proleemgedrag...

[Eline*]

Een correctie is een correctie als de hond het zo ervaart. Als dat inhoudt dat de beloning van bepaald gedrag aandacht is, negeren een correctie is omdat je het lonende onthoudt.
Als gedrag zelfbelonend is heeft negeren geen zin, behalve als het geven van een correctie de boel verergert of opjut. Bij uitvallende honden heeft corrigeren nou eenmaal vaak een opjuttend effect.

Dit vind ik dus kul. Als je hond dus voor je neus de vuilnisbak leegvreet moet je hem dus fijn negeren? En daar leert hij dan van

Jeetje, wat suf. Lees dan!! Is de beloning van het leeghalen van de vuilnisbak aandacht of de inhoud van de vuilnisbak? Denk zelf even na graag.

Nu kun je het wel bij mij gaan neerleggen maar ík heb geen probleemhonden.

Ja, daahaag! Als jij niet leest wat ik schrijf valt er niets te discusieren, want dat betekent dat ik je keer op keer moet gaan uitleggen wat ik heb opgeschreven. Wat het wel of niet hebben van probleemhonden ermee te maken heeft weet ik niet. Lekker beargumenteerd!

[Eline*]

Een correctie is een correctie als de hond het zo ervaart. Als dat inhoudt dat de beloning van bepaald gedrag aandacht is, negeren een correctie is omdat je het lonende onthoudt.

juist. en net daarin overschatten 'de negeerders' zichzelf naar mijn gevoel schromelijk. want er is niet zoveel dat de hond doet puur om aandacht te trekken. zo belangrijk zijn wij echt niet. in het overgrote deel van hun gedrag (en alle gedrag eigenlijk, ook het onze) zit een zelfbelonend gedeelte, dat niet afhankelijk is van onze aandacht.

Ben ik wel met je eens. Veel mensen snappen de theorie erachter niet en dat blijkt ook alweer in deze discussie.

[Baily]

Een correctie is een correctie als de hond het zo ervaart. Als dat inhoudt dat de beloning van bepaald gedrag aandacht is, negeren een correctie is omdat je het lonende onthoudt.

juist. en net daarin overschatten 'de negeerders' zichzelf naar mijn gevoel schromelijk. want er is niet zoveel dat de hond doet puur om aandacht te trekken. zo belangrijk zijn wij echt niet. in het overgrote deel van hun gedrag (en alle gedrag eigenlijk, ook het onze) zit een zelfbelonend gedeelte, dat niet afhankelijk is van onze aandacht.

Ben ik wel met je eens. Veel mensen snappen de theorie erachter niet en dat blijkt ook alweer in deze discussie.

Maar het ontwijken van het uitvallen is ook niet om de hond aandacht te onthouden. Je voorkomt gewoon het probleem gedrag wat om te beginnen dan al niet verergert omdat de hond successen kan halen als hij uitvalt en dat dus steeds beter of overtuigder zou kunnen gaan doen.

Verder oefen ik ook heel erg op aandacht buiten deze voorvallen om. Dus het is niet zo dat ik verder niks doe. Als ik met mijn hond ga spelen voordat hij de andere hond zie heb ik als resultaat zijn aandacht en het niet uitvallen. Dat is toch wat ik wil.

Door te spelen, te belonen, af te leiden, krijg ik de aandacht van mijn hodn steeds beter tepakken. En kan ik de moeilijkheidsgraad verhogen door de afstand te verkleinen naar hetgeen wat voor mijn hond het uitvallen veroorzaakt.

Dat iemand het op een andere manier wil doen moet hij zelf weten, iedere hond is niet hetzelfde en iedere baas ook niet. Maar hier werkt het wel, alleen inderdaad duurt alles wel langer.

Maar als ik dus Buck iedere keer zou moeten corrigeren, dan wordt ik daar zelf echt heel chagarijnig van en nu is het uitlaten een vrolijk gedoe voor zowel mij als mijn hond. Ik doe het nog steeds met plezier, maar op het moment dat ik dus niet wist hoe en wat te doen en dus ook wel eens corrigeerde werd ik er echt chagarijnig van en zag tegen het uitlaten op.

Dat is ook niet bevorderlijk voor de band met de hond. Ik wil het nog wel graag voor mijn plezier doen allemaal.

[Eline*]

Maar het ontwijken van het uitvallen is ook niet om de hond aandacht te onthouden. Je voorkomt gewoon het probleem gedrag wat om te beginnen dan al niet verergert omdat de hond successen kan halen als hij uitvalt en dat dus steeds beter of overtuigder zou kunnen gaan doen.
.

En je stelt de hond op afstand bloot aan de bedreigende prikkel en leert hem daar een andere associatie bij aan en ander gedrag. Daarom ontwijk je uitvallen. Je begint je autorijles ook niet gelijk met het examen toch?

