hond blijft bang met trainen na eenmalig incident

[duitse herder]

Fijn dat je zelf nu inziet dat je teveel hebt gevraagd van je hond. Zelf zie ik het ook te vaak om me heen gebeuren, honden moeten hun hele leven nog zoveel, laat ze lekker pup zijn.
Kennis van mij heeft van zelfde fokker een DH, moeder van die hond is Noah haar oma en beide hebben zelfde vader. Die hond is 2 maanden ouder. Hond kon van alles toen ze jong was, zit, pootje, blijven af. Noah niet, met haar ben ik met half jaar eens naar hondenschool gegaan. Uiteindelijk bleek die hond ook overvraagd, hond was nerveus en luisterde slecht. Als we aan het wandelen waren, moest ze alle honden begroeten, rende achter voetballen aan en noem het op. Noah heeft die neiging niet gehad, juist doordat ze zo vrij is.

Ik zie het trouwens ook als mijn vriend er is. Die speelt vaak met Noah, de hele dag door kan Noah wachten tot ze gaan spelen. Als ik alleen met haar ben, slaapt ze Van mij verwacht ze niks, ze kan heerlijk tot rust komen. Daarom train ik ook nooit in huis, dat doen we alleen met trainen. Ik heb nooit huiswerk gedaan van hondentraining en toch is Noah altijd 1 van de betere geweest. Dat zal vast ook komen doordat ik tussendoor niks vraag van haar, behalve lekker samen wandelen.

[DaniBanani]

het probleem is een beetje dat jij teveel aanneemt wat niet blijkt te kloppen in de praktijk
en nee, als je een ding vraagt van je hond zul je hem niet overvragen, maar als dat ene ding een deel is van de 100 dingen die je op een dag vraagt wel.
daarom zei ik al, tel het eens wat je zoals op een dag aan commando's geeft, denk dat je ervan zult staan te kijken hoeveel het er zijn en hoe vaak je het doet.

En misschien ook eens dingen tellen die hij doet zónder commando. Voorbeeldje: Dexter moet wachten voor hij van de stoep afloopt. Daar geef ik inmiddels geen commando meer voor, maar het is wel een onuitgesproken opdracht. Ik kan me voorstellen dat, bij een hond die al overvraagd is, dat soort dingetjes ook mee gaan tellen en voor extra spanning zorgen. Misschien heb jij dat met Skye niet hoor, maar zo wel dan lijkt het me wel goed om je daar ook bewust van te zijn.

[renee-uk]

het probleem is een beetje dat jij teveel aanneemt wat niet blijkt te kloppen in de praktijk
en nee, als je een ding vraagt van je hond zul je hem niet overvragen, maar als dat ene ding een deel is van de 100 dingen die je op een dag vraagt wel.
daarom zei ik al, tel het eens wat je zoals op een dag aan commando's geeft, denk dat je ervan zult staan te kijken hoeveel het er zijn en hoe vaak je het doet.

En misschien ook eens dingen tellen die hij doet zónder commando. Voorbeeldje: Dexter moet wachten voor hij van de stoep afloopt. Daar geef ik inmiddels geen commando meer voor, maar het is wel een onuitgesproken opdracht. Ik kan me voorstellen dat, bij een hond die al overvraagd is, dat soort dingetjes ook mee gaan tellen en voor extra spanning zorgen. Misschien heb jij dat met Skye niet hoor, maar zo wel dan lijkt het me wel goed om je daar ook bewust van te zijn.

moeten is dwang en dwang zorgt voor druk, zo eenvoudig is het eigenlijk.
ik zou het in dit geval houden bij de dingen die belangrijk zijn in het leven van alledag en de rest gewoon maar een hele tijd laten zitten.

[Zamunda]

Ik ben het eens met de reacties dat jullie eens flink wat weken niet moeten trainen, maar ik denk dat je misschien ook gewoon eens een paar weken geen commando's moet geven (of zéér miniem).
Dus daar waar het kan voorkomen dat je 'moet' commanderen (door er een riem aan te hangen of hem met een snoepje te sturen bijv.).

Het klinkt misschien paradoxaal, maar ik denk dat de oorzaak niet zozeer ligt in de hoeveelheid trainen. Volgens mij gaat het vrijwel alleen om de manier waarop jij traint: het moeten, de druk die van je afstraalt, het perfecte luisteren, hij móet dit kunnen, hij móet dat kunnen, de frustratie als hij het niet gelijk goed doet. Dát is waar jouw hond niet tegenkan. Hij vond het trainen namelijk leuk en met je man nog steeds. Maar jij hebt commando's (die door jou gegeven worden) een hele nare lading gegeven.

Ik raad je dan ook aan om eens héél goed te observeren hoe je man commando's geeft en traint. Ga er eens goed voor zitten en luister heel goed naar zijn intonatie, kijk goed naar zijn lichaamshouding, naar de uitdrukking van zijn ogen. Kijk wat de effecten daarvan zijn bij Skye. Voel eens van binnen hoe zijn stem/houding/uitdrukking bij jóu overkomt. Kijk eens heel goed hoe goed (of juist hoe imperfect) Skye de commando's uitvoert en hoe je man daarop reageert.

