Ik heb een hekel aan onze hond gekregen.....

[renee-uk]

allemachtig
gina wou ook elke kat die ze zag naar de andere wereld helpen, maar het was tegelijkertijd van al mijn honden uit heden en verleden de enige hond die ik 100% bij kinderen vertrouwde.
het een heeft gewoon helemaal niks met het ander te maken.

[labje]

Al die kritiek naar TS is terecht, maar ik denk dat het grootste probleem niet bij TS ligt, maar bij haar man.
Die is er blijkbaar wat laconieker onder, en dat lijkt me de essentie van het hele probleem. Zij kan wel de schouders willen zetten onder een heropvoeding van de hond, maar als hij dat niet doet schiet het natuurlijk ook niet op.
Ik vind het een sneu verhaal, voor de hond, voor de slachtoffers, en ook voor TS.

Helemaal mee eens.

[Sanner]

Die van mij zijn voor 100% te vertrouwen met katten.. maar niet met kinderen.

Het een heeft niet veel te maken met het ander, nee. Ik kan wel begrijpen dat je het vertrouwen een beetje verliest als je ziet dat je hond tot zulke dingen in staat is. Maar daar zul je je toch overheen moeten zetten, het blijft een hond met hondse instincten.
Lastigste in dit geval is je man.. daar kan ik je niet over adviseren.

Succes in ieder geval want een rot situatie is het wel.

[Liesbeth]

An, ik denk dat je een stukje gemist hebt in de openingspost. Ze hebben inmiddels een zoontje.

Is dat zo? Ik lees alleen maar dat het haar zoontje is

Waar gaat dit nou weer over? Het is ons zoontje!

O.a. over dit antwoord:

Die hebben ook een klein hondje, en ze passen op mijn zoontje, als ik een situatie nog minder vertrouw dan Sjuul en mijn zoontje, is het wel mijn man zijn ouders in combinatie met sjuul en mijn zoon!

En daar heb je het ook nog over jouw man, en zijn ouders. Maar een paar berichten ervoor ging het ook al over JOUW zoon

Dit is het laatste wat ik hierover schrijf.
Als je de openingstopic goed had gelezen had je beter geweten.

[Miranda]

Al die kritiek naar TS is terecht, maar ik denk dat het grootste probleem niet bij TS ligt, maar bij haar man.
Die is er blijkbaar wat laconieker onder, en dat lijkt me de essentie van het hele probleem. Zij kan wel de schouders willen zetten onder een heropvoeding van de hond, maar als hij dat niet doet schiet het natuurlijk ook niet op.
Ik vind het een sneu verhaal, voor de hond, voor de slachtoffers, en ook voor TS.

Ik vind het ook een sneu verhaal.
Maar de angst voor de veilugheid van het kind omdat er katten zijn doodgebeten en een konijn ontgaat me een beetje.

Ik ben het eigenlijk wel eens met Tara.

En een hond die zijn of haar instinct volgt en katten en konijnen doodt hoeft zéker geen probleem te zijn voor kinderen. Maar een hond die nogal een karaktertje is, en daarnaast nogal grenzeloos wordt gehouden....Dát schat ik persoonlijk wel in als een risico bij kinderen. En volgens mij is niet enkel het eerste, maar zeker ook het laatste aan de hand.

Als ik TS was zou ik harde grenzen gaan trekken.
Echt harde grenzen.

[Marion.]

Dit is het laatste wat ik hierover schrijf.
Als je de openingstopic goed had gelezen had je beter geweten.

Ik weet wel dat het hun gezamelijke kindje is hoor. Ik kan wel lezen.

Kindje wordt alleen wel vaak benoemd als HAAR zoontje, en Sjuul als ZIJN hond.

[-Saskia-]

Ik snap er niks van dat je hond zo vaak de kans gehad heeft. Vind het echt een heel erg triest bericht.
Als jullie er niet voor kunnen zorgen dat zulke dingen niet gebeuren kun je misschien beter een ander plekje voor haar zoeken inderdaad.

