Het HondenForum

Heb wat tips nodig

En niet alleen Labrador mensen natuurlijk Alle tips zijn welkom.

Ik ga morgen wandelen met de buurman van mijn ouders, zij hebben een zwarte labrador reu van een jaar, die echt hyperdepieper is, en echt geen grenzen heeft. Als ik binnen kom word ik omvergesprongen, en hapt zo in mijn gezicht, buiten rent hij als een malle rond, zonder op de baas te letten, en aan de riem meelopen doet hij amper, of trekken of vol in de ankers. Hij gromt naar het vrouwtje en haalt de meest stoute dingen uit in huis.

Ze vragen vaak hulp, maar zijn gewoon niet consequent

Nu hebben retrievers een enorme will to please, en ik denk dat als ze echt gaan samenwerken, apporteren met hem dat het al een hoop scheelt. Ze zeiden eerst "apporteren.. nee hoor" toen heb ik ze wel duidelijk gemaakt dat ze wel moeten kijken waar hun hond voor gefokt is.

Morgen ga ik met Fay wandelen en hij met zijn lab. Meer om te laten zien hoe ze apporteren en waarom ze dat zó geweldig vinden, en hoeveel plezier ze ermee hebben. En hoe belangrijk samenwerken is. En ik hoop dat hij ziet, door het apporteren hoe gefocust mijn hond op mij is, en hoe goed ze bij me blijft, luisterd door dat de bal al een beloning is, en hoe je ook goed tussendoor kan trainen.

Maar iemand nog tips die ik mee kan geven?

Doen ze wel genoeg met de hond? Ik geloof dat ik dat eerst eens uit zou vragen. Maar dat weet je denk wel als instructrice.

-Gaby- schreef:Doen ze wel genoeg met de hond? Ik geloof dat ik dat eerst eens uit zou vragen. Maar dat weet je denk wel als instructrice.

Ze zeggen dat ze veel wandelen, maar zoals ik hem laatst half jumpend over de schutting zag springen na een "lange wandeling" had hij duidelijk nog veeeel te veel energie, dus ik zie morgen wel hoe ze wandelen sowieso. Ze doen volgens mij niks met m tijdens een wandeling.

Wil net zeggen je geeft toch les

Niet zo onzeker hup en gaan

Sanne!! schreef:Wil net zeggen je geeft toch les

Niet zo onzeker hup en gaan

Dank je.

En je hebt gelijk

Zal morgen verslag geven van de wandeling

Heb je ook een blok ipv een dummy?
Als hij zo hyperdepieper is kan hij uit enthousiasme je dummy zo aan gort bijten. Ook een beetje jammer
Veel plezier morgen!

Krengetje schreef: Ik ga morgen wandelen met de buurman van mijn ouders, zij hebben een zwarte labrador reu van een jaar, die echt hyperdepieper is, en echt geen grenzen heeft. Als ik binnen kom word ik omvergesprongen, en hapt zo in mijn gezicht, buiten rent hij als een malle rond, zonder op de baas te letten, en aan de riem meelopen doet hij amper, of trekken of vol in de ankers. Hij gromt naar het vrouwtje en haalt de meest stoute dingen uit in huis.

Ze vragen vaak hulp, maar zijn gewoon niet consequent

Maar iemand nog tips die ik mee kan geven?

