Als het angst is dan mag het.

[Moos]

Vanochtend tijdens het wandelen kwamen we mensen met een Kooiker tegen. Nu begint Vera loops te worden, en de gemiddelde Kooiker die we tegenkomen is (als wel meer Kooikers) niet erg gesteld op vreemde honden, dus om vriendelijk te zijn hield ik Vera even bij me (en Saar volgt dan automatich met Vera mee).

Kooiker ging eerst op afstand liggen, toen weer staan, en geheel onverwachts voor mij kwam hij op volle vaart heel hard en diep grommend recht op Saar en Vera afgestiert. Ik schrok er echt van omdat het zo onverwachts was en hij echt een hoop bombarie maakte :N: Toen hij zag dat zowel Saar als Vera wegdoken voor hem was hij schijnbaar 'tevreden gesteld' en liep weer door. De baas had mijn schrik-reactie (en die van de honden) gezien en riep naar me "is alleen maar angst hoor!", over het gedrag van zijn hond dus.
Dat geloof ik ook wel, maar het werd op een toon en manier gezegd dat het daarom dus geoorloofd was. Was het nou puur nijd geweest, neeee, dan mag het niet, is het ooit ergens gebasseerd geweest op angst, tja, dan mag het wel.

Dat idee krijg ik wel vaker als ik kijk naar wat is toegestaan in hond/hond contact. Gaat het om angst (of heeft de baas ooit ergens bedacht dat het angst is) dan is vrij veel geoorloofd soms heb ik het idee "want hij/zij is bang dus............zielig?".
Zo is Moos eens gegrepen door een grote hond die volgens de baas gewoon bang was, want die kleintjes moesten hem altijd hebben. En dan heb je ook nog de kleintjes die dus inderdaad een grote hond af mogen bekken of in de poten mogen happen "want het is eigenlijk een schijterd hoor!"

Allemaal leuk en aardig, maar het vervelende gedrag blijft natuurlijk hetzelfde, lijkt mij. Nu weet ik wel dat andere honden vaak niet warm of koud worden van angstagressie, maar zodra het zover gaat zoals de Kooiker vanochtend ,of dat kleine witje dat enorm een grote hond afbekt 'uit angst', denk ik persoonlijk toch dat het waarom niet zo heel veel meer uitmaakt in die zin dat het gewoon niet iets is wat je toe moet staan als baas.
Net zoals Saar ook niet bang weg mag schieten voor andere honden omdat ik ook weet dat dat iets kan uitlokken.

Meningen?

[chrico]

Wat ik in zo een situatie niet begrijp is dat dat baasje de hond niet bij zich houd. Nu duiken vera en Saar weg maar wat als er een hond gestaan had die dit gedrag niet accepteerd. Had het baasje waarschijnlijk gezegd van daarom is hij nou zo bang of iets in die richting.

het valt ook best op dat sommige honden gedrag mogen vertonen wat als angst weggeschreven word. Maar werk daaraan ipv het te accepteren.

[Eline*]

Het is geen angst. Een angstige hond nadert niet.

[Moos]

Het is geen angst. Een angstige hond nadert niet.

Nee, het leek mij nu ook geen angst meer dan eigenlijk Maar het kan wel ooit als angst begonnen zijn toch? En dat de baas daar dan dus 'in blijft hangen'? Ik geloof bij een Kooiker namelijk best dat het ooit uit angst ontstaan zou zijn?

[Eline*]

Het is geen angst. Een angstige hond nadert niet.

Nee, het leek mij nu ook geen angst meer dan eigenlijk Maar het kan wel ooit als angst begonnen zijn toch? En dat de baas daar dan dus 'in blijft hangen'? Ik geloof bij een Kooiker namelijk best dat het ooit uit angst ontstaan zou zijn?

Ja hoor , dat kan prima, maar als de hond een andere hond aanvalt is er niets geen angst. En inderdaad, voor bazen een leuk excuses, maar wat mij betreft niet genoeg om een woordje van mij te verwachten als het mij gebeurd. Als ik schrik omdat mijn honden worden aangevallen word ik namelijk wel agressief!

[JML]

Maddox maakt ook altijd een boel bombarie.