Dit dus.
Ik sta met mijn mond vol tanden bij zoveel onverschilligheid
Maakt niet uit of het nu een eigen hond is of niet, een hond zo vaak de kans geven een ander dier binnen het gezin te verwonden is ontzettend dom.

En wat de rest zegt, dit betekent niet dat het met je kindje fout hoeft te gaan, ervan uitgaande dat het opletten tegen dan wel wat beter gaat

[Pakdebal]

Ik begrijp echt dat je een hekel aan de hond hebt gekregen en ik vermoed dat dat niet alleen is omdat ze makkelijk bijt, maar ook omdat ze een wig tussen jou en je man drijft. .

Nu je dit zo zegt kan je daar inderdaad wel gelijk in hebben.
Ik had heel erg het idee dat hij de hond belangrijker vind dan mij, heb hem dit ook gezegd, zijn antwoord is dat hij ons allebei belangrijk vind.

dacht ik ook al, huwelijksproblemen met de hond als " schuldige "

dit zit veel dieper dan alleen maar die hond , het is ook al zijn ouders , en zijn kat , .

[tekkel]

An, ik denk dat je een stukje gemist hebt in de openingspost. Ze hebben inmiddels een zoontje.

Is dat zo? Ik lees alleen maar dat het haar zoontje is

Waar gaat dit nou weer over? Het is ons zoontje!

Trek het je niet te veel aan wat mensen schrijven. Filter de antwoorden op wat er voor jou nuttig is en laat de rest voor wat het is

Overigens vind ik het wel wat kort door de bocht dat er wordt geschreven het is nu eenmaal een teckel en teckels doden prooidieren.
Ik heb ook mijn hele leven een teckel gehad en die beet niets of niemand dood ook de kat niet, ook niet toen ie nog jong was.

Het blijkt niet te gaan om de xtekkel maar om de JR

[malinois]

An, ik denk dat je een stukje gemist hebt in de openingspost. Ze hebben inmiddels een zoontje.

Is dat zo? Ik lees alleen maar dat het haar zoontje is

Waar gaat dit nou weer over? Het is ons zoontje!

Trek het je niet te veel aan wat mensen schrijven. Filter de antwoorden op wat er voor jou nuttig is en laat de rest voor wat het is

Overigens vind ik het wel wat kort door de bocht dat er wordt geschreven het is nu eenmaal een teckel en teckels doden prooidieren.
Ik heb ook mijn hele leven een teckel gehad en die beet niets of niemand dood ook de kat niet, ook niet toen ie nog jong was.

Het is een hond en veel honden hebben nu eenmaal jachtinstinct. Een konijn zou hier zn leven niet zeker zijn een kat ook niet. En ik geen jachthonden.
Maar als eigenaar heb je er maar voor te zorgen dat ie dat niet doet zeker niet in huis. Dat t de 1e keer gebeurd omdat je t niet weet alla maar toch niet zo vaak. Dan ben je gewoon laks of in nette bewoording niet erg slim.

[Freya]

Ok, we kunnen allemaal wel roepen waarom je nog een tweede kat geprobeerd hebt of waarom je niets met de hond gedaan hebt maar daar schieten we nu niets mee op. Wat gedaan is is gebeurt en dat was op dat moment waarschijnlijk in jullie ogen de beste keus, anders zou je het immers niet gedaan hebben. Ik zou ook de beste hoop en instelling hebben maar deze hond lijkt niet te vertrouwen te zijn in de buurt van andere dieren en ook mensen (baas in zijn hand bijten).
Ik zou jezelf een hoop stress bespraken, constant bedacht moeten zijn op een eventuele aanval is vermoeiend. Ik ben het met je eens dat de hond weg moet. Maargoed, dat is het probleem, hoe ga je er op de beste manier vanaf komen.
Wat ik altijd goed vind werken met mannen is iets 'op proef' doen.
Stel hem voor dat je een nieuwe (tijdelijke) baas voor de hond zoekt of hem naar het asiel brengt. Dit voor een periode van een paar weken tot een maand. Bevalt dit dan kan de hond wegblijven, wellicht valt er voor je man ook veel last van zijn schouders en hard maar waar, uit het oog is uit het hart. Er wel bij vermeldend dat deze hond niet in een omgeving met andere dieren mag komen, dit zal denk ik geen groot probleem zijn want de hond zelf is een lief beest toch?

