Negeren, confronteren of corrigeren bij angst

[ZaZa]

En dan bedoel ik met name angstblaffen.

Als een hond bang is van iets op straat (vuilniszak, beeld enz.) en begint te blaffen, haren omhoog enz.
Wat zou je dan doen? Het gedrag negeren en doorlopen, samen naar het engs toe lopen, het blaffen corrigeren of iets anders.

[Maylala]

Hangt van de hond en de angst af. Roos doet aan angstblaffen bij sommige mensen. Dat negeer ik. Sjon "angstblaft" weleens uit schrik naar wapperende vuilniszakken of zo, dan gaan we wel even kijken, schoppen samen eens tegen het ding aan, en dan is het klaar. Bij Roos en haar "enge mannen" zou dat niet zo goed helpen denk ik. Verschilt dus per situatie.

[Diaantje]

Ik weet het niet, hier zijn ze beide geen angstblaffers. Ze gaan wel eens een situatie uit de weg maar ze gaan dan niet staan blaffen. Ik denk dat ik het zoveel mogelijk zou negeren maar het hangt er ook wel vanaf in welke situatie je zit.

[laeken]

Ik gedraag me alsof er niks is en loop door. Als de hond los is mag ze best zelf kijken. Maar zit de hond vast dan heb ik geen zin om er aandacht aan te besteden. Puur omdat ik het onzin vind Eva en Cleo blaften net tegen iemand op het erf. Dan ga ik sowieso niet kijken

[dagmar88]

Ik ga op m'n ooie dooie bij het 'enge' ding zitten, negeer, en dan komen ze vanzelf wel eens kijken.
En Pluis is rotverwend met koekies door iedere mogelijke scootmobieler in de buurt.

[Katja-Jessie]

Ik zou erheen gaan en laten zien dat er niks engs is, meestal ruiken ze dan even voorzichtig en dan is het oke baas laten we weer verder lopen. (Zo doe ik het ook altijd met mijn cursisten als de hond in de 2e angstfase zit)
Corrigeren zou ik nooit doen bij angst.

[Frenk]

Zo in z'n algemeenheid zeg ik: proberen de angst te ontkrachten. Dus niet overspannen reageren, maar heel rustig bijven, samen gaan kijken, belonen als de hond komt kijken. Dat werk. Je merkt snel genoeg of het een hele diepe of 'oppervlakkige' angst is.

[Esther12]

Hangt erg van de situatie af. Toen Bo bang was voor een beeldje bij m'n moeder heb ik dat beeldje gepakt en toen durfde ze te komen snuffelen en was het over. Onlangs schrok ze erg van een doos, we zijn toen zelf een aantal keer nonchalant langs die doos gelopen, een keer een balletje erin gegooid, haar gelokt zodat ze erlangs moest om naar ons toe te komen. Toen werd ze ook al snel rustiger, alhoewel ze nog steeds wat argwanend is richting dozen. En verder negeer ik het ook best vaak.

[renee-uk]

Ik ga samen met mijn pup kijken bij levensgevaarlijke kliko's en dergelijke.
Jan was wat angstig voor mensen in het donker, dus ben ik op vrijdagavond samen met hem op de stoep gaan zitten en heb wat jeugd op weg naar de disco gevraagd hem te aaien en een koekje te geven.
Met afstappende fietsers, die hij om de één of andere vreemde reden ook eng vond, een praatje gemaakt waardoor die ook weer tot normale mensen gereduceerd werden

Het heeft me wel even tijd gekost maar ik vond het dat meer dan waard.

*rare typo

[Charell]

Hangt van de hond af. Kyra ziet ook wel eens iets (inderdaad ook een beeld of vuilniszak) waar ze angstig voor is. Haren overeind, een grom en een blaf. Wij lachen erom en lopen erheen of het niets is en ze zich aanstelt. En jawel, kwispelend loopt ze er dan heen, besnuffeld het en voelt zich dan wel voor paal staan lijkt het wel. Inmiddels is haar angstbuitjes voor vuilniszakken en dergelijke dan ook een stuk minder.

[[Sandra]]

Otto angstblaft niet tegen onbekende ongeïdentificeerde objecten, maar meestal als we iets ongewoons tegenkomen benoem ik het heel nonchalant en nodig ik hem uit om te komen kijken.

