Moderator: moderatorteam
anders is hij er ook vandoor. 
Hoe oud is jouw hond nu?Hylos schreef:De handtouch leerden we idd ook op cursus.
Dat ging opzich redelijk, maar meestal vrat ie mn hand op
Daarnaast heeft Xavi een concentratieboog van een erwt. Dus ik ben bang dat dat nog een stapje te ver is. Ik moet nu echt in kleine stapjes want ik heb al zoveel geprobeerd en het werkt gewoon niet. Dus ff back to basic en heel rustig aan in de tuin beginnen.
@Romy, ja dat zou ik wel fijn vinden! Op de vorige hondenschool trainden we ook wel op de Martin Gaus manier zeg maar.
merk ik dat ze meer aandacht heeft, dat ze rustiger wordt en dat kwartjes gaan vallen.
Dankjewel, rennen vind hij idd leuk! gewoon een klein stukje, hij let dan ook op mij.. goede tip!DeDiana schreef:Gewoon beginnen met één stapje en een paar stapjes, daarna even samen spelen of rennen en dan weer een paar stapjes. Inderdaad niet te snel te veel willen. Veel honden vinden rennen samen met het baasje ook leuk, dus dat kun je ook als 'beloning' gebruiken.
Voor een hond die snel afdwaalt, helpt het soms om het niet te voorspelbaar te maken, dus al snel met bochtjes en verschillende tempo's gaan spelen. Dan blijven ze vaak beter bij de les.
Xavi is vandaag precies 10 maanden.*Esther schreef: Hoe oud is jouw hond nu?
Hazel kreeg ik met ruim 5 maanden, een enorme stuiterbal en wat heb ik vaak in de les stil gestaan om te wachten tot mevrouw zelf met haar aandacht bij mij kwam.....
En nu is ze precies 18 maanden en nu eindelijk, sinds een paar weken
Ik hoop dat je hier een hart onder de riem in ziet....want uiteindelijk komt het dus wel goed na een hoop investeren....Maar soms is het gewoon niet makkelijk!
Hij is gewoon erg op zichzelf gericht. Tenzij er een voetbal tevoorschijn komt want dan is meneer één en al oor en wordt ie super enthousiast. ***puppy*** schreef:Laicka vindt voertjes uit de hand super stom maar als ik een voertje weggooi en ze mag hem zoeken dan werkt het beter als beloning. Verder zou het het zoals bovengenoemd aanleren
Hij is gewoon erg op zichzelf gericht. Tenzij er een voetbal tevoorschijn komt want dan is meneer één en al oor en wordt ie super enthousiast. 
als ze dat eenmaal door hebben dan geef ik pas het commando erbij en beloning (alleen stem beloning anders gaan ze weer in hyper modus). Dus dan zeg ik motiverend "dat is hierblijven!!" Dan zijn ze heel trots daarna doe ik hetzelfde los en vaak ook met een vingerknip erbij.. maar dan heb ik ook het tegenovergestelde aangeleerd en dat is "toe maar" (vrij!) Dus eerst is het "hierblijven" en als ze mij willen passeren dan is het "uhh" (later hoef je bijna niet meer te corrigeren) en als ze een flink stuk naast hebben gelopen dan is het "toe maar!" En dan rennen ze allemaal een stuk vooruit, alsof ze voor het eerst los mogen met 1 hond zou je dit met een speeltje kunnen doen, want dat is eigenlijk gelijk de beloning. Als ik ze hier om en om uitlaat dan zijn er een paar die blijven gewoon droog bij mij lopen als ik zeg "toe maar!" Die gaan dan gewoon wat snuffelen en moet ik wat meer oppeppen 
Wel erg fijn dat je, nadat je er veel tijd ingestoken hebt, ziet dat het de moeite waard is geweest!*Esther schreef:
O, dan ben ik niet duidelijk geweest sorry.
Ik bedoelde zeker niet dat het vanzelf gaat, ik heb veel geinvesteerd en elke dag geoefend. En niet tot vervelens toe natuurlijk maar gewoon elke keer met t uitlaten en op les.
Hazel had zo weinig aandacht voor mij, alles was belangrijker, zeker in een andere omgeving.Alles moest ze zien.
Dus gewoon thuis veel oefenen, in je tuin inderdaad.
gebruik dat speeltje dan als beloning, verstop op onder je trui, kan jou t schelen. Dan deed ik bij Hazel ook. Dan keek ze tenminste naar me en kon ik haar wat laten doen.
Succes!!