[Chantal]

Ik begrijp echt dat je een hekel aan de hond hebt gekregen en ik vermoed dat dat niet alleen is omdat ze makkelijk bijt, maar ook omdat ze een wig tussen jou en je man drijft. .

Nu je dit zo zegt kan je daar inderdaad wel gelijk in hebben.
Ik had heel erg het idee dat hij de hond belangrijker vind dan mij, heb hem dit ook gezegd, zijn antwoord is dat hij ons allebei belangrijk vind.

dacht ik ook al, huwelijksproblemen met de hond als " schuldige "

dit zit veel dieper dan alleen maar die hond , het is ook al zijn ouders , en zijn kat , .

Wat een onzin, gadverdamme! Zijn ouders, zijn inderdaad niet mijn ouders!

[crienepien]

Chantal, negeer de berichten waar je niets aan hebt. Voor je het weet zit je in een oeverloze totaal zinlose discussie die niet meer over de kern van de zaak gaat. Sommige mensen kunnen het nou eenmaal niet laten.

[Chantal]

Ik startte dit topic voor tips en advies, ik kan daarnaast goed tegen kritiek.

Maar nu lees ik ineens dat ik huwelijksproblemen heb, dat mijn kind niet zijn kind zou zijn etc.

WAAR GAAT DIT OVER!

Het spijt me, aan de meeste antwoorden heb ik aardig wat gehad, maar door dit soort opmerkingen word ik boos en verdrietig, want naast de discussie over de hond zijn wij dolgelukkig.
Ik heb het wel een beetje gehad al op dit forum!
Nogmaals bedankt aan de mensen die mij wil tips hebben gegeven!

[lets have fun]

Ik startte dit topic voor tips en advies, ik kan daarnaast goed tegen kritiek.

Maar nu lees ik ineens dat ik huwelijksproblemen heb, dat mijn kind niet zijn kind zou zijn etc.

WAAR GAAT DIT OVER!

Het spijt me, aan de meeste antwoorden heb ik aardig wat gehad, maar door dit soort opmerkingen word ik boos en verdrietig, want naast de discussie over de hond zijn wij dolgelukkig.
Ik heb het wel een beetje gehad al op dit forum!
Nogmaals bedankt aan de mensen die mij wil tips hebben gegeven!

Als het je zo raakt negeer het dan. Want anders blijven mensen daar ook weer op reageren en voor je het weet gaat het alleen daar nog maar over.
Het maakt toch ook geen fuck uit wat een ander ervan vindt of denkt.

Hebben jullie nou al besloten wat te doen met het hondje?

[S@ndr@]

ja dat is ook t honden forum, "beetje' hysterisch soms, wil nog wel eens doorslaan en ergens mee aan de haal gaan, je kunt t maar beter negeren, of zelfs eens een flinke veeg uit de pan geven , wie weet dringt t door.
wat je hond of eigenlijk de hond van je partner betreft, zou ik toch maatregelen nemen, geen katten of andere (vlucht) huisdieren meer, gaat niet goed komen.
en voor je vertrouwen, altijd toezicht bij de baby als de hond in de buurt is. of als je even naar het toilet moet desnoods de hond meenemen.
dit soort dingen zijn heel strikt, want met jou loopt t gezag de kamer uit.
de rest is allemaal al gezegd denk ik

[Liesbeth]

Tja, dan zal ik het wel lastig maken, maar ik vind niet dat de hond per se weg moet. Wat wel moet gebeuren is de aanpak van de hond veranderen en dan voornamelijk de aanpak van de man naar Sjuul.
Mijn insteek is om om de tafel te gaan zitten en zaken goed uit te gaan praten op een rustige manier.

