Het gedrag van je hond excuseren

[petertje]

Ik hou yaga meestal kort bij andere honden, vooral als het wat kleinere rassen zijn, als mensen me dan een beetje raar aankijken vertel ik ze meestal dat hij veel te lomp is om met kleine hondjes te spelen. Als ik ze vervelend vind zeg ik dat hij het verschil tussen honden en konijnen niet ziet, en gek is op konijnen.

[renee-uk]

sowieso is elke hond anders, en pas je je aanpak aan naar wat voor die bewuste hond het beste werkt. wat bij de ene angstige hond geweldig werkt, werkt weer totaal niet voor een andere angstige hond. wij hebben de aanpak gezocht die voor luna het beste werkte, waar zij het beste op reageerde. toen ik in het asiel angstige honden socialiseerde, deed ik het weer heel anders, omdat de tijd die ik per dag had met de hond beperkt was.

ja, maar de angst van luna krijg je er dus niet uit op jouw manier, zoals je zelf zegt in voorgaande posts.
persoonlijk zou ik dan naar een andere manier zoeken want een hond met angsten vind ik het ergste dat er is, vooral omdat het zo onnodig is

zolang ze in het bos, op de hei en het strand zich helemaal uit kan leven, vrolijk loopt te kwispelen en speelt met andere honden heeft ze in elk geval weer kwaliteit van leven, wat ze eerst niet had. in het dorp lopen is niet persé noodzakelijk, aangezien zowel bos als hei op een steenworp afstand liggen.
soms krijg je niet alle angst uit een hond, daarom worden er zoveel honden met kennelsyndroom ingeslapen. het ligt er ook heel erg aan hoe de inprentingsfase was van een hond. als die goed was, en de angst pas later is gekomen, heb je meer kans dat je het eruit krijgt.

en daar heb je dan weer een verschil in opvatting.
je hebt niet te maken met al die andere honden, je hebt te maken met je eigen hond en ik met de nadruk op ik zal er alles aan doen om angsten zoveel mogelijk uit mijn hond te halen.
dat jij dat anders ziet en doet is je goed recht, het is immers jouw hond, maar zeggen dat het niet kan omdat het je verder wel gebakken zit, wil niet zeggen dat het ook werkelijk niet kan als je een andere manier probeert.
zoals ik eerder al zei zijn er meer wegen die naar rome leiden, het verschil is of je ook werkelijk naar rome wil of het wel ver genoeg vindt als je bij milaan bent aangekomen

[lunaquinty]

sowieso is elke hond anders, en pas je je aanpak aan naar wat voor die bewuste hond het beste werkt. wat bij de ene angstige hond geweldig werkt, werkt weer totaal niet voor een andere angstige hond. wij hebben de aanpak gezocht die voor luna het beste werkte, waar zij het beste op reageerde. toen ik in het asiel angstige honden socialiseerde, deed ik het weer heel anders, omdat de tijd die ik per dag had met de hond beperkt was.

ja, maar de angst van luna krijg je er dus niet uit op jouw manier, zoals je zelf zegt in voorgaande posts.
persoonlijk zou ik dan naar een andere manier zoeken want een hond met angsten vind ik het ergste dat er is, vooral omdat het zo onnodig is

zolang ze in het bos, op de hei en het strand zich helemaal uit kan leven, vrolijk loopt te kwispelen en speelt met andere honden heeft ze in elk geval weer kwaliteit van leven, wat ze eerst niet had. in het dorp lopen is niet persé noodzakelijk, aangezien zowel bos als hei op een steenworp afstand liggen.
soms krijg je niet alle angst uit een hond, daarom worden er zoveel honden met kennelsyndroom ingeslapen. het ligt er ook heel erg aan hoe de inprentingsfase was van een hond. als die goed was, en de angst pas later is gekomen, heb je meer kans dat je het eruit krijgt.

en daar heb je dan weer een verschil in opvatting.
je hebt niet te maken met al die andere honden, je hebt te maken met je eigen hond en ik met de nadruk op ik zal er alles aan doen om angsten zoveel mogelijk uit mijn hond te halen.
dat jij dat anders ziet en doet is je goed recht, het is immers jouw hond, maar zeggen dat het niet kan omdat het je verder wel gebakken zit, wil niet zeggen dat het ook werkelijk niet kan als je een andere manier probeert.
zoals ik eerder al zei zijn er meer wegen die naar rome leiden, het verschil is of je ook werkelijk naar rome wil of het wel ver genoeg vindt als je bij milaan bent aangekomen

ik doe er ook alles aan om het eruit te krijgen, en er zit nog steeds verbetering in. maar ik heb geen zin om tegen jou op te gaan bieden wie nou de beste manier van aanpak heeft. ik ken mijn hond, en weet/zie wat voor haar het beste werkt, en daar gaan we gewoon mee door, ongeacht wat een ander daarvan vind. als ik zie hoe ver luna is gekomen in zo'n korte tijd, weet ik dat we het voor haar goed aanpakken. je kunt niet alles tegelijk willen.

