Moderator: moderatorteam
Hoewel die ene hond waar ik het eerder over had echt een enórme schat was. Althans, voor mij en voor zijn eigenaren.
maar dat hangt toch van de hond zelf af*Ineke* schreef:Het gaat me eigenlijk niet zozeer om de Witjes, of nou ja, ook weer wel.Budkes schreef:Mijn Duitser reageerde in het geheel niet, mijn hollander werd helemaal angstig en hyper, was ook absoluut geen stabiele hond en mijn Mechel accepteerd geen "spatsjes" oftewel die is in staat om mij te bijten.
Ik heb dus geen eenduidig antwoord op die vraag. Maar herders verschillen natuurlijk ook nogal van elkaar. Mijn overleden Duitser zou de perfecte hond voor je zijn geweest, maar ik ken ook weinig honden die zo stabiel waren als hij. Ook niet onder de huidige duitser populatie, of ze zijn uit werklijnen en dat is denk ik dan weer niet de bedoeling. Je oorspronkelijke vraag was natuurlijk de witjes en daarbij is stabiliteit geen zekere factor in de populatie.Het ging me erom dat ik denk dat die wat zachter en gevoeliger zijn dan andere Herders. Maar nogmaals, de liefste Herder die ik ooit heb gekend was een Mechelse x Groenendaeler. Zoals jouw Mechelse zou reageren is natuurlijk absoluut niet handig dan.
Lunatic schreef:Dat geld ook weer niet voor alle Labradors, er zit een wereld van verschil tussen de "show-lab" en een lab uit werklijnen.*Ineke* schreef:Ik vind Labradors echt helemaal niks. Veel te lomp.Maeve schreef:Overigens, ik vind Goldens ook behoorlijk gevoelig dus als je een hond wil die niet reageert op jouw angst weet ik niet of dat wel een goed idee is. Labradors bijvoorbeeld vind ik een stuk harder, die kunnen dat soort dingen naast zich neer leggen. De Goldens die ik ken zijn wel degelijk heel baasgericht en gevoelig waardoor de stemming van de baas grote invloed heeft.
Die uit werklijnen zijn enorm baasgericht, de rest van de wereld bestaat nietMaar hoe baasgerichter de hond, hoe gevoeliger deze voor de stemming van de baas is, ongeacht het ras denk ik.
Misschien hangt het inderdaad van de hond zelf af. Sóley is wat minder rastypisch qua karakter dan Fien en Jobbi. Maar met Sóley heb ik die band. Van een Herder zou ik juist die baasgerichtheid en stabiliteit verwachten. Is dat heel raar?renee-uk schreef:maar dat hangt toch van de hond zelf af
er zijn richtlijnen vwb het karakter waar je vanuit mag gaan, maar dat wil toch niet zeggen dat die voor alle honden van een bepaald ras hetzelfde zijn?
dat zie je zelf toch ook al bij je ijsjes?
ik heb twee duitse herders die volkomen verschillend van karakter zijn en toch zijn het allebei duitse herders uit de keurfok.
er zal vast wel ergens een super stabiel witje rondlopen of een superstabiele duitse herder maar dat zegt toch niks over de rest van de honden van dat ras?
budkes dh had prima gepast in jouw plannen, mijn jan zou gillend gek en super onbetrouwbaar geworden zijn.
een odh is een duitse herder met lang haar, aangezien ze van dezelfde voorouders afstammen komt het karakter ook overeen, waarbij dan wel de opmerking dat bepaalde lijnen (zowel bij odh's als dh's) een ander soort honden geven dan andere lijnen waar dan ook even vroijk weer een hoop uitzonderingen op zijn.
maar dat blijf je nou eenmaal houden met alle rassen.
in mijn ogen zoek jij naar een herder die of niet bestaat of met een kaarsje gezocht moet worden en ik denk dat je van een koude kermis thuis gaat komen als je je verwachtingen niet bijstelt en dit ook inderdaad doorzet.
