-Gaby- schreef:
Heel herkenbaar en meestal is het inderdaad wel leuk. Ik heb het geluk dat Rhodin niet op vreemden afgaat, tenzij ik hem stimuleer, anders blijft hij mooi aan mijn voeten liggen, wat ze ook doen.

Als ik het gefluit en de rare geluidjes echt zat wordt, dan zeg ik: "Sorry, hij houdt niet van vreemden." Over het algemeen verliezen ze hun interesse dan wel. Volgens mij is dat voor jou een stuk lastiger met Vera als ik haar zo in kan schatten uit jouw verhalen!

Het lastigste zijn mensen die niet echt duidelijk lokken, maar enorm oogcontact met Vera gaan zitten maken. Nog leuker is het als ze daarbij iets uit hun tas gaan pakken, dan denkt Vera dus "ja ja ja jaaaaaaaaa, komt vast iets uit voor mij

".
Ze houdt, apart genoeg gezien haar verdere mens-gerichtheid, niet van mensen die echt lokken, dus als ze geluidjes gaan zitten maken enzo wordt ze meestal juist wantrouwend en gaat er niet heen. Hoe liever de mensen willen, hoe minder Vera wil, zoiets
Maar rustig oogcontact met haar maken, en dan een beetje glimlachen enzo, dat ziet ze dus wel als uitnodingen. Ze heeft echter van pup af aan wel geleerd dat ze in de bus/trein/tram gewoon moet gaan liggen en klaar, dus dat doet ze ook wel

Maar er zijn ook mensen die dan gewoon voorover gaan buigen om aan haar te zitten, of in het voorbijgaan opeens haar over de kop aaien ofzo. En dat zijn meestal ook mensen die willen beppen :N:
Saar heb ik altijd op schoot, en dat lokt zelden uit om te aaien. Schijnbaar hebben mensen toch wel een rem als ze om de hond te aaien ook bijna op mijn schoot moeten komen zitten