[Baily]

Maar het ontwijken van het uitvallen is ook niet om de hond aandacht te onthouden. Je voorkomt gewoon het probleem gedrag wat om te beginnen dan al niet verergert omdat de hond successen kan halen als hij uitvalt en dat dus steeds beter of overtuigder zou kunnen gaan doen.
.

En je stelt de hond op afstand bloot aan de bedreigende prikkel en leert hem daar een andere associatie bij aan en ander gedrag. Daarom ontwijk je uitvallen. Je begint je autorijles ook niet gelijk met het examen toch?

Precies, en daarom is het in het begin ook soms zo ontmoedigend. Maar dan ben je dus nog steeds te moeilijk bezig voor de hond. Je moet dan dus nog minder moeilijk beginnen en dan heb je resultaat.

[zepenko]

Ik weet niet hoe de hond met puppen is, maar die komen over het algemeen niet als bedreigend over. Grote kans dat de hond hier dus niet naar uitvalt. Als dat zo is, zou Gwenn eens met haar hond tussen een puppengroep les kunnen gaan volgen. De puppen worden vanzelf ouder en je hoopt dat de hond dan gaat leren dat ook volwassen honden niet bedreigend zijn.

Als een hond andere honden bedreigend vindt zal de hond alles wat supereng is ontvluchten en alles wat hij "kan hebben" pakken. Pups behoren tot de groep die gepakt kunnen worden dus ik zou never nooit niet een hond-agressieve hond tussen de pups zetten. Ik zou het niet willen riskeren straks een pup een trauma te bezorgen.

Dat ligt volgens mij helemaal aan de hond. Dan zul je eerst op een veilige afstand moeten kijken naar het gedrag van de hond tegenover puppen. De meeste honden vallen wel uit naar volwassen soortgenoten, maar niet direct naar puppen. Als dat het geval is, werkt het trainen tussen opgroeiende puppen geweldig, omdat deze langzaamaan doorgroeien tot volwassen honden. Als de hond dan gaat generaliseren, is je doel bereikt.

En natuurlijk wil je een pup geen trauma laten oplopen. Dus bij voorkeur kennismaking voor de angstfase en bij voorkeur een zelfverzekerde pup. En mede daarom zou ik dit probleem met een GT opnemen.

[zepenko]

Helemaal mee eens. Had ik bijv. mijn huidige herplaatser (boxer/am.bull 40 kilo) genegeerd in het tegen je op springen, als je op de grond zit direct op je rug springen en rijden op je, keihard buiten tegen je aan botsen zodat je direct languit lag en meer van dat soort dingen dan had ik nog elke dag met mijn hoofd in het gras gelegen buiten in het park Dat gedrag mag niet. Punt.

Dat gedrag is respectloos tegenover jou als baas en heeft dus te maken met opvoeding en is van geheel andere orde dan uitvallen aan de lijn.
Niet alles is hetzelfde. Niet elk ongewenst gedrag is er maar even uit te corrigeren.
Wat jij hierboven schetst heef tte maken met respect en gezag en niet meer dan logisch dat je dat corrigeert.

En bovendien corrigeer je dan op een hondse manier, d.m.v. dominante handelingen. Daar heeft een ruk aan een slip of een brul ook niks mee te maken.

[Eline*]

Dat ligt volgens mij helemaal aan de hond. Dan zul je eerst op een veilige afstand moeten kijken naar het gedrag van de hond tegenover puppen. De meeste honden vallen wel uit naar volwassen soortgenoten, maar niet direct naar puppen.

Mijn ervaring is dat echte uitvallers uitvallen naar alles wat hond is. Als ze daarin al onderscheid aanbrengen is dat vaak vanwege de hoduing van de andere hond en niet vanwege leeftijd.
Pups lokken juist vaak correctie's uit bij niet sociaalvaardige honden omdat ze de omgangsregels gewoon nog niet goed beheersen.

Als de hond dan gaat generaliseren, is je doel bereikt.

Een uitvallende hond generaliseert al..hij valt namelijk uit. Om dat zo volledig om te draaien alsdat jij nu voorstelt middels omgang met pups..?

Is dit iets vanuit je eigen gedachtengang of heb je ervaring met deze manier?

[zepenko]

Dat ligt volgens mij helemaal aan de hond. Dan zul je eerst op een veilige afstand moeten kijken naar het gedrag van de hond tegenover puppen. De meeste honden vallen wel uit naar volwassen soortgenoten, maar niet direct naar puppen.

Mijn ervaring is dat echte uitvallers uitvallen naar alles wat hond is. Als ze daarin al onderscheid aanbrengen is dat vaak vanwege de hoduing van de andere hond en niet vanwege leeftijd.
Pups lokken juist vaak correctie's uit bij niet sociaalvaardige honden omdat ze de omgangsregels gewoon nog niet goed beheersen.

