De (Duitse) Herder heeft me altijd al vreselijk aangesproken. In eerste instantie alleen vanwege het uiterlijk. Vind het gewoon het mooist als hij nog een beetje op zijn voorvader de wolf lijkt.
Dan komt de Herder toch wel het meest in de buurt.
Toen ik wat ouder werd lang een Groenendaeler uitgelaten en later een Duitse Herder, leerder het karakter beter kennen en toen was ik om.
Mijn eerste hondje (dat is mijn huidige hondje Rexy) moest dan ook wel een Duitse Herder zijn. Uiteindelijk was rond de tijd dat ik (EINDELIJK) zelf een hond mocht, de kruising (Duitse Herder/Labrador) van een vriendin van m'n moeder net gedekt door een Duitse Herder.
14 uur na de geboorte mocht ik komen kijken en ik was totaal verkocht!
Toen hij 1 kjaar was zijn we bij een hondenschool gekomen (
DVS) waar ik wat mensen leerde kennen met
Australian Shepherds. Eén daarvan had er 2 thuiszitten en wilde beginnen met fokken. Toen ze haar 1e neste had (2005) ben ik het gaan filmen. Inmiddels ken ik het ras wat beter en heeft ze haar 3e nestje net gefokt en nu zelf 4 Aussies in huis.
De jongste (nu bijna 16wk) is van hun laatste nestje. Daar mag ik in september de puppycursus mee doen!! Erg leuk, zo leer ik het ras steeds beter kennen.
In eerste instantie vond ik ze veel lijken op Border Collies (waarvan bepaalde karaktertrekken me totaal niet aanstonden), maar de Aus heeft echt een heel ander karakter. Ze zijn niet erg makkelijk van karakter, maar dat vind ik wel een uitdaging.
Dus je kunt wel zeggen dat ik voornamelijk iets met de herderachtigen heb.