[renee-uk]

ik doe er ook alles aan om het eruit te krijgen, en er zit nog steeds verbetering in. maar ik heb geen zin om tegen jou op te gaan bieden wie nou de beste manier van aanpak heeft. ik ken mijn hond, en weet/zie wat voor haar het beste werkt, en daar gaan we gewoon mee door, ongeacht wat een ander daarvan vind. als ik zie hoe ver luna is gekomen in zo'n korte tijd, weet ik dat we het voor haar goed aanpakken. je kunt niet alles tegelijk willen.

in mijn ogen doe je dat dus niet, dat alles als je een andere manier van aanpak afwijst en met drogredenen aankomt waarom dat is.
en verder gaat het helemaal niet om tegen elkaar opbieden, zoals ik al zei het is jouw hond.
ik geef alleen aan wat ik zou doen en dat kwam zo ter sprake omdat luna-en-nog-iets me daar naar vroeg.

[TessaThomas]

Ik heb hier ook een onzekere, bange hond. De 1e 2,5 jaar van haar leven heeft ze in een tuin geleefd en kwam niet binnen en ook niet buiten die tuin. Ze durft dagenlang niet in de woonkamer te komen als je 1 vlieg dood geslagen hebt, die de maand december het liefst onder de kerstboom doorbrengt, maar die buiten geleerd heeft dat aanval de beste verdediging is. En niet te belonen met een bal of een voertje. We hebben maandenlang met begeleiding gewerkt en ze heeft wel geleerd dat ze niet hoeft aan te vallen. Wij lossen alles op en als iets echt dood eng is, dan zoeken we een afstand voordat ze verstijft en belonen we daar. Nog steeds niet met een bal en met heel weinig voer, maar wel met stem en een aai. In huis wordt ze voor elk stapje in de goede richting beloond, maar niet gedwongen om die woonkamer in te gaan als ze niet durft.

Maar ik pas me wel aan aan haar. Vliegen doodslaan doen we dus niet, dan hangen we wel een plakstrip op. Als we de andere hond een verbale correctie geven, stellen we ondertussen haar gerust. Ze blijft thuis als wij gaan trainen, omdat ze het dood eng vindt in de auto tussen de blaffende honden. Ze hoeft geen contact met andere honden, dus lopen we op plekken waar we die niet tegen komen.

[lunaquinty]

ik doe er ook alles aan om het eruit te krijgen, en er zit nog steeds verbetering in. maar ik heb geen zin om tegen jou op te gaan bieden wie nou de beste manier van aanpak heeft. ik ken mijn hond, en weet/zie wat voor haar het beste werkt, en daar gaan we gewoon mee door, ongeacht wat een ander daarvan vind. als ik zie hoe ver luna is gekomen in zo'n korte tijd, weet ik dat we het voor haar goed aanpakken. je kunt niet alles tegelijk willen.

in mijn ogen doe je dat dus niet, dat alles als je een andere manier van aanpak afwijst en met drogredenen aankomt waarom dat is.
en verder gaat het helemaal niet om tegen elkaar opbieden, zoals ik al zei het is jouw hond.
ik geef alleen aan wat ik zou doen en dat kwam zo ter sprake omdat luna-en-nog-iets me daar naar vroeg.

ik wijs die manier af omdat we die in het begin geprobeerd hebben, en dat totaal niet werkte bij luna. geduld is het belangrijkste bij een hond als luna. eerst was het voor mij het belangrijkste dat ze überhaupt buiten durfde te komen. nou, dat ging in het buitengebied een stuk beter dan in het dorp. nu ze zo ver is dat het daar geweldig gaat, komt de rest aan de beurt. 1 voor 1, niet alles tegelijk. dat ze in het dorp ontspannen kan lopen is voor mij minder belangrijk dan dat ze buiten durfde te plassen en poepen, en ik vond het ook belangrijker dat ze zich eens lekker uit durfde te leven buiten. ook dat ze mij ging vertrouwen staat boven ontspannen kunnen lopen in een woonwijk.

[Mit]

'Ze houden niet zo van andere mensen.'
Geldt voor allemaal eigenlijk, veel mensen buiten willen de babies aaien maar die komen echt niet. Stellar meestal wel maar als er plotseling iemand voor ons staat dan gaat ze blaffen.

[luna2906]

[
ik geef alleen aan wat ik zou doen en dat kwam zo ter sprake omdat luna-en-nog-iets me daar naar vroeg.