(tenzij er een overhangende derrière in het spel is)

[MrsKaia]

Toen we Cal net hadden (inmiddels 9 maanden geleden), schrok hij overal van. Een regelrechte angsthaas. Maar misschien was dat ook wel de periode van wennen aan de nieuwe omgeving en nieuwe baas(?).
Hij is geen angstblaffer, maar als hij tijdens onze wandeling iets ziet dat hij niet kent, of iets dat anders is dan anders, dan heeft dat iets wel zijn volle aandacht, hij gaat langzamer lopen, en hij probeert met een boogje om dat 'iets' heen te lopen. Meestal doe ik dan wat Katja-Jessie noemde, ernaartoe lopen en laten zien dat er niks engs is. Hij ruikt dan inderdaad even, en daarna kunnen we weer verder. Als hij mensen ziet die hij niet kent, zelfde gedrag, maar dan vergezeld van een hoge pieptoon. Als die persoon het goed vindt, gaan we even kennis maken. Hij is op zo'n moment nieuwsgierig, maar ook heel voorzichtig. Alsof hij gewoon niet goed weet hoe hij zich in een dergelijke situatie moet gedragen. Om die reden loop ik zo nu en dan andere routes, zodat we andere dingen, mensen, en honden tegenkomen. Het korte antwoord; confronteren.
Gelukkig is hij in die 9 maanden wel een stuk minder angstig geworden, en rustiger. Maar er is zeker nog ruimte voor verbetering.

[krullie]

ik loop erop af en zeg. nouuu daar moeten we eens even gaan kijken.
en gelijk zitten er 2 nieuwsgieren te neuzen.
hier is het geen angstblaffen maar grommen.

[luna2906]

Ik ga altijd even met haar kijken bij het voorwerp van haar angst (behalve bij vuurwerk, natuurlijk) en praat dan op een luchtige toon over dat voorwerp, zodat ze weet dat het niets bijzonders is.

[vivke1965]

Als het een raar object betreft dan zeg ik met opgewekte stem "wat is dat nou ????"...dan laat ik hem de ruimte om dichterbij te gaan...(sluipend als een zwarte panter) ahahahahah...
Als hij dan éénmaal gesnuffeld heeft is het over...
Ik zal hem nooit verplicht meetrekken ofzo naar het "ding"...meestal wint de nieuwschierigheid het wel van de angst bij hem...

[Lucky luke]

Onze Luukske schrok zich het apelazerus toen er hier savonds in het donker voor het eerst allemaal zakken met gescheiden plastic afval in de straat stonden om de volgende ochtend opgehaald te worden. Het waaide ook nog eens hard dus alles bewoog en ritselde.
Nu piest-ie tegen elke zak als hij de kans krijgt.

[Fizgig]

Die binnenmondse woefjes vind ik zo lief! Mijn pup van bijna 8 maanden zit in de tweede angstfase, en ze is een wegrennertje. Dus als ze bang is, vaak voor mensen of enge grote honden, is haar eerste neiging om om te draaien en hard weg te rennen. Kijk, en dat mag dus niet van mij. Want dan gaat ze in de toekomst overal voor wegrennen. Laatst wilde ze dat doen bij een grote hond en toen heb ik haar laten zitten. Ze ging toen met haar rug naar de enge hond toe zitten, toen heb ik haar omgedraaid terwijl ze zat. En dan blijven we even tot ze rustig is. Ik heb haar nog nooit met haar staart tussen haar poten gezien dus ik denk dat het wel goed komt. Ik corrigeer haar ook wel eens als blaft om niks, maar dat is meer verbaal, dus iets van:" hee, hee, da's niet nodig he" Dat doe ik als ze blaft naar honden aan de overkant van de straat omdat ze naar haar blaffen. Maar da's geen angst natuurlijk. Als ze echt de haren overeind zetten, moet je nooit corrigeren! Maar ik vind wel, als ze ergens om blaffen dat begint met angst, en vervolgens blijven ze maar doorgaan, dat je ze wel moet stoppen. Want als je dat niet doet, voed je hun onzekerheid en zeg je dat als je bang bent, het okee is om van je af te blaffen.

[Sepp]

Mijn reactie is anders per hond. Sepp is een hele stabiel hond, die eigenlijk bijna nergens bang voor is...maar die enkele keer dat hij schrok van iets nodig ik hem rustig uit om met mij mee te lopen en te komen kijken.