Ik weet dat hij niets doet, maar ik 'corrigeer' het gedrag wel of doe hem aan de lijn.
Gewoon omdat ik hierop aan het oefenen ben en ik het gewoon niet acceptabel vind.
Ik doe dat ook om aan de andere partij te laten zien dat ik het niet zomaar accepteer, maar door het ingrijpen van mij denken mensen soms dat hij dus echt lelijk doet, dan roep ik ook direkt 'het is vooral onzekerheid hoor!'.

Daarmee praat ik het dan niet goed, maar geef ik hopelijk de andere partij wel wat geruststelling. Enerzijds laat ik zien dat ik mijn hond niet zomaar aan laat klooien, anderzijds door aan te geven dat het lelijker klinkt dan het eigenlijk is.

Ik kom meestal dezelfde mensen tegen dan doe ik Maddox niet vast, ik moet ook oefen momenten hebben, maar bij vreemden zit ik er wel dichter op. Ben me er namelijk ook van bewust dat andere honden misschien niet gediend zijn van dat gebakkes van die van mij. Heb me er mentaal ook allang op voorbereid dat het wel een keer mis zal/kan gaan. Maar dat is altijd wanneer je honden hebt. Al doe je nog zo je best, het kan altijd een keer mis gaan en dan hoeft het niet eens aan jezelf te liggen. Maar je kop erbij en even 'communiceren' met de andere baas, scheelt wel al een heleboel.

[Moos]

Ja hoor , dat kan prima, maar als de hond een andere hond aanvalt is er niets geen angst. En inderdaad, voor bazen een leuk excuses, maar wat mij betreft niet genoeg om een woordje van mij te verwachten als het mij gebeurd. Als ik schrik omdat mijn honden worden aangevallen word ik namelijk wel agressief!

Eenmaal echt dichtbij genaderd hield hij het gelukkig wel voor gezien. Wellicht ook omdat Saar en Vera voor hem wegdoken; hij leek daar wel tevreden mee meneertje Kooiker :N:

[S@ndr@]

DuCain zou dat ook flikken als ik hem de kans geef, die wil alles wegjagen,was als pup behoorlijk angstig
ik mag toch op mijn kop gaan staan wil ik dat goed vinden.
en ja dat begon ooit met angst
daar mag de eigenaar inderdaad wel een stokje voor steken en heel snel ook

[Moos]

Daarmee praat ik het dan niet goed, maar geef ik hopelijk de andere partij wel wat geruststelling. Enerzijds laat ik zien dat ik mijn hond niet zomaar aan laat klooien, anderzijds door aan te geven dat het lelijker klinkt dan het eigenlijk is.

Maar als je zelf dus al ingegrepen hebt is het inderdaad wel een vriendelijk gebaar als je even kort uitlegt waarom jij denkt dat je hond zo doet Alleen als mijn honden al diep grommend bestormd zijn ben je daar een beeeetje laat mee denk ik dan

[Ragyo]

Ragyo kan zo af en toe precies doen wat jij hier omschrijft :N: niet vaak meer en ik probeer het uiteraard te voorkomen, maar dat lukt niet altijd. nee, van mij mag hij dat dus niet, probleem is dat het enkel gebeurt als hij een eindje voor me uit loopt en honden eerder ziet dan ik, dus mijn reactie komt dan net te laat. als ik zie dat hij zo begint met fixeren dan roep ik hem en loop daarbij zelf snel achteruit, dan komt hij vaak nog terug omdat hij zijn backup mist. gaat hij er toch op af dan roep ik wel boos 'nee' maar dat heeft dan eigenlijk geen effect meer; ik ga er dan zelf snel heen en sommeer hem door te lopen, luistert hij niet dan grijp ik hem en lijn hem aan en neem hem mee. de laatste tijd ging het eigenlijk erg goed en heeft hij juist meer en meer op een rustige manier met vreemde honden kennisgemaakt, ook als het er twee of drie waren en groter dan hij.
maar hij had in de kerstvakantie een aanvaring met een grotere hond die zelf bangig was (niet na uitvalgedrag hoor, hij schrok van een knal en sprong opzij tegen die hond aan die hem daarop bij de kop pakte, domme pech). en nu begint hij dus weer opnieuw met dit gedrag terwijl het er net bijna uit was. hij valt nu ook weer uit aan de lijn wat hij al zeker een halfjaar niet meer deed. opnieuw beginnen dus...

ik heb hier met blaffen naar bezoek, postbodes e.d. ook wel de fout gemaakt van o hij vindt het eng en is zielig, vanaf dat ik gewoon streng werd en hem naar binnen stuurde, is het gedrag ook enorm verminderd.