Ik vind een correctie iets anders dan uitvallen. Een correctie is normaal honds gedrag. Uitvallen is abnormaal. Als het uitvallen uit angst gebeurt, is mijn ervaring dat dit bij pups minder snel gebeurt, juist omdat ze vrijer in de omgang zijn. Je kunt daarom met je probleemhond op een kortere afstand bij een pup zitten, dan bij een volwassen hond.

Als de hond dan gaat generaliseren, is je doel bereikt.

Een uitvallende hond generaliseert al..hij valt namelijk uit. Om dat zo volledig om te draaien alsdat jij nu voorstelt middels omgang met pups..?

Is dit iets vanuit je eigen gedachtengang of heb je ervaring met deze manier?

Wel ervaring mee, al moet ik zeggen dat het honden waren die niet naar iedere hond uitviel. Maar om dus iets zinnigs te kunnen zeggen over het gedrag van de hond van Gwenn, zou je eerst moeten kijken hoe hij uitvalt, wanneer, bij wie/wat, etc.

[Eline*]

Ik vind een correctie iets anders dan uitvallen. Een correctie is normaal honds gedrag. Uitvallen is abnormaal. Als het uitvallen uit angst gebeurt, is mijn ervaring dat dit bij pups minder snel gebeurt, juist omdat ze vrijer in de omgang zijn. Je kunt daarom met je probleemhond op een kortere afstand bij een pup zitten, dan bij een volwassen hond.

Uitvallen is niet abnormaal, alleen ongewenst, maar dat terzijde.
Mijn ervaring is dat asociale honden ook naar pups toe niet sociaal zijn.
Ik kan me wel voorstellen dat je als je een reu hebt die uitvalt naar reuen of machohonden, deze natuurlijk zich echt niet druk gaat maken om een puppekind even verderop. Dat is immers geen bedreiging voor zijn status.
Het zal dus erg afhangen van de reden van uitvallen.
Echte bange snuiters zouden misschien zich ook beter op hun gemak voelen bij pups.
Zelf heb ik het er niet op om pups te gebruiken voor dit soort dingen. Voor je het doorhebt heb je een nieuwe uitvaller gecreeerd.

[zepenko]

Ik vind een correctie iets anders dan uitvallen. Een correctie is normaal honds gedrag. Uitvallen is abnormaal. Als het uitvallen uit angst gebeurt, is mijn ervaring dat dit bij pups minder snel gebeurt, juist omdat ze vrijer in de omgang zijn. Je kunt daarom met je probleemhond op een kortere afstand bij een pup zitten, dan bij een volwassen hond.

Uitvallen is niet abnormaal, alleen ongewenst, maar dat terzijde.
Mijn ervaring is dat asociale honden ook naar pups toe niet sociaal zijn.
Ik kan me wel voorstellen dat je als je een reu hebt die uitvalt naar reuen of machohonden, deze natuurlijk zich echt niet druk gaat maken om een puppekind even verderop. Dat is immers geen bedreiging voor zijn status.
Het zal dus erg afhangen van de reden van uitvallen.
Echte bange snuiters zouden misschien zich ook beter op hun gemak voelen bij pups.
Zelf heb ik het er niet op om pups te gebruiken voor dit soort dingen. Voor je het doorhebt heb je een nieuwe uitvaller gecreeerd.

En daarom zou ik het op een goede hondenschool met een goede GT erbij uitvoeren. Als dat tenminste de beste therapie voor de situatie is. Maar daarvoor moet je eerst de situatie kunnen hebben analyseren.

[*Linda*]

[quote="Baily]
Maar als ik dus Buck iedere keer zou moeten corrigeren, dan wordt ik daar zelf echt heel chagarijnig van en nu is het uitlaten een vrolijk gedoe voor zowel mij als mijn hond. Ik doe het nog steeds met plezier, maar op het moment dat ik dus niet wist hoe en wat te doen en dus ook wel eens corrigeerde werd ik er echt chagarijnig van en zag tegen het uitlaten op.

Dat is ook niet bevorderlijk voor de band met de hond. Ik wil het nog wel graag voor mijn plezier doen allemaal.[/quote]

Kijk, en dit vind ik dus storend. Er wordt gedaan alsof degene die zijn hond corrigeert afbreuk doet aan de band en het contact met de hond. Dit is niet het geval, na een correctie is het klaar en ga je weer rustig verder. Ik vind het prima als mensen er voor kiezen om te negeren of af te leiden maar ik wordt er wel een beetje flauw van dat er dan in een adem wordt ge/veroordeelt over het geven van een correctie. Ik kan je verzekeren dat de band tussen mij en mijn honden meer dan goed is.