Hij hapt jou bijna in je gezicht als je binnenkomt? En wat doe jij in dat geval dan, heb je hem wel al zover dat hij dat niet doet bij jou als je nu binnenkomt of ben je er slechts 1x binnen geweest?
Ik weet dat je een bepaalde opleiding doet en hebben ze jou daarom om advies gevraagd, of vul ik nu dingen in die niet zo zijn?
Ikzelf vind het altijd zo lastig als mensen mij om advies vragen omdat ik train(de) met de honden en om dan ineens advies te moeten gaan geven omdat ze op een of andere manier denken dat ik véél meer weet dan hun.
Ik doe dit dus ook niet, tips etc. wil ik nog wel geven maar ik ben ook wel van de botte repliek, hond die me naar mijn gezicht springt hoe enthousiast bedoeld ook duw ik even terug naar de grond en dan mogen ze even beseffen dat ik niet graag een tand door mijn lip gesprongen krijg of een poot in mijn bek (ik ben klein dus dat is zo gebeurd bij een springlab of een duitse staande destijds, daar bedank ik voor en dat mogen die honden best wel duidelijk merken ook al hebben ze nog zo veel energie, ook mijn eigen drukke muts heeft zo geleerd dat dat opspringen bij begroeten not done is, zoek maar een bal of zo, maar niet mijn arm gezicht of nek )
Als tip, misschien iemand mee laten lopen die verstand heeft van labjes en ze kan adviseren.

Krengetje schreef:

-Gaby- schreef:Doen ze wel genoeg met de hond? Ik geloof dat ik dat eerst eens uit zou vragen. Maar dat weet je denk wel als instructrice.

Ze zeggen dat ze veel wandelen, maar zoals ik hem laatst half jumpend over de schutting zag springen na een "lange wandeling" had hij duidelijk nog veeeel te veel energie, dus ik zie morgen wel hoe ze wandelen sowieso. Ze doen volgens mij niks met m tijdens een wandeling.

En wat is dan precies 'veel'?

Ach een doldriest labje van een jaar oud. Mijn ervaring met labjes is dat het de eerste paar jaar ongeleide projectielen zijn die daarna vanzelf wel tot rust komen, oftewel ze hebben de eerste 2-3 jaar een bord voor hun kop zo dik als het dikste beton. En dan vooral de reutjes.
Ze worden nu eenmaal niet als hulphond geboren, zoals velen denken.
Gewoon je gezond verstand gebruiken morgen, dan zal dat vast wel goed komen. En waarschijnlijk met het labje ook wel.

De meeste Retrievers ( Goldens en Labjes) zijn nou eenmaal de grootste debielen tot een jaar of 2

Echt niet met jullie eens, er zijn echt ook leuke, niet over-enthousiaste Labjes.
Kijk maar eens op de site. Je moet je goed orienteren en wat langer zoeken misschien maar ze zijn er zeker. En ze werken meer dan prima

Dan lees je mij niet goed, ik vind ze super, het gros heeft echter de eerste paar jaar een bord voor de kop. En zoals ik al zei, bij het gros komt dat allemaal ook weer goed.

blondie schreef:

Krengetje schreef: Ik ga morgen wandelen met de buurman van mijn ouders, zij hebben een zwarte labrador reu van een jaar, die echt hyperdepieper is, en echt geen grenzen heeft. Als ik binnen kom word ik omvergesprongen, en hapt zo in mijn gezicht, buiten rent hij als een malle rond, zonder op de baas te letten, en aan de riem meelopen doet hij amper, of trekken of vol in de ankers. Hij gromt naar het vrouwtje en haalt de meest stoute dingen uit in huis.

Ze vragen vaak hulp, maar zijn gewoon niet consequent

Maar iemand nog tips die ik mee kan geven?