Luna-en-nog-iets bedankt je voor het antwoord. Ik heb mijn hond van pup af aan en vind het gewoon erg interessant waar je tegen aan loopt met sommige herplaatsers en hoe je dat zou kunnen oppakken. Het was dan ook niet de bedoeling om Lunaquinty het gevoel te geven tegen Renée op te moeten bieden. Ik vind het interessant en misschien heeft een ander wel wat aan het antwoord van Renee. Ik denk dat ze genoeg kennis en kunde heeft op het gebied van herplaatsers om zinnige dingen te zeggen

[renee-uk]

ik doe er ook alles aan om het eruit te krijgen, en er zit nog steeds verbetering in. maar ik heb geen zin om tegen jou op te gaan bieden wie nou de beste manier van aanpak heeft. ik ken mijn hond, en weet/zie wat voor haar het beste werkt, en daar gaan we gewoon mee door, ongeacht wat een ander daarvan vind. als ik zie hoe ver luna is gekomen in zo'n korte tijd, weet ik dat we het voor haar goed aanpakken. je kunt niet alles tegelijk willen.

in mijn ogen doe je dat dus niet, dat alles als je een andere manier van aanpak afwijst en met drogredenen aankomt waarom dat is.
en verder gaat het helemaal niet om tegen elkaar opbieden, zoals ik al zei het is jouw hond.
ik geef alleen aan wat ik zou doen en dat kwam zo ter sprake omdat luna-en-nog-iets me daar naar vroeg.

ik wijs die manier af omdat we die in het begin geprobeerd hebben, en dat totaal niet werkte bij luna. geduld is het belangrijkste bij een hond als luna. eerst was het voor mij het belangrijkste dat ze überhaupt buiten durfde te komen. nou, dat ging in het buitengebied een stuk beter dan in het dorp. nu ze zo ver is dat het daar geweldig gaat, komt de rest aan de beurt. 1 voor 1, niet alles tegelijk. dat ze in het dorp ontspannen kan lopen is voor mij minder belangrijk dan dat ze buiten durfde te plassen en poepen, en ik vond het ook belangrijker dat ze zich eens lekker uit durfde te leven buiten. ook dat ze mij ging vertrouwen staat boven ontspannen kunnen lopen in een woonwijk.

tja geduld heb ik natuurlijk niet gehad met mijn honden, daar ging alles meteen van een lijen dakje

wat ik ook nog geleerd heb in de rietjeperiode is dat ik niet meer zo hard gil dat ik iets niet doe.
ik kan me nog herinneren dat ik met veel overtuiging zei nooooooit counter conditioning toe te gaan passen.
totdat.....

..... ik met een doodsbang voor vuurwerk rietje zat en het ten einde raad dan toch maar op die manier probeerde.
het resultaat staat nog wel ergens op het forum en manohman wat ben ik blij dat ik het wel toegepast heb, al was het in een beetje aangepaste vorm.
van een overtuigd tegenstander ben ik nu zowat de grootste fan van die methode en ik ben elke keer weer verrast en ontzettend blij met het resultaat dat ik ermee heb.

ik zeg in elk geval niet meer zo gauw nooit en al zeker niet voor ik het daadwerkelijk geprobeerd heb!

[renee-uk]

[
ik geef alleen aan wat ik zou doen en dat kwam zo ter sprake omdat luna-en-nog-iets me daar naar vroeg.

Luna-en-nog-iets bedankt je voor het antwoord. Ik heb mijn hond van pup af aan en vind het gewoon erg interessant waar je tegen aan loopt met sommige herplaatsers en hoe je dat zou kunnen oppakken. Het was dan ook niet de bedoeling om Lunaquinty het gevoel te geven tegen Renée op te moeten bieden. Ik vind het interessant en misschien heeft een ander wel wat aan het antwoord van Renee. Ik denk dat ze genoeg kennis en kunde heeft op het gebied van herplaatsers om zinnige dingen te zeggen

normaal had ik het bij luna gehouden, maar zo heet het hondje van lunaquinty ook en dat leek me wat verwarrend
had ook geen zin om het navoegsel op te zoeken vandaar....

[luna2906]

[
ik geef alleen aan wat ik zou doen en dat kwam zo ter sprake omdat luna-en-nog-iets me daar naar vroeg.

Luna-en-nog-iets bedankt je voor het antwoord. Ik heb mijn hond van pup af aan en vind het gewoon erg interessant waar je tegen aan loopt met sommige herplaatsers en hoe je dat zou kunnen oppakken. Het was dan ook niet de bedoeling om Lunaquinty het gevoel te geven tegen Renée op te moeten bieden. Ik vind het interessant en misschien heeft een ander wel wat aan het antwoord van Renee. Ik denk dat ze genoeg kennis en kunde heeft op het gebied van herplaatsers om zinnige dingen te zeggen

normaal had ik het bij luna gehouden, maar zo heet het hondje van lunaquinty ook en dat leek me wat verwarrend
had ook geen zin om het navoegsel op te zoeken vandaar....

Haha ik had mijn hond ook gewoon een originelere naam moeten geven

[lunaquinty]

[
ik geef alleen aan wat ik zou doen en dat kwam zo ter sprake omdat luna-en-nog-iets me daar naar vroeg.

