Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
De hondjes mogen niet met elkaar spelen van te voren. Maar het komt wel eens voor dat men even niet oplet en het hondje toch ineens erg dicht bij ons komt
Onderweg probeer ik hem zo rustig mogelijk te houden, als je dan zegt dat je liever geen contact wilt, dan wordt er raar gereageerd "ach, dat valt toch wel allemaal mee?! Laat hem maar even spelen/ aandacht krijgen". Zit je daar weer mee.
Het spelen tussen de oefeningen door ga ik inderdaad eens vervangen door een knuffel e.d. Eens kijken hoe hij daar op reageert. En ik gaf hem de laatste tijd altijd van te voren wat eten, anders had ik het idee dat hij dwars door mijn hand wilde naar het snoepje
*Skye* schreef:@Ranetje: Dat op stilzitten en negeren totdat het hysterische gedag over is is inderdaad dé manier van nu, maar dat werkt echt niet bij Skye. Hij raakt dan steeds meer gestrest en gaat steeds hysterischer doen en zo wordt het steeds erger. Dan kan ik wel verder weg lopen, maar dan ga ik weg van waar hij naartoe wilt en wordt het zo mogelijk nog erger. Het enige wat werkt is afleiden en bezighouden en vanuit een rustige toestand het rustig laten zitten uitbreiden. Ik het het geprobeerd hoor, maar hij houdt het heeeeeeeel lang vol als je hem negeert.
Ik snap het even niet. Hier zeg je dat het niet werkt.
*Skye* schreef:
Afgelopen training heb ik dus voor het eerst met een clicker getraind. Skye had moeite met de aandacht en het ging al meteen niet goed met lopen zonder trekken. Dan kan ik commando's geven of corrigeren wat ik wil, maar hij gaat echt niet netjes met mij meelopen. Ik begin met stil te staan en te wachten net zo lang tot hij me aankijkt. Dan meteen click en snoepje. Dat herhaal ik een aantal keer totdat ik merk dat hij rustig is. Dan ga ik wandelen.
Maar hier doe je het toch? Of begrijp ik je niet goed?
Het enige verschil is dat ik niet ga lopen en dan wacht tot hij me aankijkt, maar eis dat hij blijft kijken en anders weer opnieuw begin.
Ik heb hem misschien niet helemaal duidelijk uitgelegd.
Skye kan hysterisch piepen (gillen), rondjes draaien en aan de riem trekken. Heel veel mensen zeggen dan idd dat je het moet negeren totdat hij zelf ophoudt. Als hij eenmaal in zo een staat is houdt hij met geen mogelijkheid zelf op want dan wordt het van kwaad tot erger.
Met het clickeren grijp ik veel eerder in en komt hij niet tot zo een toestand. Als ik alle negatieve dingen compleet zou negeren door stil te gaan staan en wachten tot ik aandacht heb, dan wordt het steeds erger, hij gaat zich overal op focussen en wordt steeds gestresster. (Schrijf je dat zo?) Door met de clicker te belonen op het kleinste beetje aandacht dat ik krijg, snapt hij veel beter wat de bedoeling is en lukt het makkelijker om tot zichzelf te komen.
Maar door met de clicker te werken corrigeer ik natuurlijk nog steeds niet met mijn stem of fysiek, het is een hele positieve benadering. Maar ik merk ook dat ik steeds beter zijn aandacht terug krijg door optijd een uhuh of eeej te zeggen. Compleet negeren en wachten op goed gedrag heeft bij mij niet gewerkt.
Die ene trainster die op mij af kwam omdat Bailey zijn speeltje niet los liet zei ook dat ik het moest negeren. "Zie je wel dat het al minder wordt?" NOU NIET ECHT!?"
Het is wel fijn dat er meerdere mensen zijn die deze problemen helpen, geeft me weer een beetje hoop dat het uiteindelijk wel goed komt.
Wat een herkenbare verhalen.
Hier ook iemand met een hond die thuis en buiten netjes naar commando's luistert, maar op training bij de hondenschool een grote stuiterbal is (totdat we het onderdeel betrouwbaarheid (verschillende hindernissen waar hij rustig over moet lopen) doen dan is hij rustig en heeft zijn aandacht bij mij).
Netjes met een slap lijntje lopen is iets dat nog steeds niet lukt, niet op school, maar ook niet bij het uitlaten, hij heeft voor alles aandacht en sporadisch voor mij.