En lees de post van Inge O nog eens goed, vooral het stuk dat je straks je hond (rustig) beloont óók als hij het commando niet (goed) uitvoert. Laat dat goed tot je doordringen aub, want volgens mij is dat iets wat jij héél moeilijk vindt. Dat moeten, de noodzaak en de perfectie moeten eraf bij jou, echt waar.

[ingrid]

Kennis van mij heeft van zelfde fokker een DH, moeder van die hond is Noah haar oma en beide hebben zelfde vader. Die hond is 2 maanden ouder. Hond kon van alles toen ze jong was, zit, pootje, blijven af. Noah niet, met haar ben ik met half jaar eens naar hondenschool gegaan. Uiteindelijk bleek die hond ook overvraagd, hond was nerveus en luisterde slecht. Als we aan het wandelen waren, moest ze alle honden begroeten, rende achter voetballen aan en noem het op. Noah heeft die neiging niet gehad, juist doordat ze zo vrij is.

en toch kan dat perfect naast elkaar hoor, mijn pups luisteren doorsnee erg goed (in het dagelijkse leven) én kunnen vroeg veel 'kunstjes' maar het gekke is dat ik die laatste zéééér weinig oefen (terwijl iedereen op de hondenschool denkt dat ik die pup wel dagelijks 'uren' moet drillen gezien die al zoveel kan).

iets wat ik hier al vaker gezegd heb en wat voor honden (of training van dieren in het algemeen) echt opgaat is het engelse gezegde 'less is more'. weinig oefenen (bij training), weinig bevelen (bij opvoeding) maar wel consequent zijn in wat je vraagt en belonen als het goed gaat.

Mijn ervaring is dat op de meeste hondenscholen,al bij de puppycursus, juist het tegenovergestelde wordt geadviseerd.Enkele keren per dag,enkele minuten per keer,oefenen op eerst,aandacht.dan zit,dan af en volgen.Eerst binnen en dan in de tuin en dan tijdens de wandeling omdat daar meer prikkels zijn.Achteraf gezien denk ik,dat dit niet zo goed is,maar het is wel wat de "deskundigen" adviseren.

[ranetje]

Kennis van mij heeft van zelfde fokker een DH, moeder van die hond is Noah haar oma en beide hebben zelfde vader. Die hond is 2 maanden ouder. Hond kon van alles toen ze jong was, zit, pootje, blijven af. Noah niet, met haar ben ik met half jaar eens naar hondenschool gegaan. Uiteindelijk bleek die hond ook overvraagd, hond was nerveus en luisterde slecht. Als we aan het wandelen waren, moest ze alle honden begroeten, rende achter voetballen aan en noem het op. Noah heeft die neiging niet gehad, juist doordat ze zo vrij is.

en toch kan dat perfect naast elkaar hoor, mijn pups luisteren doorsnee erg goed (in het dagelijkse leven) én kunnen vroeg veel 'kunstjes' maar het gekke is dat ik die laatste zéééér weinig oefen (terwijl iedereen op de hondenschool denkt dat ik die pup wel dagelijks 'uren' moet drillen gezien die al zoveel kan).

iets wat ik hier al vaker gezegd heb en wat voor honden (of training van dieren in het algemeen) echt opgaat is het engelse gezegde 'less is more'. weinig oefenen (bij training), weinig bevelen (bij opvoeding) maar wel consequent zijn in wat je vraagt en belonen als het goed gaat.

Mijn ervaring is dat op de meeste hondenscholen,al bij de puppycursus, juist het tegenovergestelde wordt geadviseerd.Enkele keren per dag,enkele minuten per keer,oefenen op eerst,aandacht.dan zit,dan af en volgen.Eerst binnen en dan in de tuin en dan tijdens de wandeling omdat daar meer prikkels zijn.Achteraf gezien denk ik,dat dit niet zo goed is,maar het is wel wat de "deskundigen" adviseren.

Dat kan prima hoor ingrid, als je er maaar geen "oefening" van maakt.
Ik doe dat "regelmatig oefenen" ook met mijn pups, maar heel nonchalant.
Ik denk een beetje op de manier van Inge O

Er ligt gewoon hier en daar iets lekkers, of ik heb wat in mijn broekzak.
Loopt de pup met me mee naar de keuken en kijkt ze naar me dan bevestig ik dat oogcontact (= aandacht) met iets lekkers en benoem het.
Daarna ga ik gewoon verder met aardappels schillen o.i.d.

Zo heb ik het ook altijd uitgelegd aan mijn cursisten.

[*Skye*]

Superbedankt allemaal voor het meedenken en het geven van tips.