[Rami]

Het is geen angst. Een angstige hond nadert niet.

Nee, het leek mij nu ook geen angst meer dan eigenlijk Maar het kan wel ooit als angst begonnen zijn toch? En dat de baas daar dan dus 'in blijft hangen'? Ik geloof bij een Kooiker namelijk best dat het ooit uit angst ontstaan zou zijn?

Zoiets kan ik me wel voorstellen. Dat een hond angstig was, maar succeservaring heeft opgedaan. Zo van: aanval is de beste verdediging. En op het moment van aanval is er dan geen sprake meer van angst.
Silka had daar - toen ze net bij ons was - nog al een handje van. Ze pikte ook feilloos de toch al bange honden er voor uit.

[Moos]

maar hij had in de kerstvakantie een aanvaring met een grotere hond die zelf bangig was (niet na uitvalgedrag hoor, hij schrok van een knal en sprong opzij tegen die hond aan die hem daarop bij de kop pakte, domme pech). en nu begint hij dus weer opnieuw met dit gedrag terwijl het er net bijna uit was. hij valt nu ook weer uit aan de lijn wat hij al zeker een halfjaar niet meer deed. opnieuw beginnen dus...

Ah dat is wel enorm balen! Succes met weer opnieuw oefenen

En als je zoals jij zegt duidelijk in probeert te grijpen als baas is het ook weer wat anders natuurlijk, dan als je het dus gewoon maar laat gaan onder het mom van "tja, angst he?"
Overigens werd deze hond wel 1 keer geroepen op een toon dat je kon horen dat er iets was (ik dacht dus bang en dat hij zou vluchten, maar het was even andersom ).

[estelle]

Het is geen angst. Een angstige hond nadert niet.

Nee, het leek mij nu ook geen angst meer dan eigenlijk Maar het kan wel ooit als angst begonnen zijn toch? En dat de baas daar dan dus 'in blijft hangen'? Ik geloof bij een Kooiker namelijk best dat het ooit uit angst ontstaan zou zijn?

Ja hoor , dat kan prima, maar als de hond een andere hond aanvalt is er niets geen angst. En inderdaad, voor bazen een leuk excuses, maar wat mij betreft niet genoeg om een woordje van mij te verwachten als het mij gebeurd. Als ik schrik omdat mijn honden worden aangevallen word ik namelijk wel agressief!

maar je hebt toch ook nog wel zoiets als 'aanval is de beste verdediging'?
Ghaya bijv. was echt bang voor bepaalde type honden (groot, donker en harig) ook zij schoot dan weleens al blaffend (overigens met staart laag naar beneden) op zo'n hond af en dat leek allemaal wel heel stoer maar zo'n hond hoefde maar een stap haar richting op te zetten of van schrik terug te blaffen/grommen en ze ging er met dezelfde vaart gillend en krijsend vandoor.

hoe zie je zoiets dan? Oh en 9 van de 10 keer kreeg Ghaya die kans niet omdat ik haar bij me hield, mocht ze rustig kennismaken samen met mij en dan was het ook goed.

[Githa]

Wat ik vind dat weet je wel , mag niet dus.
Ik kan me voorstellen dat zo'n opmerking voortkomt uit mogelijk verschil in schade? Als Tobi uitvalt vanuit onzekerheid 'hapt' ie wat in de vacht maar zet niet door, als ie uitvalt uit nijd durft ie wel echt te bijten. Maar dan nog vind ik die opmerking niet terecht, andere honden schrikken zich alsnog de rambam en dat is nergens voor nodig.
En ook voor de kooiker in kwestie vind ik het zo sneu, je laat hem zo aan zijn lot over met die angst, dat ie het zelf moet gaan regelen.
Was het diezelfde kooiker die wij tegenkwamen twee weken terug?

