Moderator: moderatorteam
Die percentages zijn per hond toch........ Een hond heeft wel of niet aanleg om HD te krijgen. Niet een beetje, gewoon aanleg. De uiting van die HD, de hoeveelheid last die hij er van krijgt (volgens rofo of klinisch) is voor 30% genetisch en 70% milieu, voor zover ze nu weten.Inge O schreef: - ten eerste wordt er in mijn ogen heel vaak kortzichtig gereageerd op het onderwerp HD : HD heeft maar een erfelijkheidsgraad van 30%, dat wil dus zeggen dat 70% van de honden die HD hebben deze langs niet erfelijke weg gekregen hebben.
-
Je eigen schuld?
Verder heeft een hond die geen HD heeft toch ook geen 70% kans dat te krijgen door verkeerd behandelen? Dat zou dan nl ook zo moeten zijn als 30% van de HD berust op erfelijkheid. 
volgens mij is dat precies niét wat ze bedoelt. Zoals ik het lees: de aanleg voor wel of geen HD is erfelijk bepaald. Dat stop je er dus gewoon in met de keuze van mammie en pappie. In hoeverre de pups die al erfelijk belast zijn ook echt lást krijgen van de HD ligt ook voor een deel aan de omstandigheden - maar dus niet volledig.Inge O schreef:
nee, die percentages zijn niet per hond, ik snap eigenlijk niet wat je daarmee bedoelt - hoe kan je nu een percentage over één individu berekenen?
edit : ja, nu begrijp ik het wel : je bedoelt 'als de hond het heeft is de kans maar 30% dat het via erfelijkheid komt'?
dat klopt, maar eigenlijk zei ik toch hetzelfde, alleen dan in meervoudsvorm.
De orthopeed die Billy aan zijn knie heeft geopereerd, kwam ook met deze 30-70% uitleg voor wat betreft erfelijkheid bij heupdysplasie. Het verbaasde mij, eerlijk gezegd.Inge O schreef:door te zeggen dat de erfelijkheidsgraad 30% is geeft men aan dat ALS een hond HD heeft (daar wordt dus ook de lichte HD onder gerekend), de kans 'maar' 30% is dat de oorzaak in zijn genen ligt. de kans is dus veel groter (70%) dat het probleem door omgevingsomstandigheden (voeding, beweging, huisvesting) zou veroorzaakt worden.
en dan kom je terug op de stelling van marc : moet je er bij die laatste factoren ook geen rekening mee houden dat die pas van invloed kunnen zijn als er iets met de genetica fout zit?
en daar heeft men nog geen antwoord op, maar volgens de definitie van erfelijkheidsgraad zou dit in principe niet zo zijn.
Je kan in elk geval wel zien of er sprake is van mooie heupkoppen en kommen.Inge O schreef:je kan de foto wel bekijken, maar om de redenen die je al aangeeft zal je er nooit een oordeel kunnen over uitspreken dat evenwaardig is aan dat van de specialisten.Rory schreef:of zouden jullie liever zelf de foto's bekijken als een hond HD B of C blijkt te hebben alvorens ermee te fokken?
Want er zijn zoveel kleine dingetjes die een leek niet ziet op een foto, maar het team van de RvB wel.
wat niet wil zeggen dat de specialisten onderling het ook altijd eens zijn :N:. die sette-vader met zijn C, daarvan werden de foto's genomen en bekeken door een orthopedist die tot enkele maanden voordien zelf jaren lid van de commissie was geweest - voor hem waren die heupen een A of een minstens een B.
totdaar de unanimiteit dus
Naffie heeft HD-D en de foto's zagen er idd best redelijk uit , alleen rechts was de kop ietsjes afgeplat. Ze is nu 7 jaar en loopt niet slechter dan de doggen met een goede HD uitslag van die leeftijd.Inge O schreef: dat een HD-D hond geen koppen of kommen (of héle slechte) zou hebben is een fabeltje, bij D ziet het er allemaal nog redelijk uit. pas bij E, F en verder begint het er ook voor een leek echt dramatisch uit te zien.