Mijn grootste valkuil is om het te goed te willen doen en ondanks dat ik het al voor een groot deel heb los kunnen laten blijft het toch een ding.

Zoals Ingrid ook al aan geeft is het gewoon erg tegenstrijdig wat hier verteld wordt of wat er op de training verteld wordt.
Ik heb aan de trainer deze situatie voorgelegd en die zegt dat ik iedere dag meerdere keren per dag moet trainen in de tuin, maar even, zodat hij zo snel mogelijk leert dat er niets ergs gebeurd.

Ik wil wel nogmaals benadrukken dat ik verder dan die ene keer echt nooit boos ben geworden op Skye. Ik begrijp nu wel dat hij toch die onderliggende spanning heeft moeten voelen dat ik het zo graag goed wilde doen.

Een voorbeeld hoe ik er mee om ga als Skye niet meteen doet wat ik wil.
Gisteren was ik in het bos en wilde hem even aanlijnen omdat we een weg over moesten steken. We waren samen met de hond van de buren. Skye gaat dan in kleine rondjes rond ons heen rennen en ik zeg en gebaar dat hij af moet. Dat doet hij dan meteen. Ik liep er heen en toen ik er net was sprong hij op en ging hij weer rondjes rennen. Ik ben toen gewoon rustig blijven staan heb gewacht tot hij zelf contact kwam zoeken en heb de riem om gedaan en hem beloond.
Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik in het dagelijkse leven vrij relaxed met hem om ga en echt niet overal een ding van maak.

Ik ga het trainen nu gewoon even laten. Met voorzichtig opbouwen bedoel ik trouwend wat hoeveelheid betreft. Gewoon 1x een zit en niet meteen een paar minuten achter elkaar.
Meerder mensen zeggen dat thuis een rustplek is en daar zie ik wel wat in.

[ingrid]

Kennis van mij heeft van zelfde fokker een DH, moeder van die hond is Noah haar oma en beide hebben zelfde vader. Die hond is 2 maanden ouder. Hond kon van alles toen ze jong was, zit, pootje, blijven af. Noah niet, met haar ben ik met half jaar eens naar hondenschool gegaan. Uiteindelijk bleek die hond ook overvraagd, hond was nerveus en luisterde slecht. Als we aan het wandelen waren, moest ze alle honden begroeten, rende achter voetballen aan en noem het op. Noah heeft die neiging niet gehad, juist doordat ze zo vrij is.

en toch kan dat perfect naast elkaar hoor, mijn pups luisteren doorsnee erg goed (in het dagelijkse leven) én kunnen vroeg veel 'kunstjes' maar het gekke is dat ik die laatste zéééér weinig oefen (terwijl iedereen op de hondenschool denkt dat ik die pup wel dagelijks 'uren' moet drillen gezien die al zoveel kan).

iets wat ik hier al vaker gezegd heb en wat voor honden (of training van dieren in het algemeen) echt opgaat is het engelse gezegde 'less is more'. weinig oefenen (bij training), weinig bevelen (bij opvoeding) maar wel consequent zijn in wat je vraagt en belonen als het goed gaat.

Mijn ervaring is dat op de meeste hondenscholen,al bij de puppycursus, juist het tegenovergestelde wordt geadviseerd.Enkele keren per dag,enkele minuten per keer,oefenen op eerst,aandacht.dan zit,dan af en volgen.Eerst binnen en dan in de tuin en dan tijdens de wandeling omdat daar meer prikkels zijn.Achteraf gezien denk ik,dat dit niet zo goed is,maar het is wel wat de "deskundigen" adviseren.

Dat kan prima hoor ingrid, als je er maaar geen "oefening" van maakt.
Ik doe dat "regelmatig oefenen" ook met mijn pups, maar heel nonchalant.
Ik denk een beetje op de manier van Inge O

Er ligt gewoon hier en daar iets lekkers, of ik heb wat in mijn broekzak.
Loopt de pup met me mee naar de keuken en kijkt ze naar me dan bevestig ik dat oogcontact (= aandacht) met iets lekkers en benoem het.
Daarna ga ik gewoon verder met aardappels schillen o.i.d.

Zo heb ik het ook altijd uitgelegd aan mijn cursisten.

Dit lijkt mij inderdaad de ideale manier,maar ben toch bang dat het vaak niet zo gaat,wat heel jammer is.Bij mij ging het in ieder geval zo niet.

[duitse herder]

en toch kan dat perfect naast elkaar hoor, mijn pups luisteren doorsnee erg goed (in het dagelijkse leven) én kunnen vroeg veel 'kunstjes' maar het gekke is dat ik die laatste zéééér weinig oefen (terwijl iedereen op de hondenschool denkt dat ik die pup wel dagelijks 'uren' moet drillen gezien die al zoveel kan).

iets wat ik hier al vaker gezegd heb en wat voor honden (of training van dieren in het algemeen) echt opgaat is het engelse gezegde 'less is more'. weinig oefenen (bij training), weinig bevelen (bij opvoeding) maar wel consequent zijn in wat je vraagt en belonen als het goed gaat.