[Githa]

maar je hebt toch ook nog wel zoiets als 'aanval is de beste verdediging'?
Ghaya bijv. was echt bang voor bepaalde type honden (groot, donker en harig) ook zij schoot dan weleens al blaffend (overigens met staart laag naar beneden) op zo'n hond af en dat leek allemaal wel heel stoer maar zo'n hond hoefde maar een stap haar richting op te zetten of van schrik terug te blaffen/grommen en ze ging er met dezelfde vaart gillend en krijsend vandoor.

hoe zie je zoiets dan? Oh en 9 van de 10 keer kreeg Ghaya die kans niet omdat ik haar bij me hield, mocht ze rustig kennismaken samen met mij en dan was het ook goed.

Bij Tobi komt het ook voort uit 'de aanval is de beste verdediging', het begon met van zich af snauwen als ie in het nauw zat. En andere honden zien het ook, dat ie niet zelfverzekerd is, ze wenden af en gaan weer. En daardoor werd ie zelfverzekerder in die bluf en durfde zelfs erop te duiken van een afstand (wat deze kooiker dus blijkbaar ook doet). En dan is het dus geen angst meer, want hij voelt zich in die houding heel goed en zelfverzekerd. Tot een andere hond erdoorheen prikt en dan vervalt ie weer in de angst en het vluchten.

[bulletjebe]

Het is geen angst. Een angstige hond nadert niet.

Nee, het leek mij nu ook geen angst meer dan eigenlijk Maar het kan wel ooit als angst begonnen zijn toch? En dat de baas daar dan dus 'in blijft hangen'? Ik geloof bij een Kooiker namelijk best dat het ooit uit angst ontstaan zou zijn?

Zoiets kan ik me wel voorstellen. Dat een hond angstig was, maar succeservaring heeft opgedaan. Zo van: aanval is de beste verdediging. En op het moment van aanval is er dan geen sprake meer van angst.
Silka had daar - toen ze net bij ons was - nog al een handje van. Ze pikte ook feilloos de toch al bange honden er voor uit.

Dat denk ik ook. Dat het kan ontstaan uit angst, maar na een succeservaring is het geen angst meer.

[Moos]

Wat ik vind dat weet je wel , mag niet dus.
Ik kan me voorstellen dat zo'n opmerking voortkomt uit mogelijk verschil in schade? Als Tobi uitvalt vanuit onzekerheid 'hapt' ie wat in de vacht maar zet niet door, als ie uitvalt uit nijd durft ie wel echt te bijten. Maar dan nog vind ik die opmerking niet terecht, andere honden schrikken zich alsnog de rambam en dat is nergens voor nodig.
En ook voor de kooiker in kwestie vind ik het zo sneu, je laat hem zo aan zijn lot over met die angst, dat ie het zelf moet gaan regelen.
Was het diezelfde kooiker die wij tegenkwamen twee weken terug?

Nee, volgens mij was het een andere Alhoewel, hij leek er wel op Maar die wij toen tegenkwamen werd aangelijnd he?
Hoe jij het met Tobi aanpakt vind ik reuze goed en knap Dit was ook heel veel gradaties erger dan wat ik Tobi weleens heb zien doen hoor; uit deze hond kwam zoveel geluid en hij kwam zo enorm hard aanzoeven dat ik dus ook echt schrok. En ik vind Kooikertjes altijd wel leuk, dus ik schrik niet zo snel van ze

[Ragyo]

maar hij had in de kerstvakantie een aanvaring met een grotere hond die zelf bangig was (niet na uitvalgedrag hoor, hij schrok van een knal en sprong opzij tegen die hond aan die hem daarop bij de kop pakte, domme pech). en nu begint hij dus weer opnieuw met dit gedrag terwijl het er net bijna uit was. hij valt nu ook weer uit aan de lijn wat hij al zeker een halfjaar niet meer deed. opnieuw beginnen dus...