Hij hapt jou bijna in je gezicht als je binnenkomt? En wat doe jij in dat geval dan, heb je hem wel al zover dat hij dat niet doet bij jou als je nu binnenkomt of ben je er slechts 1x binnen geweest?
Ik weet dat je een bepaalde opleiding doet en hebben ze jou daarom om advies gevraagd, of vul ik nu dingen in die niet zo zijn?
Ikzelf vind het altijd zo lastig als mensen mij om advies vragen omdat ik train(de) met de honden en om dan ineens advies te moeten gaan geven omdat ze op een of andere manier denken dat ik véél meer weet dan hun.
Ik doe dit dus ook niet, tips etc. wil ik nog wel geven maar ik ben ook wel van de botte repliek, hond die me naar mijn gezicht springt hoe enthousiast bedoeld ook duw ik even terug naar de grond en dan mogen ze even beseffen dat ik niet graag een tand door mijn lip gesprongen krijg of een poot in mijn bek (ik ben klein dus dat is zo gebeurd bij een springlab of een duitse staande destijds, daar bedank ik voor en dat mogen die honden best wel duidelijk merken ook al hebben ze nog zo veel energie, ook mijn eigen drukke muts heeft zo geleerd dat dat opspringen bij begroeten not done is, zoek maar een bal of zo, maar niet mijn arm gezicht of nek )
Als tip, misschien iemand mee laten lopen die verstand heeft van labjes en ze kan adviseren.

De eerste keer heb ik me omgedraaid, net zolang tot hij het niet meer interessant vond. Maarr, die hond is zó opgewonden, dat als ik me weer opdraaide, hij weer meteen zo enthousiast wordt. Toen hapte hij nog niet, toen hij dat wel deed heb ik hem naar beneden geduwt, en duidelijk "nee!" gezegdnn Ik heb hem toen aan zijn halsband gepakt met beide handen en pas als hij rustig was losser gelaten, dat heeft 30 minuten geduurd voor hij rustig was. Iedere keer als hij netjes leef zitten, kreeg hij een beloning. Maar ik zei niets, iedere keer als ik ook maar iets zei, werd hij weer enthousiast.

Later ben ik gaan zitten en wilde hij er iedere keer bij, ik heb hem genegeerd en mijn benen over elkaar gedaan omdat hij steeds met zijn kop op mijn schoot wilde, of weer wilde springen. Pas toen hij naast mij ging liggen heb ik hem geaaid. In het begin sprong hij direct omhoog, nou weer hetzelfde als hierboven gedaan, en aan het einde van de avond kon ik hem aaien zonder dat hij ook maar zijn kop op tilde.

Wat hij ook veel deed was happen in mijn handen, kleren enz als ik zat. Ik heb daar wel ( :N: ) zijn lippen even op zijn tanden gedrukt, de eigenaren schrokken even, maar ik zei dat ik liever geen gaten in mijn kleren heb, of gaten krassen e.d. op mijn handen. En hij heeft het nooit meer gedaan. Bij mij.

Ben er nu twee keer geweest. De eerste keer hadden ze voor alles een excuus, heb wat dingen uitgelegd, en verteld, niet speciaal voor de hond, ik was gewoon op visite Maar de hond werd natuurlijk wel het gespreksonderwerp. Ik heb hun ook in mij puppygroep gehad toen ik stage liep. Toen ging het goed en zag je aan het einde verbeterig, maar ze hebben niet door getraind. Toen ik twee dagen later bij mijn ouders was zeiden ze dat ze toch wel erg hadden nagedacht over wat ik allemaal had gezegd, en vroegen hulp. Heb daar weer een avondje gezeten maar ze doorverwezen naar een goede trainer. Ze trainen nu op maandag nog in een E.g. groep. Maar zondag weer gesproken met ze, en een afpsraak gemaakt voor een wandeling.

Meer omdat ik graag wil dat ze inzien dat werken met deze hond echt ontzettend belangrijk is, anders zet hij zijn energie om in vervelend gedrag. Ik hoop dat ze wat kunnen leren van mijn toller Fay

En tja, als ze wat vragen, geef ik ook eerlijk antwoord, dat zal ze misschien alleen niet meteen bevallen

(voorbeeld) Ik stond aan de andere kant van de schutting, hond sprong continu tegen de schutting, ik deed niks, hij kon toch niet bij me. De buurvrouw zegt "aai m maar even, dat wil hij graag"

Sorry, maar dan ben ik bot "nee, ik aai alleen honden die netjes gereserveerd kunnen wachten en niet als debielen ergens tegen opspringen, ik wil graag mijn mijn handen houden, buuf."