Juist door het weinig te oefenen blijft het leuk en interessant. Ik ben met Noah sinds kort gaan treibballen en heb thuis niks geoefend wegens geen tijd/zin. Trainster zei al dat het juist goed kan zijn om NIET te oefenen, zodat er geen druk op staat en het spelletje leuk blijft.
Bij Noah denken ze vaak ook dat ik elke dag oefen. Als ik zeg dat ik een luie hondenbaas ben en nooit thuis oefen kijken mensen me zo aan.

[korthaar]

Er kan maar beter een trainer van een hondenschool een foutje met je hond maken, want dan is 't houdoe en bedankt en komt het weer snel goed.

[TessaThomas]

Kennis van mij heeft van zelfde fokker een DH, moeder van die hond is Noah haar oma en beide hebben zelfde vader. Die hond is 2 maanden ouder. Hond kon van alles toen ze jong was, zit, pootje, blijven af. Noah niet, met haar ben ik met half jaar eens naar hondenschool gegaan. Uiteindelijk bleek die hond ook overvraagd, hond was nerveus en luisterde slecht. Als we aan het wandelen waren, moest ze alle honden begroeten, rende achter voetballen aan en noem het op. Noah heeft die neiging niet gehad, juist doordat ze zo vrij is.

en toch kan dat perfect naast elkaar hoor, mijn pups luisteren doorsnee erg goed (in het dagelijkse leven) én kunnen vroeg veel 'kunstjes' maar het gekke is dat ik die laatste zéééér weinig oefen (terwijl iedereen op de hondenschool denkt dat ik die pup wel dagelijks 'uren' moet drillen gezien die al zoveel kan).

iets wat ik hier al vaker gezegd heb en wat voor honden (of training van dieren in het algemeen) echt opgaat is het engelse gezegde 'less is more'. weinig oefenen (bij training), weinig bevelen (bij opvoeding) maar wel consequent zijn in wat je vraagt en belonen als het goed gaat.

Mijn ervaring is dat op de meeste hondenscholen,al bij de puppycursus, juist het tegenovergestelde wordt geadviseerd.Enkele keren per dag,enkele minuten per keer,oefenen op eerst,aandacht.dan zit,dan af en volgen.Eerst binnen en dan in de tuin en dan tijdens de wandeling omdat daar meer prikkels zijn.Achteraf gezien denk ik,dat dit niet zo goed is,maar het is wel wat de "deskundigen" adviseren.

Dat kan prima hoor ingrid, als je er maaar geen "oefening" van maakt.
Ik doe dat "regelmatig oefenen" ook met mijn pups, maar heel nonchalant.
Ik denk een beetje op de manier van Inge O

Er ligt gewoon hier en daar iets lekkers, of ik heb wat in mijn broekzak.
Loopt de pup met me mee naar de keuken en kijkt ze naar me dan bevestig ik dat oogcontact (= aandacht) met iets lekkers en benoem het.
Daarna ga ik gewoon verder met aardappels schillen o.i.d.

Zo heb ik het ook altijd uitgelegd aan mijn cursisten.

Dat doe ik nog steeds, maar hij krijgt ook nooit op zijn kop als een oefening niet gaat zoals ik wil. Als er iets fout gaat, doen we het opnieuw.

Het goed willen doen geeft ook spanning. Het enige wat ik aan training doe, is hem het commando laten uitvoeren. Lukt dat niet op het commando, doen we het met hulp. Niet alleen op hun kop geven/boos worden is spanning, het goed willen doen ook. Tuurlijk probeer ik zoveel mogelijk goed te laten gaan, maar als dat niet gaat kijk ik naar mezelf wat ik fout doe. En bij ons is trainen thuis ook gekke dansjes bij alles wat hij in de goede richting doet.

[malinois]

Op het moment dat Skye los loopt en er komt een fiets aan dan hoef ik maar het handgebaar te geven en jij gaat kwipelend met zijn aandacht bij mij liggen. Als ik in de tuin train dan duikt hij in elkaar en kruipt hij weg. Ik zie heel duidelijk verschil in zijn gedrag. Zou dan ook het eerste voorbeeld te veel zijn?

Probeer t gewoon eens spelenderwijs... dus zonder dat je het vooraf bedacht heb, gewoon op weg naar je fiets, container buiten zetten, tuin sproeien weet ik veel wat Niks zeggen (dus geen commando's) brokje naar de grond en kijk eens wat ie dan doet, gewoon hoe je een pup ook leert af te gaan... als het goed gaat ook niet de hemel in prijzen dan wordt het weer enorm zwaarwegend... gewoon goedzo en verder...reageert ie niet goed ook geen punt van maken gewoon verder met de orde van de dag...

[Caro.]

Superbedankt allemaal voor het meedenken en het geven van tips.