Luna-en-nog-iets bedankt je voor het antwoord. Ik heb mijn hond van pup af aan en vind het gewoon erg interessant waar je tegen aan loopt met sommige herplaatsers en hoe je dat zou kunnen oppakken. Het was dan ook niet de bedoeling om Lunaquinty het gevoel te geven tegen Renée op te moeten bieden. Ik vind het interessant en misschien heeft een ander wel wat aan het antwoord van Renee. Ik denk dat ze genoeg kennis en kunde heeft op het gebied van herplaatsers om zinnige dingen te zeggen

normaal had ik het bij luna gehouden, maar zo heet het hondje van lunaquinty ook en dat leek me wat verwarrend
had ook geen zin om het navoegsel op te zoeken vandaar....

Haha ik had mijn hond ook gewoon een originelere naam moeten geven

mijn luna heette eigenlijk rana, maar dat vond ik helemaal niets.

[lunaquinty]

ik doe er ook alles aan om het eruit te krijgen, en er zit nog steeds verbetering in. maar ik heb geen zin om tegen jou op te gaan bieden wie nou de beste manier van aanpak heeft. ik ken mijn hond, en weet/zie wat voor haar het beste werkt, en daar gaan we gewoon mee door, ongeacht wat een ander daarvan vind. als ik zie hoe ver luna is gekomen in zo'n korte tijd, weet ik dat we het voor haar goed aanpakken. je kunt niet alles tegelijk willen.

in mijn ogen doe je dat dus niet, dat alles als je een andere manier van aanpak afwijst en met drogredenen aankomt waarom dat is.
en verder gaat het helemaal niet om tegen elkaar opbieden, zoals ik al zei het is jouw hond.
ik geef alleen aan wat ik zou doen en dat kwam zo ter sprake omdat luna-en-nog-iets me daar naar vroeg.

ik wijs die manier af omdat we die in het begin geprobeerd hebben, en dat totaal niet werkte bij luna. geduld is het belangrijkste bij een hond als luna. eerst was het voor mij het belangrijkste dat ze überhaupt buiten durfde te komen. nou, dat ging in het buitengebied een stuk beter dan in het dorp. nu ze zo ver is dat het daar geweldig gaat, komt de rest aan de beurt. 1 voor 1, niet alles tegelijk. dat ze in het dorp ontspannen kan lopen is voor mij minder belangrijk dan dat ze buiten durfde te plassen en poepen, en ik vond het ook belangrijker dat ze zich eens lekker uit durfde te leven buiten. ook dat ze mij ging vertrouwen staat boven ontspannen kunnen lopen in een woonwijk.

tja geduld heb ik natuurlijk niet gehad met mijn honden, daar ging alles meteen van een lijen dakje

wat ik ook nog geleerd heb in de rietjeperiode is dat ik niet meer zo hard gil dat ik iets niet doe.
ik kan me nog herinneren dat ik met veel overtuiging zei nooooooit counter conditioning toe te gaan passen.
totdat.....

..... ik met een doodsbang voor vuurwerk rietje zat en het ten einde raad dan toch maar op die manier probeerde.
het resultaat staat nog wel ergens op het forum en manohman wat ben ik blij dat ik het wel toegepast heb, al was het in een beetje aangepaste vorm.
van een overtuigd tegenstander ben ik nu zowat de grootste fan van die methode en ik ben elke keer weer verrast en ontzettend blij met het resultaat dat ik ermee heb.

ik zeg in elk geval niet meer zo gauw nooit en al zeker niet voor ik het daadwerkelijk geprobeerd heb!

dat had ik met kalmerende signalen, tot ik samen met mijn oudste op mijn rug lag om mijn buik te tonen aan luna niet dat het hielp, maar we hebben het wel geprobeerd

[lunaquinty]

ik zeg trouwens ook echt niet dat ik alles weet. zelfs na 20 jaar herplaatsers leer ik van elke hond weer dingen bij.

[ranetje]

Luna-en-nog-iets bedankt je voor het antwoord. Ik heb mijn hond van pup af aan en vind het gewoon erg interessant waar je tegen aan loopt met sommige herplaatsers en hoe je dat zou kunnen oppakken. Het was dan ook niet de bedoeling om Lunaquinty het gevoel te geven tegen Renée op te moeten bieden. Ik vind het interessant en misschien heeft een ander wel wat aan het antwoord van Renee. Ik denk dat ze genoeg kennis en kunde heeft op het gebied van herplaatsers om zinnige dingen te zeggen

normaal had ik het bij luna gehouden, maar zo heet het hondje van lunaquinty ook en dat leek me wat verwarrend
had ook geen zin om het navoegsel op te zoeken vandaar....

Haha ik had mijn hond ook gewoon een originelere naam moeten geven

mijn luna heette eigenlijk rana, maar dat vond ik helemaal niets.

Mijn onlangs overleden hond heette Rana.