Vertel je man dat je goed begrijpt dat hij de hond (die hij al zolang heeft) niet kwijt wil. Als ik in zijn schoenen stond zou ik ook gaan steigeren bij het idee.
Ik zou bij mijn man wel aangeven dat ik serieus bang ben voor problemen tussen hond en zoontje, als die groter wordt. Hoewel ik helemaal niet van mening ben dat als een hond andere dieren pakt, hij/zij ook mensen wat aan zal doen, heb ik bij dit hondje, zoals ze zich NU gedraagt, wel mijn twijfels.
Dat ze je man heeft gebeten vind ik totaal NIET relevant, ik ga er vanuit dat dat een reactie is geweest op het in het nekvel pakken.

Vertel je man dat je ontzettend verdrietig wordt van de situatie, dat je het er moeilijk mee hebt, dat je niet meer weet wat je moet doen. Een beetje emotionele chantage is soms wel handig. Veel mannen willen heel graag hun vrouw helpen als ze het moeilijk hebben .
Probeer er naar toe te werken dat jullie (liefst hij) een gedragstherapeut inschakelen, waar hij dan ook bij zal zijn als die peut het gedrag van Sjuul komt bekijken.

Sjuul de deur uit kan altijd nog, maar daar moeten jullie beiden achterstaan. Als je daar NU naar toe gaat werken heeft iedereen er straks spijt van en doet dat je huwelijk geen goed.

Uiteraard in de tussentijd alle zintuigen richten op madam en jullie zoontje, zodat daar in ieder geval niks tussen gebeurt.

Goed, zo zou mijn aanpak zijn.

Sterkte met de situatie.

[Corneliana]

ik zou geen gedragstherapeut inschakelen maar een relatietherapeut
ik heb wel een beetje medelijden met de hond
die voelt ook donders goed aan of ze teveel is of niet.
maar ik snap best dat het jou irriteert en dat is ook niet echt gezellig.
nonstop om je heen kijken of ze geen aanvalsplannen heeft.
weg met dat beest. niet inslapen maar herplaatsen.

[Selene]

ik zou geen gedragstherapeut inschakelen maar een relatietherapeut
ik heb wel een beetje medelijden met de hond
die voelt ook donders goed aan of ze teveel is of niet.
maar ik snap best dat het jou irriteert en dat is ook niet echt gezellig.
nonstop om je heen kijken of ze geen aanvalsplannen heeft.
weg met dat beest. niet inslapen maar herplaatsen.

Waarom dat nou weer? ze hebben een meningsverschil over een hond, dat kan gebeuren. Ik ga met liesbeth mee

[chrico]

Tja, dan zal ik het wel lastig maken, maar ik vind niet dat de hond per se weg moet. Wat wel moet gebeuren is de aanpak van de hond veranderen en dan voornamelijk de aanpak van de man naar Sjuul.
Mijn insteek is om om de tafel te gaan zitten en zaken goed uit te gaan praten op een rustige manier.

Vertel je man dat je goed begrijpt dat hij de hond (die hij al zolang heeft) niet kwijt wil. Als ik in zijn schoenen stond zou ik ook gaan steigeren bij het idee.
Ik zou bij mijn man wel aangeven dat ik serieus bang ben voor problemen tussen hond en zoontje, als die groter wordt. Hoewel ik helemaal niet van mening ben dat als een hond andere dieren pakt, hij/zij ook mensen wat aan zal doen, heb ik bij dit hondje, zoals ze zich NU gedraagt, wel mijn twijfels.
Dat ze je man heeft gebeten vind ik totaal NIET relevant, ik ga er vanuit dat dat een reactie is geweest op het in het nekvel pakken.

Vertel je man dat je ontzettend verdrietig wordt van de situatie, dat je het er moeilijk mee hebt, dat je niet meer weet wat je moet doen. Een beetje emotionele chantage is soms wel handig. Veel mannen willen heel graag hun vrouw helpen als ze het moeilijk hebben .
Probeer er naar toe te werken dat jullie (liefst hij) een gedragstherapeut inschakelen, waar hij dan ook bij zal zijn als die peut het gedrag van Sjuul komt bekijken.

Sjuul de deur uit kan altijd nog, maar daar moeten jullie beiden achterstaan. Als je daar NU naar toe gaat werken heeft iedereen er straks spijt van en doet dat je huwelijk geen goed.

