Met deze keuring wordt bepaald of ze, in de ogen van de rasvereniging, fokgeschikt is of niet.
Ik was dan ook best zenuwachtig, in theorie wist ik wel dat mijn meisje het heus wel zou halen maar toch.. ze moet het nog wel ff doen. Bovendien was mevrouw, uiteraard, nog ff op de valreep vlak voor de aankeuring loops geworden.
Het exterieur ging goed, ze is ruim 9 kilo dus het wegen was geen probleem en daarna op de tafel staan ging op zich ook goed. Maar het duurde wel heeeel lang hoor. Die Duitse nauwkeurigheid mag van mij wel met iets meer tempo. De hele rasstandaard werd stapje voor stapje nauwkeurig nagelopen en ze werd dan ook van top tot teen uitvoerig bekeken.
Over haar oren ontstond een hele discussie.. het waren geen rastypische hangoren, zover is duidelijk. Maar wat waren ze dan wel... open ohr, flatterohr, stehohr??? Geloof dat ze er sheltie kipohren of zo van gemaakt hebben. LOL
Ben best wel trots op mijn meisje want het onderdeel op de tafel is bij ringtraining al niet haar favoriete onderdeel en al dat gedoe van vreemde lui die wat van haar motten vind ze helemaal niets.
Maar ze bleef er goed rustig onder, bleef keurig staan al leunde ze op een gegeven moment wel wat tegen me aan. Maar dat mag vindt ik.
Ze heeft keurig meegewerkt, niet tegen gestribbeld en alle tanden en kiezen keurig laten tellen al vond ik wel dat ze dat best met iets meer tact hadden mogen doen.
Ook het opmeten vond ze prima.
Alleen toen we dan eindelijk klaar waren bij die tafel, tja toen was Aismee helemaal happy natuurlijk.
Klaar! Dacht ze. Maar ze moest nog even haar gangwerk laten zien... tja.. nou ja, na tig keer op en neer gelopen te hebben geloof ik dat ze iets van een gangwerk hebben kunnen zien. Mevrouw de stuiterbal had vooral heel veel haast richting uitgang en liep met enige tegenzin weer mee terug naar de jury... LOL
De karaktertest ging goed. Het straatje met geluid en geklap vond ze niet zo leuk en ook het insluiten met herrie vond ze maar niks, maar ze raakte niet in paniek of zo en dus vond ik dat ze het prima had gedaan. Dit hadden we ook niet geoefend of zo en omdat ik zo zenuwachtig was en vooral aan het concentreren was op wat er van ons werd verwacht heb ik Aismee ook niet optimaal begeleid.
Op het eind rende er nog een rare duitse dame alsof ze dronken was een aantal rondjes om ons heen om vervolgens mij enthousiast te begroeten. Aismee vond het allemaal prima, zolang dat gekke mens haar maar met rust liet. Een enthousiaste begroeting zat er niet in.
Aan het eind van de dag mochten alle teef eigenaren op een rijtje komen staan en kregen we de stambomen weer terug van de hond in kwestie. Met een stempel "zuchttauglich".
Aismee is wel "mit auflagen" zoals verwacht. De reu dient correcte oren te hebben. Maar dat is geen verrassing natuurlijk.
Helaas weinig foto's. Olaf had het tijdens onze optredens te druk met Teddy (die probeerde al die leuke dames voor zich te winnen, helaas voor hem zonder succes).
Wel tussendoor wat plaatjes van mijn schatten geschoten:
Loopse Aismee:
En arme Teddy, de vrouwtjes hadden geen oog voor hem:
We kunnen nu verder met onze fokplannen.
In het voorjaar van 2014 hoop ik met Aismee en nestje kromfohrländers, gladhaar te kunnen fokken.
Gelukkig duurt het nog even, mijn 1e keus kennelnaam is helaas afgewezen dus het gaat nog ff duren voordat dat hoofdstuk is afgerond.
Groetjes Karen