Roef heeft uit angst een agressieve reactie. Gelukkig springt ze wel achteruit, maar de herrie die zij weet te maken is ongelovelijk voor zo'n mormeltje....en ze is ontzettend fel dan (hoog viswijf gehalte ). Om Roef te kunnen bereiken in zó'n situatie moet ik wel ff haar naam met kracht noemen...anders dring ik niet tot haar door...koppie zit vol. Daarna heb ik aandacht en laat ik haar onder commando volgen, als ze dan haar opdrachtje krijgt, kan ze zich daar op richten ipv eng object.

[Caro.]

Heel soms gebeurt het hier ook weleens en dan ga ik kijken met de hond, ik ga voorop, en laat hem/haar zien dat
er totaal niets aan de hand is dmv een luchtige toon en evt. het object vastpakken of wat dan ook.
Eigenlijk is het dan altijd goed en is de 'angst/achterdocht' naar het object verdwenen.

[renee-uk]

Ik moet zeggen dat ik er na de puppentijd geen last mee heb, niet van angst voor objecten die opeens levensgevaarlijk zijn in elk geval.

Gina houdt niet van het bos 's avonds laat, die komt naast me lopen en dat sta ik toe, dan is er verder ook niks aan de hand.
Jan is zich een keer een ongeluk geschrokken toen in datzelfde bos een uil laag over hem heen vloog, die nam een spurt naar de bus.
Ik heb hem toen hartelijk uitgelachen, waarna hij weer naar mij toekwam maar toch wel wat dichter bij me bleef, de held
Maar dat zijn eigenlijk de enige dingen die ik kan bedenken met mijn volwassen honden.

[blondie]

Jan is zich een keer een ongeluk geschrokken toen in datzelfde bos een uil laag over hem heen vloog, die nam een spurt naar de bus.
Ik heb hem toen hartelijk uitgelachen, waarna hij weer naar mij toekwam maar toch wel wat dichter bij me bleef, de held Maar dat zijn eigenlijk de enige dingen die ik kan bedenken met mijn volwassen honden.

Ahhhh dat is sjielug joh

Finn die kan nog wel eens dingen die er niet horen heel voorzichtig gaan benaderen en als ik zie wat het is en denk wat ben je toch een miet af en toe dan sluip ik achter hem aan, en net als hij zijn neus uit durft te steken naar dat enge object roep ik "Boe" succes verzekerd Gut wat kan hij dan een bek trekken. Maar goed ik weet bij wie ik het doe als ik achter hem sta en boe heb geroepen is dat object ook niet meer raar

Toen hij in het begin wat raar reageerde op "normale" zaken ben ik het wel op gaan zoeken, zonder hem de stuipen op het lijf te jagen overigens. Hengelaars waren ineens eng en raar dus hulp van die mensen gevraagd door me te passeren en ik gewoon doorliep met hem aan de lijn, paar keer herhaalt en het was weer over en vertrouwd.
Ik ben bij sommige zaken dus wel bewust als ik zag dat hij wat afwijkend reageerde het op gaan zoeken. En gedrag eenmaal aan de lijn genegeerd. Als er "normaal" werd gereageerd dit beloond.
Hij was 4 toen dit soms speelde.
Corrigeren bij angst zou ik niet doen.
Ander geval was bijvoorbeeld zo'n ijzeren trap bij de rai. Die hond kon thuis het begrip traplopen niet, laat staan toen ik uit de parkeergarage omhoog wilde gaan en dan zo'n ijzeren gaatjes trap op. Toch ging dat met behulp van wederzijds vertrouwen redelijk makkelijk. We moesten omhoog dus ik had gewoon geen andere keus dan samen met hem die trap te nemen. Het ging wel zij aan zij overigens. En eenmaal boven hem verteld wat een knappe hond hij wel niet was

[S@ndr@]

angst blaffen, Bij Gil zou ik volledig negeren of rustig gaan staan uitlachen ( ja ik ook )
de sfeer in ieder geval luchtig houden

[blondie]

angst blaffen, Bij Gil zou ik volledig negeren of rustig gaan staan uitlachen ( ja ik ook )
de sfeer in ieder geval luchtig houden

Bah wat een nare bazen heb je er toch tussen zitten



Maar soms is het zo grappig om ze uit te lachen of te laten schrikken (in verantwoorde situaties uiteraard )

[S@ndr@]

tja, je kunt er wel om gaan janken, maar da helpt nie

[renee-uk]

precies, uitlachen klaart de lucht, maakt van iets dat eng is iets luchthartigs en als vrouwtje er om moet lachen kan het niet erg zijn, tenminste niet als je een goede band met en het vertrouwen van je hond hebt

[blondie]

En eenmaal boven hem verteld wat een knappe hond hij wel niet was

Toen was hij zo blij, heb hem maar in die waan gelaten want uren later moesten we uiteraard weer via die trap naar beneden
Hij was slim laatst... dag zei hij, de voorlaatste keer moest ik ook weer naar beneden lopen, zo gek krijg je me dit keer niet

[Simone88]

Het is al even geleden dat hierop gereageerd is dus met mijn probleem mooi een upje voor dit topic.