Mijn grootste valkuil is om het te goed te willen doen en ondanks dat ik het al voor een groot deel heb los kunnen laten blijft het toch een ding.

Zoals Ingrid ook al aan geeft is het gewoon erg tegenstrijdig wat hier verteld wordt of wat er op de training verteld wordt.
Ik heb aan de trainer deze situatie voorgelegd en die zegt dat ik iedere dag meerdere keren per dag moet trainen in de tuin, maar even, zodat hij zo snel mogelijk leert dat er niets ergs gebeurd.

Ik wil wel nogmaals benadrukken dat ik verder dan die ene keer echt nooit boos ben geworden op Skye. Ik begrijp nu wel dat hij toch die onderliggende spanning heeft moeten voelen dat ik het zo graag goed wilde doen.

Een voorbeeld hoe ik er mee om ga als Skye niet meteen doet wat ik wil.
Gisteren was ik in het bos en wilde hem even aanlijnen omdat we een weg over moesten steken. We waren samen met de hond van de buren. Skye gaat dan in kleine rondjes rond ons heen rennen en ik zeg en gebaar dat hij af moet. Dat doet hij dan meteen. Ik liep er heen en toen ik er net was sprong hij op en ging hij weer rondjes rennen. Ik ben toen gewoon rustig blijven staan heb gewacht tot hij zelf contact kwam zoeken en heb de riem om gedaan en hem beloond.
Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik in het dagelijkse leven vrij relaxed met hem om ga en echt niet overal een ding van maak.

Ik ga het trainen nu gewoon even laten. Met voorzichtig opbouwen bedoel ik trouwend wat hoeveelheid betreft. Gewoon 1x een zit en niet meteen een paar minuten achter elkaar.
Meerder mensen zeggen dat thuis een rustplek is en daar zie ik wel wat in.

Sowieso zou ik een oefening nooit meerdere keren achter elkaar doen, het enige dat je ermee bereikt is dat je hond de fout in kan gaan
Als je een oefening doet en hij doet het goed, dan is het klaar: hij doet het, hij wordt beloond, perfect afgerond

Ga je door en hij doet het de derde keer fout, wat heeft hij dan geleerd? Niets, alleen een correctie of nog vaker die oefening doen, dat levert negatieve associatie op.
Zit = zit, knappe hond, braaffff en even gek dollen om de spanning eraf te halen.

[ranetje]

Dat doe ik nog steeds, maar hij krijgt ook nooit op zijn kop als een oefening niet gaat zoals ik wil. Als er iets fout gaat, doen we het opnieuw.

Het goed willen doen geeft ook spanning. Het enige wat ik aan training doe, is hem het commando laten uitvoeren. Lukt dat niet op het commando, doen we het met hulp. Niet alleen op hun kop geven/boos worden is spanning, het goed willen doen ook. Tuurlijk probeer ik zoveel mogelijk goed te laten gaan, maar als dat niet gaat kijk ik naar mezelf wat ik fout doe. En bij ons is trainen thuis ook gekke dansjes bij alles wat hij in de goede richting doet.

Daar ben ik het mee eens

Mijn hond krijgt wel eens op haar kop (verbaal), maar dat gebeurt pas als ze echt heel goed weet wat er van haar wordt gevraagd.
En dan raakt een hond er doorgaans ook niet meer onzeker of angstig van.
Maar dan ben je wel een tijdje verder
Ik ben er niet snel van overtuigd dat mijn hond alles helemaal heeft begrepen.
Dat is eerst check en dubbelcheck.

[TessaThomas]

Dat doe ik nog steeds, maar hij krijgt ook nooit op zijn kop als een oefening niet gaat zoals ik wil. Als er iets fout gaat, doen we het opnieuw.

Het goed willen doen geeft ook spanning. Het enige wat ik aan training doe, is hem het commando laten uitvoeren. Lukt dat niet op het commando, doen we het met hulp. Niet alleen op hun kop geven/boos worden is spanning, het goed willen doen ook. Tuurlijk probeer ik zoveel mogelijk goed te laten gaan, maar als dat niet gaat kijk ik naar mezelf wat ik fout doe. En bij ons is trainen thuis ook gekke dansjes bij alles wat hij in de goede richting doet.

Daar ben ik het mee eens

Mijn hond krijgt wel eens op haar kop (verbaal), maar dat gebeurt pas als ze echt heel goed weet wat er van haar wordt gevraagd.
En dan raakt een hond er doorgaans ook niet meer onzeker of angstig van.
Maar dan ben je wel een tijdje verder
Ik ben er niet snel van overtuigd dat mijn hond alles helemaal heeft begrepen.
Dat is eerst check en dubbelcheck.

Precies.