Ah dat is wel enorm balen! Succes met weer opnieuw oefenen

En als je zoals jij zegt duidelijk in probeert te grijpen als baas is het ook weer wat anders natuurlijk, dan als je het dus gewoon maar laat gaan onder het mom van "tja, angst he?"
Overigens werd deze hond wel 1 keer geroepen op een toon dat je kon horen dat er iets was (ik dacht dus bang en dat hij zou vluchten, maar het was even andersom ).

jah ik schaam me rot als mijn hond enige vorm van overlast veroorzaakt dus dat probeer ik wel te beperken
we hebben vandaag goed kunnen oefenen, ik heb m al volgend langs een paar honden weten te loodsen, dat ging echt 10x beter dan ik verwacht had. hij drukt zich dan wel echt helemaal tegen mijn been aan, dus op zijn gemak is hij niet. daarbij had ik geluk dat die honden ook niet op hem af kwamen. bij de paar honden die wel op hem afstormden heb ik hem 'vrij' gegeven net voor ze bij hem waren, en ben er naast blijven staan en heb hem na het snuffelen weer mee geroepen, ging best goed. hij borstelde wel flink maar is niet uitgevallen. dat vind ik altijd lastig, wat ik moet doen als ik hem zo ver heb dat ie bij mij blijft, maar er vervolgens toch andere honden naar hem toe komen. ik geloof nooit dat ie blijft volgen als er een andere hond onder zijn staart hangt. maar misschien kan het wel, want ik had ook niet verwacht dat ie nog een snoepje zou aannemen al volgend met een andere hond op een paar meter afstand.

[Roelfien]

Wij hebben een King Charles Cavalier Spanieltje (of hoe heten ze precies) in de straat wonen en die doet dat dus ook: als ze een hond ziet gaat ze er gillen, echt gillend, op af en zodra die hond dan maar zijn neus richting haar steekt, zet ze het op een krijsen alsof ze vermoord wordt.
En dan zegt het baasje ook: laat maar gaan hoor, ze is gewoon bang, maar het is juist goed dat ze veel met andere honden leert om te gaan.
En dat hoor ik nu al jaren, en dat beest doet nog steeds hetzelfde. En gelukkig houden ze haar nu bij zich, want ze laten haar in de straat ook zo op mijn honden af rennen en ik heb een paar keer heel duidelijk gemaakt dat mijn honden haar gedrag echt niet accepteren. En daarnaast ook nog eens hun frustratie op elkaar afreageren omdat ze van mij niet in dat kleine hondje mogen duiken. Sta ik daar met twee honden die half opgehangen worden om te zorgen dat ze het kleintje niet grijpen. Dus dat ze het beest echt uit mijn buurt moet houden. Ik heb in het begin ook geprobeerd uit te leggen dat het gedrag wellicht uit angst voortkomt, maar nu zo ingebakken is dat ze het er gewoon niet meer uit krijgen. Hondje doet het tegen alle honden. Nou, het was telkens blijkbaar grappig, totdat Tim dat een keer gezegd heeft en heel bot. En nu doen ze het wel. Maar ik heb echt jarenlang met een boog omgelopen, meerdere straten om, omdat ze het beestje zo vanuit huis loslaten de straat in, terwijl ik daar dan braaf met mijn honden aan de lijn naar mijn eigen huis wil.
Ik heb het hondje ook regelmatig echt horen krijsen bij andere honden en dan sprongen de tranen me echt in de ogen dat die baas toch telkens weer die hond in die situatie laat komen. Of het nou angst is of niet, het is in ieder geval niet goed. Het levert pure stress op en dan vind ik dat je je hond echt daartegen dient te beschermen. Ik denk dat het hondje ook wellicht eens een hond is tegen gekomen die het ook niet pikte, want hondje zit tegenwoordig braaf aan de lijn tot aan het grasveldje en de baas let stukken beter op.

