Rustig, nieuwsgierig maar je maakte je niet zo druk.
Ik wist meteen je naam.
Mahatma
Okee het was geen naam voor een teefje maar wel voor wat je was.
Mahatma betekent Grote Ziel.
En dat was jij.
Twee weken later ging ik je halen.
Daar zat je achterin de auto in een grote doos. Je ging liggen slapen.
Eenmaal thuis ging je de tuin onveilig maken. Tulpenbollen uitgraven in bemeste tuinaarde.
Voor de eerste nacht had ik de buren gewaarschuwd voor de herrie die je kon geven maar je gaf 1 piepje en ging lekker slapen.
Je was een hond die kalmte uitstraalde, die een poot gaf als ik me niet lekker voelde, een knuffel kwam halen als jij niet lekker was.
Je had de meest vriendelijke ogen die ik ooit had gezien bij een hond.
Je was mn maatje, mn schurkie, mn schaduw.
Mn clown, graafmachine, konijnenjager, worteljatter en bovenal mn grote vriendin.
Van maatje en Mahatma hebben we later Matje van gemaakt.
Ineens wilde je niet meer eten. Je kon geen hap meer door je keel krijgen. Je at om mij een plezier te doen maar je deed het niet voor jezelf.
De nierziekte werd je fataal.
Morgen precies een jaar geleden heb ik je moeten laten gaan.
Je bent samen met je lievelingsknuffel Raffie en een kluif voor onderweg naar de regenboog gegaan.
Je afscheid was goed. Je was op en kon niet meer.
Ik mis je nog steeds. Misschien stom maar ik kan het niet laten om nog elke avond weltrusten tegen je te zeggen.
Van uitstrooien komt het maar niet.
Matje het ga je goed
Ik mis je...heerlijk lobbes, pretletter en rustpuntje