Bij zo'n situatie als af liggen als je hem aan wilt lijnen en dan wegspringen. Ik lijn hem op zo'n moment niet aan, maar beloon hem voor het blijven liggen de 2e keer door een voertje en vervolgens weer vrij geven. Maar dat zijn ook weer commando's/trainingsdingen. Weer bij de af ook. Als hij overeind springt, betekent dat voor mij dat ik hem beter naar me toe kan laten komen, want ik geef hem liever niet de kans om weer weg te kunnen springen. Ik ben dan ook wel eens geneigd om een streng commando eroverheen te geven, dus ik ontwijk het.

Als ik met een bal aan het spelen ben en hij wil moeilijk lossen, dan wordt hij beloond door voer als hij lost, maar ook door die bal nog een keer te gooien. Juist de dingen die hij op zo'n moment wil, gebruik ik als extra beloning bij iets waar hij daarvoor moeite mee had.

Maar dat zijn allemaal alweer trainingsdingen die ik ook even zou overslaan als ik jou was.

[gyanty]

Tja ik weet niet of ik veel minder 'trainde' met Kay. Ik was er ook wel dagelijks mee bezig, ook omdat Kay het gewoon erg leuk vond. Ik ben ook wel eens (onterecht) boos geworden en ik heb ook wel eens een fout moeten herstellen omdat ik een verkeerde weg met hem had gekozen. Zie het niet als falen, zie het als de weg die jullie bewandelen.

Ik train (en dus ook als pup) veel in en rondom huis. Vinden we leuk en het is redelijk veilig (buiten word je altijd door iets gestoord). Maar als pup in huis (uuhmmm eigenlijk doe ik het nog af en toe zo) ging de training letterlijk beginnen met een hele grote pot met lekkere koekjes pakken. Ging ik op de grond zitten en oefende we even wat. Veel dingen gewoon achter een koekje aan. In de tuin doe ik het ook regelmatig zo. Ze worden helemaal blij als ze zien dat de koekjesopbergdoos uit de kast komt. Gooien er al een scala aan trucjes uit voor ik ook maar op de grond zit (die ik ook nog eens rijkelijk beloon). Ik verwacht van een jonge hond niet dat ze de commando's uitvoeren, ook al kennen ze ze al vaak wel. Ze hebben nog zoveel prikkels die zie moeten ontdekken dat luisteren niet altijd lukt. Dan zitten ze vanaf 6 maanden in de tweede angstfase en daar is het bij jou dus misgegaan. Vervelend want ze reageren dan even wat paniekeriger dan ze buiten die periodes om zouden doen. Daarnaast zijn boco daar natuurlijk helemaal meester in. En uitbreiden naar anders situaties is wel degelijk een mogelijkheid. Het is wel iets wat ik wel weer zou willen herstellen, maar dat kan lang duren. Met Kay is er een issue geweest met een vallende bezem die viel toen hij ietst stouts deed. Hij was een maand of 7. Daarna panisch voor bezem, maar tja op stal en in de tuin maar ook in huis gebruik ik nogal eens een bezem. Het heeft zeker dik een jaar geduurd voor het over was. Sleutel tot succes was hem de bezem te laten ophalen en hem naar mij toe te laten slepen (Kay vind het machtig mooi om van alles te pakken en naar ons te brengen). Dus hou goed in je hoofd dat als je na je commando-vrije vakantie het weer gaat oppakken het nog steeds niet zo maar opgelost is en dat het vertrouwen er op dat punt ook zo weer is en dat de oplossing soms iets creatiefs moet zijn. (Kay moet ik soms echt even vragen aan de kant te gaan als ik aan bezemen ben.... hij slaapt gewoon door!)

En tja of je nou veel of weinig doet met een pup. Kay was de terror van het nest: erg druk. Ik heb wel degelijk veel met hem gedaan, meer dan gemiddeld denk ik en Kay is een hele rustige hond geworden. Hoe Norah als pup was weet ik niet, maar zij kent beduidend weinig commando's en is overactief: ik denk dat het antwoord altijd meer is dan de som der delen. En een rustige pup wordt niet altijd een automatisch een rustige hond: ongeacht of je veel of weinig doet.

[*Skye*]

en toch kan dat perfect naast elkaar hoor, mijn pups luisteren doorsnee erg goed (in het dagelijkse leven) én kunnen vroeg veel 'kunstjes' maar het gekke is dat ik die laatste zéééér weinig oefen (terwijl iedereen op de hondenschool denkt dat ik die pup wel dagelijks 'uren' moet drillen gezien die al zoveel kan).

iets wat ik hier al vaker gezegd heb en wat voor honden (of training van dieren in het algemeen) echt opgaat is het engelse gezegde 'less is more'. weinig oefenen (bij training), weinig bevelen (bij opvoeding) maar wel consequent zijn in wat je vraagt en belonen als het goed gaat.

Juist door het weinig te oefenen blijft het leuk en interessant. Ik ben met Noah sinds kort gaan treibballen en heb thuis niks geoefend wegens geen tijd/zin. Trainster zei al dat het juist goed kan zijn om NIET te oefenen, zodat er geen druk op staat en het spelletje leuk blijft.
Bij Noah denken ze vaak ook dat ik elke dag oefen. Als ik zeg dat ik een luie hondenbaas ben en nooit thuis oefen kijken mensen me zo aan.

