voor alle tips, en harten onder de riem!!!
........ gun jezelf, je dochter en je hond de tijd.
)
mooi om te lezen dat het nu goed gaat!
.