[ranetje]

ik doe er ook alles aan om het eruit te krijgen, en er zit nog steeds verbetering in. maar ik heb geen zin om tegen jou op te gaan bieden wie nou de beste manier van aanpak heeft. ik ken mijn hond, en weet/zie wat voor haar het beste werkt, en daar gaan we gewoon mee door, ongeacht wat een ander daarvan vind. als ik zie hoe ver luna is gekomen in zo'n korte tijd, weet ik dat we het voor haar goed aanpakken. je kunt niet alles tegelijk willen.

in mijn ogen doe je dat dus niet, dat alles als je een andere manier van aanpak afwijst en met drogredenen aankomt waarom dat is.
en verder gaat het helemaal niet om tegen elkaar opbieden, zoals ik al zei het is jouw hond.
ik geef alleen aan wat ik zou doen en dat kwam zo ter sprake omdat luna-en-nog-iets me daar naar vroeg.

ik wijs die manier af omdat we die in het begin geprobeerd hebben, en dat totaal niet werkte bij luna. geduld is het belangrijkste bij een hond als luna. eerst was het voor mij het belangrijkste dat ze überhaupt buiten durfde te komen. nou, dat ging in het buitengebied een stuk beter dan in het dorp. nu ze zo ver is dat het daar geweldig gaat, komt de rest aan de beurt. 1 voor 1, niet alles tegelijk. dat ze in het dorp ontspannen kan lopen is voor mij minder belangrijk dan dat ze buiten durfde te plassen en poepen, en ik vond het ook belangrijker dat ze zich eens lekker uit durfde te leven buiten. ook dat ze mij ging vertrouwen staat boven ontspannen kunnen lopen in een woonwijk.

Dat was in het begin

Ik neem aan dat je nu meer vertrouwen van haar hebt gekregen, dus misschien zou het de moeite waard zijn om dat puntje nog eens op te pakken?

Gewoon een suggestie hoor!

Ik lees de discussie met plezier omdat er zo verschillende inzichten boven komen en dat heeft niets met tegen elkaar opbieden te maken (vind ik)

[luna2906]

mijn luna heette eigenlijk rana, maar dat vond ik helemaal niets.

Ik vind Rana eigenlijk wel mooi. Hoor je niet zo vaak. Dan kom je onderweg tenminste niet drie andere honden met dezelfde naam tegen. Luna vindt het af en toe maar verwarrend, allemaal mensen die haar roepen en wie is dan de leukste?

[lunaquinty]

mijn luna heette eigenlijk rana, maar dat vond ik helemaal niets.

Ik vind Rana eigenlijk wel mooi. Hoor je niet zo vaak. Dan kom je onderweg tenminste niet drie andere honden met dezelfde naam tegen. Luna vindt het af en toe maar verwarrend, allemaal mensen die haar roepen en wie is dan de leukste?

ik weet niet, vond rana zo streng klinken. dat is haar stamboomnaam, en als ik zie wat haar erkende fokker allemaal heeft uitgevreten met haar, wilde ik die naam niet gebruiken.
er lopen hier ook wel een paar luna's rond, maar ook een paar namen die er veel op lijken, zoals loeder en lola. dat zorgt hier in het bos ook wel eens voor grappige verwarringen.
ik heb de naam luna gekozen, omdat de maan uitzonderlijk groot en fel was op de nacht dat mijn vriend haar bij mij bracht. hij wilde haar "moon" noemen, maar ik zag me niet over straat roepen: moontje, kom dan moontje!!!

[lieke]

Helemaal off topic natuurlijk, maar het afleren/ombuigen van angsten doet mij ineens denken aan mijn Kyra. Altijd de meest stabiele teef geweest die je je maar kunt indenken.
Nu is ze aan het dementeren en hoewel ik weet dat honden in die fase soms bang kunnen worden, heeft ze daar tot nu toe geen last van gehad. Het bleef bij dingen die eigenlijk wel lollig zijn: meelopen met vreemde mensen, mij niet meer herkennen, tijdens een wandeling met andere honden ineens opleven zo van 'ha wat leuk, er zijn andere honden bij' en dan iedereen vrolijk gaan begroeten, e.d.

Maar sinds kort heeft ze iets nieuws: er is bij mij in de buurt een grote vijver met een houten bruggetje er over heen die naar een park leidt. En sinds kort is Kyra doodsbang om over die brug te gaan. Zo bang, dat ze voor ik het in de gaten kreeg het op een lopen zette. Met haar artrose-lijf was ze toch zo snel dat ik haar pas een 500m verder weer te pakken kreeg.
Wat ik nu doe is haar ruim voor het bruggetje (voordat ze in de gaten krijgt dat we erover heen moeten ), optillen en haar erover heen dragen. Als ik haar na het bruggetje weer neerzet, is alles in orde en hobbelt ze vrolijk weer verder. Gekke muts.
Ik heb geen zin om haar hierop te trainen. Heeft volgens mij ook totaal geen zin. Ze is 10 jaar lang er vrolijk over heen gegaan en ik weet ook niet waarom ze bang is geworden. Ik accepteer het alleen, ook al omdat het haar verder niet beperkt in haar functioneren.
Wel in dat van mij, want ik hou er een zere rug aan over maar à la.