Ik ben ook blij met de tips en de links in dit topic en ga hiermee aan de gang, denk dat ik daar meer aan heb dan wat we nu leren op school (ja ik zou wel naar een andere hondenschool willen, maar heb de wederhelft nog niet zover).
*Skye* schreef:Ik heb hem misschien niet helemaal duidelijk uitgelegd.
Skye kan hysterisch piepen (gillen), rondjes draaien en aan de riem trekken. Heel veel mensen zeggen dan idd dat je het moet negeren totdat hij zelf ophoudt. Als hij eenmaal in zo een staat is houdt hij met geen mogelijkheid zelf op want dan wordt het van kwaad tot erger.
Met het clickeren grijp ik veel eerder in en komt hij niet tot zo een toestand. Als ik alle negatieve dingen compleet zou negeren door stil te gaan staan en wachten tot ik aandacht heb, dan wordt het steeds erger, hij gaat zich overal op focussen en wordt steeds gestresster. (Schrijf je dat zo?) Door met de clicker te belonen op het kleinste beetje aandacht dat ik krijg, snapt hij veel beter wat de bedoeling is en lukt het makkelijker om tot zichzelf te komen.
Maar door met de clicker te werken corrigeer ik natuurlijk nog steeds niet met mijn stem of fysiek, het is een hele positieve benadering. Maar ik merk ook dat ik steeds beter zijn aandacht terug krijg door optijd een uhuh of eeej te zeggen. Compleet negeren en wachten op goed gedrag heeft bij mij niet gewerkt.
Nee, helemaal negeren werkt hier ook niet, nee. Negeren en vervolgens belonen bij een klein beetje aandacht wel, tenminste zo ben ik begonnen. Gelukkig is dat nog maar zelden nodig, maar in het begin stond ik met een gillende hond met iemand erachter aan de lange lijn.
Erg herkenbaar een gillende hond op het veld. Maar ik denk dat bijna altijd de aanhouder wint dus ook bij ons wordt het steeds minder. De eerste paar maanden kon ik Skye niet bij manlief achter laten als ik bijvoorbeeld even een winkel in ging. Nouja, het ging wel, want hij kan zo een pup wel aan en ik deed het ook wel. Maar mijn god, het leek soms wel alsof hij geslacht werd. Maar zoals ik zei, de aanhouder wint, nu kunnen we lekker gaan winkelen en is Skye redelijk relaxed als ik een winkel in ga.
Het is gewoon zo jammer dat je het beste voor hebt met zo een beestje en je elkaar gewoon niet begrijpt. Ik vind het erg moeilijk om dan positief te blijven, maar als je dat niet doet, kom je nergens. Dus ik schud het even van me af en ga weer vrolijk verder! (En lukt dat niet heb ik jullie om me weer even met twee benen op de grond te zetten )
moi85 schreef:anders had ik het idee dat hij dwars door mijn hand wilde naar het snoepje
maar dat is toch net wat je wil?
Tanden zijn best pijnlijk op een gegeven moment
maar dat is toch echt iets waar je eerst op moet oefenen en hem moet leren dat je dit niet accepteert, heel simpel is dat : snoepje wordt niet gelost tot wanneer hij zachtjes kan doen - al moest je er werkhandschoenen voor aantrekken.
Inderdaad maar dat verklaart ook wel een beetje de desintresse. T levert hem niks op met een volle maag.
En als ie je vingers eraf vreet doe je je hand dicht net zolang tot ie rustig t snoepje pakt.
*Skye* schreef:Ik heb hem misschien niet helemaal duidelijk uitgelegd.
Skye kan hysterisch piepen (gillen), rondjes draaien en aan de riem trekken. Heel veel mensen zeggen dan idd dat je het moet negeren totdat hij zelf ophoudt. Als hij eenmaal in zo een staat is houdt hij met geen mogelijkheid zelf op want dan wordt het van kwaad tot erger.
Negeren kan ik niet... dus koppel er iets aan... kijken bijv. Kijkt ie brokje etc.
Dat is wat wij nu ook doen. Zorgen dat hij niet in zo een toestand kan komen en iedere keer wat meer tijd tussen twee commando's laten zodat hij uiteindelijk leert om rustig te blijven als dat van hem verwacht wordt.