Nuance. Leuk is dat toch.Inge O schreef:hier zijn wel al vaker topics over geweest en dan heb ik hetzelfde gezegd wat ik nu zeg : ja hoor, ik vind fokken met een HD-C hond best verantwoord, maar natuurlijk wel heel erg afhankelijk van de hond.
- ten eerste wordt er in mijn ogen heel vaak kortzichtig gereageerd op het onderwerp HD : HD heeft maar een erfelijkheidsgraad van 30%, dat wil dus zeggen dat 70% van de honden die HD hebben deze langs niet erfelijke weg gekregen hebben.
- ten tweede bestaat een hond uit meer dan heupjes alleen en wordt er, juist in de fok binnen besloten stamboeken, vaak meer schade dan goed aangericht door het weren van een heel groot aantal honden. in de overblijvende honden (waar dan wel mee gefokt wordt) kunnen namelijk ook tig verborgen erfelijke gebreken zitten en die kunnen zich heel snel uitbreiden als de genenbasis te nauw is.
- ten derde is het nog steeds zo dat de strengheid van beoordelen verschillend is per land : tot voor twee jaar moest een hond hier (in belgië) zo goed als gouden heupjes hebben om een A te krijgen. wat in één land een A is kan in een ander een B zijn en in een derde een C.
een C-hond uit duitsland zou ik bevoorbeeld nooit inzetten.
sette heeft dus een HD-C vader en die is heel bewust uitgekozen om zijn prachtige kwaliteiten, uiterlijk maar vooral ook karakter. en guess what : sette hééft gouden heupjes, beoordeeld in die zeer strenge periode kreeg ze een A.
Weet je toevallig ook hoe het met de erfelijkheid van niet ingedaalde ballen zit? Bij Airedales is het een nono wat beterft het fokken met reutjes met slechts 1 ingedaalde bal. (Misschien bij ieder ras wel, maar dat weet ik niet)
bij "mijn" ras, is fokken met monorchide reuen ( ewn dus uiteraard ook cryptochide) niet oke, voor zover ik weet bij vele andere rassen ook.Marco# schreef:Nuance. Leuk is dat toch.Inge O schreef:hier zijn wel al vaker topics over geweest en dan heb ik hetzelfde gezegd wat ik nu zeg : ja hoor, ik vind fokken met een HD-C hond best verantwoord, maar natuurlijk wel heel erg afhankelijk van de hond.
- ten eerste wordt er in mijn ogen heel vaak kortzichtig gereageerd op het onderwerp HD : HD heeft maar een erfelijkheidsgraad van 30%, dat wil dus zeggen dat 70% van de honden die HD hebben deze langs niet erfelijke weg gekregen hebben.
- ten tweede bestaat een hond uit meer dan heupjes alleen en wordt er, juist in de fok binnen besloten stamboeken, vaak meer schade dan goed aangericht door het weren van een heel groot aantal honden. in de overblijvende honden (waar dan wel mee gefokt wordt) kunnen namelijk ook tig verborgen erfelijke gebreken zitten en die kunnen zich heel snel uitbreiden als de genenbasis te nauw is.
- ten derde is het nog steeds zo dat de strengheid van beoordelen verschillend is per land : tot voor twee jaar moest een hond hier (in belgië) zo goed als gouden heupjes hebben om een A te krijgen. wat in één land een A is kan in een ander een B zijn en in een derde een C.
een C-hond uit duitsland zou ik bevoorbeeld nooit inzetten.
sette heeft dus een HD-C vader en die is heel bewust uitgekozen om zijn prachtige kwaliteiten, uiterlijk maar vooral ook karakter. en guess what : sette hééft gouden heupjes, beoordeeld in die zeer strenge periode kreeg ze een A.
Ik kan mij wel voorstellen dat de voorplantingsorganen in de fok net iets zwaarder wegen dan heupen.