Altijd fijn te horen dat ik niet de enige benlijn schreef:Het lijkt wel alsof je het over Vedette hebt! Alles precies het zelfde! Ze vind samen trainen binnen wel leuk en dan volgt ze alles op! Zelfs met voertjes! Maar buiten zijn de voertjes niet interessant en is ze alles vergeten. Zelfs in de tuin is ze minder baasgericht. Op cursus doet ze het om de les goed. Over 3 weken beginnen we met de elementaire gehoorzaamheid... Ik hou mijn hart vast! Ik lees dus met je mee!
Maar wel vervelend, hopelijk heb je wat aan dit topic en gaat het straks bij jou ook goed! Super bedankt! Heb het meteen gelezenRomy_ schreef:http://www.nephilim-guild.nl/volg
Heb je een PB teruggestuurd! Dankje!runninggirl schreef:Tja, veel blijven oefenen en ook veel leuke dingen samen ondernemen. Jura kwam hier als onaangepaste stuiterbal van 8 maanden, had nog nooit van een riem gehoord voor die tijd. We zijn nu iets meer dan een jaar verder en ik krijg regelmatig complimenten over hoe ver we al zijn gekomen. Het kan altijd nog stukken beter natuurlijk maar in de meeste omgevingen loopt ze nu ontspannen naast me, uit zichzelf dus en niet op commando. Het is ook denk ik niet een truukje / oefening waar je dat mee voor elkaar krijgt maar alle dingen die je daarnaast ook met je hond doet. Waardoor je op den duur steeds belangrijker en leuker wordt voor je hond, wat best lastig is natuurlijk in situaties als er een heerlijk geurtje te snuffelen valt en alle andere 1001 dingen die in de omgeving zijn. Maar echt, het kan en het wordt op den duur echt wel beter.
(je hebt ook nog een PB van me)
Ook in de wijk lopen kan je leuk maken, doe maar eens (als dat voor jezelf kan natuurlijk) onverwacht stukjes joggen bijvoorbeeld! Of ineens 200 meter terug lopen en dan na 300 meter weer de andere kant op, etc. Ieder bankje of verhoging dat je tegenkomt kan je een leuk spelletje mee doen, 'op de bank' commando vindt Jura erg leuk ondertussen, dan op de bank laten afliggen, etc. en natuurlijk met veel vrolijkheid dit soort spelletjes. Een boom kan je omheen laten volgen, je kan leren dat ie met één of twee pootjes ergens op moet staan. Picknicktafeltjes kan je ook veel mee doen. Of een kinderschommel die je tegenkomt, of zo'n wip-kip, laten lopen over een laag muurtje, noem maar op. Maak overal een samenwerking van. Of her en der een brokje in het gras laten speuren of een speeltje (bal of wat dan ook) laten zoeken die je verstopt in de bosjes of achter een boom.Hylos schreef:Heb je een PB teruggestuurd! Dankje!runninggirl schreef:Tja, veel blijven oefenen en ook veel leuke dingen samen ondernemen. Jura kwam hier als onaangepaste stuiterbal van 8 maanden, had nog nooit van een riem gehoord voor die tijd. We zijn nu iets meer dan een jaar verder en ik krijg regelmatig complimenten over hoe ver we al zijn gekomen. Het kan altijd nog stukken beter natuurlijk maar in de meeste omgevingen loopt ze nu ontspannen naast me, uit zichzelf dus en niet op commando. Het is ook denk ik niet een truukje / oefening waar je dat mee voor elkaar krijgt maar alle dingen die je daarnaast ook met je hond doet. Waardoor je op den duur steeds belangrijker en leuker wordt voor je hond, wat best lastig is natuurlijk in situaties als er een heerlijk geurtje te snuffelen valt en alle andere 1001 dingen die in de omgeving zijn. Maar echt, het kan en het wordt op den duur echt wel beter.
(je hebt ook nog een PB van me)
Leuke dingen doen we zeker.. hij gaat elke dag met me in de auto ergens naartoe. Vaak naar het losloopgebied of naar mn ouders of tante. Alleen ik wil zo graag nóg veel leukere dingen doen
Lekker samen op pad, niet altijd naar een losloopgebied hoeven omdat lopen over straat vaak niet leuk is. Gewoon lekker samen 1 of 2 uren lopen en later meer! Dat wil ik erg graag.
Op de vorige cursus werd ook gezegd dat het heel erg moeilijk is in bijvoorbeeld een losloopgebied. Xavi moet daar ook wel eens aan de lijn omdat er koeien lopen. Nou dat wil niet en dat snap ik best.. maar op straat moet het gewoon kunnen vind ik.
