Vandaag kwamen we er weer langs, Vera snuffelt, snuffelt nog eens, kijk er even naar, snuffelt nog eens, en pakt hem in d'r bek waarbij ik zou zweren dat ze dacht "zoo, en nu is het dus wel mijn bal"
Ze heeft die andere hond een hele week gegeven om zijn bal te komen claimen, maar nu vond ze het weleens tijd worden om die arme verlaten tennisbal weer een nieuw huisje te geven.
Of nou ja, huisje, hij mag niet mee naar binnen heeft ze besloten. De tennisbal ligt nu dus op de voordeurmat te wachten tot hij weer mee mag op het volgende rondje