[Baily]

[quote="Baily]
Maar als ik dus Buck iedere keer zou moeten corrigeren, dan wordt ik daar zelf echt heel chagarijnig van en nu is het uitlaten een vrolijk gedoe voor zowel mij als mijn hond. Ik doe het nog steeds met plezier, maar op het moment dat ik dus niet wist hoe en wat te doen en dus ook wel eens corrigeerde werd ik er echt chagarijnig van en zag tegen het uitlaten op.

Dat is ook niet bevorderlijk voor de band met de hond. Ik wil het nog wel graag voor mijn plezier doen allemaal.[/quote]

[quote="Sunnybunny]
Kijk, en dit vind ik dus storend. Er wordt gedaan alsof degene die zijn hond corrigeert afbreuk doet aan de band en het contact met de hond. Dit is niet het geval, na een correctie is het klaar en ga je weer rustig verder. Ik vind het prima als mensen er voor kiezen om te negeren of af te leiden maar ik wordt er wel een beetje flauw van dat er dan in een adem wordt ge/veroordeelt over het geven van een correctie. Ik kan je verzekeren dat de band tussen mij en mijn honden meer dan goed is.[/quote]

Ik zet het eventjes in een andere kleur want er gaat steeds wat mis met de quotes.




Ik wil helemaal niet zeggen dat mensen die hun hond wel corrigeren afbreuk doen aan de band met hun hond. Alleen in mijn geval zou dat wel zo zijn omdat het niet bij mij past en ik het dus dan ook niet goed doe.[/color]Deze manier past bij mij, en werkt. Waarom zou ik dat dan niet toe mogen passen. Ik heb meerdere keren in mijn berichtjes gezegd dat iedere hond anders is en iedere baas, dus wat je hierboven klopt gewoon niet. Ik wil dat helemaal niet zeggen. In ieder bericht heb ik het duidelijk over MIJN situatie. En mijn ervaring daarmee.
Maar ik heb er wel mee bereikt dat Buck los kan en dat ik op een leuke manier met hem nbaar buiten kan. Wat is daar dan mis mee. Net zogoed als je tegenstander kunt zijn van corrigeren met slipketting kun je dat ook zijn van mijn methode, zoals jij. Daar voel ik me toch ook niet door aangesproken. Als het helpt, helpt het. Alleen maar fijn. Maar ieder maakt daarin zijn eigen keus.
het is alleen als ik iemand zie lopen die zijn hond aan een slipketting naar de andere kant van het voetpad slingert omdat hij ongewenst gedrag vertoont, en dan ook nog uitgeveterd word, krijg ik persoonlijk een krimpend gevoel in mijn maag. maar dat is mijn probleem. Ik zou daar dus niet voor kiezen.

[Wil de hond]

Het enige wat de hond leert van straf, is om die straf te vermijden. Hij leert er geen gewenst gedrag mee aan.
In het geval van Gwenn, zal de hond, bij gebruik van correcties, dus gaan leren om niet uit te vallen aan de riem, want dan krijgt hij een correctie. Maar daar gaat hij de andere honden niet leuker van vinden. En de andere honden worden altijd aan de correctie gelinkt, want op het moment van de correctie is de uitvallende hond helemaal in interactie met de voorbijkomende hond.

Da´s logisch hé, dat een hond geen gewenst gedrag aanleert van korrigeren?

Korrigeren wordt tenslotte gebruikt om ongewenst gedrag af te leren. Om gewenst gedrag aan te leren werk je met beloning. Het grappige van korrigeren is dat wanneer je bereikt dat je hond stopt met het ongewenste gedrag je kunt beginnen met het aanleren van gewenst gedrag.

Volgens mij leert een hond van korrigeren veel meer dan alleen maar straf te vermijden. Zo leert hij bvb. dat zijn baas het niet eens is met wat hij doet. Iets wat in mijn ogen heel belangrijk is, een hond moet gewoon weten dat zijn baas er ook nog is, altijd, en dat deze in de positie verkeert om over zijn gedrag te oordelen, afkeurend dan wel goedkeurend. Dat geeft een hond duidelijkheid.

Het is helemaal niet zo zeker dat de hond van Gwenn de korrekties zal linken aan de andere honden. Hij zal veel eerder zijn eigen gedrag in verband brengen met de korrekties.

Heb jij zelf wel eens gewerkt met korrekties, of heeft je kennis in deze slechts een theoretische basis?

Maar goed, ik vind dat iemand die niet goed weet wat hij/zij doet en/of moet doen, zeker als het om een ingewikkelde probleemhond gaat, moet leren van iemand die wél weet wat hij/zij doet hoe korrekt om te gaan met korrekties, beloningen, en zijn/haar eigen gedrag in relatie tot zijn/haar eigen specifieke hond en situatie.

