Het HondenForum

Al een week komen we tijdens het standaard rondje door de wijk langs een tennisbal die ergens in de berm ligt. Al de hele week signaleert Vera die bal, snuffelt eraan, trekt een kop van "nope, niet mijn bal", en loopt weer verder.
Vandaag kwamen we er weer langs, Vera snuffelt, snuffelt nog eens, kijk er even naar, snuffelt nog eens, en pakt hem in d'r bek waarbij ik zou zweren dat ze dacht "zoo, en nu is het dus wel mijn bal"

Ze heeft die andere hond een hele week gegeven om zijn bal te komen claimen, maar nu vond ze het weleens tijd worden om die arme verlaten tennisbal weer een nieuw huisje te geven.
Of nou ja, huisje, hij mag niet mee naar binnen heeft ze besloten. De tennisbal ligt nu dus op de voordeurmat te wachten tot hij weer mee mag op het volgende rondje

De enige kieskeurigheid die mijn terrier met baasjes-loze ballen heeft is dat ze heel moeten zijn, kapotte of lekke ballen laat ze netjes links liggen .
Maarja nu hebben we ook een deal met een hond van een kennis, die krijgt nl alle gevonden ballen en daar krijgen wij weer een zak vol oude knuffels voor terug, die mijn monsters weer kunnen slopen, anders heeft het vrouwtje nix te doen (denken ze dan, denk ik )

wat een dame Tuttebel

Heeft ze haar nieuwe aanwinst ook al een naam gegeven?

Nilo vind balletjes van andere honden juist leuker dan die van zichzelf

Maeve schreef:Heeft ze haar nieuwe aanwinst ook al een naam gegeven?

Bal

Hiervoor woonden wij langs een tennisbaan. En zowel Sam als Boy speelden 's avonds ballenjongen. Hoe diep in de struiken ook, ze roken ze. En meenemen dus. Thuis deden ze er niets meer mee hoor, was alleen voor het dragen en voor de heb. Toen we naar Doetinchem gingen verhuizen hadden we echt een hutkoffer vol (eerste-klas) tennisballen. Hadden we gewoon klein geld van kunnen maken

Eens gevonden, blijft gevonden, zo.

Toch lief van d'r om eerst de eigenaar een week de kans te geven.

Max geeft ze geen week, de wilde bostennisballen moeten onmiddelijk mee.
Ondertussen hebben we hier thuis een aardige verzameling tennisballen, thuis zijn het geen wilde bostennisballen meer, dus niet meer interessant... :sst:

Kan ook zijn dat de ergste stank er na een week af is.

EstherK schreef:Kan ook zijn dat de ergste stank er na een week af is.

Tirsa heeft er geen moeite mee (ok, wel met in d'r bek te krijgen, want hoe groot die ook is, eigenlijk net te klein voor een tennisbal) maar meegaan zal die al moet ze d'r kaak ontwrichten.

Wat netjes van Vera.

Jack is altijd zeer opgetogen als hij ergens een bal vindt, behalve als er kwijl aanzit van een andere hond. Als zijn eigen bal door een andere hond 'geleend' is en onder de slijmerige prut zit hoeft hij hem ook niet meer.

Hanneke2 schreef:Wat netjes van Vera.

Jack is altijd zeer opgetogen als hij ergens een bal vindt, behalve als er kwijl aanzit van een andere hond. Als zijn eigen bal door een andere hond 'geleend' is en onder de slijmerige prut zit hoeft hij hem ook niet meer.

Vera is ook vaak geen fan van vreemde ballen. Dus ik denk dat ze daarom ook na een week pas dacht "oke, die ruikt nu niet meer zo naar andere hond"

hahah wat leuk! Die van mij neemt ze wel gelijk mee hoor, ik ga regelmatig weg met 1 bal en kom er even later weer met 3 thuis
Die heeft echt een neus voor tennisballen, heb nu dan ook een hele verzameling ballen in mn voortuin liggen...hahah