[Moos]

Wij hebben een King Charles Cavalier Spanieltje (of hoe heten ze precies) in de straat wonen en die doet dat dus ook: als ze een hond ziet gaat ze er gillen, echt gillend, op af en zodra die hond dan maar zijn neus richting haar steekt, zet ze het op een krijsen alsof ze vermoord wordt.
En dan zegt het baasje ook: laat maar gaan hoor, ze is gewoon bang, maar het is juist goed dat ze veel met andere honden leert om te gaan.
En dat hoor ik nu al jaren, en dat beest doet nog steeds hetzelfde. En gelukkig houden ze haar nu bij zich, want ze laten haar in de straat ook zo op mijn honden af rennen en ik heb een paar keer heel duidelijk gemaakt dat mijn honden haar gedrag echt niet accepteren. En daarnaast ook nog eens hun frustratie op elkaar afreageren omdat ze van mij niet in dat kleine hondje mogen duiken. Sta ik daar met twee honden die half opgehangen worden om te zorgen dat ze het kleintje niet grijpen. Dus dat ze het beest echt uit mijn buurt moet houden. Ik heb in het begin ook geprobeerd uit te leggen dat het gedrag wellicht uit angst voortkomt, maar nu zo ingebakken is dat ze het er gewoon niet meer uit krijgen. Hondje doet het tegen alle honden. Nou, het was telkens blijkbaar grappig, totdat Tim dat een keer gezegd heeft en heel bot. En nu doen ze het wel. Maar ik heb echt jarenlang met een boog omgelopen, meerdere straten om, omdat ze het beestje zo vanuit huis loslaten de straat in, terwijl ik daar dan braaf met mijn honden aan de lijn naar mijn eigen huis wil.
Ik heb het hondje ook regelmatig echt horen krijsen bij andere honden en dan sprongen de tranen me echt in de ogen dat die baas toch telkens weer die hond in die situatie laat komen. Of het nou angst is of niet, het is in ieder geval niet goed. Het levert pure stress op en dan vind ik dat je je hond echt daartegen dient te beschermen. Ik denk dat het hondje ook wellicht eens een hond is tegen gekomen die het ook niet pikte, want hondje zit tegenwoordig braaf aan de lijn tot aan het grasveldje en de baas let stukken beter op.

Gelukkig zit ze nu dan eindelijk aan de lijn...ook voor het beestje zelf inderdaad.
Was je mooi klaar mee ook dat je daarvoor om moest gaan lopen!

Wat deze Kooiker deed was net weer anders, want het was geen gillen maar echt diep grommen Dat gillen heb ik toevallig een maand of wat geleden ook gehad!
Was een soort mini windhond dingetje, die ziet Vera, nadert Vera, en toen Vera ook die kant op ging lopen begon dat beestje toch te krijzen! Echt krijzen, gillen alsof ze vermoord werd! En Vera stond er alleen maar naar te kijken zo van "doet die nou ".
Die bazen zelf zeiden ook "ach ja, bangerd is het he?", maar de mensen die voor ons liepen keken Vera er dus op aan en hielden hun hond angstvallig weg bij die groterd die dat arme kleintje zo had laten schrikken
Vond ik toch ook niet helemaal eerlijk

[Zoek stok!]

Even los van wat ik er van vind dat een baas dit zo wegwuift (want dat is wel bekend denk ik), ben ik toch erg benieuwd hoe het zit met die angst. Ik zie dit namelijk heel veel Kooikers doen en elke GT komt uit op angst. Maar werkelijk, Vera en Saar die keurig bij het baasje lopen. Waarom zou een angstige hond daar op af rennen? Waarom zou dat gedrag ingesleten zijn terwijl de andere honden geen kwaad willen?

Uit angst uitvallen als een hond nadert, geloof ik direct. Maar er op af rennen? Dat is toch iets raars?

[Moos]

Even los van wat ik er van vind dat een baas dit zo wegwuift (want dat is wel bekend denk ik), ben ik toch erg benieuwd hoe het zit met die angst. Ik zie dit namelijk heel veel Kooikers doen en elke GT komt uit op angst. Maar werkelijk, Vera en Saar die keurig bij het baasje lopen. Waarom zou een angstige hond daar op af rennen? Waarom zou dat gedrag ingesleten zijn terwijl de andere honden geen kwaad willen?

Uit angst uitvallen als een hond nadert, geloof ik direct. Maar er op af rennen? Dat is toch iets raars?