[Baily]

Het enige wat de hond leert van straf, is om die straf te vermijden. Hij leert er geen gewenst gedrag mee aan.
In het geval van Gwenn, zal de hond, bij gebruik van correcties, dus gaan leren om niet uit te vallen aan de riem, want dan krijgt hij een correctie. Maar daar gaat hij de andere honden niet leuker van vinden. En de andere honden worden altijd aan de correctie gelinkt, want op het moment van de correctie is de uitvallende hond helemaal in interactie met de voorbijkomende hond.

Da´s logisch hé, dat een hond geen gewenst gedrag aanleert van korrigeren?

Korrigeren wordt tenslotte gebruikt om ongewenst gedrag af te leren. Om gewenst gedrag aan te leren werk je met beloning. Het grappige van korrigeren is dat wanneer je bereikt dat je hond stopt met het ongewenste gedrag je kunt beginnen met het aanleren van gewenst gedrag.

Volgens mij leert een hond van korrigeren veel meer dan alleen maar straf te vermijden. Zo leert hij bvb. dat zijn baas het niet eens is met wat hij doet. Iets wat in mijn ogen heel belangrijk is, een hond moet gewoon weten dat zijn baas er ook nog is, altijd, en dat deze in de positie verkeert om over zijn gedrag te oordelen, afkeurend dan wel goedkeurend. Dat geeft een hond duidelijkheid.

Het is helemaal niet zo zeker dat de hond van Gwenn de korrekties zal linken aan de andere honden. Hij zal veel eerder zijn eigen gedrag in verband brengen met de korrekties.

Heb jij zelf wel eens gewerkt met korrekties, of heeft je kennis in deze slechts een theoretische basis?

Maar goed, ik vind dat iemand die niet goed weet wat hij/zij doet en/of moet doen, zeker als het om een ingewikkelde probleemhond gaat, moet leren van iemand die wél weet wat hij/zij doet hoe korrekt om te gaan met korrekties, beloningen, en zijn/haar eigen gedrag in relatie tot zijn/haar eigen specifieke hond en situatie.

Ja, maar Wil, toch dan nog eventjes een vraagje.............

Is het voorkomen van ongewenst gedrag dan niet handiger dan het stoppen van ongewenst gedrag als de hond hier mee bezig is.

Want met de manier waarop ik het toepas met Buck voorkomt dat hij uitvalt. Als ik met correcties zou werken zou hij uitvallen en dan zou ik pas ingrijpen. Als ik dat op de een of andere manier niet goed doe, loop je wel het risico dat de hond volgende keer nog feller uitvalt, want dan heeft hij wel succes gehad.

Ik kan echt een uitvallende Buck niet bereiken hoor, dan is hij in staat om in alles om zich heen te gaan bijten. Inclusief mensen die er om heen staan.

[*Linda*]

Ik sleur ze niet van de ene naar de andere kant van het pad met een slipketting hoor (Die hebben we niet eens )

[Baily]

Ik sleur ze niet van de ene naar de andere kant van het pad met een slipketting hoor (Die hebben we niet eens )

Gelukkig maar.......... Had ik ook niet verwacht hoor.

[Joyce]

Het is helemaal niet zo zeker dat de hond van Gwenn de korrekties zal linken aan de andere honden. Hij zal veel eerder zijn eigen gedrag in verband brengen met de korrekties.

Hoe weet je dat zo zeker Wil? Hoe zorg jij ervoor dat de hond precies weet waar je voor corrigeert?

[Wil de hond]

Het is helemaal niet zo zeker dat de hond van Gwenn de korrekties zal linken aan de andere honden. Hij zal veel eerder zijn eigen gedrag in verband brengen met de korrekties.

Hoe weet je dat zo zeker Wil? Hoe zorg jij ervoor dat de hond precies weet waar je voor corrigeert?

Ik weet dat vrij zeker omdat ik dit in de praktijk zo ervaar.

Ik zorg ervoor door de hond op het juiste moment te korrigeren.

Zo moeilijk is het ook niet hoor, een hond brengt datgene wat er gebeurt op een zeker moment in verband met het gedrag wat hij op dat moment vertoont.

Als jij je teen stoot tegen de poot van je tafel begrijp jij toch ook waar het nare gevoel vandaan komt wat je op dat moment voelt, of geef je de tafel de schuld, of misschien wel je man die die tafel daar drie jaar geleden neer heeft gezet?

[Wil de hond]

De pest met corrigeren is dat je niets aan de motivatie doet.
Als ik gecorrigeerd wordt voor slaan ga ik waarschijnlijk schoppen. Als dat niet mag bijten en met schelden stop ik waarschijnlijk nooit want die correcties doen niets aan de manier waarop ik anderen zie.

Als je basaal gedrag in de uiting gaat zitten snoeien ben ik altijd bang dat je de hond daarmee alleen maar introvert maakt. Ik zie honderd keer liever dat de reden voor het gedrag verdwijnt. Dat is een snellere, betere en leukere oplossing.

