Vanmiddag kaartjes in de bus gedaan bij de buurt, voor een feestje. En overal heel bewust voornamen op de envelop gezet, want ik wil geen kinderfeest.
Ga ik net de honden uitlaten, staat de overbuurfamilie op de straat. Kinderen komen er ook bij, en die zijn stapeldol op honden. Vraagt de jongste (groep 7, 11 jaar dus?) aan haar moeder of zij ook "op de bruiloft mogen komen".
Moeders zegt neeeeeee, jullie namen stonden niet op de envelop. En ik zeg, jaaaaa maar dan moeten jullie wel een keer lopen met de honden. Nou, dat was goed. Gingen ze alvast proberen.
De jongste Saar meegegeven (die is het makkelijkst), en de oudste mocht Miep proberen mee te krijgen. Nou, die kreeg ze dus echt geen 2 meter weg. Ik ben stukjes meegerend, maar zodra ik stopte ging Miep op haar kont zitten en wilde niet meer mee.
Buurvrouw vond het "prachtig om te zien". En natuurlijk voelde ik mezelf ook wel wat gevleid. Maar toch is het gewoon niet handig