In welk opzicht moet ik mijn verwachtingen bijstellen? Qua gehoorzaamheid/baasgerichtheid of stabiliteit? Of ik het doorzet weet ik nog niet, het duurt nog zo lang en er is nog een partij die meebeslist natuurlijk.renee-uk schreef:in mijn ogen zoek jij naar een herder die of niet bestaat of met een kaarsje gezocht moet worden en ik denk dat je van een koude kermis thuis gaat komen als je je verwachtingen niet bijstelt en dit ook inderdaad doorzet.
nee het hangt zeker van de hond af, niet misschien*Ineke* schreef:Misschien hangt het inderdaad van de hond zelf af. Sóley is wat minder rastypisch qua karakter dan Fien en Jobbi. Maar met Sóley heb ik die band. Van een Herder zou ik juist die baasgerichtheid en stabiliteit verwachten. Is dat heel raar?renee-uk schreef:maar dat hangt toch van de hond zelf af
er zijn richtlijnen vwb het karakter waar je vanuit mag gaan, maar dat wil toch niet zeggen dat die voor alle honden van een bepaald ras hetzelfde zijn?
dat zie je zelf toch ook al bij je ijsjes?
ik heb twee duitse herders die volkomen verschillend van karakter zijn en toch zijn het allebei duitse herders uit de keurfok.
er zal vast wel ergens een super stabiel witje rondlopen of een superstabiele duitse herder maar dat zegt toch niks over de rest van de honden van dat ras?
budkes dh had prima gepast in jouw plannen, mijn jan zou gillend gek en super onbetrouwbaar geworden zijn.
een odh is een duitse herder met lang haar, aangezien ze van dezelfde voorouders afstammen komt het karakter ook overeen, waarbij dan wel de opmerking dat bepaalde lijnen (zowel bij odh's als dh's) een ander soort honden geven dan andere lijnen waar dan ook even vroijk weer een hoop uitzonderingen op zijn.
maar dat blijf je nou eenmaal houden met alle rassen.
in mijn ogen zoek jij naar een herder die of niet bestaat of met een kaarsje gezocht moet worden en ik denk dat je van een koude kermis thuis gaat komen als je je verwachtingen niet bijstelt en dit ook inderdaad doorzet.
Wat je zegt over de ODH/DH weet ik, ik noem de ODH omdat ik die mooier vind. Zou ook de langstokhaar kunnen hebben genoemd.
Dat snap ik en dat weet ik ook. Maar ik dacht dat Herders wel stabiel waren. Of nou ja, niet allemaal natuurlijk en de Witjes misschien nog wel het minst, maar toch. Stabiel.renee-uk schreef:nee het hangt zeker van de hond af, niet misschien
je kunt in zijn algemeenheid uitgaan van rasbeschrijvingen en zeker van de aanvullingen daarop die je van eigenaren krijgt.
maar iedere hond is behalve zijn ras ook nog een individu.
het zou mooi zijn als je uit elke combinatie honden krijgt die 100% voldoen aan de ideale raskenmerken, maar omdat je met levende wezens te doen hebt zal dat nooit gebeuren.
om echt stabiel te zijn moet je dingen naast je neer kunnen leggen en honden die het het baasje naar de zin maken als hun levenstaak zien zullen dat niet kunnen.*Ineke* schreef:Dat snap ik en dat weet ik ook. Maar ik dacht dat Herders wel stabiel waren. Of nou ja, niet allemaal natuurlijk en de Witjes misschien nog wel het minst, maar toch. Stabiel.renee-uk schreef:nee het hangt zeker van de hond af, niet misschien
je kunt in zijn algemeenheid uitgaan van rasbeschrijvingen en zeker van de aanvullingen daarop die je van eigenaren krijgt.
maar iedere hond is behalve zijn ras ook nog een individu.
het zou mooi zijn als je uit elke combinatie honden krijgt die 100% voldoen aan de ideale raskenmerken, maar omdat je met levende wezens te doen hebt zal dat nooit gebeuren.
ja hoor, dat mag best maar als het met regelmaat terugkeert kun je toch maar beter voor een iets onverschilliger hond kiezen*Ineke* schreef:Dan vraag ik me dus af of je als eigenaar dan nooit een zwak moment mag hebben, omdat je hond er direct op reageert met angst en/of agressie.