Is de reden voor uitval-gedrag niet vaak de opwinding, en het feit dat de hond in kwestie zich niet weet te kontroleren in deze?

Oké, die opwinding komt ergens vandaan, maar naar mijn idee is het belangrijk dat je eerst bereikt dat een hond stopt met impulsief gevolg geven aan zijn aandrang om uit te vallen.

Als jij gekorrigeerd zou worden voor agressief gedrag en je tegelijkertijd ook nog eens netjes onder appél zou laten zetten zou je toch in elk geval stoppen met agessief doen?

Ben je eenmaal zover met een hond, hij valt niet meer uit en staat onder appél, kun je toch beginnen met het proberen te veranderen van zijn opvattingen over andere honden? Iets wat volgens mij eenvoudiger zal zijn omdat hij dan zover is dat hij niet meer op eigen houtje handelt maar jou tussen zichzelf en de rest van de werled weet.

[Wil de hond]

Ja, maar Wil, toch dan nog eventjes een vraagje.............

Is het voorkomen van ongewenst gedrag dan niet handiger dan het stoppen van ongewenst gedrag als de hond hier mee bezig is.

Want met de manier waarop ik het toepas met Buck voorkomt dat hij uitvalt. Als ik met correcties zou werken zou hij uitvallen en dan zou ik pas ingrijpen. Als ik dat op de een of andere manier niet goed doe, loop je wel het risico dat de hond volgende keer nog feller uitvalt, want dan heeft hij wel succes gehad.

Ik kan echt een uitvallende Buck niet bereiken hoor, dan is hij in staat om in alles om zich heen te gaan bijten. Inclusief mensen die er om heen staan.

Ik denk dat voor jou persoonlijk de manier waarop je met Buck omgaat de beste is, omdat korrigeren voor jou niet is weggelegd.

Maar, als je wel met korrekties had weten om te gaan had je denk ik veel sneller een vergelijkbaar resultaat kunnen bereiken, met het verschil dat je Buck dan duidelijk had weten te maken dat jij zijn uitvalgedrag niet tolereert.

[Eline*]

Is de reden voor uitval-gedrag niet vaak de opwinding, en het feit dat de hond in kwestie zich niet weet te kontroleren in deze?

Opwinding haal je niet weg met pijn. Je onderdrukt alleen omdat de hond geen uiting meer durft te geven aan en dat is ook de bedoeling. Dat is namelijk je insteek om ander gedrag aan te leren..althans, dat andere gedrag is er dan dus al.
Ik vind dat je wat voorbij gaat aan het wezen hond hierin. Ik vind daarbij ook dat we erg generaliseren. Een reu die uitvalt aan de lijn naar een tegenstander is een totaal ander verhaal dan een bange hond, die denkt te moeten uitvallen om levend voorbij die andere hond te komen. Niet te vergelijken en ook de aanpak hoort dan dus niet gelijk te zijn.
Met voorbij gaan aan het wezen hond daarmee bedoel ik dat niet iedere hond een alleskunner is. Sommige honden zijn in die mate weinig stressbestendig dat je iets onmogelijks van ze vraagt als je wil dat ze op de meter een andere hond passeren.
Iedere hond is anders en ik vind niet dat je dat altijd maar geweld moet willen aandoen.

Voorbeeld van geheel andere orde is Nelson zijn trekken aan de lijn als hij buiten het spannend vindt. Ik kan hem dan niet bereiken want hij staat echt op de jachtmodus. Hij luistert dan nergens naar en gaat helemaal op in zijn omgeving. Dan trekt hij echt aardig.
Ik vind dat best vervelend. Maar als ik dan zijn stralende hoofd zie en zie hoe hij geniet van "jagen" is er geen haar op mijn hoofd die eraan denkt hem dan dus met de slip aan te pakken. Daar kom ik namelijk dan op met hem. Ik kan dat niet. Ik vind dat ik hem dan geweld aandoe en hoe vervelend ik het getrek soms ook vind, ik respecteer zijn genot dan maar voor wat het waard is.
Ik zeg niet dat iedereen dat dan zo maar moet doen, maar ik vind wel dat je je altijd moet afvragen in hoeverre hetgeen wat je van de hond vraagt reeel is en in hoeverre je daarmee de persoonlijkheid van de hond geweld aandoet.

[Joyce]

Het is helemaal niet zo zeker dat de hond van Gwenn de korrekties zal linken aan de andere honden. Hij zal veel eerder zijn eigen gedrag in verband brengen met de korrekties.

Hoe weet je dat zo zeker Wil? Hoe zorg jij ervoor dat de hond precies weet waar je voor corrigeert?

Ik weet dat vrij zeker omdat ik dit in de praktijk zo ervaar.

Ik zorg ervoor door de hond op het juiste moment te korrigeren.