[lunaquinty]

Helemaal off topic natuurlijk, maar het afleren/ombuigen van angsten doet mij ineens denken aan mijn Kyra. Altijd de meest stabiele teef geweest die je je maar kunt indenken.
Nu is ze aan het dementeren en hoewel ik weet dat honden in die fase soms bang kunnen worden, heeft ze daar tot nu toe geen last van gehad. Het bleef bij dingen die eigenlijk wel lollig zijn: meelopen met vreemde mensen, mij niet meer herkennen, tijdens een wandeling met andere honden ineens opleven zo van 'ha wat leuk, er zijn andere honden bij' en dan iedereen vrolijk gaan begroeten, e.d.

Maar sinds kort heeft ze iets nieuws: er is bij mij in de buurt een grote vijver met een houten bruggetje er over heen die naar een park leidt. En sinds kort is Kyra doodsbang om over die brug te gaan. Zo bang, dat ze voor ik het in de gaten kreeg het op een lopen zette. Met haar artrose-lijf was ze toch zo snel dat ik haar pas een 500m verder weer te pakken kreeg.
Wat ik nu doe is haar ruim voor het bruggetje (voordat ze in de gaten krijgt dat we erover heen moeten ), optillen en haar erover heen dragen. Als ik haar na het bruggetje weer neerzet, is alles in orde en hobbelt ze vrolijk weer verder. Gekke muts.
Ik heb geen zin om haar hierop te trainen. Heeft volgens mij ook totaal geen zin. Ze is 10 jaar lang er vrolijk over heen gegaan en ik weet ook niet waarom ze bang is geworden. Ik accepteer het alleen, ook al omdat het haar verder niet beperkt in haar functioneren.
Wel in dat van mij, want ik hou er een zere rug aan over maar à la.

tja, een demente hond trainen heeft weinig zin denk ik. dan heb je het er eindelijk uit, is ze de training vergeten en kun je weer opnieuw beginnen
ik til alleen quinty en tommy als het echt nodig is, maar luna, nee, daar begin ik niet aan. quinty vind ik met 9 kilo al flink door gaan wegen na een tijdje.

[Eelke]

Ik excuseer alleen als Teun springt en ik heb niet gewaarschuwd van tevoren. En dan zo van 'sorry hij is nog jong, moet nog leren etc'. Terwijl ik misschien juist wel moet zeggen dat het mijn schuld is, wat het natuurlijk ook is.
Hij doet het wel eens bij mensen die met uitgestrekte armen op hem afkomen wat ik liever niet heb dus dan waarschuw ik dat hij opspringt. 'Ooh geeft niet hoor!' roepen de mensen dan met hartjes in hun ogen. Waarop ik dan zeg '...en ik probeer het eruit te trainen.'
Vooral lastig omdat de mensen die wel weten dat een hond niet hoort te springen, ook adequaat reageren en de mensen die dat niet weten niet, terwijl hij het juist bij die mensen ook niet moet doen

[Marco88]

Ik heb hier ook een onzekere, bange hond. De 1e 2,5 jaar van haar leven heeft ze in een tuin geleefd en kwam niet binnen en ook niet buiten die tuin. Ze durft dagenlang niet in de woonkamer te komen als je 1 vlieg dood geslagen hebt, die de maand december het liefst onder de kerstboom doorbrengt, maar die buiten geleerd heeft dat aanval de beste verdediging is. En niet te belonen met een bal of een voertje. We hebben maandenlang met begeleiding gewerkt en ze heeft wel geleerd dat ze niet hoeft aan te vallen. Wij lossen alles op en als iets echt dood eng is, dan zoeken we een afstand voordat ze verstijft en belonen we daar. Nog steeds niet met een bal en met heel weinig voer, maar wel met stem en een aai. In huis wordt ze voor elk stapje in de goede richting beloond, maar niet gedwongen om die woonkamer in te gaan als ze niet durft.

Maar ik pas me wel aan aan haar. Vliegen doodslaan doen we dus niet, dan hangen we wel een plakstrip op. Als we de andere hond een verbale correctie geven, stellen we ondertussen haar gerust. Ze blijft thuis als wij gaan trainen, omdat ze het dood eng vindt in de auto tussen de blaffende honden. Ze hoeft geen contact met andere honden, dus lopen we op plekken waar we die niet tegen komen.

klinkt als Kennelsyndroom

[blondie]

knip ......................ik ben juist duidelijk, consequent en eerlijk tegen haar, en daarom vertrouwt ze me totaal. als ik jouw aanpak had gevolgd, was ze in 10 maanden nooit zo ver gekomen.
die deskundige heeft me toen geleerd dat luna zich moest leren aanpassen aan ons, en niet andersom.

Ik denk dat je de aanpak van renee-uk niet helemaal kent.
Even zoeken op Rita en je ziet wat ze heeft bereikt met haar huidige hond in zeer korte tijd.

