Bram zoekt ook nog een huis voor de komende twee maanden. Liefhebbers?Marion. schreef:En anders doe maar hier hoor. Oooooo, puppentijd. Zó heerlijk. Mijn verslaving is dringend toe aan een pup. Het is alleen verstandiger om het niet te doenInge O schreef:en, linda, geef maar hier hoor, die volgende pup. ik ben zelf heel erg een puppenmens, kan er heel erg van genieten. (voor jou waarschijnlijk nog onbegrijpelijk, maar ik vind het altijd zonde als die weer puppie-af is, en netjes luistert.....
)
ik weet alleen niet of je hem daarna nog terugkrijgt![]()
.
![]()
![]()
Het is echt een groot wandelend hormoon de afgelopen dagen. De opvang moet vreselijk om hem lachen (gelukkig zien ze de humor er van in). Die lui zijn natuurlijk niet zo snel onder de indruk van een ondermaatse vervelende puber.
Van die kleine dingen: zit ik in de auto op de terugweg van de opvang naar huis. Wil meneer koste wat kost op de hoedenplank liggen. Dat kan eigenlijk helemaal niet, want hij zit in een tuigje. Piepen, blaffen....en maar proberen. En ja hoor, uiteindelijk lukt het hem al hangend in z'n tuigje. Ik denk, je gaat je gang maar jongen (nee, hij kan niet stikken ofzo).
Zijn we thuis, gaat hij z'n puppy tijd weer nadoen: ronddenderen met een bal in z'n bek..en hij gaat maar door en door en door....
Ik moet er de afgelopen dagen wel om lachen.
Op de opvang heeft hij z'n hele kussen kapot gebeten. Ze kwamen terug van pauze en de hele ruimte lag vol met wit spul uit het kussen. Zucht. De opvang zit me ook uit te lachen omdat ik af en toe zo ongelukkig kijk als ze zeggen dat hij pubert.
Maar ook goed nieuws. Ik ben geen honden meer tegengekomen tijdens het loslopen ('s ochtends doe ik maar een klein rondje aan de riem als hij naar de opvang moet en 's avonds loop ik dan op een vreemde tijd), maar wel joggers en mensen op bankjes enzo. In plaats dat ik dan naar hem kijk om op te letten wat hij doet, kijk ik strak voor me uit en loop flink door. En wat denk je? Meneer hobbelt gewoon achter me aan ipv naar de mensen te gaan.
Ook tijdens het wandelen wacht ik niet meer op hem (dat deed ik weleens). Kop strak vooruit en lopen maar. Ik zie hem soms een hele tijd niet, maar dan hoor ik hem keihard rennen achter me. Als hij dan bij me is, krijgt hij wat lekkers. Word ik toch nog een wandelend koekiemonster
Morgen is m'n vriend thuis en hij gaat de wegloop tactiek bij honden proberen. Hij blijft altijd alleen in de buurt en kent de meeste mensen wel die op woensdag lopen. Prima dus om het daarbij te doen. Ben benieuwd!