Buurman vraagt wat ze dan beter wel kunnen doen, ik zei, je kan wel steeds zeggen wat hij niet moet doen, maar je kan ook zeggen wat hij wel moet doen. Ik zou hem laten zitten, dan kan hij immers niet springen. Hij liet de hond zitten, en die bleef keurig zitten. Maar ik weet bijna zeker dat ze m de volgende keer weer gewoon laten springen het is gewoon nooit duidelijk wat hij moet doen, en hij kan zijn energie niet kwijt, en mijn god, wat een energie heeft dat beest

Je schreef over jouw ervaring met Labjes vandaar.

-Gaby- schreef:

Krengetje schreef:

-Gaby- schreef:Doen ze wel genoeg met de hond? Ik geloof dat ik dat eerst eens uit zou vragen. Maar dat weet je denk wel als instructrice.

Ze zeggen dat ze veel wandelen, maar zoals ik hem laatst half jumpend over de schutting zag springen na een "lange wandeling" had hij duidelijk nog veeeel te veel energie, dus ik zie morgen wel hoe ze wandelen sowieso. Ze doen volgens mij niks met m tijdens een wandeling.

En wat is dan precies 'veel'?

Daar hoop ik morgen achter te komen

Krengetje schreef:(voorbeeld) Ik stond aan de andere kant van de schutting, hond sprong continu tegen de schutting, ik deed niks, hij kon toch niet bij me. De buurvrouw zegt "aai m maar even, dat wil hij graag"

Sorry, maar dan ben ik bot "nee, ik aai alleen honden die netjes gereserveerd kunnen wachten en niet als debielen ergens tegen opspringen, ik wil graag mijn mijn handen houden, buuf."

Buurman vraagt wat ze dan beter wel kunnen doen, ik zei, je kan wel steeds zeggen wat hij niet moet doen, maar je kan ook zeggen wat hij wel moet doen. Ik zou hem laten zitten, dan kan hij immers niet springen. Hij liet de hond zitten, en die bleef keurig zitten. Maar ik weet bijna zeker dat ze m de volgende keer weer gewoon laten springen het is gewoon nooit duidelijk wat hij moet doen, en hij kan zijn energie niet kwijt, en mijn god, wat een energie heeft dat beest

Misschien kun je ook vragen waarom ze denken dat de hond dat doet en vragen wat hij wil bereiken door zijn gedrag. Dat maakt het voor hen begrijpelijker en daardoor ook makkelijker te veranderen. Ze een beetje laten denken dus.

Krengetje schreef:

-Gaby- schreef:

Krengetje schreef:Ze zeggen dat ze veel wandelen, maar zoals ik hem laatst half jumpend over de schutting zag springen na een "lange wandeling" had hij duidelijk nog veeeel te veel energie, dus ik zie morgen wel hoe ze wandelen sowieso. Ze doen volgens mij niks met m tijdens een wandeling.

En wat is dan precies 'veel'?

Daar hoop ik morgen achter te komen

Succes er mee in elk geval!

TeamWork schreef:Je schreef over jouw ervaring met Labjes vandaar.

???
Ja en waar schreef ik dan dat ze niet leuk zijn, enkel over- enthousiast zijn of niet kunnen werken ?

Het enige wat ik schrijf is dat ze vaak een bord voor de kop hebben als ze jong zijn en dat het vast allemaal wel goed komt.

En dat Djow er vast heel goed uitkomt met het geven van tips als ze gewoon haar gezond verstand gebruikt.

-Gaby- schreef:

Krengetje schreef:(voorbeeld) Ik stond aan de andere kant van de schutting, hond sprong continu tegen de schutting, ik deed niks, hij kon toch niet bij me. De buurvrouw zegt "aai m maar even, dat wil hij graag"

Sorry, maar dan ben ik bot "nee, ik aai alleen honden die netjes gereserveerd kunnen wachten en niet als debielen ergens tegen opspringen, ik wil graag mijn mijn handen houden, buuf."