Ik denk dat iedereen wel eens een zwak moment heeft. Mijn moeder had die ook nadat mijn vader overleed. Finn is daardoor ook echt wel een tijdje enigszins van slag geweest. Zowel door mijn moeder als door het verlies van mijn vader. Een super rustige man waarbij elke hond boven op zijn voeten wilde liggen. Hij is een tijdje onrustiger en pieperiger geweest. Maar mede door zijn stabiele karakter én opvoeding is hij daar goed doorheen gekomen.*Ineke* schreef:Dan vraag ik me dus af of je als eigenaar dan nooit een zwak moment mag hebben, omdat je hond er direct op reageert met angst en/of agressie.
Dat denk ik ook. Hier 2 enorm baasgerichte Goldens (gaan beslist niet met iemand meewandelen als wij thuis zijn, maar ook als we niet thuis waren wilden ze toch liever niet lopen met mijn ouders bijvoorbeeld; dat ze in huis kwamen als gezelschap vonden ze geweldig, maar lopen hoefde niet echt). En beiden voelen ze haarfijn onze stemming aan. Weten bijvoorbeeld al dat er woorden gaan vallen, terwijl die er nog niet eens zijnLunatic schreef:Die uit werklijnen zijn enorm baasgericht, de rest van de wereld bestaat niet
Dit is denk ik een vrij groot risico bij veel herderachtigen.Branka schreef: Of types die het stuur dus wel overnemen als je even niet zo stevig in je schoenen staat.
Meen je dat nou?Roo schreef:Vind je een Australische herder niet leuk? Die passen ook wel een beetje binnen het plaatje.
Dat vind ik nou echt regelteven die heel veel duidelijkheid nodig hebben. Krijgen ze die duidelijkheid niet dan creeëren ze die zelf wel, maar dat lijkt me niet echt de bedoeling.
Precies - heel goede uitleg.renee-uk schreef:om echt stabiel te zijn moet je dingen naast je neer kunnen leggen en honden die het het baasje naar de zin maken als hun levenstaak zien zullen dat niet kunnen.
die betrekken iedere handeling van dat baasje op zichzelf; is baasje woest op de buurman pikken zij alleen op dat baasje woest is en doordat ze zo verweven zijn met hun baas is dat in hun ogen automatisch woest op hen.
lijkt me niet heel moeilijk om te begrijpen dat dat, als dat met regelmaat gebeurt, niet erg prettig voor zo'n hond is.
die weet totaal niet meer waar ie aan toe is en het ligt maar net aan de hond zelf hoe ie daar verder mee omgaat.
de een zal agressief worden, de ander druk en de derde zal gaan kruipen voor de baas, maar gelukkige honden zijn het niet en of de baas zo blij is met die ontwikkelingen is ook maar de vraag.
instabiel versterkt instabiel, lijkt me logisch.
). Maar ik zou zeker niet zo'n gevoelige en baasgerichte hond nemen als je zelf niet de stabiele factor in zijn/haar leven kunt zijn.Haha ja dat meen ik. De golden retrievers die ik om me heen zie zijn kalm, maar absoluut niet zo baasgericht als dat de ts lijkt te willen. Herders (duits, wit, mechelaar) zou ik niet met zekerheid kunnen zeggen, maar lijken mij behoorlijk gevoelig voor woede- en paniekaanvallen. De aussies die ik tot nu toe ben tegen gekomen waren baasgericht, maar ook wat stoerder en minder snel in paniek. Maargoed, iedereen heeft andere ervaringen. Het zal toch nooit lukken de perfecte hond te vinden. Als ik de ts was zou ik shows of eigenaren van de rassen die zij leuk vindt opzoeken, en kijken waar je de grootste klik mee hebt.Maeve schreef:Meen je dat nou?Roo schreef:Vind je een Australische herder niet leuk? Die passen ook wel een beetje binnen het plaatje.
om weer verder te ronken. En zeker lay vindt ik aardig baasgericht.
Mijn honden kunnen er ook prima tegen als ik een dag geïrriteerd ben. Maar ik weet niet of hetzelfde zou gelden als ik echt woede-aanvallen zou hebben. Ik zou daar niet op gokken persoonlijk.Jeannettebo schreef: Mijn mecheltje kan er prima tegen als ik een dag geïriteerd ben en weet wel degelijk of het algemeen is of dat iets tegen haar is. Mijn tatra trouwens net zo.
