Na ons mislukte avontuur met mijn droomreu, 2x. Ging ik naarstig op zoek naar een nieuwe reu die voor mij alles heeft en die bij mijn geweldige Qietje past. Toevallig had ik in Tsjechië een bezoekje gebracht aan een heel leuk stel met een aantal Peruanen die er fanatiek agility mee deden. Ze fokten er af en toe mee maar hadden niet zoveel met fokken. Ik was vooral nieuwsgierig naar de reu omdat hij het best aardig doet in de agility en de ene teef omdat ze een dochter is van een teefje (inmiddels 11 jr) waar ik helemaal weg van ben.
Het bezoek was leuk en ik sloeg het op voor later. Tijdens mijn zoektocht vroeg ik een vriendin om raad omdat ik echt niets naar mijn zin kon vinden wat geen familie was van Qiet en aan mijn eisen voldeed. Ze kwam met een paar reuen die ik om diverse redenen al had afgeschreven en met de boodschap dat ze niet had gedacht dat een reu vinden zo moeilijk was. Ja duhhh
Maar er zat één reu bij waar ik niet naar had gekeken omdat ik dacht dat dat nog puppen waren (18 mnd nu). Een zoon van die reu en de teef van die mensen dus. Nou ja, lang verhaal wat korter... de reu is inmiddels getest, aangekeurd voor de Tsjechische club en eigenaresse is helemaal enthousiast. En ik ook! Er zitten een hoop honden in zijn stamboom die al ruim veteraan zijn en nog in goede gezondheid. Niet allemaal schoonheden maar wel goed van bouw en gezondheid en goede karakters. Een hoop honden ken ik persoonlijk of ik ken familie.
Dus zodra Qiet loops wordt gaan we daar heen en hopen dat het nu lukt.
Dit is hem Atawalpa

En Qiet natuurlijk ook. Qiet is alles wat ik in een hond zoek, en méér en ze is ook nog eens de allermooiste Peruaan die ik ken (vind ik dan










