Mijn vader was aan het werk in de voortuin waarbij hij de garagedeur open had staan, daar ligt al zijn gereedschap. De garage is via de bijkeuken aan het huis verbonden, en waarschijnlijk heeft de deur van keuken naar bijkeuken ook open gestaan. Dus na een tijdje komen ze erachter dat Nilo niet meer binnen was. We wonen in een erg rustige wijk qua verkeer, eigenlijk komen hier alleen automobilisten die hier wonen. Maar goed, dan nog is het geen leuk idee! Dus enkele buren die ook buiten waren werden ingelicht en hielpen mee met zoeken. De eene helft de linkerkant op, daar is zijn favoriete speelveld. De andere helft de rechterkant op, daar is een zwemvijver.
En ja hoor, na een paar minuten was hij weer gevonden! Meneer was de straat uit gelopen, om vervolgens met een stel kinderen van een jaar of 5 te gaan spelen. Hij had de grootste lol en rende heen en weer naar alle kinderen toe (zonder ze omver te rennen
). Hij bleef dus ook netjes in de buurt van ze, en ook de kinderen waren helemaal dol op hem.Hij is toch wel weer vrijwillig mee naar huis gegaan trouwens. Ik schrok best toen ik hoorde wat er was gebeurt, normaal gesproken is het helemaal niet zo'n wegloper. Zelfs als hij bijvoorbeeld eenden ziet om op te jagen, gaat hij niet uit het zicht. Maar ik ben stiekem ook wel trots op mn ventje, dat ie zo heerlijk met die kinderen kon spelen
.