Ik denk dat je daarvoor ook naar het type hond moet kijken. Grote, zware rassen zijn HD-gevoeliger (of worden toch slechter opgefokt??) en binnen een bestand zullen er meer minder goede uitslagen zijn. Je roeit met de riemen die je hebt en probeert daarnaast zoveel mogelijk genen te behouden. Bij een molosser zul je dan eerder (moeten) kiezen voor fokken met C-heupen. En die molossers zie je dan ook weer eerder bij de orthopeed dan een Laekense voor een bekkenkanteling oid.LongFields schreef:
Gevoelsmatig ben ik vóór het fokken met honden die zelf HD-A of hooguit in een uitzonderingsgeval HD-B heupen hebben maar misschien komt dat omdat ik nog nooit een HD-C hond ben tegengekomen die ik eventueel zou kunnen gebruiken.
De kans dat dat ooit gaat gebeuren lijkt mij zelf ook erg klein.
Wat betreft "ons ras, de RR," ga ik geheel met bovenstaande post van Esther meeEsther80 schreef:In ons ras mag het niet maar er zijn rassen waar je met HD-C heupen mag fokken, mits er een A tegenover staat.
Ik vindt dat persoonlijk not done, maar goed! Ik kan niet in de genenpool kijken van de rassen waar het mag.
Zelf heb ik hondjes met A-heupen en ik zou van de partner graag willen dat deze ook A-heupen heeft of indien het B-heupen zijn hij uit een lijn komt waar geen HD voorkomt. Gelukkig is ons ras gezond te noemen op dat punt.
2x een A, geeft trouwens geen garantie op HD-vrije pups, maar ik vindt wel dat ik dan mijn best doe om het zoveel mogelijk te voorkomen, samen met een goed voerschema en bewegingsschema voor onze nakomelingen.
Groeten,
Esther en Co.
.
D'r wordt wel altijd angstvallig aanwijzingen gegeven dat je een puppyreutje niet in zijn kruis pakt. Waar is dat dan eigenlijk op gebaseerd?Inge O schreef:voor zover ik weet is monorchidie erfelijk en mag er idd niet mee gefokt worden - wat de erfelijkheidsgraad is weet ik niet, maar zoals noor al zegt : je kan hierbij moeilijk spreken van uitwendig beïnvloedende factoren, dus een monorch moet het wel altijd ook genetisch in zich dragen.Marco# schreef: Weet je toevallig ook hoe het met de erfelijkheid van niet ingedaalde ballen zit? Bij Airedales is het een nono wat beterft het fokken met reutjes met slechts 1 ingedaalde bal. (Misschien bij ieder ras wel, maar dat weet ik niet)
ook nog nooit eerder gehoord...Inge O schreef:ik heb dit nog niet eerder gehoord, maar het zou kunnen te maken hebben met de spreidstand waarin je de heupjes dan forceert?Rosita Compagner schreef:D'r wordt wel altijd angstvallig aanwijzingen gegeven dat je een puppyreutje niet in zijn kruis pakt. Waar is dat dan eigenlijk op gebaseerd?Inge O schreef:voor zover ik weet is monorchidie erfelijk en mag er idd niet mee gefokt worden - wat de erfelijkheidsgraad is weet ik niet, maar zoals noor al zegt : je kan hierbij moeilijk spreken van uitwendig beïnvloedende factoren, dus een monorch moet het wel altijd ook genetisch in zich dragen.Marco# schreef: Weet je toevallig ook hoe het met de erfelijkheid van niet ingedaalde ballen zit? Bij Airedales is het een nono wat beterft het fokken met reutjes met slechts 1 ingedaalde bal. (Misschien bij ieder ras wel, maar dat weet ik niet)
maar waarom dan alleen reutjes
ik ook nietcrutz schreef:ook nog nooit eerder gehoord...Inge O schreef:ik heb dit nog niet eerder gehoord, maar het zou kunnen te maken hebben met de spreidstand waarin je de heupjes dan forceert?Rosita Compagner schreef:D'r wordt wel altijd angstvallig aanwijzingen gegeven dat je een puppyreutje niet in zijn kruis pakt. Waar is dat dan eigenlijk op gebaseerd?Inge O schreef: voor zover ik weet is monorchidie erfelijk en mag er idd niet mee gefokt worden - wat de erfelijkheidsgraad is weet ik niet, maar zoals noor al zegt : je kan hierbij moeilijk spreken van uitwendig beïnvloedende factoren, dus een monorch moet het wel altijd ook genetisch in zich dragen.
maar waarom dan alleen reutjes