Uiteraard in de tussentijd alle zintuigen richten op madam en jullie zoontje, zodat daar in ieder geval niks tussen gebeurt.

Goed, zo zou mijn aanpak zijn.

Sterkte met de situatie.

Mooie insteek

[Freya]

ik zou geen gedragstherapeut inschakelen maar een relatietherapeut
ik heb wel een beetje medelijden met de hond
die voelt ook donders goed aan of ze teveel is of niet.
maar ik snap best dat het jou irriteert en dat is ook niet echt gezellig.
nonstop om je heen kijken of ze geen aanvalsplannen heeft.
weg met dat beest. niet inslapen maar herplaatsen.

Waarom dat nou weer? ze hebben een meningsverschil over een hond, dat kan gebeuren. Ik ga met liesbeth mee

ik ook

[Liesbeth]

ik zou geen gedragstherapeut inschakelen maar een relatietherapeut
ik heb wel een beetje medelijden met de hond
die voelt ook donders goed aan of ze teveel is of niet.
maar ik snap best dat het jou irriteert en dat is ook niet echt gezellig.
nonstop om je heen kijken of ze geen aanvalsplannen heeft.
weg met dat beest. niet inslapen maar herplaatsen.

Een relatietherapeut verandert niets aan het gedrag van Sjuul of aan de aanpak van haar.
Als TS en haar man op een lijn kunnen komen mbt de aanpak van Sjuul zal dat hun relatie ten goede komen. Dat gaat naar mijn mening sneller met een honden-GT dan met een relatietherapeut. Ik denk dat die laatste meer kapot maakt dan goed voor hun is.

[Chihuahua-paws]

Ik heb alleen het verhaal van Ts gelezen en ben afgehaakt bij omdat we het niet nog eens wilde laten gebeuren hebben we een kat uit het assiel gehaald.
sorrie hoor maar als je dat niet nog eens wil laten gebeuren dan haal je niet nog een kat.

Ik vind het verschrikkelijk dat als je weet dat je hondje een konijn dood bijt en een kat flink te grazen neemt toch de verantwoording niet neemt en het houd bij de hond en aan de hond gaat werken etc.

Ik kan hier geen respect voor hebben.

Blijkt dat je niet zo goed gelezen hebt, we wilde niet nog eens laten gebeuren dat een vrolijk kitten de weg opspringt en doodgereden word, daarom wilde we een wat rustigere kat!

Ik heb het prima gelezen hoor tot aan daar daarna zoals verteld afgehaakt.
Maar zit je nou de keuze voor een andere kat te verdedigen terwijl het daar ook slecht mee is afgelopen.
Jullie gezin verdient het simpelweg niet om dieren te houden in mijn ogen.
Er is totaal geen controle.
Mijn vriend en ik zijn het ook niet altijd met elkaar eens.
Maar onze katten of konijnen van onze buren worden niet doodgebeten door ons hondje.
Overgens ook niet doodgereden want ze blijven gewoon binnen.
Er zijn meerdere incidenten gebeurd waar jullie de schuld van geven aan het hondje.
Fout.
Jullie hond , kat en huis en jullie hebben er zorg voor te dragen dat alle dieren die daar leven veilig zijn.

[moniek&bo]

En voorkomen dat je hond een kat of konijn pakt is toch niet zo moeilijk? Zeker nu je er geen meer in huis hebt..
Buiten lijntje erom en klaar.

Hoef hier ook niet te proberen een schattig katje in huis erbij te nemen

Het lijkt me nu een veel groter probleem dat TS het hondje in kwestie 'haat' en hem absoluut niet bij haar kindje wil hebben.
Lijkt me dat dáár het probleem nu zit?

[Corneliana]

ik zou geen gedragstherapeut inschakelen maar een relatietherapeut
ik heb wel een beetje medelijden met de hond
die voelt ook donders goed aan of ze teveel is of niet.
maar ik snap best dat het jou irriteert en dat is ook niet echt gezellig.
nonstop om je heen kijken of ze geen aanvalsplannen heeft.
weg met dat beest. niet inslapen maar herplaatsen.