Dat is dan denk ik, wat Eline en Githa ook al zo'n beetje zeiden, dat het ooit angst geweest is, en nu "de aanval is de beste verdediging".
We naderden natuurlijk wel een beetje, want we liepen richting de Kooiker zeg maar, en de Kooiker dus richting ons. We moesten passeren.
Maar dan nog had hij, wat jij zegt, echt totaal geen reden om uit angst op mijn honden af te rennen, want Vera liep naar de bal te kijken en Saar weer naar Vera, dus ze keken hem niet eens aan En sowieso hebben ze nou niet bepaald een indrukwekkende uitstraling die andere honden afschrikt Daar kwam hij schijnbaar ook achter toen hij na zijn stormram-poging echt vlabij was, toen doken Saar en Vera dus een beetje weg en liep hij weer vrij rustig door.

[Githa]

Even los van wat ik er van vind dat een baas dit zo wegwuift (want dat is wel bekend denk ik), ben ik toch erg benieuwd hoe het zit met die angst. Ik zie dit namelijk heel veel Kooikers doen en elke GT komt uit op angst. Maar werkelijk, Vera en Saar die keurig bij het baasje lopen. Waarom zou een angstige hond daar op af rennen? Waarom zou dat gedrag ingesleten zijn terwijl de andere honden geen kwaad willen?

Uit angst uitvallen als een hond nadert, geloof ik direct. Maar er op af rennen? Dat is toch iets raars?

Ik weet het ook niet hoor, maar Tobi is dat op een gegeven moment ook gaan doen, terwijl het toch echt wel uit angst voortkam. Ik denk eigenlijk omdat op een bepaald moment werkelijk elke hond uiteindelijk wel even bij hem kwam kijken (toen was ik zelf nog niet zo duidelijk in houding voor andere eigenaren). Op een gegeven moment ging ie dat gewoon verwachten, dat ze uiteindelijk toch wel zouden komen en wachtte hij daar niet meer op. Dan kreeg ie een hond in het vizier en stormde er rustig over dertig meter alvast grommend en dreigend naartoe voor het geval dat.
Dat is dus dat aan zijn lot overlaten in die angst, dat ie op een gegeven moment niet meer weet hoe het te handelen en dan maar zelf steeds een stapje verder gaat. Het is bij Tobi een heel stuk beter geworden toen ik hem na advies van de GT heel duidelijk ben gaan begeleiden in gewenst gedrag in die situatie. Nu stormt hij niet meer op andere honden af maar laat zich terugroepen en aanlijnen, en snauwt hij alleen nog als ze echt fysiek contact met hem maken.

[Zoek stok!]

Daar kwam hij schijnbaar ook achter toen hij na zijn stormram-poging echt vlabij was, toen doken Saar en Vera dus een beetje weg en liep hij weer vrij rustig door.

Ja dat snap ik, ook dat 'aanval is de beste verdediging' gebeuren. Maar ooit hebben ze bedacht dat ze gaan rennen om aan te vallen. Als Bram bang is, dan komt hij bij mij lopen met z'n staart naar beneden. Hoe komt een hond er nou op om aan te gaan vallen?

[Zoek stok!]

@ Githa: aha ja, dan zit de angst voor honden dus zo diep dat het komen kijken van andere honden als heel beangstigend wordt gezien. En daar gaan ze dan op reageren door er naartoe te rennen om de eerste klap uit te delen zeg maar. Maar er zijn ook veel angstige honden die heel onderdanig gaan doen en dus niet voor die aanval kiezen. Wat maakt dat een hond voor het een of het andere kiest?

[Moos]

Daar kwam hij schijnbaar ook achter toen hij na zijn stormram-poging echt vlabij was, toen doken Saar en Vera dus een beetje weg en liep hij weer vrij rustig door.

Ja dat snap ik, ook dat 'aanval is de beste verdediging' gebeuren. Maar ooit hebben ze bedacht dat ze gaan rennen om aan te vallen. Als Bram bang is, dan komt hij bij mij lopen met z'n staart naar beneden. Hoe komt een hond er nou op om aan te gaan vallen?