(dit doet hij heel af en toe nog steeds als hij iets echt niet wilt) Hij is nu bijna 2 en het is een wereld van verschil met een jaar geleden, hoor. En ik heb zovaak gedacht 'dit komt nooit meer goed 
' en ik kan me daar nu niets meer bij voorstellen. HerkenbaarMeghan schreef:Als je nu lekker aan de slag gaat met oefenen en trainen dan komt het echt goed met jou & Xavi
Enzi was op die leeftijd ook een hond die overal zijn aandacht had behalve bij mij tijdens de wandelingen. Andere honden waren duizendmaal interessanter en hij stierde daar gerust op af, al liepen ze aan de andere kant van het park. Hij heeft ongeveer een maand lang elke wandeling gestaakt door op zijn rug in het gras te gaan liggen als ik een route liep die meneer niet aanstond
Natuurlijk heeft hij af en toe nog z'n ondeugende momentjes maar daar hou ik van en moet er eigenlijk altijd om lachen.
Geduld is een schone zaak zal ik maar zeggen
runninggirl schreef:
Herkenbaar
Eén keer besloot Jura midden tijdens het oversteken op een druk kruispunt te gaan afliggen, want achter ons liep een vriendje van haar dus daar wilde ze op wachten. Heb haar toen dus echt moeten optillen en mee moeten sleuren, ik werd aangekeken door voorbijgangers alsof ik haar aan het mishandelen was want de tut zette het ook nog eens op een joelen omdat ze het er echt niet mee eens was.
Gelukkig doet ze dit soort grapjes niet meer, en kan ik er weer smakelijk om lachen als ik er aan terugdenk.
Oja, dat deed Enzi bij zowaar bij elke hond die voorbij kwam binnen een straal van 10 meter. Plat op zijn buik en met geen mogelijkheid vooruit te krijgen totdat de hond weer uit zicht was. En dan inderdaad optillen en meesleuren en maar piepen en springen als een bokkende shetlandpony 'ik wil dit niet 
' . Af en toe stond ik echt voor lul met die draak maar inderdaad ik kan er nu ook om lachen. Ieder kiest zn eigen manier, maar in dit stukje vind ik dat je wel een paar voortijdige conclusies trekt waar je wellicht op terug gaan komen als je je er meer op inleest. Ik ga het ook niet tegenspreken - ik wilde je er alleen op wijzen hoe ik mijn manier heb gevonden om niet meer over straat gesleurd te worden.Hylos schreef:Paisley, Al die theoriën over roedelleiders en dus dominantie dat mijn hond voorop loopt geloof ik echt niet in. Hij ruikt of ziet iets wat interessant is en wil daar naartoe.. en dus trekt hij. Een slipketting of ruk aan de hals van een pup kan meer kwaad dan goed doen. Echt ik geef ook wel eens een ruk, puur uit frustratie. Dat werkt soms even maar is hier altijd tijdelijk geweest. Mijn hond pijn doen (ja dat doet de slipketting op zo'n manier) zodat hij naar me luistert gaat tegen mijn principes in; ik heb geleerd op cursus dat je je hond dan angstig kunt maken voor hetgeen waar hij naartoe wilde (hond, mens, auto wt dan ook). Of het kan koppelen aan de brommer die op dat moment net voorbij kwam. Het resultaat is dan dat hij uit angst wellicht naast je loopt, maar uit gaat vallen of andere soorten van stress gaat vertonen. Want jou hond dus eigenlijk doet.
Haha ach dat wou en wil Xavi ook wel doen.Meghan schreef:runninggirl schreef:
Herkenbaar
Eén keer besloot Jura midden tijdens het oversteken op een druk kruispunt te gaan afliggen, want achter ons liep een vriendje van haar dus daar wilde ze op wachten. Heb haar toen dus echt moeten optillen en mee moeten sleuren, ik werd aangekeken door voorbijgangers alsof ik haar aan het mishandelen was want de tut zette het ook nog eens op een joelen omdat ze het er echt niet mee eens was.
Gelukkig doet ze dit soort grapjes niet meer, en kan ik er weer smakelijk om lachen als ik er aan terugdenk.
en zodra hij naast kwam lopen deed ik na 2 stappen een click + beloning. Hij kijkt mij alleen nooit aan.. Hij kijkt naar de clicker. Heb altijd het idee dat hij het niet fijn vind me recht aan te kijken of zo.