Zo moeilijk is het ook niet hoor, een hond brengt datgene wat er gebeurt op een zeker moment in verband met het gedrag wat hij op dat moment vertoont.

Als jij je teen stoot tegen de poot van je tafel begrijp jij toch ook waar het nare gevoel vandaan komt wat je op dat moment voelt, of geef je de tafel de schuld, of misschien wel je man die die tafel daar drie jaar geleden neer heeft gezet?

Dat vind ik een niet te vergelijken situatie, als ik m'n teen stoot dan zit ik niet met een lijntje vast aan iemand, ik sta niet stijf van de stress. Als een hond uitvalt, wat is dan het juiste moment om te corrigeren? Op het moment dat hij borstelt, dat hij z'n lip optrekt, dat z'n staart omlaag/omhoog gaat, dat hij gromt... En als je zo'n hond een aantal keer corrigeert en hij krijgt door dat hij de correctie kan vermijden door rustig te blijven verandert dat iets in zijn houding tegenover andere honden of houdt hij zich alleen maar in omdat hij een correctie wil voorkomen?

[Baily]

Ja, maar Wil, toch dan nog eventjes een vraagje.............

Is het voorkomen van ongewenst gedrag dan niet handiger dan het stoppen van ongewenst gedrag als de hond hier mee bezig is.

Want met de manier waarop ik het toepas met Buck voorkomt dat hij uitvalt. Als ik met correcties zou werken zou hij uitvallen en dan zou ik pas ingrijpen. Als ik dat op de een of andere manier niet goed doe, loop je wel het risico dat de hond volgende keer nog feller uitvalt, want dan heeft hij wel succes gehad.

Ik kan echt een uitvallende Buck niet bereiken hoor, dan is hij in staat om in alles om zich heen te gaan bijten. Inclusief mensen die er om heen staan.

Ik denk dat voor jou persoonlijk de manier waarop je met Buck omgaat de beste is, omdat korrigeren voor jou niet is weggelegd.

Maar, als je wel met korrekties had weten om te gaan had je denk ik veel sneller een vergelijkbaar resultaat kunnen bereiken, met het verschil dat je Buck dan duidelijk had weten te maken dat jij zijn uitvalgedrag niet tolereert.

Ja misschien wel sneller, maar ik weet niet of het dan eenzelfde resultaat had gegeven.

Kijk, zijn uitvalgedrag naar fietsers heb ik dus door 1 correctie weten te stoppen. Dat was trouwens een geluk bij ongeluk, maar dat eventjes terzijde. (dus in pricipe zou ik het wel kunnen )

Dat is goed gegaan naar mijn idee omdat dat een hele andere achtergrond had als zijn uitvalgedrag naar honden. Niet dat ik die correctie bewust heb gegeven, maar ik was ineens zo geschrokken na al die tijd op mijn hoede zijn dat het gewoon zo ging.

Maar nu is het wel zo dat als hij een fietser ziet, ofwel als hij losloopt of als hij aan de lijn zit, dat hij dan naar mij kijkt. En dan prijs ik hem en hou zijn aandacht vast door hem te prijzen. Maar ik heb dus ook gemerkt dat zijn gedrag weer toe gaat nemen als ik dan zelf die blik van hem niet opvang en hem zijn gang laat gaan.

Terwijl het uitvallen naar voorbijgangers, waarbij hij volgens mij als motivatie waakgedrag en dominant opstellen had, en waarbij ik dus met "koekies" ben gaan werken, niet weer toeneemt, omdat hij zelf naar me toe komt voor een beloning. Kijk, af en toe moet ik dat nog wel belonen natuurlijk, maar het voelt toch anders.

edit:
O.......nee laat maar, ik lees het net over en bedenk me dat ik dan dus geen ander gedrag heb aangeleerd bij voorval van de fietser en wel bij de voorbijganger.

[*Linda*]

Het enige wat de hond leert van straf, is om die straf te vermijden. Hij leert er geen gewenst gedrag mee aan.
In het geval van Gwenn, zal de hond, bij gebruik van correcties, dus gaan leren om niet uit te vallen aan de riem, want dan krijgt hij een correctie. Maar daar gaat hij de andere honden niet leuker van vinden. En de andere honden worden altijd aan de correctie gelinkt, want op het moment van de correctie is de uitvallende hond helemaal in interactie met de voorbijkomende hond.

Da´s logisch hé, dat een hond geen gewenst gedrag aanleert van korrigeren?

Korrigeren wordt tenslotte gebruikt om ongewenst gedrag af te leren. Om gewenst gedrag aan te leren werk je met beloning. Het grappige van korrigeren is dat wanneer je bereikt dat je hond stopt met het ongewenste gedrag je kunt beginnen met het aanleren van gewenst gedrag.

