parelridder schreef:Ik ga met mijn honden ook naar puppyles waar aan het eind gespeeld wordt. De puppyles is dan ook gericht op het opdoen van gewenste ervaringen:
door een tunneltje, over een bruggetje, hier komen, baasje aan kijken, etc.
De hondjes die mee doen zijn nooit ouder dan 16 weken, maar in de praktijk zelden ouder dan 12-13 weken.
De groep wordt bij los laten zonodig opgesplitst. Dat kan zijn naar formaat, als er heel kleine rassen zijn bijvoorbeeld die anders omver gewalsd zouden kunnen worden. Het kan ook naar aard: blaaskaakjes niet bij een gevoelig puppy. Een hondje wat nog erg onzeker of zelfs bang is, wordt gematched met een puppy waar het bij over die angst heen zal durven komen.
Het veld waarop getraind wordt is groot genoeg. Als je pups van die leeftijd los laat en combineert in een sub-groepje, blijken ze in dat groepje te blijven spelen. Je kunt dus prima bepalen wie bij wie terecht komt en we hebben nooit mee gemaakt dat er een situatie was waarin we niet (tijdig) konden ingrijpen. Dat ingrijpen is ook niet meer als een pup even weg halen uit een situatie waarin hij ongewenst gedrag laat zien (praatjesmaker) en ietsje verder op een herkansing geven.
Pups leren er over het bestaan van allerhande verschillende hondjes en kunnen er veilig - gecontroleerd - spelen met leeftijdgenootjes. Buiten de les komen ze hier alleen oudere honden tegen. Ik vind het wel erg leuk en goed als ze ook eens een 'gelijke' ontmoeten. Niet alleen leerzaam voor de pups, maar de baasjes leren er ook veel (over gedrag + hoe en wanneer in te grijpen in de puppytijd).
Op deze manier vind ik het ook prima, en kunnen de pups er denk ik ook echt wat van leren. De blaaskaak leert dimmen (ik lees ook wel dat er dan soms een volwassen hond bij wordt gezet die pup duidelijk maar netjes manieren kan leren), en onzekere pupjes kunnen uit hun schulp komen als ze bij de juiste andere pups gezet worden.
Ik heb zelf wat andere ervaringen met verschillende speelgroepjes op verschillende cursussen :N: Van pups die angstig achter bloempotten zaten tot aan pups die echt gingen matten en waarbij de instructeur zei "gewoon laten gaan, is hondentaal".
Ik ben met Saar, was een onzeker pupje, daarom ook niet naar zo'n speelgroepje geweest. Moos en Vera wel, maar bij Moos' groepje werd toen wel goed opgelet. Moos werd bij een angstige Cocker gezet die hij met voorzichtige spelbuigingen onder de stoel vandaan kreeg, en hij werd uit de groep gehaald met een Westie pup die even oud was, en die samen wel even het een en ander 'wilde regelen'.
Bij Vera was ik niet wild over de begeleiding, maar dat was eenmalig spelen, en Vera zelf ging gewoon naast een volwassen Herder zitten zo van "ik weet niet wat voor rotzooi er nu allemaal gebeurt, maar ik doe daar dus niet aan mee
"
Als het onder echt goede begeleiding gebeurt, en met opsplitsen in hele kleine groepjes die ook goed uitgezocht zijn, is het denk ik leuk en leerzaam. Helaas zijn er niet veel hondenscholen denk ik die dat echt goed kunnen.