Buurman vraagt wat ze dan beter wel kunnen doen, ik zei, je kan wel steeds zeggen wat hij niet moet doen, maar je kan ook zeggen wat hij wel moet doen. Ik zou hem laten zitten, dan kan hij immers niet springen. Hij liet de hond zitten, en die bleef keurig zitten. Maar ik weet bijna zeker dat ze m de volgende keer weer gewoon laten springen het is gewoon nooit duidelijk wat hij moet doen, en hij kan zijn energie niet kwijt, en mijn god, wat een energie heeft dat beest

Misschien kun je ook vragen waarom ze denken dat de hond dat doet en vragen wat hij wil bereiken door zijn gedrag. Dat maakt het voor hen begrijpelijker en daardoor ook makkelijker te veranderen. Ze een beetje laten denken dus.

Inderdaad, ik wil ook wel vragen beantwoorden en tips geven, maar ben te onervaren om echt te trainen, dus ze zitten nu gelukkig op training, maar misschien kan ik ze wel laten zien dat als ze hun energie kwijt zijn, het al zóveel scheelt. En dat het belangrijk is dat de hond doet waar hij voor gefokt is.

Als ik zwanger zou zijn, zou ik die hond even mooi laten voor wat hij is. Straks springt hij flink tegen je buik...

nathalie schreef:Als ik zwanger zou zijn, zou ik die hond even mooi laten voor wat hij is. Straks springt hij flink tegen je buik...

Is dat als in een voorbeeldsvorm?

Of denk je echt dat ik zwanger ben?
eerst mijn honden maar eens opvoeden :N:

Krengetje schreef:

nathalie schreef:Als ik zwanger zou zijn, zou ik die hond even mooi laten voor wat hij is. Straks springt hij flink tegen je buik...

Is dat als in een voorbeeldsvorm?

Of denk je echt dat ik zwanger ben?
eerst mijn honden maar eens opvoeden :N:

Ik dacht dat jij zwanger was ja, maar nu ik erover nadenk, haal ik je door de war. Sorry

Tja labradors. Ik zie er tijdens mijn trainingen een hoop komen en gaan. En helaas is het gros zoals de lab van deze mensen.

Bewegen is echt het eerste punt. En nee niet alleen wandelen. Maar wat te denken van fietsen en het aller belangrijkste voor een labrador: zwemmen, zwemmen en nog eens zwemmen. En ja de meeste labradors die ik zie, zijn na en fikse wandeling nog steeds stuiter de stuiter. Daar komt het stukje discipline. Ga niet zitten op ongewenst gedrag, daar willen deze mensen niks over horen, maar heb het over gedrag wat ze graag willen zien en laat ze zelf vooral in eerste plaats over een oplossing na denken en stuur ze daar zelf in, want er zijn meer wegen die naar Rome leiden, dus gebruik zaken die uit hun zelf komt.

En kwa training. Ja gehoorzaamheid is prima en het los leren van apporteren misschien ook wel, maar is jachttraining dan niet een betere optie voor deze mensen? Daar krijg je zowel gehoorzaamheid als het apporteren op maat aangeboden en ik denk dat deze mensen dat heel goed kunnen gebruiken.

Ik zou die lab eerst eens lekker moe maken voordat je gaat trainen, zwemmen wandelen en klooien zodat de ergste energie eruit is en dan pas een begin aan de training maken. En niet te enthousiast belonen. Bij Gol deed ik dat wel omdat zij wat rustiger en moeilijker te motiveren was maar ik denk dat als je bij deze lab heel enthousiast 'goedzo' gaat roepen je een gebroken neus hebt

Zoals Gaby ook al zegt.. Als je iets verteld of zegt, leg het dan duidelijk aan de eigenaren uit. Vaak weet je zelf wel wat je bedoelt, en de eigenaren knikken braaf ja, maar ze snappen het minder vaak. Dus gelijk uitleggen als je een handeling doet.
En voordat je eventueel wat trainingsmethodes toepast, zou ik inderdaad de hond even lichtelijk uitputten. Niet alleen stukje wandelen, maar tijdens de wandeling de hond mentaal uitputten, hij moet bezig zijn in z'n kop!
Het ligt vaak voor 100% aan de eigenaren, niet aan de hond.