Ze bouwt het rustig op.
Een hond die nog geen vertrouwen in je heeft omdat hij net bij je is gekomen hoef je niet meteen te overladen.
"Omdat hij het zal tegen komen en er dus maar meteen aan moet wennen".
Ik denk dat je renee-uk niet veel hoeft te vertellen over herplaatsers.

Ik heb geen probleem herplaatsers gehad bijvoorbeeld, maar daar waar Finn wat terughoudend was en later beschermend was Bluf weer de adhd hond die alles en iedereen heel leuk vond. Een hond zich laten aanpassen komt in mijn ogen raar over. Je hebt te maken met karakters vind ik persoonlijk. Wat Bluf allemaal zich laat welgevallen, dat had Finn niet. En nu met Jol zie ik ook een erg makkelijke hond, maar als die een nee krijgt te horen, of als haar gedrag niet ok is en je grijpt in dan heb je ineens te maken met een heel ander type hond. Ik vind het ook niet eerlijk dat een hond zich maar aan de grillen van vreemden moet aanpassen. Als baas weet ik wat een hond niet fijn vind, en zeker met een handicap bij de hond vind ik het wel zo fijn naar de hond toe om hem in bescherming te nemen.
Bluf en Jol kun je prima omhelzen bij wijze van, Finn hield daar niet van, deels om zijn trots, en deels om zijn toch onderliggende pijn. Prima honden als je er als vreemde bij kwam, erg vriendelijk, maar bepaalde handelingen liever niet doen. En daar ben je als baas voor vind ik.

[Dinos]

knip ......................ik ben juist duidelijk, consequent en eerlijk tegen haar, en daarom vertrouwt ze me totaal. als ik jouw aanpak had gevolgd, was ze in 10 maanden nooit zo ver gekomen.
die deskundige heeft me toen geleerd dat luna zich moest leren aanpassen aan ons, en niet andersom.

Ik denk dat je de aanpak van renee-uk niet helemaal kent.
Even zoeken op Rita en je ziet wat ze heeft bereikt met haar huidige hond in zeer korte tijd.

Ze bouwt het rustig op.
Een hond die nog geen vertrouwen in je heeft omdat hij net bij je is gekomen hoef je niet meteen te overladen.
"Omdat hij het zal tegen komen en er dus maar meteen aan moet wennen".
Ik denk dat je renee-uk niet veel hoeft te vertellen over herplaatsers.

Ik heb geen probleem herplaatsers gehad bijvoorbeeld, maar daar waar Finn wat terughoudend was en later beschermend was Bluf weer de adhd hond die alles en iedereen heel leuk vond. Een hond zich laten aanpassen komt in mijn ogen raar over. Je hebt te maken met karakters vind ik persoonlijk. Wat Bluf allemaal zich laat welgevallen, dat had Finn niet. En nu met Jol zie ik ook een erg makkelijke hond, maar als die een nee krijgt te horen, of als haar gedrag niet ok is en je grijpt in dan heb je ineens te maken met een heel ander type hond. Ik vind het ook niet eerlijk dat een hond zich maar aan de grillen van vreemden moet aanpassen. Als baas weet ik wat een hond niet fijn vind, en zeker met een handicap bij de hond vind ik het wel zo fijn naar de hond toe om hem in bescherming te nemen.
Bluf en Jol kun je prima omhelzen bij wijze van, Finn hield daar niet van, deels om zijn trots, en deels om zijn toch onderliggende pijn. Prima honden als je er als vreemde bij kwam, erg vriendelijk, maar bepaalde handelingen liever niet doen. En daar ben je als baas voor vind ik.

Ach het is helemaal in ,en interessant om je kind of hond tegenwoordig een etiketje op te plakken, maar of kind en hond daar beter van worden betwijfel ik ten zeerste. Maar ja dat is dan weer mijn mening.

[ranetje]

Ach het is helemaal in ,en interessant om je kind of hond tegenwoordig een etiketje op te plakken, maar of kind en hond daar beter van worden betwijfel ik ten zeerste. Maar ja dat is dan weer mijn mening.

Ik hoop maar dat je het anders bedoelt dan het hier staat.

Een hond is een hond is een hond is een hond?
Geen verschillende karakters
Geen verschillen door verschillen in ras.
Nee hoor.
Een hond is een hond en hij heeft zich maar te onderwerpen.

Dat staat er naar mijn idee.
En daar ................................. ben ik het dus absoluut niet mee eens.
Niet voor kinderen en niet voor honden.

En daar heb ik geen etiketjes voor nodig.

[TessaThomas]

Ik heb hier ook een onzekere, bange hond. De 1e 2,5 jaar van haar leven heeft ze in een tuin geleefd en kwam niet binnen en ook niet buiten die tuin. Ze durft dagenlang niet in de woonkamer te komen als je 1 vlieg dood geslagen hebt, die de maand december het liefst onder de kerstboom doorbrengt, maar die buiten geleerd heeft dat aanval de beste verdediging is. En niet te belonen met een bal of een voertje. We hebben maandenlang met begeleiding gewerkt en ze heeft wel geleerd dat ze niet hoeft aan te vallen. Wij lossen alles op en als iets echt dood eng is, dan zoeken we een afstand voordat ze verstijft en belonen we daar. Nog steeds niet met een bal en met heel weinig voer, maar wel met stem en een aai. In huis wordt ze voor elk stapje in de goede richting beloond, maar niet gedwongen om die woonkamer in te gaan als ze niet durft.