Ik train met mijn hondje behendigheid en dat doet hij prima. Zo leuk zelfs dat we met het team meegaan om eens een wedstrijd te lopen. Daar kom ik erachter dat Duco de mensen in de ring (lattenleggers, keurmeesters) ontzettend eng vind en daardoor nog geen toestel neemt.

Hoe zouden jullie daarop reageren? Hij is nou niet bepaald bang voor mensen maar daarin wel erg wisselend. Hij kan bijvoorbeeld de hele avond degene die naast me zit op de bank eng vinden en de volgende dag bij een andere onbekende in huis gewoon op schoot gaan zitten..

*Handeninhethaar*

[luna2906]

Het is al even geleden dat hierop gereageerd is dus met mijn probleem mooi een upje voor dit topic.

Ik train met mijn hondje behendigheid en dat doet hij prima. Zo leuk zelfs dat we met het team meegaan om eens een wedstrijd te lopen. Daar kom ik erachter dat Duco de mensen in de ring (lattenleggers, keurmeesters) ontzettend eng vind en daardoor nog geen toestel neemt.

Hoe zouden jullie daarop reageren? Hij is nou niet bepaald bang voor mensen maar daarin wel erg wisselend. Hij kan bijvoorbeeld de hele avond degene die naast me zit op de bank eng vinden en de volgende dag bij een andere onbekende in huis gewoon op schoot gaan zitten..

*Handeninhethaar*

Gewoon vaak trainen met verschillende mensen in de ring. Het is allemaal maar een kwestie van wennen.

Dat denk ik ook. Dan wordt het uiteindelijk bekend en is het daarom minder spannend.

Hoe reageert hij op training op andere cursisten eigenlijk?

[ranetje]

Het is al even geleden dat hierop gereageerd is dus met mijn probleem mooi een upje voor dit topic.

Ik train met mijn hondje behendigheid en dat doet hij prima. Zo leuk zelfs dat we met het team meegaan om eens een wedstrijd te lopen. Daar kom ik erachter dat Duco de mensen in de ring (lattenleggers, keurmeesters) ontzettend eng vind en daardoor nog geen toestel neemt.

Hoe zouden jullie daarop reageren? Hij is nou niet bepaald bang voor mensen maar daarin wel erg wisselend. Hij kan bijvoorbeeld de hele avond degene die naast me zit op de bank eng vinden en de volgende dag bij een andere onbekende in huis gewoon op schoot gaan zitten..

*Handeninhethaar*

Gewoon vaak trainen met verschillende mensen in de ring. Het is allemaal maar een kwestie van wennen.

En er dan wel voor zorgen dat die mensen zich niet met hem bemoeien

[Hanneke2]

Het is al even geleden dat hierop gereageerd is dus met mijn probleem mooi een upje voor dit topic.

Ik train met mijn hondje behendigheid en dat doet hij prima. Zo leuk zelfs dat we met het team meegaan om eens een wedstrijd te lopen. Daar kom ik erachter dat Duco de mensen in de ring (lattenleggers, keurmeesters) ontzettend eng vind en daardoor nog geen toestel neemt.

Hoe zouden jullie daarop reageren? Hij is nou niet bepaald bang voor mensen maar daarin wel erg wisselend. Hij kan bijvoorbeeld de hele avond degene die naast me zit op de bank eng vinden en de volgende dag bij een andere onbekende in huis gewoon op schoot gaan zitten..

*Handeninhethaar*

Gewoon vaak trainen met verschillende mensen in de ring. Het is allemaal maar een kwestie van wennen.

En er dan wel voor zorgen dat die mensen zich niet met hem bemoeien

Ik zou juist wel contact laten maken met die mensen. Een bange hond leert geen drol van mensen die hem negeren. Een bange hond leert dat er allerlei leuke veilige mensen op de wereld zijn omdat ze een gezellig praatje maken met de baas en een lekker koekie geven. En juist zo'n hond die neigt naar op schoot klimmen moet je de kans geven om een miljoen vrienden te maken om bij op schoot te klimmen.