Donderdag de BBQ aangestoken en ik had al het vlees veilig opgeborgen. Dat gedeelte ging dus helemaal goed.
Tijdens het afruimen zette ik even de schaal met wat overgebleven vlees aan de kant omdat er een mailtje binnenkwam die belangrijk was voor mijn broer en zijn vriendin die op visite waren.
In al mijn enthousiasme loop ik naar de pc, ik bedenk me in een fractie van een seconde i.v.m. Fien, draai me om en mevrouw staat al op de eettafel van de schaal met vlees te eten en ik zie op dat moment net een shaslick naar binnenglijden met stokje en al :N:
Vingers achter in haar strot gestoken maar geen stokje te bekennen :N:
Dikke paniek bij mij natuurlijk dus meteen de dierenarts gebeld en ik moest meteen veel ontbijtkoek geven. Als er ook maar iets verdachts ging gebeuren dan moesten we meteen langskomen voor verder onderzoek.
Altijd heb ik ontbijtkoek in huis behalve als het nodig is
Stad en land afgereden voor ontbijtkoek en uiteindelijk gevonden en er bij Fien ingekregen. Na plakje zoveel zag je de kop van Fien meer en meer wegtrekken en haar gezicht sprak boekdelen 'vrouwtje, wil je alsjeblieft ophouden met eten geven, ik kán gewoon niet meer op'. Toen begon het heeeeele lange wachten. Elke beweging, zucht, steun of kreun bekeek ik met argusogen en zat ik al zowat in de auto.
Fien ging op haar Fiens door het leven en er was niets aan haar te merken. Ze dronk goed, ze was levendig, een dag later normaal gegeten, poepen deed ze wel heel veel maar ja, wat wil je met onderhand een ontbijtkoek in je mik :N: En zo verstreek ook de vrijdag... Elke molecuul van elk gelegde drol heb ik gezien maar geen satestokje of ook maar een stukje ervan
Toen was het zaterdag en Fien was nog steeds net zo blij en vrolijk als altijd en ik werd alsmaar zieker en zieker van het idee. Besloten om de honden nog even lekker uit te laten en daarna hét onderzoek maar aan te gaan en in gedachten werd Fien al opengesneden om een satestokje eruit te vissen
In het bos, Fien ging weer voor de zoveelste keer ontbijtkoek poepen en ze was best een stukje van mij verwijderd en ik had eigenlijk geen zin om wéér die drol op te zoeken en uit te spitten om tot de conclusie te komen dat er níets tussenzat wat op een stokje leek. Toch mezelf bij elkaar geraapt en in de verte zag ik al wat uit die drol steken.... Het zal toch niet
En ja hoor, het stokje is in zijn geheel er weer uitgekomen :N: Geen kleine stukjes of een afgebroken stokje, nee, een hele sateprikker :N: Gods, ik ben nog nooit zo blij geweest met een drol
? als het dan al niet lang en breed tot peperkoekmoes verteerd is is er sowieso al iets vreselijk mis met die maag en darmen, ook zonder satéstokje-en-aanverwanten 
, maar lees net dat het niet zo gezond is.