Zo zou ik er ook graag ooit in willen staan. Omdat Skye mijn eerste hond is ga ik snel mee in wat de mensen zeggen die het zouden horen te weten hoe het moet. Ik leer al wel steeds meer naar mijn gevoel te luisteren en al gaande weg leer ik.

Probeer t gewoon eens spelenderwijs... dus zonder dat je het vooraf bedacht heb, gewoon op weg naar je fiets, container buiten zetten, tuin sproeien weet ik veel wat Niks zeggen (dus geen commando's) brokje naar de grond en kijk eens wat ie dan doet, gewoon hoe je een pup ook leert af te gaan... als het goed gaat ook niet de hemel in prijzen dan wordt het weer enorm zwaarwegend... gewoon goedzo en verder...reageert ie niet goed ook geen punt van maken gewoon verder met de orde van de dag...

Als ik het weer op ga pakken wil ik er idd geen big deal van maken. Als hij nu in elkaar dook haalde ik alles uit de kast om hem te lokken. Ik heb hem op die manier natuurlijk ook geleerd dat als hij dat gedrag vertoont ik heeeeel erg mijn best ga doen hem blij te maken.

Tja ik weet niet of ik veel minder 'trainde' met Kay. Ik was er ook wel dagelijks mee bezig, ook omdat Kay het gewoon erg leuk vond. Ik ben ook wel eens (onterecht) boos geworden en ik heb ook wel eens een fout moeten herstellen omdat ik een verkeerde weg met hem had gekozen. Zie het niet als falen, zie het als de weg die jullie bewandelen.

Ik train (en dus ook als pup) veel in en rondom huis. Vinden we leuk en het is redelijk veilig (buiten word je altijd door iets gestoord). Maar als pup in huis (uuhmmm eigenlijk doe ik het nog af en toe zo) ging de training letterlijk beginnen met een hele grote pot met lekkere koekjes pakken. Ging ik op de grond zitten en oefende we even wat. Veel dingen gewoon achter een koekje aan. In de tuin doe ik het ook regelmatig zo. Ze worden helemaal blij als ze zien dat de koekjesopbergdoos uit de kast komt. Gooien er al een scala aan trucjes uit voor ik ook maar op de grond zit (die ik ook nog eens rijkelijk beloon). Ik verwacht van een jonge hond niet dat ze de commando's uitvoeren, ook al kennen ze ze al vaak wel. Ze hebben nog zoveel prikkels die zie moeten ontdekken dat luisteren niet altijd lukt. Dan zitten ze vanaf 6 maanden in de tweede angstfase en daar is het bij jou dus misgegaan. Vervelend want ze reageren dan even wat paniekeriger dan ze buiten die periodes om zouden doen. Daarnaast zijn boco daar natuurlijk helemaal meester in. En uitbreiden naar anders situaties is wel degelijk een mogelijkheid. Het is wel iets wat ik wel weer zou willen herstellen, maar dat kan lang duren. Met Kay is er een issue geweest met een vallende bezem die viel toen hij ietst stouts deed. Hij was een maand of 7. Daarna panisch voor bezem, maar tja op stal en in de tuin maar ook in huis gebruik ik nogal eens een bezem. Het heeft zeker dik een jaar geduurd voor het over was. Sleutel tot succes was hem de bezem te laten ophalen en hem naar mij toe te laten slepen (Kay vind het machtig mooi om van alles te pakken en naar ons te brengen). Dus hou goed in je hoofd dat als je na je commando-vrije vakantie het weer gaat oppakken het nog steeds niet zo maar opgelost is en dat het vertrouwen er op dat punt ook zo weer is en dat de oplossing soms iets creatiefs moet zijn. (Kay moet ik soms echt even vragen aan de kant te gaan als ik aan bezemen ben.... hij slaapt gewoon door!)

En tja of je nou veel of weinig doet met een pup. Kay was de terror van het nest: erg druk. Ik heb wel degelijk veel met hem gedaan, meer dan gemiddeld denk ik en Kay is een hele rustige hond geworden. Hoe Norah als pup was weet ik niet, maar zij kent beduidend weinig commando's en is overactief: ik denk dat het antwoord altijd meer is dan de som der delen. En een rustige pup wordt niet altijd een automatisch een rustige hond: ongeacht of je veel of weinig doet.

Leuk om de ervaring van een ander border collie baasje te lezen. Tot die ene keer vond Skye het ook echt heel leuk om te trainen en hopelijk helpt het als ik hem nu een tijdje met rust laat wat trainen betreft en kunnen we over een tijdje weer samen spelenderwijs aan de slag, alleen dan gewoon tijdens een wandeling en daarna weer lekker spelen.
Dat vallende glas heeft hij ook nog eens aan mij gelinkt omdat ik er naast lag en dat maakt het op dit moment niet altijd makkelijker. Gelukkig is hij nog wel helemaal gek op mij en is hij nog graag bij me. We moesten gisteren onverwacht oppassen op mijn neefje en toen ik naar boven liep sprong hij vanuit stilstand over een traphekje omdat hij zo graag bij me wilde zijn.