Volgens mij leert een hond van korrigeren veel meer dan alleen maar straf te vermijden. Zo leert hij bvb. dat zijn baas het niet eens is met wat hij doet. Iets wat in mijn ogen heel belangrijk is, een hond moet gewoon weten dat zijn baas er ook nog is, altijd, en dat deze in de positie verkeert om over zijn gedrag te oordelen, afkeurend dan wel goedkeurend. Dat geeft een hond duidelijkheid.

[Gwenn]

Heel interessante gespreksstof en ook wel heel erg verwarrend...

Hier zijn dus twee soorten meningen en de peuten en trainers die ik heb gebeld verschilden ook van mening....
De een zegt corrigeren de ander koekies om het zo maar te zeggen...

Ik ben nu dus druk bezig met koekies en tot nu toe is het gedrag alleen maar verergerd.
Ben dus ook wel enigszins geinteresseerd in de andere manier, maar realiseer me ook dat ik pas twee maanden bezig ben en er dus weinig over valt te zeggen nog...

En over Beer bij puppies laten, ik weet het niet aangezien ie daar niet anders op reageert dan een volwassen hond (echt elke hond is de pineut).

Verder zal de angst om hem los te laten blijven, als ik het gedrag aan de riem al eens onder controle heb, hoe weet ik dan dat ie ook zal stoppen met honden aanvliegen zodra die los is...?

Moeilijk hoor...

[Eline*]

Verder zal de angst om hem los te laten blijven, als ik het gedrag aan de riem al eens onder controle heb, hoe weet ik dan dat ie ook zal stoppen met honden aanvliegen zodra die los is...?

Moeilijk hoor...

Een hond doet winnaarservaringen op en daarmee stijgt zijn ego enorm. Stel; jouw hond is bang voor andere honden en merkt dat uitvallen helpt om andere honden weg te jagen.
Dan groeit dus zijn zelfvertrouwen. Hij leert dat vechten hem helpt zijn probleem op te lossen en zijn angst voor honden verdwijnt omdat hij zelf zijn probleem hanteerbaar heeft gemaakt.
Aan de lijn heb je invloed, maar een hond met een pesthekel aan honden of een hond die kickt op vechten kan je andere honden alleen maar leren negeren als hij los is door echt een berestrak appel.


Overigens; de pure zwart-witheid zie ik niet zo. Corrigeren en beloningsgericht trainen bijt elkaar niet. Ik zou dus iemand zoeken die niet zo rigide een bepaalde manier aanhangt maar gewoon simpel een combi zoekt tussen beide manieren en jouw hond als uitgangspunt neemt.
Als jij nu al twee maanden voor de kat zijn viool bezig bent gaat er iets niet goed.

[Joyce]

Voor de mensen die Engels kunnen... op deze lijst worden veel boeken gesproken en de laatste twee weken van juni heeft Emma Parson zich aangemeld op de lijst om vragen te beantwoorden over haar boek 'Click to Calm' over het clickertrainen van een agressieve hond.

http://groups.yahoo.com/group/CSDogBookReview

[**Tamara**]

Ik denk dat bij het adviseren van corrigeren wel heel erg uitgekeken moet worden, dat dit wel onder een goede gebeleiding gebeurt.
Ikzelf heb ook zo'n hond die uitvalt naar alles en een ongelooflijke stress heeft als ze andere honden ziet.
In de beginfase van dit gedrag kreeg ik te horen dat ik een flinke ruk aan de lijn moest geven als ze begont te borstelen bij het zien van een andere hond. dat heb ik gedaan, waardoor het gedrag verergerde. Op een gegeven moment zaten we dus met zo'n hond als beer.
Wij hebben nu inderdaad een combi van de hond laten zitten bij het passeren van de andere hond en het belonen van het kijken naar ons, en een duidelijke NEE bij het kijken naar de andere hond.

Wat me wel heel erg intresseert is het stukje waar word gezegd dat dit niet zorgt voor een sociale hond maar zorgt dat de aandacht ergens anders ligt. Ik vraag me af hoe je je hond weer wat socialer kan maken, als de stress wat meer weg is....

[annepanne]

Enne...die hondeschool? Heb de site zitten bekijken en er bestaat voor hun "geen probleemgedrag waarvoor wij niet vrijwel onmiddelijk een oplossing kunnen bieden!"

Zou mij al genoeg zeggen. (In combi met de foto op de eerste pagina, van Jungleman Pacco himself, compleet met slipketting om nek natuurlijk... )

Nog een stukje tekst van Pacco himself: "Je zit toch niet toevallig op zo´n snoepjes, koekjes, clicker cursus. Negeren betekent goedkeuring en onderdanigheid tonen. "
Kan idd meteen zien dat deze meneer open staat voor allerlei nieuwe ideeen...

Nog eentje, om t af te leren: "Waarom gaat dit soort mensen geen konijnen trainen, dan kunnen ze de hele dag friemelen en knuffelen en lief doen."