Maar ik pas me wel aan aan haar. Vliegen doodslaan doen we dus niet, dan hangen we wel een plakstrip op. Als we de andere hond een verbale correctie geven, stellen we ondertussen haar gerust. Ze blijft thuis als wij gaan trainen, omdat ze het dood eng vindt in de auto tussen de blaffende honden. Ze hoeft geen contact met andere honden, dus lopen we op plekken waar we die niet tegen komen.

klinkt als Kennelsyndroom

Geen idee en eerlijk gezegd kan ik er weinig mee als het wel zo zou zijn. Op dit moment is het een blij hondje, relaxed en vrolijk. We passen ons zo af en toe aan om te zorgen dat ze geen onnodige stress krijgt. Het jammere is alleen dat ze ook gestrest raakt van dingen doen, zoals oefeningen, speuren en zelfs veel en lang wandelen. Hoe minder we doen hoe gelukkiger zij is.

[lunaquinty]

Ach het is helemaal in ,en interessant om je kind of hond tegenwoordig een etiketje op te plakken, maar of kind en hond daar beter van worden betwijfel ik ten zeerste. Maar ja dat is dan weer mijn mening.

Ik hoop maar dat je het anders bedoelt dan het hier staat.

Een hond is een hond is een hond is een hond?
Geen verschillende karakters
Geen verschillen door verschillen in ras.
Nee hoor.
Een hond is een hond en hij heeft zich maar te onderwerpen.

Dat staat er naar mijn idee.
En daar ................................. ben ik het dus absoluut niet mee eens.
Niet voor kinderen en niet voor honden.

En daar heb ik geen etiketjes voor nodig.

nee, ik weet heel zeker dat hij dat niet zo bedoelt. luna is zeer verschillend van dinos, en voor beide honden hebben we een andere aanpak. en tommy is weer heel anders dan quinty. hoe hij het wel bedoelt, dat mag hij vanavond fijn zelf uitleggen.

[M@scha]

ontopic: ik verontschuldig mij niet voor sam. hij maakt niet mee wat hij niet goed kan handelen (omdat wij hem daarvan weghouden zoals kleine kinderen) en verder doet hij eigenlijk nooit wat fout.

voor lola bleef ik mij verontschuldigen maar het eruit krijgen ging ook weer niet omdat ik altijd zo verschrikkelijk om haar schandalige acties moest lachen

[lunaquinty]

ontopic: ik verontschuldig mij niet voor sam. hij maakt niet mee wat hij niet goed kan handelen (omdat wij hem daarvan weghouden zoals kleine kinderen) en verder doet hij eigenlijk nooit wat fout.

voor lola bleef ik mij verontschuldigen maar het eruit krijgen ging ook weer niet omdat ik altijd zo verschrikkelijk om haar schandalige acties moest lachen

hahaha, ja, als je zelf dubbel ligt komt zo'n excuus ook niet echt oprecht over. wat voor dingen deed zij dan?

[M@scha]

ontopic: ik verontschuldig mij niet voor sam. hij maakt niet mee wat hij niet goed kan handelen (omdat wij hem daarvan weghouden zoals kleine kinderen) en verder doet hij eigenlijk nooit wat fout.

voor lola bleef ik mij verontschuldigen maar het eruit krijgen ging ook weer niet omdat ik altijd zo verschrikkelijk om haar schandalige acties moest lachen

hahaha, ja, als je zelf dubbel ligt komt zo'n excuus ook niet echt oprecht over. wat voor dingen deed zij dan?

jou met haar amandelvormige grote zwarte ogen aankijken waardoor je eventjes terugkijkt waarna ze bovenop je sprong en je bord leegat voordat je doorhad wat er gebeurde....

met flyball perfect heenlopen en als ze de bal dan had een rondje terras doen om iedereen haar bal te laten zien (en ja, ook als er netten en mensen langs de baan stonden, daar kun je namelijk altijd ergens tussen/onderdoor)

sam ophitsen tegen een andere hond om vervolgens zelf achter mij te gaan zitten en te kijken hoe sam over de zeik ging.

als ze op haar donder kreeg voor het een of ander letterlijk met haar kin in de lucht en haar rug naar je toe een uur boos gaan zitten wezen inclusief zuchten en steunen.

onmogelijk om niet te vermenselijken en daar ging het vooral mis..
nou ja, het ging al mis toen we haar als babypupje kregen naast onze stoere sam en ze eigenlijk altijd op een pupje is blijven lijken en stiekem ook zo behandeld is...

al met al was lola echt oprecht een bitchig, oproerkraaiend secreet maar oh wat was het een heerlijk klein spinnetje