Dankjewel allemaal weer voor het meedenken. We hebben een heerlijk weekend achter de rug waarin ik toch wel heb gemerkt dat je veel commando's geeft op een dag en dat het ook wel moeilijk is om het te laten. We hebben vooral heerlijk genoten van de omgeving en heerlijk wandelingen gemaakt.

[*Skye*]

Hoi allemaal,

Ondertussen zijn we al weer 6 weken verder en dacht misschien is wel leuk om even een update te geven.

Ik heb de eerste paar weken zo min mogelijk commando's gegeven aan Skye. Dan kom je er idd wel achter hoe veel commando's je ongemerkt geeft op een dag. We zijn wel gewoon heerlijk gaan wandelen, veel blijven knuffelen en samen spelen en we zijn wel naar de hondentraining blijven gaan. Met de training had hij het niet. Als hij iets deed wat niet mocht liet ik zo veel mogelijk mijn man het oplossen.

Na een week of 3 ben ik weer gewoon normaal met hem omgegaan, alleen het trainen (buiten de hondentraining) om heb ik toen nog steeds niet opgepakt. Maar de gewone dingen deed ik weer wel en dat ging prima. Dan bedoel ik bv 'laag' zeggen als hij ongevraagd op de bank springt, corrigeren als hij echt te ver ging met de katten enz. Dat ging prima.

In week 4 waren we op de hondenschool iets nieuws aan het aanleren en toen vertoonde hij het angstige gedrag daar ook ineens. Let wel dat ik absoluut mijn stem niet verhef tegen hem tijdens het trainen en hem niet corrigeer tijdens het aanleren van iets nieuws.
In diezelfde week waren we ergens op visite en er stond een bakje met pepernoten op tafel waar Skye zo bij kon. De eerste paar keer heb ik mijn man er wat van laten zeggen als hij er heen ging met zijn neus, maar op een gegeven moment was ik het zat en corrigeerde ik hem met een strenge 'nee!'. Daar reageerde hij totaal niet angstig of wat dan ook op. Hij keek me aan, draaide zijn neus weg van het bakje en kwam rustig bij me liggen.

Ik vond het wel erg vreemd dat als ik hem vrij streng corrigeerde hij niet eens met zijn ogen knipperde en gewoon luisterde en als ik, hoe neutraal ook, een commando gaf hij reageerde alsof ik hem weet ik het wat aan doe. En het leek na 4 weken niet trainen (behalve wel op de hondenschool) alleen maar erger te worden. Ik ben toen in overleg met mijn hondentrainster, die ook gedragsdeskundige is, het toch weer wat meer op gaan pakken. Dus gewoon lekker spelen in de tuin en dan 1x een 'zit' tussendoor. Ging dat goed, tijdens het spelen een keer een 'zit' en een keer een 'af'. In huis was ik met een balletje aan het spelen en zo ook spelenderwijs iedere keer een commando geven.

Nu op dit moment gaat het eigenlijk heel goed. Ik doe geen hele trainingssessies thuis en dat is ook niet mijn bedoeling, maar ik wil gewoon niet dat als ik het simpelste commando geef, mijn hond zich gedraagt alsof ik hem mishandel. Dat gaat gelukkig weer een heel stuk beter en daar ben ik super blij mee. Super bedankt allemaal voor het meedenken. Het heeft hem er denk ik vooral in gezeten dat ik zo een grote druk op mezelf legde dat ik het goed wil doen, dat Skye die spanning heeft aangevoeld.
Nogmaals, Skye hoeft het absoluut niet perfect te doen, maar ik wil(de) wel zo ontzettend graag overal perfect op reageren en het juiste voor Skye doen. En het allerbeste voor hem is natuurlijk relaxed overal in staan en niet onder druk trainen. En dan zette ik hem wel niet onder druk, maar mezelf, en ook dat voelen honden natuurlijk haarfijn aan.

[ranetje]

Als je dat maar in de gaten houdt komt het vast wel goed

[DeDiana]

Fijn dat je verbetering merkt, en inderdaad gewoon lekker ontspannen doorgaan

[*Skye*]

Ja erg fijn om de verbetering te merken, want het raakte me echt enorm als Skye zo reageerde.

Ik ga mijn best doen om er zo relaxed in te blijven staan, ik ga natuurlijk niet te hard mijn best doen, want dan ben ik weer terug bij af

[ranetje]

Ja erg fijn om de verbetering te merken, want het raakte me echt enorm als Skye zo reageerde.

Ik ga mijn best doen om er zo relaxed in te blijven staan, ik ga natuurlijk niet te hard mijn best doen, want dan ben ik weer terug bij af

Prima