Een relatietherapeut verandert niets aan het gedrag van Sjuul of aan de aanpak van haar.
Als TS en haar man op een lijn kunnen komen mbt de aanpak van Sjuul zal dat hun relatie ten goede komen. Dat gaat naar mijn mening sneller met een honden-GT dan met een relatietherapeut. Ik denk dat die laatste meer kapot maakt dan goed voor hun is.

zou ook kunnen inderdaad
kan een hoop stress opleveren, een zich in zoverre misdragende hond.

[kooi]

Waar ik toch moeite mee heb is het verhaal van de tweede kat die is doodgebeten, Joep.
Je zegt dat dit de kat van de ex was en dat deze goed met hondje overweg kon.
Desalniettemin lees ik dat ze die kat, voor het uiteindelijke doden al een keer gegrepen had en een poot had verwond.
Of ik moet het verkeerd gelezen hebben?

Dat is dus onder jouw dak gebeurd en dat maakt je in mijn ogen medeverantwoordelijk.
Je zegt dat je een goede relatie hebt, maar je durft niet te riskeren om te zeggen zij eruit of ik eruit, omdat je bang bent dat dat jeje relatie kost.
Je hebt dus een goede relatie op voorwaarde dat....
Je bent bang dat het hondje je kindje gaat pakken.
Dan maakt het niet uit dat hier allerlei deskundigen daarover hun mening vanuit een grondige ervaring geven.
Die angst gaat niet weg.

als je man echt van je houdt dan wil hij je niet dwingen om op deze manier samen te leven.
tuurlijk is een hond belangrijk, maar het is toch maar een hond.

[renee-uk]

Waar ik toch moeite mee heb is het verhaal van de tweede kat die is doodgebeten, Joep.
Je zegt dat dit de kat van de ex was en dat deze goed met hondje overweg kon.
Desalniettemin lees ik dat ze die kat, voor het uiteindelijke doden al een keer gegrepen had en een poot had verwond.
Of ik moet het verkeerd gelezen hebben?

Dat is dus onder jouw dak gebeurd en dat maakt je in mijn ogen medeverantwoordelijk.
Je zegt dat je een goede relatie hebt, maar je durft niet te riskeren om te zeggen zij eruit of ik eruit, omdat je bang bent dat dat jeje relatie kost.
Je hebt dus een goede relatie op voorwaarde dat....
Je bent bang dat het hondje je kindje gaat pakken.
Dan maakt het niet uit dat hier allerlei deskundigen daarover hun mening vanuit een grondige ervaring geven.
Die angst gaat niet weg.

als je man echt van je houdt dan wil hij je niet dwingen om op deze manier samen te leven.
tuurlijk is een hond belangrijk, maar het is toch maar een hond.

dat soort dingen kun je natuurlijk net zo goed omdraaien, als ts van haar man houdt zou ze hem ook niet willen dwingen de hond weg te doen.
het lijkt erop dat er een intern machtsstrijdje aan de gang is daar en dat het hondje gebruikt wordt om dat eens fijn uit te vechten.

relatietherapie lijkt me helemaal niet zo verkeerd, want een gezonde relatie is het allerminst zo te lezen.

[jacq1970]

Mijn Esperanza dood ook katten, kleine dieren en jaja zelfs kleine honden als ze de kans krijgt... maar die krijgt ze niet...
Pas had ze een mol tepakken, ik wilde haar daar weghalen en toen beet ze mij..wel 2x ... en ook dat vind ik logisch dat ze dat deed.. ze was helemaal in haar prooi , helemaal in the killing mood en dan kom ik ertussen.. maar haar daarom weg doen is niet eens een optie, komt niet eens tersprake zelfs.. aard van het beestje.. en voor ons is het zaak te zorgen dat het niet gebeurt.. en al helemaal geen katten nemen natuurlijk.
Overigens is ze reuze ok tegen kinderen .. dus de combi ze dood katten dus ons kind is ook niet veilig is echt larie...

Ik denk dat jullie meer met Sjuul moeten doen, dus als je man haar zo belangrijk vind zal hij toch meer aan de slag met haar moeten , dus een training of hondensport, wat fietsen, meer wandelen... meer grenzen aan gaan geven.. ik snap dat jouw man de hond niet kwijt wilt maar dan kan je wel van hem eisen dat hij even wat meer gaat doen met de hond.