Ellen. schreef:Zoals Gaby ook al zegt.. Als je iets verteld of zegt, leg het dan duidelijk aan de eigenaren uit. Vaak weet je zelf wel wat je bedoelt, en de eigenaren knikken braaf ja, maar ze snappen het minder vaak. Dus gelijk uitleggen als je een handeling doet.

Ben het met Ellen eens. En mensen knikken inderdaad heel vaak braaf ja maar echt snappen doen ze het niet (anders was het waarschijnlijk in de eerste plaats niet zo fout gegaan). Daarom moet je het ook navragen, dan kun je meteen checken of ze het goed op hebben gepakt. Maar dat weet je neem ik aan ook allemaal als instructeur.

Ik vind labradors wel actieve honden overigens, maar dat plaat voor de kop gedrag hoeft echt niet altijd het geval te zijn. Bij mensen waarbij een lab zo stuitert als deze lab gaat er qua opvoeding vaak ook al heel veel fout. Te weinig actie, te weinig denkwerk en te weinig structuur en consequentie zijn vaak de boosdoeners. Ik ken genoeg labradors bij mensen die de opvoeding goed doen en die gedragen zich o.h.a. prima. (Narda bijvoorbeeld! )

-Gaby- schreef:

Ellen. schreef:Zoals Gaby ook al zegt.. Als je iets verteld of zegt, leg het dan duidelijk aan de eigenaren uit. Vaak weet je zelf wel wat je bedoelt, en de eigenaren knikken braaf ja, maar ze snappen het minder vaak. Dus gelijk uitleggen als je een handeling doet.

Ben het met Ellen eens. En mensen knikken inderdaad heel vaak braaf ja maar echt snappen doen ze het niet (anders was het waarschijnlijk in de eerste plaats niet zo fout gegaan). Daarom moet je het ook navragen, dan kun je meteen checken of ze het goed op hebben gepakt. Maar dat weet je neem ik aan ook allemaal als instructeur.

Ik vind labradors wel actieve honden overigens, maar dat plaat voor de kop gedrag hoeft echt niet altijd het geval te zijn. Bij mensen waarbij een lab zo stuitert als deze lab gaat er qua opvoeding vaak ook al heel veel fout. Te weinig actie, te weinig denkwerk en te weinig structuur en consequentie zijn vaak de boosdoeners. Ik ken genoeg labradors bij mensen die de opvoeding goed doen en die gedragen zich o.h.a. prima. (Narda bijvoorbeeld! )

helemaal mee eens, ik vind het echt onzin dat een labrador tot 2 of 3 jaar meestal een ongeleid projectiel is.. dat ligt meestal toch echt aan opvoeding en structuur.

sbientje schreef:

-Gaby- schreef:

Ellen. schreef:Zoals Gaby ook al zegt.. Als je iets verteld of zegt, leg het dan duidelijk aan de eigenaren uit. Vaak weet je zelf wel wat je bedoelt, en de eigenaren knikken braaf ja, maar ze snappen het minder vaak. Dus gelijk uitleggen als je een handeling doet.

Ben het met Ellen eens. En mensen knikken inderdaad heel vaak braaf ja maar echt snappen doen ze het niet (anders was het waarschijnlijk in de eerste plaats niet zo fout gegaan). Daarom moet je het ook navragen, dan kun je meteen checken of ze het goed op hebben gepakt. Maar dat weet je neem ik aan ook allemaal als instructeur.

