blondie schreef:Krengetje schreef:
Ik ga morgen wandelen met de buurman van mijn ouders, zij hebben een zwarte labrador reu van een jaar, die echt hyperdepieper is, en echt geen grenzen heeft. Als ik binnen kom word ik omvergesprongen, en hapt zo in mijn gezicht, buiten rent hij als een malle rond, zonder op de baas te letten, en aan de riem meelopen doet hij amper, of trekken of vol in de ankers. Hij gromt naar het vrouwtje en haalt de meest stoute dingen uit in huis.
Ze vragen vaak hulp, maar zijn gewoon niet consequent
Maar iemand nog tips die ik mee kan geven?
Hij hapt jou bijna in je gezicht als je binnenkomt? En wat doe jij in dat geval dan, heb je hem wel al zover dat hij dat niet doet bij jou als je nu binnenkomt of ben je er slechts 1x binnen geweest?
Ik weet dat je een bepaalde opleiding doet en hebben ze jou daarom om advies gevraagd, of vul ik nu dingen in die niet zo zijn?
Ikzelf vind het altijd zo lastig als mensen mij om advies vragen omdat ik train(de) met de honden en om dan ineens advies te moeten gaan geven omdat ze op een of andere manier denken dat ik véél meer weet dan hun.
Ik doe dit dus ook niet, tips etc. wil ik nog wel geven maar ik ben ook wel van de botte repliek, hond die me naar mijn gezicht springt hoe enthousiast bedoeld ook duw ik even terug naar de grond en dan mogen ze even beseffen dat ik niet graag een tand door mijn lip gesprongen krijg of een poot in mijn bek (ik ben klein dus dat is zo gebeurd bij een springlab of een duitse staande destijds, daar bedank ik voor en dat mogen die honden best wel duidelijk merken ook al hebben ze nog zo veel energie, ook mijn eigen drukke muts heeft zo geleerd dat dat opspringen bij begroeten not done is, zoek maar een bal of zo, maar niet mijn arm gezicht of nek
)
Als tip, misschien iemand mee laten lopen die verstand heeft van labjes en ze kan adviseren.
De eerste keer heb ik me omgedraaid, net zolang tot hij het niet meer interessant vond. Maarr, die hond is zó opgewonden, dat als ik me weer opdraaide, hij weer meteen zo enthousiast wordt. Toen hapte hij nog niet, toen hij dat wel deed heb ik hem naar beneden geduwt, en duidelijk "nee!" gezegdnn Ik heb hem toen aan zijn halsband gepakt met beide handen en pas als hij rustig was losser gelaten, dat heeft 30 minuten geduurd voor hij rustig was. Iedere keer als hij netjes leef zitten, kreeg hij een beloning. Maar ik zei niets, iedere keer als ik ook maar iets zei, werd hij weer enthousiast.
Later ben ik gaan zitten en wilde hij er iedere keer bij, ik heb hem genegeerd en mijn benen over elkaar gedaan omdat hij steeds met zijn kop op mijn schoot wilde, of weer wilde springen. Pas toen hij naast mij ging liggen heb ik hem geaaid. In het begin sprong hij direct omhoog, nou weer hetzelfde als hierboven gedaan, en aan het einde van de avond kon ik hem aaien zonder dat hij ook maar zijn kop op tilde.
Wat hij ook veel deed was happen in mijn handen, kleren enz als ik zat. Ik heb daar wel ( :N: ) zijn lippen even op zijn tanden gedrukt, de eigenaren schrokken even, maar ik zei dat ik liever geen gaten in mijn kleren heb, of gaten krassen e.d. op mijn handen. En hij heeft het nooit meer gedaan. Bij mij.
Ben er nu twee keer geweest. De eerste keer hadden ze voor alles een excuus, heb wat dingen uitgelegd, en verteld, niet speciaal voor de hond, ik was gewoon op visite
Maar de hond werd natuurlijk wel het gespreksonderwerp. Ik heb hun ook in mij puppygroep gehad toen ik stage liep. Toen ging het goed en zag je aan het einde verbeterig, maar ze hebben niet door getraind. Toen ik twee dagen later bij mijn ouders was zeiden ze dat ze toch wel erg hadden nagedacht over wat ik allemaal had gezegd, en vroegen hulp. Heb daar weer een avondje gezeten maar ze doorverwezen naar een goede trainer. Ze trainen nu op maandag nog in een E.g. groep. Maar zondag weer gesproken met ze, en een afpsraak gemaakt voor een wandeling.
Meer omdat ik graag wil dat ze inzien dat werken met deze hond echt ontzettend belangrijk is, anders zet hij zijn energie om in vervelend gedrag. Ik hoop dat ze wat kunnen leren van mijn toller Fay
En tja, als ze wat vragen, geef ik ook eerlijk antwoord, dat zal ze misschien alleen niet meteen bevallen
(voorbeeld) Ik stond aan de andere kant van de schutting, hond sprong continu tegen de schutting, ik deed niks, hij kon toch niet bij me. De buurvrouw zegt "aai m maar even, dat wil hij graag"
Sorry, maar dan ben ik bot "nee, ik aai alleen honden die netjes gereserveerd kunnen wachten en niet als debielen ergens tegen opspringen, ik wil graag mijn mijn handen houden, buuf."
Buurman vraagt wat ze dan beter wel kunnen doen, ik zei, je kan wel steeds zeggen wat hij niet moet doen, maar je kan ook zeggen wat hij wel moet doen. Ik zou hem laten zitten, dan kan hij immers niet springen. Hij liet de hond zitten, en die bleef keurig zitten. Maar ik weet bijna zeker dat ze m de volgende keer weer gewoon laten springen
het is gewoon nooit duidelijk wat hij moet doen, en hij kan zijn energie niet kwijt, en mijn god, wat een energie heeft dat beest