[kooi]

Waar ik toch moeite mee heb is het verhaal van de tweede kat die is doodgebeten, Joep.
Je zegt dat dit de kat van de ex was en dat deze goed met hondje overweg kon.
Desalniettemin lees ik dat ze die kat, voor het uiteindelijke doden al een keer gegrepen had en een poot had verwond.
Of ik moet het verkeerd gelezen hebben?

Dat is dus onder jouw dak gebeurd en dat maakt je in mijn ogen medeverantwoordelijk.
Je zegt dat je een goede relatie hebt, maar je durft niet te riskeren om te zeggen zij eruit of ik eruit, omdat je bang bent dat dat jeje relatie kost.
Je hebt dus een goede relatie op voorwaarde dat....
Je bent bang dat het hondje je kindje gaat pakken.
Dan maakt het niet uit dat hier allerlei deskundigen daarover hun mening vanuit een grondige ervaring geven.
Die angst gaat niet weg.

als je man echt van je houdt dan wil hij je niet dwingen om op deze manier samen te leven.
tuurlijk is een hond belangrijk, maar het is toch maar een hond.

dat soort dingen kun je natuurlijk net zo goed omdraaien, als ts van haar man houdt zou ze hem ook niet willen dwingen de hond weg te doen.
het lijkt erop dat er een intern machtsstrijdje aan de gang is daar en dat het hondje gebruikt wordt om dat eens fijn uit te vechten.

relatietherapie lijkt me helemaal niet zo verkeerd, want een gezonde relatie is het allerminst zo te lezen.

Dat zou zo kunnen zijn als zij geen goede argumenten had, maar die heeft ze wel.
Maar het beste argument lijkt me nog dat het voor dat hondje ook fijner is om te wonen op een pelk waar hij weer het geliefde huisdier is van degene die de meeste tijd met hem doorbrengt.

[renee-uk]

Waar ik toch moeite mee heb is het verhaal van de tweede kat die is doodgebeten, Joep.
Je zegt dat dit de kat van de ex was en dat deze goed met hondje overweg kon.
Desalniettemin lees ik dat ze die kat, voor het uiteindelijke doden al een keer gegrepen had en een poot had verwond.
Of ik moet het verkeerd gelezen hebben?

Dat is dus onder jouw dak gebeurd en dat maakt je in mijn ogen medeverantwoordelijk.
Je zegt dat je een goede relatie hebt, maar je durft niet te riskeren om te zeggen zij eruit of ik eruit, omdat je bang bent dat dat jeje relatie kost.
Je hebt dus een goede relatie op voorwaarde dat....
Je bent bang dat het hondje je kindje gaat pakken.
Dan maakt het niet uit dat hier allerlei deskundigen daarover hun mening vanuit een grondige ervaring geven.
Die angst gaat niet weg.

als je man echt van je houdt dan wil hij je niet dwingen om op deze manier samen te leven.
tuurlijk is een hond belangrijk, maar het is toch maar een hond.

dat soort dingen kun je natuurlijk net zo goed omdraaien, als ts van haar man houdt zou ze hem ook niet willen dwingen de hond weg te doen.
het lijkt erop dat er een intern machtsstrijdje aan de gang is daar en dat het hondje gebruikt wordt om dat eens fijn uit te vechten.

relatietherapie lijkt me helemaal niet zo verkeerd, want een gezonde relatie is het allerminst zo te lezen.

Dat zou zo kunnen zijn als zij geen goede argumenten had, maar die heeft ze wel.
Maar het beste argument lijkt me nog dat het voor dat hondje ook fijner is om te wonen op een pelk waar hij weer het geliefde huisdier is van degene die de meeste tijd met hem doorbrengt.

dat is ook maar betrekkelijk.
wie weet heeft manlief wel net zulke goede argumenten, maar die horen we niet.

dat hondje elders beter af is ben ik wel met je eens, hondjes horen ook een prettig leven te hebben en al die stress zal dit hondje zeker ook geen goed doen.