Ik vind labradors wel actieve honden overigens, maar dat plaat voor de kop gedrag hoeft echt niet altijd het geval te zijn. Bij mensen waarbij een lab zo stuitert als deze lab gaat er qua opvoeding vaak ook al heel veel fout. Te weinig actie, te weinig denkwerk en te weinig structuur en consequentie zijn vaak de boosdoeners. Ik ken genoeg labradors bij mensen die de opvoeding goed doen en die gedragen zich o.h.a. prima. (Narda bijvoorbeeld! )

helemaal mee eens, ik vind het echt onzin dat een labrador tot 2 of 3 jaar meestal een ongeleid projectiel is.. dat ligt meestal toch echt aan opvoeding en structuur.

Ga helemaal met je mee. Onzinverhaal over 2 tot 3 jaar niet in de hand te houden. Vorige hond was een lab(dualpurpose) geboren april 1998.
In 1999 3x KNJV-B, 2000 GG1 2xKNJV-B 3xFHN-B daarna vnl praktijk + MAP,s. Geef het je te doen met een zgn. stuiterbal. Torpedeerde met een maand of 10 een oudere man op middenrifhoogte op het strand. 2x knietje en mevrouw snapte dat het niet leuk was.
Nee ik ben geen wondertrainer en zij was geen wonderhond.

Zo, gezellig zeg!

Ik kan alleen praten over Ben, en dat was gewoon een onbereikbare stuiterbal, toen we hem kregen met 1 jaar ( uit asiel ). Tomeloze energie, je kon lopen wat je wilde, maar het leek wel niks met hem te doen, ook al hing z'n tong in het begin op half 7, het was nog steeds een stuiterbal. Alle kleine prikkels deden wat met hem, en leken hem nog meer energie te geven. Leergierig? Oh ja dat was hij zeker. Hij scoorde bij alle cursussen het beste, daar lag het absoluut niet aan. Maar het was gewoon een stuiterende, vrolijke puber, met heel erg veel streken. Die streken en dat gestuiter is redelijk snel weer weg gegaan. Hij is nu absoluut geen onbesuisde lab meer. Achteraf gezien bleek hij natuurlijk ook al een gebruiksaanwijzing te hebben, maar dat duurt soms even voordat je die vind. Ik vind Ben nu qua gedrag, maar misschien ook omdat hij niet zo sociaal is, eigenlijk weinig weg hebben van een labrador.

En voor een koekje willen werken is geen will-to-please? Wat maakt dat anders dan voor een goed woordje of apportje maken? Tja die hond wil dus wel werken, maar voor iets wat jij hem schijnbaar niet wil geven. Tja dat is je gewoon aanpassen aan de hond, maar daarbij kan je niet spreken van niet willen werken, maar de baas die niet op de manier van de hond zou willen aansluiten.

Dan heb ik nog even buiten beschouwing gelaten dat will-to-please echt zo'n achterhaalde kreet is uit het stenen tijdperk. Will-to-please is totale onzin. En ja dat zegt iemand waarvan het ras met grootst wordt aangeprezen. Honden willen ons helemaal niet plezieren. Ja sommige honden doen gewoon graag wat, dus in dat geval zou je kunnen spreken van will-to-work, maar echt ze doen het heus niet om ons te plezieren, misschien om zichzelf te plezieren.

En braafheid hangt echt niet af van het aantal cursussen wat een hond heeft gevolgd of de hoeveelheid commando's die hij uit kan voeren. Ken genoeg honden(labradors) die het harstikke leuk op cursus doen, braaf volgen, commando's opvolgen. Maar ze aanhalen leverd in de regel een overenthousiaste reactie met de jonge honden op. Tja het zijn nou eenmaal mensenvrienden en ze kunnen wat lomp reageren. Dat maakt het heel anders dan een collie, die wat meer terughoudender is.