Beide kunnen me aankijken van
Een Rowan dus*Ineke* schreef:Volgens mij had ik dat al eerder gezegd, een hond die andere honden en mensen negeert, totaal niet interessant vindt. Een hond die het van mij af laat hangen hoe hij zich gedraagt, in die zin dat hij commando's van mij verwacht. Zowel in huis als buiten. Die naar mij luistert en niet naar anderen.Budkes schreef:Maar wat bedoel je dan precies met baasgericht? Zoek je dan een hond die je de hele dag naar de ogen kijkt in huis of een hond voor wie de hele wereld wegvalt als jij er bent? Wat is precies je definitie daarvan, en dan niet weggezet tegen de ijslandse hond maar gewoon, wat vind jij?
Ik vind de gemiddelde golden namelijk super baasgericht maar dan wel afgezet tegen de gemiddelde molosser.
Mijn herders zijn uiteraard ook erg baasgericht, maar als ik Mikey uitlaat dan vergeet hij mijn aanwezigheid toch ook nog al eens met grote regelmaat. Cent, duitser, kon gewoon compleet schijt aan me hebben maar was superstabiel, hij had toch ook wel een dikke middelvinger.
Als ik met die honden aan het werk/trainen ben/was echter dan konden ze bij wijze van spreken tegen een boom lopen zonder het in de gaten te hebben, zo op mij gericht.
Dus.....wat zoek je precies.
Ja, dat schreef ik ook al.Sita schreef: Een Rowan dus
Ja daar heb je wel gelijk in. Ze werken geweldig en zijn erg baasgericht maar toch wat harder, ze trekken zich niet snel iets aan zeg maar. Maar toch, kijk voor de grap eens hoeveel Aussies herplaatst zijn/worden. Dat is dus omdat mensen het ras absoluut onderschatten. De ervaring die ik met Aussies heb is dat het niet het ras is waarbij je zo'n zwak moment kan hebben. Ze moeten absoluut consequent opgevoed worden en kunnen behoorlijk nerveus worden als ze niet weten waar ze aan toe zijn.Roo schreef:Haha ja dat meen ik. De golden retrievers die ik om me heen zie zijn kalm, maar absoluut niet zo baasgericht als dat de ts lijkt te willen. Herders (duits, wit, mechelaar) zou ik niet met zekerheid kunnen zeggen, maar lijken mij behoorlijk gevoelig voor woede- en paniekaanvallen. De aussies die ik tot nu toe ben tegen gekomen waren baasgericht, maar ook wat stoerder en minder snel in paniek. Maargoed, iedereen heeft andere ervaringen. Het zal toch nooit lukken de perfecte hond te vinden. Als ik de ts was zou ik shows of eigenaren van de rassen die zij leuk vindt opzoeken, en kijken waar je de grootste klik mee hebt.Maeve schreef:Meen je dat nou?Roo schreef:Vind je een Australische herder niet leuk? Die passen ook wel een beetje binnen het plaatje.
Sita schreef:Of een SaarMiep, maar die krijgt ze niet*Ineke* schreef:Volgens mij had ik dat al eerder gezegd, een hond die andere honden en mensen negeert, totaal niet interessant vindt. Een hond die het van mij af laat hangen hoe hij zich gedraagt, in die zin dat hij commando's van mij verwacht. Zowel in huis als buiten. Die naar mij luistert en niet naar anderen.Budkes schreef:Maar wat bedoel je dan precies met baasgericht? Zoek je dan een hond die je de hele dag naar de ogen kijkt in huis of een hond voor wie de hele wereld wegvalt als jij er bent? Wat is precies je definitie daarvan, en dan niet weggezet tegen de ijslandse hond maar gewoon, wat vind jij?
Ik vind de gemiddelde golden namelijk super baasgericht maar dan wel afgezet tegen de gemiddelde molosser.
Mijn herders zijn uiteraard ook erg baasgericht, maar als ik Mikey uitlaat dan vergeet hij mijn aanwezigheid toch ook nog al eens met grote regelmaat. Cent, duitser, kon gewoon compleet schijt aan me hebben maar was superstabiel, hij had toch ook wel een dikke middelvinger.
Als ik met die honden aan het werk/trainen ben/was echter dan konden ze bij wijze van spreken tegen een boom lopen zonder het in de gaten te hebben, zo op mij gericht.
Dus.....wat zoek je precies.
Een Rowan dus