Woezel haalde in het begin ook mn handen open met zowel zn poten als zn bek.
Hij was opperst hyper, alleen maar omdat ik niet zelfverzekerd was.
Ik deed dus leren handschoenen aan en op deze manier kon ik hem pijnloos leren hoe het wel moest.
Later (2jaar) was ik gescheiden en happy, hij heeft nooit meer gestuiterd en gehyperd.
Ik zeg niet dat je moet scheiden ofzo, ik wil alleen duidelijk maken dat je eigen mentale welzijn heel erg in de weg kan zitten.
moi85 schreef:Ik denk dat jullie niet begrijpen hoe een border collie soms kan zijn.
Ik weet hoe mechelaars zijn dus ik weet genoeg Maar het enige wat helpt is RUST, RUST, RUST...
Het is inderdaad niet per se een bc-ding. Mijn kruising Mechelaar x collie doet het ook. En die is ook niet altijd even leuk op training. Tot ik de bench introduceerde was het echt niet leuk om met haar te wachten tot ze mocht lopen. Piepen, blaffen, een en al onrust. Alleen rust hielp. En blijkbaar afbakening tegen prikkels.
En als het wel een border ding zou zijn, treffen juist de onervaren border eigenaren zo'n hond. Ofwel je veroorzaakt het met je gebrek aan ervaring.
Het zijn geen makkelijke honden. En als je de lijn van het corrigeren, nekvel grijpen en tientallen keren rustig roepen voortzet, denk ik dat je hond het perfecte voorbeeld gaat worden om potentiële border kopers over te halen een ander ras te nemen.
Ashley(Border Collie), Scott(Border Collie x Schotse Herder) en Jessie(x Heidewachtel)
Het is toch raar als dat je bij training komt er geen tips worden gegeven om hem dan rustig te krijgen? Elke hond die jij zou willen en je perfect lijkt zou je moeten kunnen aanschaffen denk ik dan. Daarom vind ik het zo vreemd dat we niet verder komen met training.
Aandachtsoefeningen gaan beter en ik laat hem nu tijdens het uitlaten zitten als hij een ander hondje ziet. Ik ga dan naast hem zitten en begin rustig te praten dat ie het zo goed doet. Soms moet je zonder die tips van de training weleens verschillende dingen uitproberen en kijken wat zo het beste is.
Ik wil niet graag afschildert worden als iemand die het border collie ras op een negatieve manier probeert af te schilderen, zo komt de laatste reactie op mij over. Als ik het verkeerd heb dan hoor ik het ook graag. Ik vind het een verschrikkelijk lief en mooi hondenras. Ik zou niet anders meer willen!
Ja, ik vind het ook vreemd dat je daarvoor geen bruikbare tips krijgt op de hondenschool. Soms is het zoeken naar wat werkt en dat geldt natuurlijk ook voor de instructeurs op de HS. Jammer dat die niet echt met je meedenken en bijvoorbeeld voorstellen wat verder van de groep af te gaan staan als je hond zo overprikkeld raakt door al die andere honden.
Hopelijk heb je wat aan de tips hier. Het kan best even duren, maar als je consequent doorzet en het rustig in kleine stapjes doet, komt het vast goed.
moi85 schreef:
Ik wil niet graag afschildert worden als iemand die het border collie ras op een negatieve manier probeert af te schilderen, zo komt de laatste reactie op mij over. Als ik het verkeerd heb dan hoor ik het ook graag. Ik vind het een verschrikkelijk lief en mooi hondenras. Ik zou niet anders meer willen!
En ik vind het onder de onjuiste begeleiding ern strontvervelend hondenras die je het bloed onder de nagels vandaan kunnen halen. Ik vind het helemaal geen geschikte honden voor onervaren honden eigenaren die nog erg zoekende zijn. Dan kunnen het zeer labiele hyperactive zenuwenleiers worden.
Mijn border Ashley zou in onervaren handen eem probleem hond zijn geworden. En daarmee wil ik niet mezelf op mijn borst kloppen - het is mijn mans hond. Ik kan er soms niets mee worden. Ze is ongezellig, bloedserieus en snel overprikkeld. Heel anders dan mijn border/ schotse collie kruising.
Ashley(Border Collie), Scott(Border Collie x Schotse Herder) en Jessie(x Heidewachtel)
Maar het enige wat helpt is RUST, RUST, RUST...
