Moon schreef:Ik ben nu toch even de draad kwijt. Nettie, zou jij nog even in het kort willen schetsen hoe jij het precies deed met puppy-Rana? Want een blz. terug had je het ook over 'uit het bekje halen'?
Bij Dante heb ik (maar dat is natuurlijk ook geen echte retriever, zit het minder ingebakken, zeg maar) het apporteren zowat afgeleerd door consequent (want ja, dát ben ik wel

) nee te zeggen als hij wat pakte en te ruilen met speeltje of snoepje (alleen als hij het niet direct deed haalde ik het eruit). Hij apporteerde op een gegeven moment helemaal niet meer. Ik heb het later echt weer aan moeten leren.
Ik denk zelf dat het komt doordat ik er 'nee' bij gezegd heb? Overigens reageerde ik niet boos of zo, maar ws was die 'nee' echt een ontmoediging?
Ik ben zeer benieuwd hoe Tineke het in haar boek aanraadt bij pups!
Ik had het over iets uit de bek halen?
Als dat noodzakelijk is (levensgevaar voor de hond en het lukt niet op een andere manier) zou ik dat wel doen ja.
Maar verwar je me nu niet met Inge die iets uit de bek van Flurk wringt?
Ik kan een dergelijke uitspraak van mij niet vinden n.l.
Met puppy Rana deed ik als volgt.
Ik had hele kleine stukjes worst of kaas mee op de wandeling.
Bij het aangelijnd wandelen pakte ze zoals elke pup geregeld iets van de grond (kroonkurken, kauwgom, stokjes, veren, een kraai

enz.).
Elke keer dat ze wat pakte liep ik vrolijk lokkend achteruit na een snelle greep in mijn jaszak voor iets lekkers.
Dan huppelde ze naar me toe en hield ik het lekkers voor haar neus.
Op het moment dat ze los liet wat ze gepakt had zei ik de eerste tijd gewoon "braaf"en na een tijdje toen ik de timing voor mezelf goed had "los".
Ze is dan dus aangelijnd.
Maar de meeste rotzooi ligt ook in de woonwijk en daar is een aanlijngebod.
Ik ben heel benieuwd naar dat nieuwe boekje van Tineke
Dus Marloes wel vertellen hoor!!