Aard van het beestje misschien ook? Saar doet het ook niet, die heeft altijd gevlucht en is dat nooit om gaan zetten in snauwen, en al helemaal niet in er zelf op af stormen.
En wellicht ook in welke mate die angst er is, en hoe vaak die angst gevoeld wordt? Bram is natuurlijk niet vaak bang voor andere honden, maar als je als hond dat wel bij 90% van de vreemde honden bent, en je bent geen heeeeeeel timide typje, dan ga je het wellicht proberen op te lossen door ze dan maar alvast weg te willen jagen?

Gok ook maar wat hoor

[Githa]

Daar kwam hij schijnbaar ook achter toen hij na zijn stormram-poging echt vlabij was, toen doken Saar en Vera dus een beetje weg en liep hij weer vrij rustig door.

Ja dat snap ik, ook dat 'aanval is de beste verdediging' gebeuren. Maar ooit hebben ze bedacht dat ze gaan rennen om aan te vallen. Als Bram bang is, dan komt hij bij mij lopen met z'n staart naar beneden. Hoe komt een hond er nou op om aan te gaan vallen?

Omdat jij Bram achter je neemt en de andere hond wegstuurt. Voor hem dus volkomen logisch om bij jou te komen lopen.
Maar als hij elke keer zelf een ander moet wegsnauwen, gaat ie daar op anticiperen door ernaartoe te gaan (het wordt tenslotte toch altijd fysiek op een bepaald moment).

En ik denk ook de angst in combinatie met het korte lontje wat veel kooikers hebben. Bram is sowieso al niet zo kortaangebonden.

[Moos]

. Maar er zijn ook veel angstige honden die heel onderdanig gaan doen en dus niet voor die aanval kiezen. Wat maakt dat een hond voor het een of het andere kiest?

Dat is denk ik de aard. Ik heb weleens complimenten gehad van mensen dat Saar geen "k*tkeffer" is geworden zoals zoveel van die kleine bange swiffers, en ik heb altijd gezegd dat dat niet door mij komt. Er zit zodanig geen felheid in haar, dat ze dat ook niet als methode toe kan gaan passen denk ik

[Zoek stok!]

Daar kwam hij schijnbaar ook achter toen hij na zijn stormram-poging echt vlabij was, toen doken Saar en Vera dus een beetje weg en liep hij weer vrij rustig door.

Ja dat snap ik, ook dat 'aanval is de beste verdediging' gebeuren. Maar ooit hebben ze bedacht dat ze gaan rennen om aan te vallen. Als Bram bang is, dan komt hij bij mij lopen met z'n staart naar beneden. Hoe komt een hond er nou op om aan te gaan vallen?

Omdat jij Bram achter je neemt en de andere hond wegstuurt. Voor hem dus volkomen logisch om bij jou te komen lopen.
Maar als hij elke keer zelf een ander moet wegsnauwen, gaat ie daar op anticiperen door ernaartoe te gaan (het wordt tenslotte toch altijd fysiek op een bepaald moment).

O ja, dat klopt inderdaad. Ik denk dat bij typjes als de Kooiker 'het zelf laten uitzoeken' veel kwaad kan doen. Okay, ik heb de verbanden weer goed in m'n hoofd Blijf het wel ingewikkeld vinden, vooral ook wat de juiste aanpak is.

[Moos]

O ja, dat klopt inderdaad. Ik denk dat bij typjes als de Kooiker 'het zelf laten uitzoeken' veel kwaad kan doen. Okay, ik heb de verbanden weer goed in m'n hoofd Blijf het wel ingewikkeld vinden, vooral ook wat de juiste aanpak is.

Maar het is denk ik heel lastig om het vanaf 8 weken meteen goed te kunnen doen met een angstige Kooiker. Ik heb Saar tenminste ook een tijd in die draagtas gehangen als er andere honden aankwamen omdat er geen vermijden aan was. Je kan wel vermijden, maar dan moet je niet in losloopgebieden meer komen, en helemaal geen hondcontacten meer is ook weer niet de methode vaak natuurlijk omdat je ook niet weet of het wellicht juist beter wordt door de jonge hond wel met (veel) vreemde honden in contact te brengen.
Lijkt me heel lastig in ieder geval.